28 września odbyła się tradycyjna aukcja ARQANA w St. Cloud we Francji dla arabskich koni wyścigowych i rajdowych. Wystawiono 112 koni, z czego sprzedano 81, czyli 72%, za łączną kwotę 2209000 euro. Średnia cena wystawionych koni to 27272 euro. Najwyższą cenę, 210 tys. euro, osiągnęła siwa, ośmioletnia klacz Djedahes (Dahess – Djesabelle/Dormane), źrebna ogierem Al Mamun Monlau (Lot 65 w katalogu aukcyjnym), którą zakupiła firma Emirates Blood Stock. Klacz, po bardzo dobrej karierze wyścigowej, okazała się być również wspaniałą matką stadną. Kilka lat temu nabył ją Krzysztof Goździalski (Falborek Arabians). W jego hodowli dała klaczkę Desir gn. 2015 (po Seraphine du Paon). Aż trudno uwierzyć, że o polskich zakupach koni na Arqana właściwie mało kto słyszał, a dziś koń polskiej własności okazał się najdroższym koniem światowej aukcji.

Najdroższym koniem w treningu wyścigowym został 3-letni kasztanowaty ogier Splasch, który nigdy jeszcze nie wyszedł do startu. Jest on synem ogiera Njewmen oraz klaczy Speed po Dormane. Jego właścicielem był prezes AFAC-u, czyli francuskiego zrzeszenia arabskich koni wyścigowych, Yves Platin. Konia trenował Phillipe Sogort. Kasztan poszedł do francuskiego kupca – Chantilly Bloodstock Agency, za 160 tys. euro.

Większość wystawionych koni to dwulatki. Najwyższą cenę w tej grupie wiekowej osiągnęła klaczka ze szczęśliwym numerem 13 – Folie du Paon, za którą Khalifa Bint Hamed Khalifa Al Attiyah zapłacił 130 tys. euro. Folie du Paon jest córką ogiera Mahabb i klaczy Safira du Paun po Akbar. Drugą klaczą z tego rocznika, która została sprzedana za wysoką sumę, zresztą temu samemu nabywcy, jest Oiseau Lyre (Munjiz – Divana/Dormane). Jej nowy właściciel zaoferował za nią 100 tys. euro.

Aukcje ARQANA cechuje profesjonalizm w każdym calu i wybitnie skuteczny marketing, czego owocem są udane licytacje, zadowoleni kupcy i jeszcze bardziej zadowoleni sprzedawcy.

Wyniki aukcji

W sobotę 26 marca na hipodromie Meydan Racecourse w Dubaju, zakończyła się 16 edycja Międzynarodowego Wyścigowego Karnawału Dubaj 2011 (2011 Dubai International Racing Carnival). Tzw. World Cup uważany jest za jedno z najważniejszych wydarzeń światowego kalendarza wyścigowego, zarówno dla koni pełnej krwi angielskiej, jak i czystej krwi arabskiej. Globalna pula nagród ośmiu gonitw wieczoru (7 dla koni pełnej krwi angielskiej i jedna dla koni czystej krwi arabskiej) osiągnęła 26 milionów USD. Tradycyjnie, pierwszą gonitwą dnia była sławna Dubai Kahayla Classic (G1) dla pięcioletnich i starszych koni arabskich czystej krwi, na dystansie 2000 metrów, z pulą 250 tys. USD. Gonitwę ustanowił władca Dubaju JW Szejk Mohammed Bin Rashid Al Maktoum dla upamiętnienia niezwyciężonej na torach USA i ZEA siwej klaczy Victorias Secrett 1989. To córka og. ZT Ali Baba z rodu Saklawi I i klaczy Blue Bit Haleema z egipskiej linii żeńskiej Ghazali 1896, hod. Ali Pasha Sherif, importowanej do USA w 1905 przez Spencera Bordona. Klacz po kądzieli jest wnuczką polskiego Samtyra 1971 (Sambor – Tryncza/Trypolis). Victorias Secrett wyhodowali na Florydzie pp. Waldron. Biegała w ich barwach 14 razy na torach w USA, wygrywając wszystkie starty, w tym wiele gonitw G1-G3. Ten sam sukces powtórzyła na torach w ZEA, ale – jak to często bywa w krajach arabskich – pod zmienionym imieniem, a mianowicie Kahayla.
 
Do startu w sobotę, o godzinie 16:45, wyszła doborowa stawka 14 koni, w tym aż 11 zwycięzców gonitw G1. Pozostałe trzy konie wysoko plasowały się w tym sezonie w najważniejszych gonitwach. Faworytem tegorocznej edycji Dubai Kahayla Classic był najwyżej liczony dziewięcioletni kasztanowaty ogier No Risk Al Maury (Kesberoy – Nectarine Al Maury/Baroud III). W zeszłym roku w tej gonitwie był drugi, tuż za zwycięskim Jaaferem. Jego trenerka Gillian Duffield oraz dżokej Richard Hills aż pięciokrotnie wygrywali tę prestiżową gonitwę. Do najgroźniejszych konkurentów No Risk Al Maury zaliczano dwóch pięciolatków: Nieshana (Akbar – Jade Des Pins po Octavious) i Albara Lotois (Akbar – Allia Lotoise po Tidjani), oba w w treningu u Erica Lemartinela. W tym sezonie, 3 marca, w gonitwie Al Maktoum Challange R3, faworyt No Risk Al Maury przekroczył metę dopiero trzeci i to o 3,5 długości za Nieshanem i Albarem Lotois. Eric Lemartinel wygrał Dubai Kahayla Classic w 2008 roku klaczą Mizzna bin Alanudd (Akbar – Unchainedd Melody po ZT Ali Baba), wł. Szejka Mansoura bin Zayed Al Nahyan. Mizzna ustanowiła rekord szybkości tej gonitwy (2’14”30). Trzecim bardzo groźnym konkurentem był pięcioletni Seraphin Du Paon, również syn ogiera Akbar od klaczy Bint El Bedia po Elias. Wyszedł w tym sezonie 3 razy do startu. Wygrał 2 razy (UAE Arabian Derby i The President Cup z pulą 1 miliona Dh) i raz był drugi. Ogier jest w treningu u tunezyjskiego trenera Philippa Barbe’a, a dosiada go tradycyjnie znakomity francuski dżokej Olivier Peslier. Oprócz Seraphina Du Paon JW Szejk Khalifa bin Zayed Al Nahyan zapisał ośmioletniego gniadego wałacha Fryvolous o polskich korzeniach (Dormane – Fryga po Wielki Raz), zwycięzcę tej gonitwy z 2009 roku. Najwięcej koni zapisał do gonitwy władca Dubaju Szejk Hamdan Bin Rashid Al Maktoum. Konie jego własności wygrały aż sześciokrotnie gonitwę Kahayla. W tym roku jego barw broniły: 9-latki – gniady Kandar Du Falgas (Kesberoy – Djouilla Du Falgas/Djourman) i kasztan Nirwan (Dormane – Nalada Al Maury/Baroud III), 10-latek Paris Gagner (Dormane – Gazela Des Esteves/Passem) oraz dobrze zaprawiony w rywalizacji torowej jedenastolatek Santhal (Djebbel – Margau/Manganate). Na starcie stanął też, znany polskiej publiczności z zeszłorocznej Nagrody Europy, holenderskiej hodowli i własności siedmioletni ogier Periander, w treningu u Gillian Duffield. W czasie tegorocznego festiwalu przegrał tylko o nos z ogierem Nieshan w Al Maktoum Challange Round II. Tydzień przed gonitwą Dubai Kahayla Classic wygrał gonitwę Abu Dhabi Championship G1. Dżokej Adrie de Vries przekonał właścicielkę dzielnego Periandera, Margarethe De Ruiter-Floor, aby wystawiła Periandera do startu, bo może „dobrze zamieszać’’ w tej gonitwie.
 
Od startu stawkę poprowadziły w dobrym tempie dziesięcioletni Dynamite (Bibi De Carrere – No Answer/Djelfor) oraz sześcioletni Rabah De Carrere (Djouras – Anita De Carrere/Manganate). Prawdziwa walka rozpoczęła się na ostatniej prostej. Pierwszy do boju ruszył „pewniak“ No Risk Al Maury dosiadany przez Richarda Hillsa, ale szybko dołączył do niego Nieshan. Jeszcze na 300 m przed celownikiem Seraphin Du Paon był siódmy, w połowie stawki. Dosiadający go Olivier Peslier środkiem toru znalazł przejście i na ostatnich 250 metrach Seraphin Du Paon pokazał raz jeszcze swoje wyborne przyspieszenie, wygrywając gonitwę w czasie 2’18’’07, o długość nad Nieshanem i o półtora nad No Risk Al Maury. Czwarty wpadł na metę Albar Lotois, a piąty Fryvolous. Tę wspaniałą i pasjonującą gonitwę można obejrzeć tutaj: http://www.youtube.com/watch?v=xqceo_RcK4U&feature=related

W tegorocznej gonitwie Dubai Kahayla Classic nie wystawiono ani jednej klaczy. Cała stawka była po ogierach z rodów francuskich, głównie po Akbarze, Dormane i Kesberoyu. W tej edycji nie wzięło udziału potomstwo ogierów pustynnych, jak Amer czy Tiwaiq, które od kilku lat wygrywało najważniejsze próby dzielności w w ZEA i nie tylko. Jest to pokłosie walnego zjazdu IFAHR w Paryżu, w grudniu zeszłego roku, na którym podjęto dwie bardzo ważne uchwały dotyczące koni biorących udział w gonitwach na torach krajów członkowskich IFAHR, między innymi Polski, celem zachowania czystości koni arabskich, jak również zapewnienia uczciwego rozgrywania gonitw. Przegłosowano i wcielono (jako punkt 13) do statutu IFAHR postanowienie zmierzające do dopuszczania do gonitw koni nie tylko wpisanych do ksiąg stadnych krajów WAHO, ale też mających potwierdzone i udokumentowane pochodzenie (parent verification) dwa pokolenia wstecz, poprzez badania DNA lub krwi przez laboratoria zatwierdzone przez ISBC. IFAHR rekomenduje*, aby jockey kluby krajów członkowskich nie dopuszczały do prób dzielności koni, które tych warunków nie spełniają. Wiele jockey klubów krajów zrzeszonych w IFAHR już na początku tego roku podporządkowało się tej rekomendacji i podjęło stosowne decyzje, np ZEA, Katar**, Francja czy Turcja. Ciekawe, kiedy i czy w ogóle PKWK podporządkuje się tej rekomendacji, aby bronić polskich koni arabskich czystej krwi podczas naszych prób dzielności na torze w tym sezonie.

* IFAHR komunikat prasowy 01.01.2011
** Qatar Racing & Equestrian Club, Racing Administrator, Racing Department, komunikat prasowy z 19.01.2011.

O mały włos, a z powodu pustki w kasie AJC (Amerykański Dżokej Klub Koni Arabskich), będącej efektem kryzysu ekonomicznego w USA, nie odbyłaby się dwudziesta czwarta edycja ceremonii wręczenia prestiżowych Nagród Darley, zaplanowana na 5 i 6 marca w Houston w stanie Teksas. Niemalże w ostatnim momencie organizatorzy uratowali sytuację poprzez aukcję internetową stanówek czołowych ogierów należących do hodowców zrzeszonych w AHA (Amerykański Związek Hodowców i Właścicieli Koni) oraz AJC. Cały dochód z aukcji przekazany został na rzecz organizacji wręczenia nagród. Ciekawostką jest fakt, że i nasi krajowi hodowcy wzięli udział w aukcji, dokładając swoje „cegiełki’’ do sfinansowania ceremonii. Kapituła Nagród Darley (Voting Academy) wybrała następujących zwycięzców sezonu wyścigowego 2010:

W kategorii trzyletnich klaczy, spośród czterech pretendentek, wybór padł na siwą Sanddpiper po Burning Sand od klaczy Novelynn po Patriot Missle (trójkoronowanym synu Wikinga). Klaczka jest hodowli i własności znanego hodowcy koni arabskich Billa Waldrona z Florydy. Sanddpiper w ubiegłym sezonie wyszła na tor sześciokrotnie i wygrała 4 gonitwy, w tym dwie pozagrupowe (Bettsy Rose Filly St. i Dr. Sam Harrison Juvenille Arabain Filly St.). W zmaganiach torowych zdobyła 36 tys. USD.

W klasie trzyletnich ogierów nagrodę otrzymał siwy trzyletni ogier Venom (Alto De Malignne – Triple Five po Calin De Louve), hodowli i własności Guy Neivensa. Ojcem Venoma jest ogier Alto De Malignne, hodowli Szejka Tahnoon Bin Zayed. Sprawdził się on na torach w ZEA i zajmuje boks czołowego w Rigbie Farm należącej do Guy Neivensa. Stanowi od trzech lat i jest to pierwszy sezon torowych zmagań jego potomstwa. Venom jest pierwszym potomkiem Alto De Malignne, który wygrał gonitwę imienną. Venom jest synem sławnej klaczy Triple Five (Calin de Louve – Tiking Away po Wiking), która dostąpiła zaszczytu wpisania na listę Racing Hall of Fame (Wyścigowej Galerii Sław). W swoim pierwszym sezonie na torze Venom wyszedł do startu sześciokrotnie. Wygrał trzy razy i raz był drugi oraz trzeci. Na pierwszym miejscu ukończył gonitwy Delaware Park Arabian Classic Handicap (G1) oraz Alec Courtellis Arabian Juvenile, zarezerwowane dla trzylatków. Na koniec swojego pierwszego sezonu zarobił 66 tys. USD.
 
W klasie 4-letnich ogierów palmę pierwszeństwa przyznano ogierowi Grilla (Kong – Dixie Darlene po Wiking), hodowli, własności i w treningu u znakomitego znawcy koni arabskich Billa Waldrona (podobnie jak klacz Sanddpiper). Poprzedni sezon nie był dla tego ogiera bardzo udany. Na pięć startów wygrał jeden wyścig, raz był trzeci, a w pozostałych trzech gonitwach uplasował się na płatnych miejscach. W sezonie 2010 poszło mu o wiele lepiej. Na pięć startów wygrał cztery i raz był drugi. Najbardziej prestiżowym zwycięstwem było to w gonitwie The President of UAE Cup (G1), która odbyła się na głównym torze hipodromu w Keeneland w stanie Kentucky. Dosiadany przez Ricardo Chiappe Grilla pokonał dystans 2000 m w 2’15”42. Ostatnie 500 m to była zacięta walka o każdy centymetr z Sand Witchh o pierwsze miejsce na celowniku. Grilla pokonał ją na finiszu o półtorej długości. Dopiero po 11 długościach, na trzeciej pozycji zameldował się na mecie sześcioletni Stoicc (Ala Croixniore – Silky Way po Alongtheway). W następnej gonitwie Delaware Park Arabian Classic Handicap (G1) Grilla był drugi. W trzecim starcie tego sezonu, w Bob Magness Memorial Derby (G2), w stawce siedmiu koni wygrał łatwo o sześć i pół długości nad Full of Fiesta (Nivour de Cardonne – Full of Fitness po MHF Eclips), hodowli Cre Run. Na zakończenie sezonu przekroczył celownik jako zwycięzca w Arabian Delaware Stake, w którym rywalizował z doborową stawką sześciu koni. Grilla ograł swojego rywala Frysk Me Now o cztery i trzy czwarte długości, a trzeci był Stoicc.
 
W kategorii „Hodowca roku” zwyciężyła po raz kolejny Dianne Waldron, właścicielka potężnej stadniny RoseBrook Farm ze stanu Floryda. Dianne jest jednym z filarów hodowli arabskich koni biegających. Otrzymała wielokrotnie statuetki Darley, np. w kategorii „Koń Roku USA”, w sezonie 2009. W poprzednich latach wyhodowała takich biegaczy, jak trójkoronowany ogier TH Richie 2001 (Calin du Loup – Char Rich Louise po ZT Ali Baba), czy światowej sławy klaczki Triple Five, Unchainedd Melody oraz Victorias Secrett. Poza tym, wiele koni jej hodowli otrzymało w ostatnich 24 latach Nagrody Darley w swoich grupach wiekowych.
 
Nagrodę Darley dla Właściciela Roku (przyznawaną szczęściarzowi, którego konie „wybiegały” największą pulę nagród w danym sezonie) po raz piąty w ostatnich trzynastu latach otrzymał wspomniany wcześniej Bill Waldron z stanu Floryda.
 
Jak i w poprzednim roku, tytułem „Trenera Roku” wyróżniono Tracy Nunnaly, która opiekuje się od dwóch sezonów wybitnie uzdolnioną torowo klaczką Sand Witchch. Dżokejem Roku po raz czwarty z rzędu wybrano wspaniałego Williama Hollicka, który dosiadał klaczki Sand Witchh we wszystkich jej zmaganiach torowych w sezonie 2010.
 
Ale na największe wydarzenie wieczoru, czyli na Nagrodę dla Konia Roku (Darley Horse of the Year) trzeba było czekać aż do końca. Po raz kolejny uhonorowano bardzo dzielną torowo kasztankę Sand Witchh (Burning Sand – Tornado Du Loup po Tornado de Syrah), hodowli Dianne Waldron, a własności znanego trenera Guy Neivensa. To także zwyciężczyni w kategorii klaczy 4-letnich. W poprzednim sezonie Sand Witchh wybrano Koniem Roku i najlepszą klaczką w grupie trzylatek. W 24-letniej historii tego prestiżowego tytułu dwukrotnie wywalczyły go tylko dwa konie i to oba o czysto polskim rodowodzie: najlepiej biegający syn Wikinga, gniady DA Adios 1998, od klaczy Sanibel IA po Samtyr oraz (w latach 1989–1990) gniady ogier z rodu Krzyżyka NF Proof 1985 (Bataann – Szalka po Eleuzis). Dziś DA Adios jest czołowym ogierem w stadninie Cre Run Enterprises LLC, a ogier NF Proof od lat kryje w stadninie Seyvilla Arabians w DeFuniak Springs w stanie Floryda.
 
Sand Witchh rozpoczęła sezon, wygrywając Sheikh Zayed Bin Sultan Al Nahyan Arabian Cup Open G3, na dystansie 1750 m, w stawce ośmiu pięcioletnich i starszych koni. Ta gonitwa była  trzecim członem międzynarodowej serii gonitw im. Szejka Zaida ibn Sultan an-Nahajan. Następna wygrana dzielnej Sand Witchh to Rosebrook Arabian Distaff Turf na dystansie 1700 m, gdzie biegła pod wagą 58 kg, czyli o 5 do 6 kg więcej aniżeli jej siedmiu rywali. Pierwszej porażki w swojej karierze Sand Witchh doznała w gonitwie President of UAE Cup na dystansie 2000 m, na legendarnym torze Keeneland w Kentucky. Przekroczyła celownik na drugiej pozycji w stawce 11 koni, o półtorej długości za zwycięskim siwym ogierem Grilla. Miesiąc później na torze w Delaware znów pokazała klasę, zwyciężając łatwo gonitwę Cre Run Oaks Arabian Distaff. Na zamknięcie sezonu na torze Delaware Park wygrała gonitwę Buzz Brauninger Distaff (G1), niosąc wagę 59 kg, czyli znów o 5, 6 kg więcej aniżeli jej 5 rywali.

Ceremonię ukoronowało wpisanie na bardzo ekskluzywną listę Wyścigowej Galerii Sław (Racing Hall of Fame) siwego ogiera Line Dancer 1994 po Burning Sand od klaczy Du Smaragda po Azlaf Azdib. Dołączył on do tak znakomitych koni polskiego pochodzenia, które wywarły trwały wpływ na hodowlę w Ameryce, jak Sambor, Samtyr, Orzel, Mochacz, Wiking, Monarch AH, NF Proof. Ogier Line Dancer ustanowił 3 rekordy toru. Przyznano mu aż 5 razy Nagrodę Darley. Karierę wyścigową zamknął wynikiem 4/30(24-5-0)17-4, z sumą wygranych 370 000 USD. Obecnie Line Dancer jest czołowym w stadninie Toskhara Arabians. Jego potomstwo od kilku lat można znaleźć w czołówce koni biegających.

Bohaterowie gonitw w 2010 r. w USA:

Sand Witchh:
http://www.youtube.com/watch?v=EgBacPxhPaA
http://www.youtube.com/watch?v=jtOq7Qkxo9w;

Grilla:
http://www.youtube.com/watch?v=UaooKQMFVzw&feature=related

TM Super Bird:
http://www.youtube.com/watch?v=neYj7amiKv8&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=1im_seqUaLQ&feature=related

Inauguracja tegorocznej międzynarodowej prestiżowej serii gonitw dla koni arabskich czystej krwi The President of UAE Cup (Puchar Prezydenta Zjednoczonych Emiratów Arabskich), organizowanej przez Emirates Equestrian Federation (Związek Jeździecki Emiratów Arabskich), odbyła się wieczorową porą, przy świetle jupiterów, w niedzielę 6 lutego na torze w Abu Zabi (stolica i główne miasto ZEA, inaczej Abu Dhabi). Duża stawka, bo aż 14 najlepszych pięcioletnich i starszych koni, wyszła do startu na dystansie 2200 m, z najwyżej dotowaną pulą nagród w ZEA (milion dirhamów).

Do solidnych faworytów zaliczano między innymi takie sławy turfu, jak wałach Dynamite 2002 (Bibi de Carrere – No Answer/Djelfor), zwycięzca tej gonitwy z 2008 roku, Nirwan (Dormane – Naiada Al Maury), który wygrał ją w 2009 roku, jak również czempion toru o polskich korzeniach, ogier Amoking 2003 (Wiking – Samoa Star po Samstar). Ten ostatni zameldował się na mecie pierwszy w drugim członie serii gonitw Al Maktum Challange R2 w tym sezonie. W tegorocznej gonitwie The President of UAE Cup, po wyjściu na ostatnią prostą, klasę i wspaniałe przyspieszenie pokazał francuskiej hodowli ogier Seraphin Du Paon (Dormane – Change of Scent po Asjah Ibn Faleh) dosiadany przez Oliviera Pesliera. Koń, nomen omen własności Prezydenta ZEA J.W. Szejka Chalify ibn Zaid an-Nahajan (Khalifa Bin Zayed Al Nahyan) jest podopiecznym powszechnie szanowanego francuskiego trenera Philippa Barbe’a. Był to drugi start tego utalentowanego rumaka w tym sezonie, a jednocześnie pierwsza gonitwa w ZEA światowej sławy dżokeja Oliviera Pesliera. Współzawodnictwo arabskich koni na hipodromach w ZEA jest zaliczane przez znawców tematu do jednych z najtrudniejszych na świecie. Para Peslier/Seraphin Du Paon zwyciężyła łatwo w czasie 2:29:02, o trzy i pół długości przed Rabah De Carre (Djouras Tu – Anita de Carrere) oraz o następne 2,5 długości przed ogierem Nieshan (Akbar – Jade des Pins). Na czwartym płatnym miejscu uplasował się koń o polskim rodowodzie, ale wyhodowany w Ameryce: Vite Royale (Monarch AH – Fast Forward). W tym sezonie Vite Royale był zwycięzcą gonitwy H.H. The President UAE Cup Prep również na dystansie 2200 m, w której „ograł” Seraphina Du Paon o jedną długość. Następną gonitwą, w której zmierzą się rywale, będzie legendarna Dubai Kahaylla Classic Gr1 podczas festiwalowej nocy Dubai World Cup zaplanowanej na koniec marca.
 
Seria międzynarodowych gonitw dla koni arabskich The President of the UAE Cup Series została ustanowiona w 1994 roku przez nieżyjącego już J.W. Szejka Zaida ibn Sultan an-Nahajan (Zayed Bin Sultan Al Nahyan). Był on twórcą (w 1971) silnego państwa, jakim jest obecnie Związek Emiratów Arabskich (federacja siedmiu dziedzicznych monarchii absolutnych). Poprzez swoje zaangażowanie i wysiłki J.W. Szejk Zaida ibn Sultan an-Nahajan był na arenie międzynarodowej wiodącym propagatorem kultury i tradycji arabskiej oraz w znaczący sposób przyczynił się do rozwoju międzynarodowych gonitw koni arabskich. Seria gonitw The President of the UAE Cup jest najstarszą i jedną z najbardziej prestiżowych imprez wyścigowych dla koni arabskich na świecie. W tym roku odbędzie się jeszcze w jej ramach 6 gonitw w Europie i USA, a mianowicie: Abu Dhabi Irish Guineas Festival, Curragh w Irlandii, 21 maja; Spring Festival, Baden-Baden w Niemczech, 5 czerwca; Grand Prix de St-Cloud, Paryż, 26 czerwca; Etihad Airways Falmouth Stakes Day, Newmarket w Anglii, 8 lipca; King George Day, Ascot w Anglii, 23 lipca oraz w sierpniu w Moskwie. Data i miejsce gonitwy w USA zostaną potwierdzone w najbliższym czasie przez komitet organizacyjny, do którego należą Emirates Equestrian Federation, Office of the Brand of Abu Dhabi, Abu Dhabi Tourism Authority i Etihad Airways.

Może w przyszłych sezonach będziemy również podziwiać zmagania koni w tej rywalizacji w Polsce, co zależy od naszego, jakże prężnie działającego na arenie międzynarodowej, Polskiego Klubu Wyścigów Konnych. Skoro mamy już „zagwarantowany’’ sponsoring Nagrody Europy na następne lata, to może uda nam się także przypieczętować rozgrywanie u nas jednej z gonitw z serii The President of UAE Cup? Ciekawe, dlaczego i jak Rosjanie mogą się pochwalić takim sponsoringiem, skoro cały ich sezon nie liczy więcej niż 25 gonitw rocznie, co w porównaniu do polskiego kalendarza dla koni tej rasy, to „pikuś”.

Największą atrakcją kalendarza wyścigowego w Europie jest paryski „weekend de l’Arc”. To jedyna w swoim rodzaju impreza, o niepowtarzalnej atmosferze wielkiego sportowego widowiska, na którą składają się trzy dni kluczowych gonitw dla koni pełnej krwi angielskiej i czystej krwi arabskiej. Najwyższej rangi gonitwy rozgrywane są w niedzielę na torze Longchamp. Dla koni angielskich to gonitwa Łuku Triumfalnego (Prix de l’Arc de Triomphe), a dla koni arabskich gonitwa Qatar Arabian World Cup. Główne role w czasie wielkiego sportowego święta odgrywają najpiękniejsze i najdzielniejsze konie przybyłe z całego świata, lecz dużą atrakcję stanowią także wspaniale kapelusze i eleganckie stroje publiczności.

W tym roku „trzydniówka” rozpoczęła się 1 października. Qatar Arabian World Cup była siódmą gonitwą trzeciego dnia (3.10). Rozegrano ją tuż po legendarnej Prix de l’Arc de Triomphe. Potocznie Qatar Arabian World Cup bywa nazywana Arabian de l’Arc, tzn. „łukiem triumfalnym dla koni arabskich”. Jest najwyższej cenioną międzynarodową gonitwą dla koni arabskich rangi G1/PA, dla 4-letnich i starszych koni arabskich czystej krwi, na dystansie 2000 m, wpisanych do ksiąg stadnych krajów członkowskich WAHO, z pulą nagród 450 000 euro. Przy sprzyjającej aurze, o godzinie 16:50, do startu wyszło 17 najlepszych na świecie arabskich wyścigowców (2 klacze i 15 ogierów). Trójka 4-latków pobiegła pod wagą 56 kg, a 5-latki i starsze pod wagą 58 kg. Co do pochodzenia uczestników gonitwy, na 17 startujących aż 11 było potomkami dwóch ogierów pustynnych (desert bred), czyli siwego Amera 1985 i gniadego ogiera Tiwaiq 1982. Większość (15) stanowiło własność stadnin z Bliskiego Wschodu. Aż 5 koni

zapisała stadnina szejka Abdullaha Khalifa Al Thani, 4 stadnina Al Khalediah z Arabii Saudyjskiej, a 2 stadnina Athbah Stud Limited. Po raz pierwszy w gonitwie o tak wysokiej randze międzynarodowej wziął udział koń irackiej hodowli – 5-letni kasztan Hilal Al Zaman (Mencour – Amal Athania po Zad Al Rakib), wł. wielkiego znawcy koni tej rasy Mohammada Al Nujaifi. Jego ogier jest trenowany we Francji przez D. de Watrigant.

Wielotysięczna publiczność na hipodromie Longchamp i wielomilionowa rzesza widzów przed odbiornikami telewizyjnymi i ekranami komputerów z zapartym tchem śledziła bezpardonową rywalizację pomiędzy potomstwem Amera i nieżyjącego już Tiwaiqa. Faworytami tegorocznej gonitwy były konie w treningu u dwóch najlepszych trenerów koni arabskich na świecie, czyli Jean-François Bernarda (konie w barwach stadniny Al Khalediah) i Albana de Mieulle (konie broniące barw szejka Abdullaha Khalifa Al Thani). Graczom nie uszło uwadze, że podopieczni Jean-François Bernarda są niezwykle starannie przygotowani do festiwalu gonitw tego tygodnia. Wygrały w piątek kluczowe próby dzielności dla 3- latków (osobno dla klaczek i ogierów) czyli

Qatar French Arabian Breeders’ Challange, gonitwy G1/PA na dystansie 2000 m, każda z pulą nagród 100 000 Euro. W sobotę w pięknym stylu królowała na torze siwa Rasheeqah (Amer – Noorah), w treningu u Albana de Mieulle, w gonitwie Qatar Total French Arabian Breeders’ Challange dla 4-letnich klaczy. Jednak tuż za nią, druga i trzecia na mecie zameldowały się podopieczne Jean-François Bernarda. W tym roku po raz pierwszy do czterech najważniejszych gonitw „trzydniówki” dla koni arabskich czystej krwi rozgrywanych pod nazwa Qatar French Arabian Breeders’ Challange 2010 zapisano na koniec czerwca aż 152 konie z 13 krajów, z czego najwięcej, bo 49 do gonitwy Qatar Arabian World Cup.

Jako najpoważniejszego pretendenta do laurów zwycięzcy w tej gonitwie publiczność typowała niepokonanego w pięciu startach gniadego pięcioletniego ogiera Jalnar Al Khalidiah KSA (Tiwaiq – Jody De Syrah) opatrzonego numerem 2. Podopieczny JF Bernarda, który wyszedł na tor dopiero jako 4-latek, we wszystkich gonitwach zademonstrował fantastyczne przyspieszenie na ostatniej prostej i za każdym razem wygrywał łatwo z najsilniejszymi konkurentami. Wysoko ceniono także jego stajennego kolegę, z numerem 4, pięcioletniego gniadosza Nayef Al Khalidiah po francuskim ogierze Calin Du Loup od wybornej matki międzynarodowych czempionów toru RW Countrydoll, od klaczy Dunasamba po Dunajec z linii żeńskiej Gazella or.ar. W zeszłym sezonie Nayef Al Khalidiah na torze w Ascot wygrał The President of the UAE Cup – UK Derby (G1/PA) i był czwarty w edycji 2009 gonitwy Qatar Arabian World Cup. W tym roku biegał tylko we Francji i na pięć startów raz był pierwszy, dwa razy drugi i raz trzeci.

Do pierwszoplanowych wyścigowców zaliczano dwójkę podopiecznych trenera Albana de Mieulle. Według graczy, największe szanse miała (z numerem 18) siwa, 4-letnia klacz Raqiyah (Amer – Sarahmina). Powszechnie uważana za najlepszego konia swojego rocznika: w 2009 tylko o łeb przegrała z legendarną 7-letnią klaczą Al Dahme (Amer – Al Hanoof po Mangante) w najważniejszej gonitwie kalendarza wyścigowego Kataru, a mianowicie w Qatar Emir’s Sword G1/PA, by zakończyć sezon na Bliskim Wschodzie zwycięstwem w gonitwie Al Ruwis Cup w Doha. W Europie w tym roku klacz wystartowała w Irlandii na torze w Curragh w President of the UAE Cup. Przekroczyła metę druga, za Nokomys (Amer – Mystic Flight po Wiking). Następnie wygrała pewnie Coupe d’Europe des Chevaux Arabes w Saint Cloud oraz na torze w Ascot gonitwę The President of the UAE Cup – UK Derby (G1/PA).

Wiele osób faworyzowało 5-letniego siwego ogiera o budzącym respekt imieniu General (Amer – Al Hanoof po Managanate), startującego z numerem 6. W bardzo dobrym stylu, po zaciętej walce ze swoją wspaniałą starszą pełną siostrą Al Dahme, wygrał on edycję 2009 gonitwy Qatar Arabian World Cup. W grudniu 2009 na torze w Doha odniósł zwycięstwo w Qatar International Derby G2. Obecny sezon rozpoczął od pierwszego miejsca w Qatar International Trophy G1. Zawiódł w dwóch następnych gonitwach, przekraczając metę na trzeciej i piątej pozycji – miał wyraźny spadek formy. We wrześniu znów pokazał pazury, wygrywając na torze Veliefendi w Istambule (Turcja) bardzo prestiżową międzynarodową gonitwę Malazgirt

Trophy (G1/PA), co dobrze rokowało przez zmaganiami w Paryżu. Na usta wszystkich cisnęło się pytanie, czy poradzi sobie w tym roku z wybornym Jalinar Al Khalidiah trenowanym przez JF Bernarda. Do pomocy dwojgu swoim najlepszym wyścigowcom trener Alban de Mieulle zapisał pięcioletniego siwego ogiera Damis (Amer – Kachia po Djelfor) dosiadanego przez dżokeja D. Boulanda. Oprócz faworytów, podczas parady gwiazd na padoku, bardzo dobrze zaprezentowali się „outsiderzy”: z numerem 8 pięcioletni siwy ogier Mu’Azzaz (Amer – Massamarie po Tidjani), trenowany przez J. Smitha, oraz z numerem 7, siedmioletni siwy ogier Jaafer ASF trenowany przez J. Smarta.

Już od momentu wejścia na padok przed gonitwą, zespoły faworytów bacznie obserwowały się nawzajem, ważąc szanse swoich podopiecznych, mierząc potencjał i przygotowanie przeciwników. Przy siodłaniu, wśród właścicieli i trenerów widać było niepokój i nerwowość

maskowane nonszalancją. Jednocześnie napięcie wzrastało z minuty na minutę. Publiczność żywiołowymi oklaskami i okrzykami powitała zawodników. Po starcie pierwszy na prowadzenie przy kanacie wyszedł Nashwan Al Khalidiah (trzeci na mecie w 2009). Mu’Azzaz po zewnętrznej zaczął rywalizować z nim o prowadzenie. Do walki włączył się amerykańskiej hodowli ogier Theoretically (Doran – First Lady po Monarch AH), co jeszcze bardziej podkręciło tempo i rozciągnęło stawkę. Faworyci (General i Jalnar Al Khalidiah) cierpliwie podążali w środku peletonu a dzielna Raqiyah zamykała stawkę.

Na ostatnią prostą konie wyprowadził gotowy do sprintu Mu’Azzaz, atak od wewnętrznej przypuścił Jalnar Al Khalidiah, który z dużą łatwością wyprzedził rywala. Damis zszedł w prawo, dając miejsca dla Generala, który jak cień biegł za nim od początku gonitwy. General dosiadany przez Olivera Pesliera środkiem toru ruszył w pościg. Klacz Raqiyah przyspieszyła i znalazła się w czubie stawki. Publiczność na stojąco głośno dopingowała walczących. General doszedł

finiszującego Jalnara Al Khalidiah, który zaczął lekko słabnąć. Pobudzony przez dżokeja ponownie się poderwał, ale General już przekroczył celownik. Drugi był Jalnar Al Khalidiah, trzecia do mety przybiegła Raqiyah. Czwarty był Jaafer ASF. Czas gonitwy dobry – 2.19.30, zważywszy, że tor był ciężki z powodu deszczów ostatnich dni.

Radość zespołu trenera Albana de Mieulle nie miała granic. Rozpromieniony był trener, którego podopieczny po raz kolejny wygrał tę sławną gonitwę. Najbardziej zawiedziony wynikiem był trener ogiera Jalnar Al Khalidiah, JF Bernard. Tłumaczył porażkę swego pupila tym, że Jalnar Al Khalidiah zwykle z taką łatwością wygrywał, iż ta gonitwa była dla niego pierwszą wielką lekcją walki łeb w łeb. Szybko to zrozumiał, ale zabrakło mu czasu i odległości, aby pobić Generala.

Gonitwa Qatar Arabian World Cup jest pierwszym członem Qatar Arabian World Challenge, czyli „światowej trójkorony”. Pozostałe dwa człony będą rozgrywane w lutym 2011 w Doha (Qatar International Trophy na dystansie 1600 m, z pulą nagród 300 000 euro) oraz w marcu 2011, również w Doha (Qatar Emir’s Sword, na dystansie 2400 m, z pulą nagród 378 000 euro). Za rok w Paryżu ponowne spotkanie najlepszych z najlepszych na torze Longchamp w gonitwie „arabskiego łuku triumfalnego”.

W dniach 22-25 września w Abu Dhabi odbyła się pierwsza ogólnoświatowa konferencja poświęcona arabskim koniom wyścigowym. Były władca Abu Dhabi, szejk Zaid ibn Sultan an-Nahajan (Zayed Bin Sultan Al Nahyan), twórca Zjednoczonych Emiratów Arabskich (federacja siedmiu dziedzicznych monarchii absolutnych), ze stolicą w Abu Dhabi, był jednym z głównych propagatorów międzynarodowych gonitw dla koni arabskich. Patronat nad konferencją objął szejk Chalifa ibn Zaid an-Nahajan (Khalifa bin Zayed Al Nahyan), prezydent ZEA, oraz JW Szejk Mohammed Bin Zayed Al Nahyan, książę Abu Dhabi, a jednocześnie główny dowódca sił zbrojnych ZEA.

Organizatorami trzydniowej konferencji były Władze Kultury i Dziedzictwa Abu Dhabi (The Abu Dhabi Authority for Culture and Heritige), we współpracy z Międzynarodową Federacją Władz Wyścigów Koni Arabskich (IFAHR) oraz Emirates Arabian Horse Society (EHAS). Głównymi sponsorami byli HSBC Invest, AD Bonyan Investment Group LLC, Wathba Stud Farm, Areej Al Ameerat ADIHEX 2010 oraz Abu Dhabi Equestrian Club. To, że konferencja odbyła się podczas prestiżowej, dorocznej międzynarodowej wystawy myślistwa i sportu jeździeckiego (Abu Dhabi International Hunting and Equestrian Exhibition 2010, w skrócie Adihex), podkreśla wysoką rangę zagadnień związanych z końmi arabskimi w ZEA.

W krótkim wystąpieniu wygłoszonym podczas ceremonii otwarcia, szejk Mansoor powitał zaproszonych naukowców, hodowców, trenerów i entuzjastów sportu wyścigowego, którzy przyjechali z wielu zakątków świata. Podkreślił, że konferencja jest częścią Ogólnoświatowego Festiwalu Wyścigów Koni Arabskich i ma na celu popularyzację gonitw dla koni tej rasy. Zadaniem konferencji było nakreślenie wspólnej strategii dalszego rozwoju tej dyscypliny. Duże znaczenie ma dokładne sprawdzanie czystości pochodzenia wyścigowych koni arabskich czystej krwi. Należy bowiem ustrzec konie tej rasy przed ewentualnymi nadużyciami i próbami zmiany jej historycznego typu i pokroju. Prezes Międzynarodowej Federacji Władz Wyścigów Koni Arabskich (IFAHR), Sami Jassim Al Boenain z Kataru, stwierdził, że konferencja pomoże także zjednoczyć wysiłki z innymi organizacjami zajmującymi się wyścigami koni arabskich.

Podczas konferencji skupiono się nad rozwojem hodowli, gonitw oraz metodami treningowymi dla koni arabskich, które różnią się od treningu koni pełnej krwi angielskiej. Omówiono historię, tradycję oraz rolę gonitw koni tej rasy na Bliskim Wschodzie. Wreszcie poruszono temat przyszłości wyścigów koni arabskich. Wszelkie środki oraz nowoczesne technologie powinny służyć podtrzymaniu tradycji i zachowaniu konia arabskiego w kulturze ogólnoświatowej. Programy hodowlane wyścigowych koni arabskich powinny rozwijać się przy zachowaniu typu konia arabskiego. Konie arabskie czystej krwi powinny być rozpoznawalne na pierwszy rzut oka, bez odwoływania się do dokumentów. Oczywiście arabskie konie wyścigowe nie muszą wyglądać jak czempiony pokazów w ręku, lecz powinny zachować minimum typu konia arabskiego. Zarekomendowano, by organizować więcej międzynarodowych gonitw dla koni tej rasy, a także, by podnieść wysokość nagród. Wszelkie decyzje dotyczące międzynarodowych gonitw dla koni arabskich powinny opierać się na dokładnych analizach planów wyścigowych poszczególnych krajów członkowskich IFAHR.

Wszystkie sesje oraz sobotnie warsztaty telewizja transmitowała do krajów Bliskiego Wschodu. Następna konferencja odbędzie się za rok w Holandii.

W ubiegłą niedzielę (8 sierpnia), na torze we Frankfurcie, podczas obchodów 150. rocznicy tamtejszego hipodromu, odbyła się kolejna, czwarta w tym roku gonitwa dla koni czystej krwi arabskiej, z serii siedmiu rozgrywanych w ramach Światowego Festiwalu im. Szejka Zayed bin Sultana Al Nahyan. Poprzednie gonitwy z tego cyklu miały miejsce we Francji na torze w Tuluzie, w Diundigt (Holandia) oraz w Stanach Zjednoczonych na torze Delaware Park.

Do startu we Frankfurcie w międzynarodowej gonitwie dla trzyletnich koni (z ulgą 1,5 kg dla klaczek), rozegranej na dystansie 1600 m i z pulą 15 000 euro, wyszło dziewięcioro uczestników. Godzinę przed gonitwą spadł ulewny deszcz, więc tor był ciężki i grząski. Większość stawki stanowiły klacze (6), a pozostałe konie to ogiery oraz jeden wałach. W tej liczbie przeważały konie hodowli zagranicznej, ale w treningu w Polsce, u Mieczysława Mełnickiego: Song of Joy, Boogi Woogie, Jallah i Al Risha, oraz u Michała Romanowskiego – ogier Adding. Dwa konie reprezentowały barwy szejka Mansoora Bin Zayed Al Nahyan: wałach Saher i klacz Salaamah. Po jednym koniu wystawili właściciele z Niemiec (Ofira El Samawi) oraz z Belgii (Kadesh D.A.). Do faworytów należała klacz Salaamach (Njewman – Amidou Douzaia po Cheri Bibi), która w tym sezonie zdobyła pulę nagród 23 000 euro, wygrywając na

pięć startów trzy gonitwy, a w dwóch będąc druga. Do najważniejszych jej zwycięstw należy zaliczyć: we Francji Prix Djebella (1400 m) i Prix Fedora (1400 m) oraz w Anglii Emirates Equestrian Federation International Stakes. Klacz jest w treningu u znanego trenera Damiena de Watrigant. Drugim faworytem gonitwy był wałach Saher o polsko-francuskim rodowodzie (Tornado de Syrah – Cr Samborsta po Sambor). Na pięć startów Saher wygrał dwie gonitwy: Coupe de France des Chevaux Arabes oraz Prix du 7eme Saphir. W pozostałych gonitwach zajął płatne miejsca. „Wybiegał” do tej pory w tym sezonie 19 000 euro. Wałach jest w treningu u R. Litt. Oba powyższe konie są hodowli i własności szejka Mansoora Bin Zayed Al Nahyan. Gracze mocno liczyli też ogiera Adding (The Wiking – Value Added), wł. Michała Romanowskiego, który wygrał oba swoje starty, m.in. Nagrodę Europejczyka. Czwartym faworytem była niemiecka klacz Ofira El Samawi (Anihoa St. Faust – Octavia El Samawi), hodowli i własności trenerki Regine Weissmeier. Klacz wygrała w tym sezonie jedną gonitwę, a w pozostałych zajęła płatne miejsca.

Po starcie prowadzenie objęła klacz Salaamah, ale szybko wyprzedziła ją Boogi Woogie, narzucając dobre tempo. Wałach Saher galopował w środku stawki. Na ostatnich 500 metrach Saher przyspieszył i objął prowadzenie, finiszując w pięknym stylu. Klacz Salaamah ruszyła w pościg, ale osłabła na ostatnich 100 metrach i wpadła druga, półtorej długości za zwycięzcą. Pierwszy celownik przekroczył Saher w czasie 1,48’28” (często na tym dystansie na Służewcu nawet „angliki” nie osiągają takiego wyniku). Trzecim koniem, w odstępie trzech długości, po walce z klaczą Ofira El Samawi, był kasztanowaty belgijski ogier Kadesh D.A. (Onada D.A. – Nowara D.A.). Klacz Ofira El Samawi przegrała z nim o szyję i uplasowała się na czwartej pozycji. Piątym był koń Michała Romanowskiego, ogier Adding, dosiadany przez A. Turgaeva.

Zwycięski mocny duet koni ze stajni Al Wathaba, własności szejka Mansoora Bin Zayed Al Nahyan, pokazał we Frankfurcie wysoką klasę i świetne przygotowanie oraz serce do walki. W wywiadzie przedstawiciel stajni Al Wathaba, A. Boisseuil, stwierdził, że Saher nie jest stajenną gwiazdą, bo aż 4 inne konie z tego rocznika są wyżej liczone przez właściciela. Oczywiście po zwycięstwie we Frankfurcie wałach powędrował w rankingu w górę i rokuje nadzieje na zwyżkę formy w tym sezonie.
 
Następny wyścig Ogólnoświatowego Festiwalu odbędzie się w Warszawie. Po wtorkowych skreśleniach do startu w Nagrodzie Europy G3 PA wyjdzie 16 koni. Barw szejka Mansoora Bin Zayed Al Nahyan z Abu Dhabi będzie bronił 5-letni ciemnogniady ogier Raked, który głównie biega na torach we Francji i Anglii. Natomiast do najciekawszych uczestników warszawskiej gonitwy należy zaliczyć ogiera Muqatil Al Khalidiah (KSA) oraz amerykańskiej hodowli ogiera Theoretically, który lubi sprawiać graczom niespodzianki. Gniady Muqatil Al Khalidiah jest po pustynnym ogierze Tiwaiq od francuskiej klaczy Ty po Dormane, hodowli i własności saudyjskiej Al Khalidiah Stables. Po raz pierwszy na służewieckim torze polscy miłośnicy biegających koni arabskich będą mogli podziwiać syna prepotentnego pustynnego ogiera Tiwaiq, który jest czołowym w Al Khalidiah Stables. Z kolei siwy pięcioletni ogier Theoretically legitmuje się francusko-polskim rodowodem (Doran SBFAR – First Lady po Monarch AH). Matka First Lady jest z linii żeńskiej Szweykowskiej. Jego ojcem jest świetny francuski torowiec Doran SBFAR. Theoretically miał wspaniałą karierę wyścigową w Stanach, wygrał (jak jego ojciec) Derby. W 2009 został sprzedany do stadniny Athbah Stud należącej do księcia Ahmeda bin Abdula Al Aziz Al Saud z Arabii Saudyjskiej.
 
Następne gonitwy Festiwalu Wyścigowego zorganizowane przez Urząd Kultury i Dziedzictwa Abu Dhabi (The Abu Dhabi Authority for Culture and Heritige), a sfinansowane przez sponsorów, jak np. Invest AD, Boyen International Investment Group, Al Wathba Stud Farm, odbędą się w Croan we Francji. Tegoroczny Ogólnoświatowy Festiwal im. Szejka Zayed bin Sultana Al Nahyana zakończy się 7 listopada na torze Abu Dhabi Equestrian Club.

Inicjatorem Ogólnoświatowego Festiwalu Wyścigów Koni Arabskich (HH Sheikh Mansoor Bin Zayed Al Nahyan Global Flat Racing Festival) jest obecny władca Abu Dhabi szejk Kalifa Bin Zaid Al Nahyan. Festiwal powstał dla uczczenia pamięci setnej rocznicy jego ojca szejka Zayeda Bin Sultan Al Nahyan. Był on twórcą (w 1971) silnego państwa położonego nad Zatoką Perską i Omańską z unikatowym ustrojem politycznym, jakim jest obecnie Związek Emiratów Arabskich (federacja 7 dziedzicznych monarchii absolutnych). Poprzez swoje zaangażowanie i wysiłki Zayed Bin Sultan Al Nahyan był na arenie międzynarodowej wiodącym propagatorem kultury i tradycji arabskiej oraz w znaczący sposób przyczynił się do rozwoju międzynarodowych gonitw koni arabskich. Festiwal zorganizowały Władze Kultury i Dziedzictwa Abu Dhabi (The Abu Dhabi Authority for Culture and Heritige) a sfinansowali hojni sponsorzy, jak np. Invest AD, Boyen International Investment Group, Al Wathba Stud Farm. Koordynatorem festiwalowego przedsięwzięcia jest Rada Sportu Abu Dhabi (Abu Dhabi Sport Council). Obecny ogólnoświatowy festiwal wyścigów koni arabskich miał swoje początki w 2009 roku na torach Abu Dhabi oraz Francji i Anglii. Na bazie doświadczeń i sukcesów z zeszłego roku, wraz z Międzynarodową Federacją Władz Wyścigów Koni Arabskich czyli International Arabian Horse Racing Federation (IFAHR), zaplanowano długoletni program gonitw dla koni tej rasy w wielu krajach, miedzy innymi w Polsce. W tym roku Nagroda Europy, G3 PA, która będzie rozegrana 22 sierpnia na Służewcu, jest częścią festiwalu i sponsorowana jest przez Abu Dhabi. Celem festiwalu jest promocja arabskich koni wyścigowych na świecie, jak również podniesienie świadomości szerokiej międzynarodowej publiczności na temat bogatego dziedzictwa kulturowego oraz wielowiekowej tradycji hodowli koni arabskich i jeździectwa. Obecny festiwal dla najlepszych wyścigowców koni arabskich czystej krwi wpisuje się na stałe w poczet najważniejszych gonitw międzynarodowego kalendarza wyścigowego dla koni tej rasy.

W tym sezonie festiwal, na który składa się 7 prób dzielności, rozpoczął się gonitwą 23 kwietnia w Tuluzie we Francji. Była to gonitwa G2 PA na dystansie 2000 m. Startowało 9 koni. Do faworytów należał saudyjskiej hodowli i własności Nayef al Khalediah KSA. Koń ma polsko-francuski rodowód (Calin du Loup – Rw Countrydoll). Wygrał w tym sezonie gonitwę G1 w Ascot (Anglia). W poprzednich sezonach był dwa razy drugi w topowej gonitwie Qatar Arabian World Cup w 2008 i 2009 roku. Pozostałymi faworytami gonitwy byli ogier Badad (Tidjani – Balaam), holenderskiej hodowli Periander (Marwan – Poloneze) oraz Al Ryma (Akbar – Fatzica), własności Faiz Al Elweet. Celownik stonował oczekiwania graczy. Zwycięskim koniem okazał się Scoubidou de Carrere (Djoiuras Tu – Miminou de Carrere), hodowli i własności znanego francuskiego hodowcy arabskich koni wyścigowych Guy Dell’Ova oraz jego wnuka Terry’ego. Zwycięskiego ogiera dosiadał Francis Lopez. Drugi na mecie zameldował się Periander, a trzecim byl Al Ryma. Czwarty dobiegł do mety bity faworyt graczy Nayef al Khalidiah KSA.

Drugim członem z 7 międzynarodowych gonitw sponsorowanych przez Władze Kultury i Dziedzictwa Abu Dhabi był wyścig, który odbył się 11 czerwca 2010 w Holandii, w miejscowości Diundigt. Do startu na dystansie 1900 m dla 4-letnich i starszych koni, zameldowało się 13 uczestników. Zwycięzcą okazał się ogier Maqatil Al Khalidiah (Tiwaiq – TY) dosiadany przez A. Boulanda a trenowany przez Jean-Francisa Bernarda, który łatwo wygrał gonitwę. Druga była klacz Al Anqua (Amer – Altesse d’Arocco) trenowana przez A. de Mieulle, bardzo cenionego na arenie międzynarodowej trenera wyścigowych koni arabskich. Dopiero trzecim był ogier Badad (Tidjani – Balaam), faworyt graczy trenowany przez znanego nawet w Polsce trenera Pierre’a Totaina. Ogier był dosiadany przez Ch. Nora. Należy podkreślić wigor i dzielność wyścigową koni po ogierach pustynnych (desert bred), takich jak Tiwaiq oraz Amer, o których wielokrotnie już pisaliśmy na portalu.

Trzecia gonitwa festiwalu im. Sheikha Zayed Bin Sultan Al Nahyan w tym sezonie odbyła się na torze Delaware Park w USA. Do startu na dystansie 1700 m wyszło 9 koni. Wyścig łatwo (o 4 długości) wygrała 4-letnia klacz Sand Witchh (Burning Sand – Tornado Du Loup). Pomimo że jej przeciwnicy byli starsi i bardziej doświadczeni, fenomenalna klacz o polskich korzeniach (z rodu Ibrahim or. ar. 1899, imp. 1907 do Antonin) w swojej 2- letniej karierze torowej wywalczyła już siedem zwycięstw na 7 startów. Klacz jest własności Guy Nivensa i hodowli Diany Waldron. Drugi w tej gonitwie na mecie zameldował się ogier Frisk Me Now (Dormane – Fryga po Wielki Raz), również hodowli Diany Waldron. Ogier (po kądzieli) ma rodowód o czysto polskich korzeniach. Trzeci był 4-letni kasztanek o francusko-egipskim pochodzeniu Full of Fiesta (Nivour De Cardonne – Full of Finness), hodowli i własności Cre Run Enterprises z USA.

Następne gonitwy z serii o Puchar im. Szejka Zayeda Bin Sultan Al Nahyan w sezonie 2010 odbędą się: we Frankfurcie 8 sierpnia, na Służewcu 22 sierpnia, w Craon we Francji 4 września, a finisz będzie miał miejsce 7 listopada w Abu Dhabi.

Jestem pełen podziwu dla organizatorów gonitw w Polsce, którym udało się umieścić w naszym kalendarzu po raz pierwszy wyścig akredytowany przez IFAHR w Polsce (Nagrodę Europy). Duże brawa dla PKWK i dla nowego/byłego prezesa Feliksa Klimczaka. Polscy miłośnicy wyścigów koni arabskich będą mogli 22 sierpnia podziwiać 26 koni zapisanych do Nagrody Europy. Wielu uczestników to znane osobistości służewieckiego toru, jak Amor Amor, Von, Big Bang, Marvin El Samawi czy Ermis. Po raz pierwszy miłośnicy wyścigowych koni arabskich będą mogli kibicować potomstwu ogierów pustynnych (desert bred), na przykład 3-letniej klaczy Divaner (Amer – Divana po Dormane) lub zwycięskiemu czteroletniemu gniademu ogierowi z kalendarza Ogólnoświatowego Festiwalu Wyścigów Koni Arabskich w Holandii, saudyjskiej hodowli Muqatilowi Al Khalidiah. Oczywiście my będziemy trzymać kciuki za polskie konie, które wezmą udział w gonitwie o Nagrodę Europy.

www.sheikhmansoorfestival.com

W sławnym Kentucky Horse Park, w Lexington w stanie Kentucky w USA, punktualnie o godzinie 17 w sobotę 12 czerwca, tradycyjnym przecięciem wstęgi otwarto Al-Marah Arabian Horse Galleries, największe na świecie muzeum konia arabskiego czystej krwi. Muzeum jest częścią International Museum of the Horse i filią Smithsonian Institution, ogromnego kompleksu muzeów i ośrodków edukacyjno-badawczych (z siedzibą w Waszyngtonie). Prawie 3 lata trzeba było czekać na ukończenie planów a potem konstrukcji dwupoziomowego budynku o powierzchni 2500 m², która pochłonęła 10 milionów dolarów. Budowlę zaprojektowała renomowana firma związana z muzealnictwem i wystawami Hilfert and Associates (z Londynu w stanie Ohio), a sfinansowali sponsorzy i darczyńcy zafascynowani końmi arabskimi. Propagatorem i organizatorem przedsięwzięcia był Purebred Arabian Trust. Nazwa Al-Marah pochodzi od bardzo znanej stadniny z Tuscan, Arizona, należącej do Bazy Tankersly, która od 65 lat poświęca się bez reszty hodowli koni arabskich (głównie do sportu) i dziś z dumą twierdzi, że wyhodowała ponad 2500 sztuk. Była ona jednym z głównych sponsorów muzeum.

Al-Marah Arabian Horse Galleries nie jest zbiorem przedmiotów, gdzie eksponaty umieszczone są za szybką, lecz interaktywnym i wielowymiarowym muzeum, które wykorzystuje nowoczesną technologię i różnorodne środki przekazu. Prezentuje wielowiekowe dzieje i historyczną rolę konia arabskiego. Ten sposób prezentacji angażuje zwiedzających i skłania do zgłębienia i zrozumienia tematu oraz nawiązuje z widzem bezpośredni dialog, zgodnie z maksymą Konficjusza “powiedz a zapomnę, pokaż a zapamiętam, pozwól przeżyć a zrozumiem”. Już od wejścia do groty prowadzącej do wnętrza, zwiedzający rozpoczyna niezwykłą podróż w głąb historii i poznaje warunki życia i cywilizację beduinów. Graffiti świetlne ozdabia wnętrze jaskini, prezentując najstarsze rysunki, malowidła i rzeźby koni arabskich z okresu “przedmuzułmańskiego” – “Dżahilijj”. Świetnie przedstawione jest pochodzenie konia, jego rola w życiu nomadów, metody hodowli i treningu oraz ekspansja rasy poprzez islam, imperium otomańskie i krucjaty, jak również dzieje i rozwój konia arabskiego w dzisiejszym świecie. Duża część stałej wystawy przedstawia szerokie użycie konia arabskiego w wyścigach, rajdach, skokach, dresażu, konkurencjach westernowych itd. Nacisk położono na bank danych dotyczący genetyki, pokroju, natury i sposobu zachowania koni, selekcji, chowu, czy pielegnacji. Szeroką publiczność przyciąga Teatr Gwiazd czyli zwiastuny sławnych filmów, których głównymi bohaterami były konie arabskie. Ale muzeum posiada też jeden z największych zbiorów przedmiotów związanych z końmi arabskimi. Pochodzą one przede wszystkim z kolekcji dawnego Arabian Horse Trust Museum, które mieściło się w Westminsterze w stanie Colorado i było otwarte dla zwiedzających w latach 1984–2001. Po prawie 9 latach te bezcenne skarby zostały przewiezione do Al-Marah Arabian Horse Galleries i znów są dostępne dla publiczności.

Nowe muzeum będzie organizować okresowe wystawy. Pierwszą z nich, “The Gift from the Desert” (Dar z Pustyni), sfinansowała Saudi Arabian Equestrian Federation. Ponad 350 eksponatów wypożyczono z 25 muzeów, m.in. z Muzeum Narodowego w Warszawie. Uważa się, że to jedna z trzech najważniejszych wystaw w tym roku w Stanach. Nowe muzeum i wystawę Dar z Pustyni, przedstawiającą konia arabskiego w sztuce, historii i kulturze, odwiedzi ponad 600 tysięcy osób. Wystawa jest czynna do połowy października.

Wyścigi konne to wielka sprawa dla prawie jednomilionowego pod względem liczby ludności Kataru (powierzchnia 11 tys. km2, wschodnia część Półwyspu Arabskiego, nad Zatoką Perską). Katar graniczy z Arabią Saudyjską na południowym zachodzie i ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi (ZEA) na południowym wschodzie. W stolicy Księstwa Ad-Dauha, po zachodniej stronie miasta, znajduje się jedyny w kraju hipodrom. Sezon wyścigowy 2009/2010 zorganizowany przez Qatar Racing and Equestrian Club rozpoczął się w październiku 2009 i dobiegł właśnie końca (6.05.2010). Całość została zwieńczona huczną fetą i ceremonią nadania zaszczytnych tytułów: konia roku oraz najlepszego dżokeja, trenera, hodowcy oraz właściciela roku. Jak i w poprzednich latach, w 1800 gonitwach sezonu 2009/2010 wzięło udział ponad 500 koni czystej krwi arabskiej, które walczyły o blisko 4,5-milionową pulę nagród. Gonitwy w Katarze odbywają się na torze trawiastym, w porach wieczornych, w blasku jupiterów. Program gonitw jest bardzo urozmaicony. Do najważniejszych “eventów”, zarówno dla koni importowanych, jak i hodowli krajowej, należą: H.H. The Emir’s Sword G1 PA, dla 4-letnich i starszych koni (2400 m); Qatar International Trophy G1 PA dla 4-letnich i starszych koni (1600 m); Qatar National Day Trophy G1 PA dla 3-letnich i starszych koni (2000 m); Qatar International Derby Cup G2 PA wyłącznie dla 4-latków (2000 m), jak również H.H. The Hire Apparent Trophy G1 dla 4-latków i starszych, (2400 m), ale z ulgą wagi dla koni katarskiej hodowli. Dla ochrony i w celu wspierania rodzimych hodowców w programie wyścigowym rozgrywanych jest wiele gonitw z wysokimi pulami nagród wyłącznie dla koni lokalnej hodowli, tak jak H.H. The Emir’s Trophy G1 PA dla 4-letnich i starszych koni (2200 m) czy Qatar Derby Cup G2 PA dla 4-latków na dystansie 2000 m. Do największych stadnin koni wyścigowych należą Al Shahania i Umm Qarn Farms.

Od 6 lat w Katarze najlepszymi wyścigowcami są córki i synowie ogiera Amer, który jest czołowym w katarskiej stadninie Umm Qarn Farms, własności szejka Abdullaha Bin Khalifah Al Thani. Amer jest jednym z najbardziej prepotentnych reproduktorów arabskich koni wyścigowych ostatnich 15 lat na świecie. Nie dziwi więc fakt, że w sezonie 2009/2010, pod względem wielkości wygranych, w pierwszej dziesiątce wszystkie konie są właśnie po tym rewelacyjnym i wielce zasłużonym w hodowli pustynnym ogierze (desert bred). Ranking otwiera Al Dahma, ośmioletnia siwa córka Amera, od legendarnej sprinterskiej gniadej klaczy o rosyjskich korzeniach Al Hanoof 1994 (Managanate – Pesennaia po Naftalin), która wybornie sprawdziła się również w hodowli (syn General, 2005 pełny brat Al Dahmy, został w 2009 zwycięzcą Qatar Arabian World Cup G1 PA). Pod bacznym okiem znakomitego francuskiego trenera Albana de Mieulle, Al Dahma zrobiła międzynarodową karierę 5/34(24-5-5)21-6 i “wybiegała” dla swojego właściciela 2,3 mln euro. Odniosła aż 13 zwycięstw w gonitwach G1 we Francji, Anglii, ZEA, Turcji i oczywiście w Katarze. W roku 2008 została wybrana Narodowym Koniem Roku. W tym sezonie wyszła do startu dwa razy. Na początku stycznia zwyciężyła po raz czwarty w swojej karierze gonitwę G1 Qatar International Trophy. A w marcu, dosiadana przez znanego francuskiego dżokeja Oliviera Pelsiera, Al Dahma zakończyła zwycięstwem swoją zdumiewającą pięcioletnią karierę, wygrywając po raz drugi z rzędu gonitwę G1 H.H. Emir’s Sword (2400 m) z pulą nagród 1 000 000 USD, w czasie 2’38,99. Podczas ceremonii nagradzania prawie dziesięciotysięczna publiczność na stojąco żegnała niepobitą królową toru. Al Dahma powszechnie jest uznawana za najlepszego wyścigowego konia czystej krwi arabskiej na świecie. Przyniosła międzynarodową sławę i ogromny podziw dla hodowli Kataru w ogóle, a w szczególności dla jej katarskiego hodowcy i właściciela Umm Qarn Farms.

W ścisłej czołówce 5 najlepszych wyścigowców aż 4 są hodowli i własności szejka Abdullaha Bin Khalifah Al Thani (Al Dahma, Raqiyah, Omaier i Damis), do którego należy Umm Qarn Farms. Ale na czele rankingu jest siedmioletni Nimr (Amer – Nisaee po Dormane), własności Al Shahania należącej do szejka Kalifa Bin Mohammed Bin Khalifa Al Thani. Klacz Nisaee miała dobrą karierę biegową 2/17(5-4-5) 3. W hodowli dała siedem sztuk potomstwa. Jak do tej pory, najlepszym na torze okazał się Nimr, który bardzo dobrze biegał jako 5- i 6-latek. W minionym sezonie wyszedł 5 razy to startu. Zwyciężył w dwóch gonitwach: Sheik Abdullah Bin Khalifa Al Thani Cup i w gonitwie zarezerwowanej wyłącznie dla koni hodowli katarskiej H.H. The Heir Apperent Sword Trophy. Po odejściu Al Dahmy do hodowli najbardziej obiecującymi wyścigowcami w stajni Umm Qarn Farms są Raqiyah, Omaier, Damis oraz startujące trzylatki po dwóch synach Amera: Dahessie i Mugadirze. Pochodzeniowo wybija się pięcioletni Damis. Jego matką jest kasztanowata Kachia 1994, (Djelfor – Ortie), która biegała na torach Anglii i Kataru. Dała bardzo dobre potomstwo (m.in. ogier Mugadir 2000 po Amerze, wielokrotny czempion gonitw G1, Koń Roku WAHO 2006, a obecnie czołowy w rodzimej stadninie). Pozostali dwaj synowie Kachii (również po Amerze) to Keilan 2001 i Murhib 2004. Obaj po wspaniałych karierach i wielokrotnych zwycięstwach gonitw G1, od dwóch sezonów kryją w Umm Qarn Farms. W tym sezonie Damis (ich pełny brat) wyszedł 3 razy do startów. Wygrał w doborowej stawce gonitwę G2 Sheik Abdullah Bin Khalifa Al Thani Cup (1600 m) i był trzeci w najbardziej prestiżowej katarskiej gonitwie G1 H.H. Emir’s Sword (2400 m). W tej gonitwie pobiły go dwie stajenne koleżanki, zwyciężczyni Al Dahma i rewelacyjna 4-latka Raqiyak, która była druga na celowniku. Ta ostatnia rozpoczęła swoją karierę torową jako 3-latka zwycięstwem w bardzo ekskluzywnej stawce w gonitwie H.H. the President of the United Arab Emirates Championship Derby Cup we Francji. W minionym sezonie wyszła 3 razy do startu. Wygrała gonitwę Al Ruwis Cup dla 4-letnich i starszych koni i dwa razy była druga, m.in. w gonitwie G1 H.H. Emir’s Sword (2400 m), tuż za legendarną Al Dahmą. Dużo nadziei pokładają właściciele Umm Qarn Farms w pięcioletnim ogierze Omanier. Ma wspaniały rodowód. Oczywiście jest po Amerze, natomiast jego matką jest Marja 1991 (Cheri Bibi – Margau po Manganate), która miała dobrą karierę torową. W dwóch sezonach startowała 11 razy, z czego wygrała 5 gonitw. Jest matką 11 sztuk potomstwa. Torowo najbardziej wybitnymi jej dziećmi są ogiery Malaeekah 2002, Raihan 2006 oraz klaczka Raihanah 2007. Jej potomstwo po Mugadirze i Dahessie niebawem wyjdzie do startów. W tym roku Omanier biegał 4 razy. Wygrał w lutym gonitwę Gulf Cup (1600m), był drugi w gonitwie Sheik Abdulla Bin Al Thani Trophy i trzeci w gonitwie wyłącznie dla koni rodzimej hodowli H.H.The Emir’s Trophy na dystansie 2200 m.

KATAR – SEZON 2009/2010
RANKING KONI CZYSTEJ KRWI ARABSKIEJ wg. WIELKOŚCI WYGRANYCH

W sobotę późnym popołudniem (27 marca), na nowo zbudowanym i zainaugurowanym w styczniu tego roku hipodromie Meydan Racecourse w Dubaju, odbyła się ceremonia zakończenia 15 edycji Międzynarodowego Wyścigowego Karnawału Dubaj 2010 (2010 Dubai International Racing Carnival). Tzw. World Cup uważany jest za jedno z najważniejszych wydarzeń światowego kalendarza wyścigowego, zarówno dla koni pełnej krwi angielskiej, jak i czystej krwi arabskiej. Globalna pula nagród ośmiu gonitw wieczoru sięgnęła 25 milionów USD. Tradycyjnie pierwszą gonitwą dnia była sławna Dubai Kahayla Classic (G1) dla pięcioletnich i starszych koni arabskich czystej krwi, na dystansie 2000 metrów, z pulą 250 tys. USD.

Faworytami i pretendentami do laurów w tegorocznej edycji Dubai Kahayla Classic byli: No Risk Al Maury, Palapal, Nashwan Al Khalidiah, Jalab Al Khalidiah i Paris Gagner. Ku powszechnemu rozczarowaniu ośmioletnia, gniada klacz Mizzna bin Alanudd (Akbar x Unchainedd Melody po ZT Ali Baba), zwyciężczyni z 2008 roku, która ustanowiła rekord szybkości tej gonitwy (2’14”30), została kilka dni wcześniej wykreślona ze startu. Klacz przeszła operację z powodu kontuzji doznanej w lutym 2009. Jej właściciel, szejk Mansoor Bin Zayed Al Nahyan, i trener E. Lemartinel doszli wspólnie do wniosku, że Mizzna nie jest jeszcze w pełni gotowa do tak poważnej próby dzielności. Barw szejka Mansoora Bin Zayed Al Nahyana broniły wiec tylko dwa siedmiolatki, zwycięzcy gonitw G1 w Abu Dabi: siwy walach Jarnin (Akbar x Julie De Syrah/Djourman) oraz kasztanowaty ogier Shadiyda (Al Sakabe x Sheena/ Djelfor). 

Szejk Hamdan bin Rashid Al Maktoum, władca Dubaju i wiodący hodowca i właściciel koni wyścigowych na świecie, zapisał, na 13 startujących koni, aż pięć: dwa ośmioletnie ogiery – kasztanowatego No Risk Al Maury (Kesberoy x Nectarine Al Maury/Baroud III) i siwego Nesnaas (Jehol DE Cardonne Ietelato De Carrere/Tedjani), oba trenowane przez Gillian Duffield oraz trzy ogiery trenowane przez Duncana Watsona – siwego siedmiolatka Paris Gagner (Dormane x Gozela Des Esteves/Passem), ośmioletniego kasztana Nirwan (Dormane x Naiada Al Maury/Baroud III) i gniadego ośmioletka Kandar Du Falgas (Kesberoy x Djoulia Du Falgas /Djourman). Wspaniały No Risk Al Maury w 2008 roku był wybrany Narodowym Championem ZEA. W tym roku (28 stycznia) został pierwszym zwycięzcą w gonitwie Al Maktum Challenge Round I (G1) rozpoczynającej uroczystości 2010 Dubai International Racing Carnival, a jednocześnie inaugurującej świeżo ukończony największy hipodrom na świecie Meydan Racecourse. Nesnaas z karierą 23(5-9-2) nie zwyciężył ani jednej gonitwy w tym sezonie. Trenerka Duffield, która w latach 2004–2007 siodłała zwycięzców Dubai Kahayla Classic (Kaolino i Madjani, wł. szejka Hamdan bin Rashid Al Maktoum) zapisała Nesnaasa do pomocy dzielnemu No Risk Al Maury dosiadanemu przez czterokrotnego zwycięskiego dżokeja tej gonitwy R. Hilla. Jeśli chodzi o podopiecznych trenera Watsona, to ogier Nirwan był drugi w rankingu w ZEA wg. wielkości wygranych w sezonie 2008/2009. W tym roku na trzy starty wygrał gonitwę G2 i w dwóch pozostałych zajął płatne miejsca. Kadar Du Falgas był trzeci w Dubai Kahayla Classic w roku 2008, w 2009 nie startował z powodu kontuzji. W tym roku na dwa starty zajął płatne miejsca w gonitwach G1, w obu przekroczył celownik za No Risk Al Maury. Trener Watson zapisał także ogiera Paris Gagner, który w edycji 2008 Dubai Kahayla Classic był szósty, a w 2009 trzeci. W tym sezonie na trzy starty uplasował się na płatnych miejscach dwukrotnie.

Dwa sześcioletnie rącze ogiery hodowli saudyjskiej, kasztanowaty Nashwan Al Khalidiah (Tiwaiq – Rayyan po Bengali D’Albert) i siwy Jalab Al Khalidiah (Amer x Edele De Carrere/Djourman), trenowane przez J. Bernarda, wiodącego trenera z Francji, reprezentowały barwy Al Khalidiah Stables. Oba biegały z dużymi sukcesami w sezonie 2009/2010 na torach Anglii i Francji. W tym roku szejk Khalifa Bin Mohd Bin Khalifa Al Thani z Kataru zapisał do biegu tylko siedmioletniego siwego ogiera Jaafer (Amer x Madjela/Manganate), który w dwóch gonitwach w sezonie 2010 uplasował się na płatnych miejscach. Pozostałe konie, które wzięły udział w tegorocznej edycji Dubai Kahayla Classic to: siwy siedmiolatek Palapal (Bengali D’Albert x Prunelle De Ghazal), wł. szejka Ahmeda Bin Mohd Al Maktuma, kasztanowaty siedmioletni wałach Jarnin (Akbar x Julie De Syrah/Djourman), wł. szejka Mansoura Bin Zayed Al Nahyma, ośmioletni siwy Vite Royal (Monarch AH x Fast Forward/ Asjah Ibn Faleh), należący do szejka Saeeda Bin Mohd Al Maktouma oraz amerykańskiej hodowli pięcioletni ogier Theoretically (Doran x First Lady/Monarch AH), wł. Athbah Stud. Jest on zwycięzcą kilku gonitw imiennych w USA. W sezonie 2009 biegał na torach w Europie.

W sobotę o godzinie 16:45 czasu lokalnego na hipodromie Meydan Racecourse 13 koni stanęło do startu w gonitwie Dubai Kahayla Classic (G1). Po starcie, przez pierwsze 800 metrów, szybko tasujące się na przodzie konie, przy mocno zgrupowanej stawce, podkręcały tempo: Theoretically, Paris Gagner, Vite Royale, Palapal i Jalab Al Khalidiaha. Na przeciwległej prostej stawkę poprowadził Shadiyda, tuż obok podążały Jalab Al Khalidiah, Jarnin, Nirwan i Nesnaas. W środku grupy biegł No Risk Al Maury, a zanim Jaafer. Na ostatnim zakręcie na chwilę prowadzenie objął Nesnaas, wyprzedzając Jalaba Al Khalidiah. Na prostej finiszowej pierwszy atak przypuścił Palapal, a w pogoń zanim ruszyły Jaafer Nashwan Al Khalidah i No Risk Al Maury. Ten ostatni wysunął się na prowadzenie na 300 metrów przed celownikiem wspierany przy kanacie przez Kandara Du Falgas. Wydawało się, że kolejny raz zwycięstwo odniosą konie ze stajni gospodarza i organizatora meetingu, władcy Dubaju szejka Hamdana bin Rashid Al Maktouma. Na 200 metrów przed metą ogier Jaafer gwałtownie przyspieszył środkiem toru, błyskawicznie wyszedł do przodu stawki, tuż za prowadzącym No Risk Al Maury. Na 100 metrów przed metą rzutem na taśmę Jaafer objął prowadzenie, wyprzedzając No Risk Al Maury. Ku ogólnemu zaskoczeniu (nie był typowany nawet na zajęcie płatnego miejsca), Jaafer wygrał gonitwę łatwo, pięć długości przed mocno faworyzowanym No Risk Al Maury. Półtorej długości za nim Paris Gagner przekroczył celownik jako trzeci. Czwarty był Kandar Du Falgas, piąty Jalab Al Khalidiah.

Jest to pierwsze zwycięstwo konia z Kataru w tej sławnej i prestiżowej gonitwie. Jaafera dosiadał holenderski dżokej Adrie De Vries. W zeszłorocznej edycji tej gonitwy De Vreis był drugi na ogierze Nil Blanc. Ogier Jaafer jest podopiecznym renomowanego angielskiego trenera Juliana Smarta, który od sierpnia pracuje w Al Ashahania Stud z końmi należącymi do członków rodziny władcy Kataru. Jest to drugie zwycięstwo Smarta w Dubai Kahayla Classic. Pierwszy raz zwyciężył w 2002 jego podopieczny, ogier Nez D’Or, wł. władcy Abu Dabi. Nez D’Or, 1997 (Dormane x Naida Al Maury/Baroud III) zdobył w ZEA tytuł Konia Roku w latach 2001 i 2002.

W pierwszej piątce tegorocznej gonitwy Dubai Kahayla Classic aż dwa ogiery są synami Amera 1984, pustynnego ogiera „desert bred” urodzonego w Arabii Saudyjskiej: zwycięski Jaafer, jak również Jalab Al Khalidiah, który zajął piąte miejsce. Amer, czołowy w stadninie Umm Qarn Farms, jest jednym z najbardziej prepotentnych reproduktorów arabskich koni wyścigowych ostatnich 15 lat na świecie. Na koniec 2009 roku miał 187 sztuk zarejestrowanej progenitury w

wieku biegającym. 116 jego potomków wygrało 437 gonitw, z czego 52 to zwycięzcy gonitw G1. Dotychczasowymi najlepiej biegającymi potomkami Amera są: klacz Al Anood, 1996 (od Dandoura/Manganate), zwyciężczyni 18 gonitw, w tym aż sześciu G1, obecnie matka stadna; ogier Dahess, 1999 (od Danie Du Cassou/Dahr), zwycięzca gonitw w 6 krajach, wygrał pulę powyżej miliona euro w swojej czteroletniej karierze 41(28-7-3), a obecnie stanowi we Francji; ogier General 2005 (od Al Hanoof/Manganate), zwycięzca Qatar Arabian World Cup w 2009 roku oraz jego pełna siostra Al Dahma 2002, wybrana na Konia Roku 2008 w Katarze.

Zwycięzcy gonitwy Dubai Kahayla Classic 2010:

1. Jaafer (Amer x Madjela/Manganate) tr. J. Smart dż. A. De Vries
2. No Risk Al Maury (Kesberoy x Nectarine Al Maury/Baroud III) tr. G. Duffield dż. R. Hills
3. Paris Gagner (Dormane x Gozela Des Esteves po Passem) tr. D. Watson dż. W. Supple
4. Kandar Du Falgas (Kesberoy x Djoulia Du Falgas/Djourman) tr. D. Watson dż. T. O’Shea
5. Jalab Al Khalidiah (Amer x Edele De Carrere/Djourman) tr. J. Bernard dż. C.P. Lemaire

Gonitwę w całości można obejrzeć tutaj:
http://www.youtube.com/watch?v=Yvrthd6kEbw

Wieczorem 13 marca w Houston w stanie Texas odbyło się XXIII wręczenie Nagród Darley (Darley Awards) dla najlepszych arabskich koni wyścigowych, ich hodowców, właścicieli, trenerów i dżokejów. Wyboru Konia Roku dokonało w drodze tajnego glosowania niezależne jury (Voting Academy). Podczas galowej kolacji ponad 120 gości w strojach wieczorowych oklaskiwało zwycięzców. Medal i najwyżej cenione trofeum dla najdzielniejszego konia, w postaci eleganckiej statuetki z brązu przedstawiającej historycznego konia arabskiego Darley, wręczał „mistrz ceremonii”, znany propagator gonitw koni arabskich Paul Husband ze stanu Delaware. Zwycięzcy Darley poszczególnych klas wiekowych to:
3-letnie ogiery i wałachy: Quite A Show (Falina Des Fabries x French Braids/Virgule Al Maury);3(3-0-0)2-0; $30 540
3-letnie klaczki: Sand Witchh (Burning Sand x Tornado Du Loup/Tornado De Syrah) ; 5(5-0-0) ; $63 360
4-letnie ogiery: Quick Sand PW ( Burning Sand x Doya Dance /Juan De Shan); 13(4-4-0)2.4 ; $74 895
4-letnie klaczki: Dixies Valentine (Nivour De Cardonne x Dixie Darlene/Wiking) ; 3(3-0-0)2-0 ; $38 820
5-letnie i starsze ogiery/wałachy: Thoroughbred (T C Tomtyr x Vanessa Du Loup/Manganate; 6(2-2-1)1-2; $62 534
5-letnie i starsze klacze: Rolly Polly (Falina Des Fabries x SS Nellie Bly/Negor; 4(2.1.1)1-1; $42 402

Zaszczytny tytuł Konia Roku 2009 (Darley Horse of the Year) przypadł 3-letniej klaczce o polskich korzeniach Sand Witchh 2006 (Burning Sand – Tornado Du Loup po Tornado De Syrah). To klacz hodowli Diany Waldron z RoseBrook Farm w Brooksville w stanie Floryda, wybitnej hodowczyni arabskich koni biegających. Właścicielem wybornej klaczki jest Guy Nivens a trenerem Randy Nunley. To już szósta statuetka Darley, jaką otrzymała Diana Waldron za najlepszego konia roku. W poprzednich latach były to: ogier Fryvolous (zwycięzca Dubai Kahayla Classic), trójkoronowany ogier TH Richie oraz klacze Triple Five, Unchainedd Melody i Victorias Secrett. Pani Waldron zostala rownież tego wieczoru uhonorowana tytułem Hodowcy Roku 2009 (Breeder of the Year).

W sezonie 2009 Sand Witchh na 5 startów odniosła pięć zwycięstw, miedzy innymi w Dr. Sam Harrison Juvenile Fillies (G3), Betsy Rose Overnight Stakes (G3) czy Delaware Park Arabian Juvenile Distaff Championship S (G3). Ojcem Sand Witchh jest siwy ogier Burning Sand 1986 (San Lou Romirz – Du Smaragda po Azlaf Azjdib) syn albigowskiego Mirza z rodu Ibrahim or.ar., o wybornej karierze (3/11(6-2-1)2-1), podczas której ustanowił 5 rekordów toru. Jeszcze bardziej jest dzisiaj ceniony w hodowli: trzeci rok z rzędu został najlepszym ojcem koni biegających w Stanach. Z 121 sztuk zarejestrowanego potomstwa 66 wyszło do startów, 57 odniosło zwycięstwa, z czego 27 to zwycięzcy najbardziej prestiżowych gonitw imiennych. Suma wygranych jego progenitury na koniec 2009 r. jest wysoka, bo bliska 4 milionów USD. Matką Sand Witchh jest klacz Tornado Du Loup po Tornado De Syrah, o czysto francuskim rodowodzie, która wywodzi się z żeńskiej linii Zulma or.ar. imp. 1879, Francja.

W 23-letniej historii prestiżowego tytułu Konia Roku w USA, 21 razy wywalczyły go konie pochodzenia polskiego, z których aż połowa nosiła w swoim rodowodzie krew legendarnego ogiera Wiking lub Sambora. Ponadto dwukrotnie wywalczył ten cenny tytuł najlepiej biegający syn Wikinga, gniady DA Adios 1998, a wcześniej dokonał tego rzadkiego wyczynu gniady ogier o czysto polskich korzeniach z rodu Krzyżyka – gniady NF Proof 1985. Dziś DA Adios jest czołowym ogierem w stadninie Cre Run Enterprises LLC, własności państwa Kirshnerów, w Doswell w stanie Virginia. Ogier NF Proof od lat jest czołowym w stadninie Seyvilla Arabians w DeFuniak Springs w stanie Floryda.

Koń Roku – Darley Horse of the Year

2009 Sand Witchh, 2006, kl. ka. (Burning Sand x Tornado Du Loup po Tornado De Syrah); 1/5(5-0-0)4-0; $63 360
2008 Thoroughbred, 2002 og. ka. (T C Tomtyr x Vanessa Du Loup po Manganate) ; 5/34(11-10-6)6-9; $303 079
2007 Fryvolous, 2003, og.gn (Dormane x Fryga po Wielki Raz); 2/14(6-2-2) 2-1; $ 119 354;
2006 MD Blue Chip 2002, wał., s. (Patriot Missle x Valours Golly G po By Golly) 3/20(7-2-2)2-1; $176 164
2005 TH Richie 2001, og., k. (Calin Du Loup x Char Rich Louise po ZT Ali Baba) 3/18(13-3-1)9-3; $282 196
2004 DA Adios 1998, og., gn. (Wiking x Sanibel IA po Samtyr) 6/33(19-8-4)9-9; $622 048
2003 RW Country Gent 1998, og., gn. (Wiking x Dunasamba po Dunajec) 3/22(8-5-5)3-5; $220 695
2002 DA Adios 1998, og., gn. (Wiking x Sanibel IA po Samtyr) 6/33(19-8-4)9-9; $622 048
2001 Triple Five 1997, og., gn. (Calin De Louve x Tiking Away po Wiking) 3/17(14-3-0)8-3; $237 665
2000 Magellan FRSB 1995, og., gn. (Tidjani x Paeonia po Baroud III) 6/64(13-12-19)6-10; $164 107
1999 Royal Atheena 1995, kl., gn. (Monarch AH x Malabar Athena po Malabar Amir) 3/23(16-5-0)13-3; $327 256
1998 Dixie Darlene 1994, kl., gn. (Wiking x BW Ali Cat po ZT Ali Baba) 3/40(17-10-4)8-9; $281 689
1997 HT Sarah 1992, kl., gn. (Melon x EW Remap po El Paso) 4/30(18-8-2)13-8; $251 989
1996 Sideways 1993, og., gn. (Wiking x Sambordean po Sambor) 5/32(11-3-3)7-2; $165 906
1995 Patriot Missle+ 1991, og., s. (Wiking x Toppers Starlight po Mister Topper) 4/26(16-4-4)15-6;
$344 183
1994 FMR Hadassah 1989, kl., s. (Casseles Roszlem x FMR Celebrate po Orzel) 3/29(14-6-4)9-6); $167 695
1993 Unchainedd Melody 1990, kl., k. (ZT Ali Baba x Blu Bint x Haleema po Samtyr) 1/7(7-0-0)4; $94 040
1992 Victorias Secrett 1989, kl., s. (ZT Ali Baba x Blu Bint x Haleema po Samtyr) 2/14(14-0-0)13; $180 777
1991 Monarch AH 1987, og., gn. (Wiking x Sasanka po Almifar) 3/23(19-3-0)14-3; $213 646
1990 NF Proof 1985, og., gn. (Bataann x Szalka po Eleuzis) 4/22(14-5-1)10-5; $191 253
1989 NF Proof 1985, og., gn. (Bataann x Szalka po Eleuzis) 4/22(14-5-1)10-5; $191 253
1988 Charlie Valentine 1984, og., k. (Samstar x Silver Dahl po Luloffs A Sadd) 5/50(23-14-3)13-11;
$179 122
1987 Vladin 1983, og., s. (Mc-Bask x SW Tyncza po Etiw) 5/46(14-10-5)7-7; $123 514