Trzecia edycja All-Polish Arabian Horse Championship organizowana przez Polski Związek Hodowców Koni Arabskich przeszła do historii. W dniach 5-6 lipca 2025 r., na terenie urokliwej Klikowskiej Ostoi Polskich Koni w Tarnowie, rozegrano dwa pokazy: jeden rangi B-International, drugi European Show, a wszystko to pod patronatem Global Champions Arabians Tour przy wsparciu rzeszy sponsorów i pasjonatów, którzy poświęcili ostatnie tygodnie swojego czasu na dopięcie wszystkiego na ostatni guzik.

Zgłoszone do pokazów konie zostały poddane ocenie przez dwa odmienne składy sędziowskie. Pokaz European Show sędziowali Kathleen Ohlsson, Amira Safady i James Swaenepoel, zaś B-International – Cedes Bakker, Scott Brumfield, Bérengère Fayt, Zico Guardia, Joanne Lowe, Mohamed Oussidhoum, Caroline Reid i Jonas Salzmann.

Pogoda na czas trwania pokazów została przez organizatorów zamówiona z wielkim wyprzedzeniem, dopisała wręcz aż za bardzo, gdyż z nieba lał się żar, zwłaszcza w niedzielę i nawet unikanie słońca oraz przebywanie w cieniu nie gwarantowało braku opalenizny. Duży, przestronny i jak zwykle elegancko urządzony namiot VIP kusił zapleczem gastronomicznym, a obsługa dbała, żeby nikt się zbyt szybko nie odwodnił w te upalne dni. Niestety, jak to czasem bywa w takie upalne lata, osobiście miałam możliwość docenić obecność karetki pogotowia i ratowników medycznych na miejscu.

Publiczność spoza namiotu VIP miała do dyspozycji trybuny wzdłuż krótszej ściany ringu oraz stoiska handlowe i gastronomiczne wokół klikowskiego Hubertusa. W niedzielę, niestety, w dziwny sposób, przy większym udziale publiczności, liczba stoisk zmniejszyła się, przez co dało się słyszeć głosy niezadowolenia i trudno się z nimi nie zgodzić. Warto natomiast zaznaczyć, że nie na wszystko organizator takiej imprezy ma wpływ, a niektóre nieprzyjemne sytuacje mają miejsce mimo najlepszych i najszczerszych chęci.

W tegorocznym katalogu, łącznie mogliśmy znaleźć około 150 rubryczek z imionami uczestników pokazu, natomiast większą popularnością cieszył się pokaz International. Niektóre konie oczywiście zostały zgłoszone na obydwa z nich, a także do klas pod siodłem czy prezenterów amatorów, część została wycofana, więc w ogólnym rozrachunku obejrzeliśmy około 100 koni. Przy jednym pokazie taka liczba robi wrażenie, przy dwóch – troszkę mniejsze. Miejmy nadzieję, że mniejsza liczba koni spowodowana, ogólnie rzecz ujmując, była właśnie koniecznością wyboru jednego z pokazów, a w szerszej perspektywie niewątpliwie trudnymi czasami, z jakimi wszyscy się mierzymy. Samo utrzymanie stada koni generuje teraz większe koszty niż jeszcze kilka lat temu, a kiedy dojdzie do tego wysłanie konia lub koni w trening pokazowy, uczestnictwo w pokazach… to koszty wzrastają dość gwałtownie. Myślę, że wszyscy chcielibyśmy, aby tarnowski czempionat nie zniknął nam z kalendarza, bo w Polsce mamy na tyle szczupłą pulę tego rodzaju imprez, że chyba dla każdego miłośnika arabów dodatkowa okazja do podziwiania takich zmagań jest na wagę złota.

Cieszy natomiast spora liczba nowych nazwisk w roli właścicieli pokazywanych koni, co wiąże się ze wzrostem zainteresowania końmi arabskimi. W mojej opinii jest to zasługa właśnie organizacji pokazów poza Białką i Janowem Podlaskim oraz szeroko pojętej promocji tych koni, która przez wiele lat mocno kulała. Co więcej, samo środowisko nowe osoby mogło wręcz potencjalnie odstraszać przez swego rodzaju hermetyczność.

Myślę, że wiele osób się ze mną zgodzi, że upalna pogoda i mocno napięty grafik – wiele koni, dwa pokazy z dużą liczbą klas i dwoma czempionatami do rozegrania, klasy pod siodłem, aukcja charytatywna – zmęczyły najbardziej wytrawnych graczy. Pół żartem, a pół serio, najbardziej odczuły to konie zgłoszone na oba pokazy, które w niedzielne popołudnie w trakcie czempionatów nie miały w sobie już tej świeżości i lekkości. Być może warto pomyśleć nad układem jeden dzień-jeden pokaz, chociaż to też nie dawałoby gwarancji, że konie odpoczną, natomiast nie byłoby sytuacji, że niektóre z koni prezentowały się sędziom i publiczności trzy razy jednego dnia.

Mimo takich małych zgrzytów, których niektórzy być może nawet nie zauważyli, całe wydarzenie zapisało się w pamięci różnego rodzaju miłymi, emocjonalnymi, wzruszającymi momentami. Bo kto z nas nie będzie wspominał chwili, kiedy wszyscy wstrzymaliśmy oddech w trakcie rozgrywania klasy prezenterów amatorów, kiedy to kasztanowata Esmina wyrwała się z ręki Elizie Tarczyńskiej i pognała w siną dal? A potem, moment, w którym Eliza została uhonorowana – tak właśnie: uhonorowana – specjalną nagrodą Bravery Trophy, by mimo wszystko dobrze wspominała ten występ?

Komu nie zakręciła się łezka w oku przy okazji symbolicznego powrotu białeckiego Pesala do Polski? Myślę, że Renacie Kurzyńskiej nawet nie jedna. A takich momentów było znacznie więcej. Miłym akcentem było nagrodzenie także najlepszych koni Pure Polish czy chociażby rozegranie wyżej wspomnianej klasy amatorów. Organizacja aukcji charytatywnej na rzecz jednej z placówek opiekuńczych w Tarnowie to też moment, który pozostaje w pamięci – tak dla osób zaangażowanych w jej organizację i przebieg, przez darczyńców i licytujących, po oczywiście podopiecznych takiej placówki. Dobro wraca i myślę, że wsparcie dla takich miejsc jest naprawdę ważne w aspektach od czysto materialnych po społeczne i oby tarnowska licytacja była wzorem dla kolejnych.

Organizacja aukcji, sobotniego wieczoru hodowców czy degustacji pierogów, nalewek, a w tym roku dodatkowo wyśmienitego sera koziego w piątkowy wieczór to stały punkt programu tarnowskiego pokazu. W mojej skromnej opinii, atmosfera panująca w Tarnowie w sposób celowy i zaplanowany ma za zadanie budowanie więzi międzyludzkich, integrację i łączenie, a nie dzielenie ludzi w tym jakże wąskim środowisku. Silniej zintegrowane, życzliwe sobie i innym środowisko, przyjazna atmosfera wokół wydarzenia to recepta na sukces. Sam pomysł „zmartwychwstania” radomskiego czempionatu bez pominięcia jego twórców już sam w sobie był aktem zdrowej współpracy i chęci zrobienia czegoś wspólnie, a kolejne edycje nowego-starego pokazu, sposób organizacji i prowadzenia go w wytyczonej wcześniej formule tylko utwierdzają mnie w tym przekonaniu.

Jak można łatwo zauważyć, w tym roku, wyjątkowo, nie znajdziecie Państwo w moim tekście informacji o wynikach pokazów. Odsyłam na stronę www.arabianessence.tv, gdzie można znaleźć materiały filmowe z każdej z rozgrywanych klas i kompletne wyniki, a moje spostrzeżenia traktujcie jako subiektywne uzupełnienie tamtych relacji. Do zobaczenia niebawem!

Jak co roku, tradycyjnie, sezon pokazowy w Polsce rozpoczął się w Stadninie Koni Białka Wiosennym Młodzieżowym Pokazem Koni Czystej Krwi Arabskiej, który odbył się w dniach 8-9 czerwca 2024 i była to 34. edycja imprezy.

Zgłoszono łącznie 92 konie, w tym 28 ogierków i 64 klaczki, a ich uroda została poddana ocenie panelowi sędziowskiemu w składzie: Bérengère Fayt z Belgii, Bruce McRea z USA, Jonas Salzman z Niemiec oraz Łukasz Goździalski z Polski. Towarzyszyli im członkowie DC: Bart Beckers (Belgia), Farhang Fazeli (Iran), Anna Winiecka, Monika Szpura i Anna Mikuła z Polski. Porządku na ringu pilnowała debiutująca w tej roli Joanna Krawczyk, a pokaz poprowadził również debiutujący w roli spikera Paweł Grzechnik i należy przyznać, że oboje sprawdzili się w nowych rolach.
W sobotni poranek dwie serie (choć niezbyt liczne) klas ogierków rocznych rozpoczęły tegoroczną edycję pokazu w Białce. Zgłoszono 15 koni w tej kategorii wiekowej, a finalnie zobaczyliśmy ich 10. Serię A zwyciężył pochodzący z Michałowa gniady Partes (Dominic M – Protekcja po Ekstern) zdobywając 91,5 punktu, czyli najwyższą punktację wśród ogierków rocznych. Mimo to, w niedzielnych czempionatach musiał zadowolić się srebrnym medalem. Tuż za nim w klasie, a następnie także w czempionacie uplasował się wyhodowany w stadninie koni Klikowa Arabians, gniady Poker Move KL (RFI Unique – Plivia po Kahil Al Shaqab). Poker Move KLto pełny brat ubiegłorocznego Championa Polski – Poker Face KL, choć należy przyznać, że jakością póki co ustępuje bratu. Niemal jednogłośną decyzją sędziów złoty medal i pierwsze miejsce na podium, zasłużenie, przypadło zwycięzcy klasy IB – zdecydowanie wyróżniającemu się na tle stawki, siwemu, delikatnemu w typie, przyciągającemu wzrok ogierkowi Comoros (HL El Ganador – Cedora po Kahil Al Shaqab), który został wyhodowany i stanowi własność Stadniny Koni w Janowie Podlaskim. Top Five czempionatu uzupełnili wychowankowie stadniny koni w Michałowie: zdobywca drugiego miejsca w klasie IB, gniady Egner (Promoteusz – Emdrona po Medalion) oraz zdobywca trzeciego miejsca w klasie IA, siwy Palafit (AJ Azzam – Palanga po Ekstern).

Ogierki młodsze zaprezentowały się w dwóch klasach i zobaczyliśmy łącznie dziesięć koni 2-letnich w klasie II oraz jedynie trzy i 3-letnie w klasie III. W każdej z grup wiekowych wyróżniał się jeden ogierek i to one stoczyły bój o pierwsze miejsce na podium w niedzielnym czempionacie. W klasie ogierków 2-letnich uwagę wszystkich bezsprzecznie przykuł wyhodowany i stanowiący własność stadniny Alsaqran Arabian Horse Stud, „typowy Rasheem” – gniady SQ Helal (FA El Rasheem – SQ Miss Enzo po ES Harir) i zdobywając 92,63 punktu (jedną z dwóch najwyższych not pokazu), w tym 2×20 za typ, został w niedzielę wybrany jednogłośnie złotym championem ogierków młodszych oraz Best In Show Ogierów! Srebrny medal czempionatu przypadł w udziale wspomnianemu zwycięzcy klasy ogierów trzyletnich, zjawiskowemu, bardzo samczemu siwemu Elon KL (QR Marc – Erigone po Ekstern) wyhodowanemu i stanowiącego własność stadniny koni Klikowa Arabians. Elon KL to pełny brat Efory KL, młodzieżowej championki Europy z 2020 roku, a sam Elon KL w 2022 roku został wybrany Vice-championem Polski Ogierków Rocznych, więc wydaje się, że powtórzenie skojarzenia było strzałem w dziesiątkę. Ostatnie miejsce na podium oraz srebrny medal otrzymał zdobywca trzeciego miejsca w klasie ogierków dwuletnich, znany z ubiegłego roku „wiecznie drugi” Gladius SA (Dominic M – Ginessa po Shanghai E.A.) hodowli i własności Waldemara Bąka. Za podium, Top Five uzupełnili zdobywcy drugich miejsc w swoich klasach – siwy Palissander SW (Raoud Albidayer – Pilarosa po Al Adeed Al Shaqab) hodowli Suweco Stud, a własności Polia Arabians oraz gniady, kolejny wychowanek Klikowa Arabians – Will KL (Dominic M – Wieża Czarów po Vitorio TO).

Klasy koni rocznych w Białce, czy to ogierków, czy klaczek są chyba najciekawsze ze względu na to, że to pierwsze publiczne występy najmłodszego pokolenia koni arabskich wyhodowanych w Polsce, chociaż należy wspomnieć, że to właśnie klaczki przyciągają największą uwagę, bowiem w przyszłości to one będą podstawą myśli hodowlanej polskich hodowców. Nie da się też ukryć, że poziom klaczek od lat jest zauważalnie wyższy i bardziej wyrównany niż w przypadku ogierków. W czempionacie klaczek rocznych, podobnie jak w przypadku ogierków młodszych, sędziowie byli w swoich wyborach jednomyślni, a delikatne różnice zdań pojawiły się dopiero przy typowaniu koni do brązowego medalu.

Finalnie, na wszystkich stopniach podium niedzielnych czempionatów znalazły się zwyciężczynie każdej z klas klaczek rocznych, chociaż w innej kolejności niż prezentowały się publiczności w sobotnich zmaganiach. Zwyciężczyni serii A – kolejna wychowanka stadniny koni Klikowa Arabians, siwa, delikatna i powodująca westchnięcie na swój widok El Lyrica (Lyric E.A. – Erskina po Kahil Al Shaqab) została jednogłośnie wybrana srebrną czempionką białeckiego pokazu. W klasie o włos wyprzedziła córkę fenomenalnej Pustyni Kahila (Kahil Al Shaqab – Pustynna Malwa po Ekstern ) – wyhodowaną oczywiście w Michałowie gniadą Perlitę (po Erantis). Obie klaczki zdobyły taką samą ilość punktów (91,38), ale to El Lyrica otrzymała wyższe noty za typ i dzięki temu wygrała swoją klasę. Serię B natomiast oraz brązowy medal czempionatu wygrała wyhodowana w Stadninie Koni Janów Podlaski, siwa, niezwykle delikatna w typie, chwytająca za oko Elzoya – córka legendarnego Prometeusza (FA El Shawan – Pianissima po Gazal Al Shaqab) i cudownej Euzony (Om El Bellissimo – Euzetia po Etogram). Seria C wyłoniła niekwestionowaną faworytkę czempionatu klaczek rocznych. Pierwsze miejsce w klasie z notą 92,00 (1×20 z typ, 1×20 za głowę i szyję) i złoty medal został przyznany wyhodowanej w Stadninie Koni Janów Podlaski , siwej klaczce Anagramma (Picasso Di Mar – Aminata po Abyad AA). Anagramma zdecydowanie jest takim koniem, o którym się mówi i mówić się będzie, bowiem idąc za ciosem został jej przyznany także tytuł Best In Show Klaczek. Czekamy z niecierpliwością na jej kolejne występy. Tuż za nią w klasie znalazła się zdobywczyni czwartego miejsca w championacie, która miała swoją nominację do brązowego medalu, gniada, śliczna El Alihandra (EKS Alihandro x Enrida by Ekstern) hodowli i własności Pawła Dobrzyńskiego. Top Five championatu zamknęła trzecia w klasie IVC, także nominowana przez jednego sędziego do brązowego medalu, gniada Doris Star (D Zeidan x Doris Fame by Enzo) ze stadniny Tomasza Tarczyńskiego.

Klasy klaczek dwuletnich i trzyletnich przyniosły chyba najwięcej emocji, bowiem sędziowie w tych klasach najchętniej, choć nadal dość oszczędnie jak na Białkę, przyznawali 20tki. Klaczki dwuletnie zostały podzielone na aż trzy serie i to one wyłoniły laureatki pierwszych pięciu miejsc w niedzielnym czempionacie. Niestety żadna z klaczek trzyletnich nie znalazła się w najlepszej piątce juniorek tegorocznego pokazu.

Serię A klasy klaczek dwuletnich wygrała pewnie, wychowanka Stadniny Koni w Michałowie, już prawie biała Wildonara (Paris – Wildona po Shanghai E.A.) z notą 91,63 punktu (w tym 2×20 za głowę i szyję). Niestety w czempionacie była dopiero czwarta, choć dwóch sędziów nominowało ją do srebrnego medalu. Seria B należała do wyhodowanej i stanowiącej własność Adama Ochmana Polia Arabians – siwa Katarina AO (Raoud Albidayer x Kadira of Sinus by Fadi Al Shaqab), która pięknie dojrzewa (co jest moją subiektywną opinią, ponieważ jest zdecydowanie w moim typie) i po ucieczce na ringu zaprezentowała się przed sędziami jak gdyby „nic się nie stało i o co wam chodzi’’, i otrzymując 91,63 punktu, w tym 1×20 za ruch co spowodowało, że wyprzedziła w klasie pochodzącą z Janowa Podlaskiego gniadą, znaną z ubiegłego roku Ebonitę (Haash OSB x Etruzja by Pogrom). Mimo tego, w czempionacie Katarina AO zamknęła Top Five, a Ebonita zabrała do rodzimej stadniny brązowy medal klaczek młodszych (dwie nominacje na srebro i jedna na brąz). Kolejny raz seria C wyłoniła złotą medalistkę czempionatu. Złoty medal klaczek młodszych przypadł w udziale wyhodowanej i stanowiącej własność Stadniny Koni w Janowie Podlaskim, gniadej Wencedorze (Haash OSB – Wiga po Om El Bellissimo), która obok wspomnianego wcześniej SQ Helal zdobyła taką samą, najwyższą ilość punktów pokazu, czyli 92,63 (1×20, 3×19,5 za typ, 1×20 za głowę z szyją). Wencedora ładnie dojrzewa, chwyta za oko i „chce się oglądać jej więcej”, dodatkowo otrzymała także nagrodę za najlepsze nogi pokazu. Drugie miejsce w klasie VC i srebrny medal czempionatu został przyznany delikatnej i, nomen omen, eleganckiej Elegantii (AJ Azzam – Ellissima po Albedo), która pochodzi ze Stadniny Koni w Michałowie, a w klasie zdobyła 92,00 punkty (za typ 4×19,5, za głowę i szyję 4×19,5 i za ruch 2×20, 2×19,5) i została uhonorowana nagrodą za najlepszy ruch pokazu.

Żadna z zaprezentowanych klaczek trzyletnich niestety nie znalazła uznania w oczach sędziów w czempionatach, ale w dziennikarskim obowiązku należy wspomnieć, że klasę tę zwyciężyła znana z ubiegłych sezonów Espajlita M (AJ Elaf – Espaja po Aja Justified), która zdobyła 91,00 punktów, a została wyhodowana i należy do Piotra Podgórnego M Arabians. Tuż za nią znalazła się gniada Belluci (Star Farid – Bella La Fuerte po Fuerte) hodowli i własności Wojciecha Parczewskiego, a trzecie miejsce przypadło czarnej jak smoła Nezha Blacklady (Wadee Al Shaqab – Namirah KA po Tajj) ze stadniny Black Lady Arabians Anny Janas-Naze.

Nagrodę za najlepszą głowę pokazu przyznano klaczce Paelia (EKS Farajj – Pawita po WH Justice) hodowli Lecha Błaszczyka, a własności Marka Łukaszewskiego.

Kolejny Wiosenny Młodzieżowy Pokaz Koni Czystej Krwi Arabskiej w Białce przeszedł do historii. Zdarzają się głosy, że jest to taki czempionat, na którym należy być, bo tak, natomiast nie przyciąga już do siebie atmosferą, ma skromną oprawę i zaplecze gastronomiczne. Dla mnie – pokazy to przede wszystkim szansa na prowadzenie obserwacji, na zachwycenie się pięknem koni, ucieczka od dnia codziennego. I takiego podejścia życzę wszystkim. Do zobaczenia w Tarnowie!

Ani się obejrzeliśmy i tegoroczny sezon pokazowy w Polsce dobiegł końca, a podsumowaliśmy go, spędzając tradycyjnie jak co roku, drugi weekend sierpnia w janowskiej stadninie na Narodowym Pokazie Koni Arabskich Czystej Krwi oraz aukcjach Pride of Poland i Summer Sale.

W tym roku pogoda dopisała aż nadto, serwując nam żar lejący się z nieba przez wszystkie dni wydarzenia, ale dzięki pomysłowi zorganizowania całej imprezy w janowskiej hali, mogliśmy w komfortowych warunkach cieszyć oczy widokiem najpiękniejszych polskich koni czystej krwi arabskiej.

Sam pomysł organizacji Czempionatu oraz Aukcji od początku był szeroko krytykowany, a ci, którzy nie krytykowali na pewno byli sceptyczni, ale i bardzo ciekawi tego jak to wyjdzie. Filmiki z przygotowań i budowy infrastruktury, które na bieżąco publikowała Stadnina Koni w Janowie Podlaskim w swoich mediach społecznościowych, podsycały ciekawość i ekscytację, a koniec końców okazało się, że hala została przygotowana naprawdę pięknie i elegancko, ring nie był wcale taki mały, a do tego przyzwoicie oświetlony, wszyscy się zmieścili, a temperatura wewnątrz była naprawdę przyjemna.

Aby nie było zbyt pięknie, niestety w tym roku, goście spoza strefy VIP, kolejny raz nie zostali potraktowani z należytą starannością, chociażby w kwestii cateringu. Jedna, dość miernej jakości budka z hamburgerami i hot-dogami to naprawdę nie jest powód do dumy na tej rangi imprezie. Wystawa fotografii autorstwa Sylwii Iłendy, Karoliny Misztal oraz Mariusza Wiederyńskiego, będąca zaproszeniem do obchodów nadchodzącego 70-lecia Stadniny Koni w Michałowie także była dostępna jedynie dla gości VIP, a wejścia do niej bronił ponury pan ochroniarz. Ochrona zresztą była dosłownie wszędzie – nawet przy wejściu do toalet.

I tak, jak w trakcie każdego z poprzednich polskich pokazów dawało się odczuć przyjacielską, rodzinną atmosferę, gdzie konie były dla ludzi, tak niestety Narodowy Pokaz Koni Arabskich z tych powodów odstraszał, a osoby spoza strefy VIP wydawały się być problemem.

Koniecznie należy jeszcze zwrócić uwagę na temat kolejnego pomysłu organizatorów, czyli obowiązku noszenia brzydkich szarych koszulek przez oficjalne fotografki w ringu. Czemu to miało służyć? Czy naprawdę nie wystarczyły specjalne identyfikatory?

Wracając jednak do czempionatu. Do pokazu zgłoszono łącznie 117 koni, a ich oceną zajęło się grono sędziowskie w składzie: Christine Jamar i Martine Van Hee z Belgii, Mohammed Aziz Kadan z Izraela, Abdelaziz Al Marzooqi ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Joseph Polo ze Stanów Zjednoczonych i Eiad Safady z Holandii w towarzystwie niezawodnych ringmasterów Roberto Ceccaroni (IT) oraz Mohammeda Hammada (EG), a w komisji dyscyplinarnej znaleźli się Peter Hegemann (DE), Fahrang Fazeli (IR) i Gianpaolo Teobaldelli (IT).

XLV Narodowy Pokaz Koni Arabskich Czystej Krwi wystartował w piątkowe popołudnie klasami ogierów. Pierwsza seria ogierków rocznych wyłoniła nam dwóch medalistów niedzielnych czempionatów, ale żadnemu z nich nie przypadł złoty medal. Złoto bowiem i tytuł Czempiona Polski Ogierków Rocznych został przyznany pokazywanemu pierwszy raz w Polsce, zjawiskowemu zwycięzcy serii B ogierków rocznych, gniademu Poker Face KL (RFI Unique – Plivia po Kahil Al Shaqab) hodowli i własności stadniny Klikowa Arabians, który w klasie zdobył 92,70 punktu, w tym 4×20 za typ, 2×20 za głowę z szyją i 2×20 za ruch. Ogierek ten został także uhonorowany przyznawaną pierwszy raz nagrodą Girlan-Beya dla Najlepszego Ogierka Rocznego ufundowaną przez hodowcę Girlan-Beya – Michała Bogajewicza.

Girlan-Bey (Pesal – Gracja-Bis po Monogramm) to koń, który w 2003 roku symbolicznie zapoczątkował erę zacierania się różnic między końmi arabskimi wyhodowanymi w państwowych stadninach, a tymi pozostającymi w rękach prywatnych hodowców, zostając pierwszym w historii polskich pokazów Czempionem Ogierków oraz Best in Show podczas młodzieżowego czempionatu rozgrywanego w Białce. Wizerunek Girlan-Beya umieszczony na nagrodzie został opracowany przez uzdolnionego i znanego z wielu podobnych projektów – Rafała Walendowskiego. Wspomniana wcześniej pierwsza seria ogierków rocznych janowskiego pokazu wyłoniła pozostałych dwóch medalistów niedzielnego czempionatu. Pierwsze miejsce w klasie zajął chwytający za oko, efektowny Phenix Al Miro (D Zeidan – Psyche Lejla po Pogrom) hod. i wł. Mirosława Rogowskiego, który w czempionacie musiał zadowolić się dopiero trzecim miejscem i brązowym medalem, ustępując miejsca srebrnemu czempionowi pokazów w Tarnowie i w Sopocie, siwemu Gladius SA (Dominic M – Ginessa po Shanghai E.A.) hodowli i własności Waldemara Bąka. Tym samym Gladius SA po raz trzeci z rzędu został nagrodzony srebrnym medalem i został wybrany Wiceczempionem Polski Ogierków Rocznych.

Klaczki roczne zostały podzielone na trzy mocne, bardzo wyrównane serie, a wyłonienie spośród nich czempionki w niedzielne przedpołudnie było trudne i nieoczywiste, o czym świadczą zróżnicowane typy sędziów do medali. Finalnie, złoty medal i tytuł Czempionki Polski Klaczek Rocznych, uzyskała reprezentantka gospodarzy – Stadniny Koni w Janowie Podlaskim, zdobywczyni drugiego miejsca w klasie 1C, gniadej Wencedory (Haash OSB – Wiga po Om El Bellissimo) znanej z pokazu w Białce, gdzie otrzymała srebrny medal. W klasie, Wencedora musiała ustąpić miejsca, choć z niewielką stratą punktów michałowskiej Livornie (AJ Azzam – Liguria po El Omari), która w czempionacie zajęła dopiero piąte miejsce. Druga natomiast otrzymała srebrny medal, zwyciężczyni serii 1A, która jako jedyna spośród roczniaczek otrzymała swoją 20 (za głowę z szyją) gniada, śliczna Cararra (D Zeidan – Calatina po Emerald J) hodowli Marka Kondrasiuka, a stanowiąca własność Alicji Najmowicz. Brązowy medal, powtarzając swój wynik z Białki oraz Tarnowa, zdobyła janowska kasztanowata Eleganza (Haash OSB – Eduarda po Pogrom), która w swojej klasie zajęła trzecie miejsce.

Klasy ogierków młodszych zwyczajowo były dość skromnie obsadzone, zarówno pod względem liczby, jak i jakości koni, a wytypowanie Czempiona Polski Ogierków Młodszych w niedzielnym porównaniu w czempionacie nie przysporzyło większego problemu – w tym także sędziom, którzy jednogłośnie wskazali na pokazywanego pierwszy raz w Polsce, trenowanego na co dzień we Włoszech, siwego El Draco RA (Morion – El Medisa po Shanghai E.A.) hodowli i własności Regina Arabians Czesława Gołaszewskiego. El Draco RA został także uhonorowany przechodnią Nagrodą im. Izabelli Pawelec- Zawadzkiej dla Młodzieżowego Czempiona Polski. Tuż za nim na podium znalazł się michałowskiej hodowli, 3⁄4 brat El Draco RA, mieniący się złotem, wielokrotnie nagradzany El Medar (Morion – El Medonia po Shanghai E.A.). Brązowy medal przypadł w udziale wyhodowanemu w Janowie, ciemnogniademu Al Narciso (Erantis – Amorena po Pogrom), który powtórzył swój wynik z Białki, po drodze zdobywając jeszcze złoty medal w Tarnowie.

W klasach klaczek dwu- i trzyletnich zobaczyliśmy łącznie 15 koni, a w niedzielnym czempionacie stanęło 6 klaczek. Do pierwszego miejsca, sędziowie jednogłośnie wytypowali zwyciężczynię klasy klaczek dwuletnich, janowską siwą Abellię (Magic Magnifique – Axara po Kahil Al Shaqab), która ma już jedno złoto na koncie z tarnowskiego czempionatu. Tym razem do kolekcji dołożyła tytuł Młodzieżowej Czempionki Polski. Srebrny medal zdobyła wyhodowana i stanowiącej własność Stadniny Koni Chrcynno-Pałac, zdobywczyni pierwszego miejsca w klasie klaczek trzyletnich i jedynych młodzieżowych 20 (za głowę z szyją) gniada Psyche Apsary (Ghaith Al Zobair – Psyche Victoria po Ekstern), która tym samym, podobnie jak Abellia powtórzyła wynik z Tarnowa. Brązowy medal przypadł do kolekcji kolejnej reprezentantce Janowa, kasztanowatej Bellarii (Wortex Kalliste – Bokasa po Ekstern), która w klasie zajęła analogiczne, trzecie miejsce.

Klasy seniorskie, czy klaczy, czy ogierów zawsze powodują mniejsze lub większe wzruszenia, cieszą oczy i sprawiają, że serce mocniej bije, bo każdy ma swoich ulubieńców, których zna od lat. Czempionat Ogierów Starszych był miłym dla oka i dla serca wydarzeniem. Pierwszym powodem, dla którego na sercu zrobiło się cieplej był Złoty Medal (QR Marc – Złota Orda po Pesal), który po wygranej w wielkim stylu klasy ogierów najstarszych z notą 92,70 (czyli najwyższą notą pośród ogierów starszych) po latach został wreszcie nagrodzony zapisanym mu w imieniu złotym medalem i został Czempionem Polski Ogierów Starszych. Drugie miejsce na podium przypadło dawno niewidzianemu na pokazach, ciemnogniademu Wolare (RFI Farid – Wieża Marii po El Omari), który przepięknie dojrzał i pozostaje w bardzo dobrej kondycji, dzięki czemu wygrał swoją klasę z wysoką notą 92,10 punktu, w tym 1×20 za typ i 4×20 za ruch. Wolare jest hodowli Wojciecha Parczewskiego, a stanowi własność Sławomira Bubasa. Trzecie i ostatnie „męskie” miejsce na podium tegorocznych czempionatów zajął janowski mlecznosiwy Barok (Om El Bellissimo – Baida po Balon), który w klasie był drugi ustępując miejsca Złotemu Medalowi.

Licznie i bardzo mocno obsadzone klasy klaczy starszych, jak zwykle były swego rodzaju wisienką na torcie pokazu. O jakości klaczy świadczy fakt, że na 4 klasy klaczy starszych, w których zobaczyliśmy łącznie 31 klaczy, tylko jedna zdobyła poniżej 90 punktów, natomiast aż 14 powyżej 92 punktów! Dlatego kolejny raz sędziowie mieli arcytrudne zadanie w czempionatach, by wybrać najlepsze z najlepszych i uhonorować je medalami. I tak, Czempionką Polski Klaczy Starszych, a następnie Best in Show XLV Narodowego Pokazu Koni Arabskich Czystej Krwi została ubiegłoroczna Wiceczempionka Polski, siwa, zjawiskowa w pozycji na stój Evett Magic (S.M.A. Magic One – Evolett po Ajman Moniscione), wyhodowana przez Katarzynę Dolińską-Witkowską z Zalia Arabians, a stanowiąca własność Tomasza Tarczyńskiego ze stadniny Grabów nad Pilicą. Sukcesy Evett Magic, a także kilku innych koni wyhodowanych pod Łodzią w stadninie pp. Witkowskich (m.in. Excalibria, Exfaria Zalia, Extina Zalia, Perlaf Zalia) spowodowały, że kolejny raz, właściciele niewielkiej stadniny Zalia Arabians zostali uhonorowani nagrodą dla Hodowcy Roku, przyznawaną każdego roku przez Polski Związek Hodowców Koni Arabskich. Evett Magic otrzymała także specjalną nagrodę za Najlepszą Głowę Pokazu, i mimo że w klasie zajęła drugie miejsce z 92,50 pkt., to w niedzielę w porównaniu wypadła najlepiej w oczach sędziów, którzy nominowali ją na czempionkę niemal jednogłośnie (tylko jeden sędzia miał inną faworytkę). Srebrny medal i drugie miejsce na podium powędrowało do wysoko ocenianej zarówno w Janowie, jak i wcześniej w Tarnowie, wyhodowanej w Stadninie Koni Chrcynno-Pałac siwej Echo Anastazji (Psyche Keret – Echo Aurora po Eternity Ibn Navarrone-D). Echo Anastazja została nagrodzona dodatkowo nagrodą dla Best in Show – Pure Polish oraz wygrała swoją klasę z wynikiem 93,20 pkt., w tym 1 raz 20 za typ, 3 razy 20 za ruch i kompletem 16 za nogi. Brązowy medal tegorocznego janowskiego czempionatu przypadł w udziale wyhodowanej w Stadninie Koni Michałów Zigi Zanie (QR Marc – Zagrobla po Monogramm), która wygrała klasę klaczy najstarszych z notą 93,10 punktu (3×20 za typ, 3×20 za ruch). Zigi Zana po fenomenalnym występie w Tarnowie na pewno dawała nadzieję michałowskiej stadninie na lepszy wynik, ale i tak, sukcesy koni z michałowskich stajni, w tym także nagroda dla Najwyżej Ocenionej Klaczy Pokazu – El Bellissimy (Ascot DD – Ekliptyka po Ekstern), spowodowały przyznanie tej stadninie tytułu Najlepszego Hodowcy Pokazu, a Artur Łojowski został wybrany Najlepszym Prezenterem Pokazu.

Poza wyżej wymienionymi nagrodami specjalnymi, oczywiście należy wspomnieć także o nagrodzie za Najlepszy Ruch Pokazu, którą otrzymała najstarsza jego uczestniczka, siwa Altamira (Ekstern – Altona po Eukaliptus), oraz o nagrodzie dla Najlepszego Konia Wyścigowego Pokazu, czyli janowskiej Patangi (Om El Bellissimo – Pepita po Ekstern). Czempionaty zakończyły się wręczeniem nagrody przechodniej – Trofeum WAHO dla wybitnego przedstawiciela rasy arabskiej hodowli polskiej. W tym roku otrzymał ją dawno niewidziany, ale wciąż kochany i posiadający liczne grono fanów, janowski, gniady Pogrom (QR Marc – Pętla po Visbaden), a zaprezentował go Najlepszy Trener Pokazu, czyli Mateusz Tokarski.

Aukcja Pride of Poland 2023

Po około dwugodzinnej przerwie po czempionatach, z niemałym opóźnieniem rozpoczęła się aukcja Pride of Poland 2023. Opóźnienie wynikało, według organizatorów, z dużego zainteresowania kupców rejestrujących się w biurze Aukcji. Dziś wiadomo, że aż tak wielkiego zainteresowania nie było, kupujący nie „bili się” o konie, a finalnie nowy dom znalazło 14 koni z wystawionych 24, po ponad 6 godzinach, niekoniecznie żywej licytacji. W 2023 roku rolę aukcjonera przyjął George Bruns, w asyście trzech spotterów w ringu – Mohammeda Hammada, Mariusza Rytla i Roberto Ceccaroni.

Dziwi fakt wystawienia praktycznie na ostatnią chwilę tzw. lokomotywy aukcji w postaci michałowskiej utytułowanej, przecudnej urody Wildony (Shanghai E.A. – Wilda po Gazal Al Shaqab). I o ile można się spierać, czy powinna zostać sprzedana, czy też nie, o tyle nie ulega wątpliwości, że strona marketingowa, promocja tego konia nie powinna przebiegać w taki sposób jaki mogliśmy obserwować. Z tego powodu, licytacja Lot. 0 nie przebiegała jakoś bardzo dynamicznie, aukcjoner „wymęczył” ostatni wzrost o 50 tysięcy Euro do kwoty 650.000 Euro i trzykrotnym, pospiesznym przybiciem młotka zakończył licytację. Wildona znalazła nowy dom w Hanaya Arabians w Szwajcarii pośród innych wysokiej klasy „koleżanek” z Polski.

Kolejne dwie klacze z listy, czyli Celita (Lawrence El Gazal – Cella po Ekstern) hodowli i własności Stadniny Koni Białka oraz Majama (po Shanghai E.A.) wraz z matką Minerwiną (Kahil Al Shaqab – Mesalina po Ekstern) będące w posiadaniu Wojciecha Parczewskiego nie znalazły zainteresowania kupców. W przypadku Majamy i Minerwiny, jest to o tyle zaskakujące, że Minerwina jest pełną siostrą michałowskiego Moriona i wydawać by się mogło, że to jedna okazja w życiu, by kupić taką klacz. Ciągnąca się w nieskończoność licytacja gniadej, ślicznej Babetty (Emerald J – Belinda po Kahil Al Shaqab) przyniosła janowskiej stadninie 112.000 Euro, a zamieszka ona w Belgii, w dobrze nam znanej stadninie Flaxman Arabians. Kolejna klacz z listy została wycofana – michałowska Elaksa (Shanghai E.A. – Elara po Gazal Al Shaqab), a kolejne trzy klacze (Pustynia Ognia, Basilea i Escotia) wróciły do stajni niesprzedane, choć każda z nich nosi w sobie potencjał pokazowy i hodowlany.

Koń z numerem 8 na liście aukcyjnej od początku wzbudzał wielkie emocje. Pierwotnie dlatego, że z tym numerem miała wystąpić kasztanowata janowska Paterna (Eden C – Pinga po Gazal Al Shaqab), ale ponieważ została wycofana z aukcji z powodu niedyspozycji, a na jej miejsce wskoczyła Patria (Eden C – Palmeta po Ecaho). Zmiana nastąpiła na kilka dni przed aukcją, toteż podobnie jak w przypadku Wildony nie mogło być mowy o odpowiedniej promocji tej klaczy i została sprzedana także do Belgii, do Flaxman Arabians, za 62.000 Euro.

Lot 9, czyli pierwotna gwiazda tegorocznej aukcji – michałowska El Esmera (Sahm Al Arab – Esmeraldia po QR Marc) przyniosła widzom i oczywiście kupującym najwięcej emocji, co przełożyło się na w miarę sprawnie przeprowadzoną licytację, która zakończyła się najwyższą uzyskaną ceną w trakcie tegorocznej Pride of Poland, czyli 810.000 Euro. El Esmera zamieszka w Al Zobair Stud (UAE). Kolejny koń z listy aukcyjnej, zjawiskowy, lecz bardzo oszczędnie użyty w macierzystej stadninie, siwy Paris (Kahil Al Shaqab – Palmeta po Ecaho) pochodzący z janowskiej stadniny zostaje w Polsce, w stajniach Adama Ochmana z Polia Arabians, a uzyskał cenę 50.000 Euro. Frestona, Pazienza i Palisandra zeszły z ringu niesprzedane. Ceny uzyskane za kolejne dwie klacze (odpowiednio 20.000 Euro i 25.000 Euro), czyli Alsandrinę (Equator – Alhasa po Ganges) i Pesalinę (El Omari – Parmania po Kahil Al Shaqab) wydają się być skromne, zwłaszcza za tę drugą. Niemniej, Alsandrina zasili amerykańską stadninę Aspire Arabians Ivana i Sheryl Orsorio, a Pesalina zamieszka pod Łodzią w Black Lady Arabians Anny Janas-Naze.

Dużo satysfakcji przyniosła Państwu Parysom licytacja Bogini Róż PA (Kahil Al Shaqab – Blackrose po Abyad AA), która zakończyła się sprzedażą klaczy za 170.000 Euro do stadniny w Belgii. Kolejna na liście klacz, i kolejna przedstawicielka janowskiej linii B, młodziutka Bella Mia (Morion – Beira po Pogrom) uzyskała cenę 66.000 Euro i znalazła nowy dom w Arabii Saudyjskiej. Oferowana przez Alicję Najmowicz, pełna siostra oferowanej rok temu michałowskiej Poganinki – kasztanowata Pentoria (El Omari – Pentra po Poganin) wylicytowana za kwotę 29.000 Euro zamieszka w stadninie Budhens Stud w Belgii, a michałowskę Wesperę (Morion – Wogeza po Equator) za niewiele wyższą kwotę 30.000 euro wylicytowała Christine Jamar.

Przedłużająca się aukcja i coraz późniejsza godzina nie sprzyjały ożywionej licytacji. Kolejna z listy pochodząca ze Stadniny Koni w Janowie Podlaskim Palemona (Polon – Prometida po Kahil Al Shaqab) uzyskała cenę 17.000 Euro, którą zapłacił klient z Syrii. Gniada Calatina (Emerald J – Calatea po Ekstern) wróciła do stajni nie uzyskawszy ceny minimalnej. W okolicach godziny 22 na ringu janowskiej hali pojawił się wyczekiwany przez grono fanów, wyhodowany w Stadninie Koni w Michałowie multiczempion Ferrum (Morion – Ferrmaria po El Omari). Uzyskał on cenę 81.000 euro i od tej pory szczęśliwe życie będzie wiódł w stadninie Branninge Arabian Stud w Szwecji, pod troskliwym okiem Sary Holm. Ostatnia z listy, oferowana przez stadninę Klikowa Arabians, siwa w gęstej hreczce Pegala PS (Gazal Al Shaqab – Percepcja po Laheeb), za kwotę 39.000 Euro pojedzie do tej samej stadniny do licytowana wcześniej Pentoria, czyli do Budhens Stud w Belgii.

Aukcja zakończyła się późnym wieczorem. 14 sprzedanych koni uzyskało łącznie 2 161 000 Euro, w tym Stadnina Koni Michałów sprzedała 5 koni za 1 596 000 Euro, Stadnina Koni Janów Podlaski 6 koni za 326 000 Euro, a hodowcy prywatni 3 konie za 238 000 Euro.

Poniedziałkowa aukcja Summer Sale przyniosła łącznie dochód w wysokości 324 500 Euro, a sprzedano 17 koni z listy. Stadnina Koni Michałów zarobiła kolejne 186 500 Euro, w tym 75 000 Euro za najdroższego konia tejże aukcji, czyli siwą Apolonię (Ekstern – Argolida po Grafik), która zamieszka w Belgii. Stadnina Koni w Janowie Podlaskim sprzedała 7 koni za 73.000 Euro, a hodowcy prywatni kolejne 3 konie za 65.000 Euro.

Pozostaje czekać na wpłaty i odbiory koni i życzyć im pięknego życia w nowych domach. A nam kolejnego spotkania w Janowie za rok. Do zobaczenia!

Przed oczami jawi nam się lato, w uszach słychać przyjemny szum morza, a na karku czuć ten letni wiaterek. Z Sopotem także kojarzą się w sposób oczywisty molo, Monciak, stoiska z bursztynami, plaże i wszechobecny tłum ludzi. A od czterech lat nam, arabiarzom, Sopot kojarzy się dodatkowo, a być może i najprzyjemniej, z czempionatem koni arabskich. I tak, w dniach 22-23 lipca mieliśmy okazję i przyjemność spotkać się na sopockim Hipodromie już po raz czwarty na Sopot Arabian Horse Show.

Pokaz ten wypełnił lukę, czy wręcz pustkę, po Al Khalediah Arabian Horse Festival w Nowych Wrońskach, który ostatni raz odbył się w 2019 roku. Chociaż założenia obu pokazów są z gruntu różne, a czempionat w Sopocie od początku przyjął formułę Breeders Show („Pokaz Hodowców” – kategoria w piramidzie pokazów afiliowanych przez ECAHO), to kolejny raz mieliśmy możliwość zobaczenia koni z najwyższej półki, także spoza Polski. I tak naprawdę jest to jedyna okazja na naszym polskim podwórku do podziwiania arabów znanych nam z filmów, reklam i zagranicznych pokazów oraz przyjrzenia im się, dzięki czemu mamy możliwość wyrobienia sobie opinii na ich temat. Powszechnie bowiem wiadomo, że mając konkretnego konia przed sobą, widzimy więcej, niż często dane nam jest zobaczyć w Internecie czy prasie, a moim zdaniem to bardzo przyjemne móc skonfrontować swoje wyobrażenia z rzeczywistością. Dlatego informacja o wycofaniu z pokazu ogiera El Rey Magnum RCF (Basilio CS – Cirque Du Soleil BF po Apalo) była dla mnie ogromnym rozczarowaniem. Niemniej jednak, nawet mimo wycofania tego konia, zaprezentowała nam się cała plejada gwiazd (obecnych i przyszłych), więc powodów do narzekania być nie może!

Do pokazu zgłoszono 53 konie, wycofano 4 i finalnie w klasach klaczy i ogierów wystąpiły 32 konie z Polski (wyhodowane w Polsce lub należące do polskich hodowców/właścicieli) oraz 17 koni z zagranicy, i dodatkowo 4 wałachy w czempionacie wałachów (3 z Polski i jeden zagraniczny).

Nie jest to duża liczba koni, a nawet śmiało można powiedzieć, że mała w porównaniu z ubiegłymi latami, natomiast miejmy nadzieję, że to chwilowy wypadek przy pracy i za rok będzie już tylko lepiej. Tym bardziej, że organizacja tego wydarzenia jest na wysokim poziomie, a sopocki pokaz przyciąga do siebie nie tylko lokalizacją czy jakością koni, ale także przyjemną, przyjacielską, wakacyjną atmosferą, mimo że pogoda kolejny raz nie rozpieszczała uczestników imprezy. Pokaz sędziowali Marianne Tengstedt (Dania), Janice McCrea (USA), Mohamed Omar Zagloul (Egipt), Chris Lowe (Wlk. Brytania) i Elisa Grassi (Niemcy), a ringmastrem był nikt inny, jak Gerard Oben.

Czempionat Klaczek Rocznych wygrała jednogłośnie zwyciężczyni serii B klasy klaczek rocznych, wyhodowana i należąca do stadniny Dubai Stud (ZEA), gniada D Ghamrah (D Shakhat – D Ghaliah po FA El Rasheem), która otrzymała drugą najwyższą notę pokazu, czyli 92,15 pkt. D Ghamrah ma na swoim koncie już m.in. Brązowy Medal tegorocznego pokazu w Menton. Bój o srebrny i brązowy medal stoczyły siwe CBA Isaura (CBA Illias – CBA Ilonah El Haleem po Haleem Al Safi) z Bouche Arabians (Holandia) oraz Magical Duchess AF (S.M.A. Magic One – Duchess Amaiyya DMC po Aja Angelo) z Afifi Arabians (Izrael). Zwycięsko z tej potyczki wyszła ta pierwsza, zdobywczyni drugiego miejsca w klasie 1B – CBA Isaura, a Magical Duchess AF, mimo wygranej serii A klasy klaczek rocznych, musiała zadowolić swoich właścicieli brązowym medalem.

Czempionat Ogierków Rocznych należał do zwycięzcy klasy 4A, kolejny raz jednogłośnie, złoty medal powędrował do wychowanka katarskiej stadniny Al Jood Stud, kasztanowatego, chwytającego za oko Majd Al Jood (AJ Mardan – Elle Marin po Ajman Moniscione), który w klasie zebrał solidne 91,00 pkt. Srebrny medal, jako pierwszy z siedmiu tego dnia, powędrował do polskiego hodowcy. Znany nam z Białki i Tarnowa, siwy Gladius SA (Dominic M – Ginessa po Shanghai E.A.) dołożył kolejne trofeum do swojej kolekcji, przysparzając tym wiele radości, wybranemu później Najlepszemu Prezenterowi Pokazu – Markowi Demczukowi, ale i oczywiście właścicielowi Waldemarowi Bąkowi. Trzecie miejsce na podium przypadło znanemu z poprzednich tegorocznych czempionatów, gniademu janowskiemu Tebiano (Haash OSB – Tacjana po Ascott DD).

W Czempionacie Klaczy Młodszych sędziowie nie byli już tak jednomyślni, ale i przedstawiona stawka klaczek do wyboru czempionki była większa i bardzo wysokiej jakości. Złotą Medalistką Klaczy Młodszych została wybrana zjawiskowa D Leen (D Seraj – D Maha po Eden C), wyhodowana w Dubai Stud, a należąca do polskiej stadniny Lubochnia Arabians, która pierwszy raz zdecydowała się pokazać swoje konie w Polsce, osiągając znaczący sukces. Miejsca na pierwszym miejscu podium musiała ustąpić jej również siwa i również wyhodowana w Dubaju D Henneyyah (D Shagran – D Haneen po FA El Rasheem), należąca do Al Jood Stud, która także była typowana do złotego medalu, jednak zabrakło jej nieco szczęścia. Brązowy medal wywalczyła zwyciężczyni serii A klasy klaczek młodszych, siwa Espajlita M (AJ Elaf – Espaja po Aja Justified) hodowli i własności M Arabians Piotra Podgórnego. Ponadto, klaczka ta została wybrana Najlepszym Polskim Koniem, a jej właściciele otrzymali nie byle jaką nagrodę z tego tytułu, bo zaproszenia VIP na grudniowy Czempionat Świata w Katarze wraz z biletami lotniczym i zakwaterowaniem na czas jego trwania.

Czempionat Ogierków Młodszych zakończył się triumfem konia o fenomenalnym ruchu, zwycięzcy serii B klasy ogierków młodszych i zdobywcy najwyższej punktacji pokazu, efektownego kasztanowatego Hafeet (Ajman Moniscione – El Omarissa po El Omari), hod. i wł. słowackiej stadniny TM Arabians, której nota bene właścicielami są Kuwejtczycy. Po piętach deptał mu, ale finalnie zdobył srebrny medal, siwy wychowanek stadniny Ariela Arabians (Izrael), zwycięzca serii A klasy ogierków młodszych Fajer AA (Shanghai E.A. – Fadwa AA po Fadi Al Shaqab). Poza srebrnym medalem tego czempionatu, stadnina Ariela Arabians zostanie mile zapamiętana jako sponsor specjalnych nagród pieniężnych dla najlepszych europejskich koni w każdej z rozegranych klas. Trzecie miejsce na podium wywalczył kolejny wychowanek Dubai Stud, a kolejny koń własności stadniny Al Jood Stud, gniady, znany z europejskich ringów pokazowych D Wannas (FA El Rasheem – D Sayedah po Marajj).

Po czempionatach koni rocznych i młodszych przyszedł czas na czempionat wałachów oraz klasę prezenterów amatorów, kolejny raz zorganizowaną pod patronatem Bogdana Maślanki. Czempionat Wałachów wygrał znany nam ze słyszenia, gniady syn ogiera Morion, wyhodowany i stanowiący własność stadniny Al Thumama Stud – Wahaj AT (Morion – Wieża Róż po Ekstern). Klasę Prezenterów Amatorów wygrał natomiast Noah Ismer z Niemiec, prezentujacy kasztanowatą klacz IS Pialuna (Ascott DD – IS Piniata po Pallaton K). Miłym akcentem były nagrody pieniężne dla uczestników obu klas, i na pewno jest to duża zachęta dla uczestników do zapisywania koni do tych konkurencji.

Czempionat Klaczy Starszych wyłonił ostatnią tego dnia i tego pokazu złotą czempionkę, a została nią wyhodowana w Dubai Stud, gniada D Dawaly (FA El Rasheem – D Danat po SG Labib) własności Lubochni Arabians. Werdykt sędziów był niemal jednogłośny i jak widać, jakość koni własności stadniny spod Gniezna to nie tylko miejskie legendy, a świadczą o tym aż dwa złote medale zdobyte przez tę stadninę w Sopocie. Srebrny Medal „Sopot Arabian Horse Show 2023” otrzymała zjawiskowa, doskonale znana z ringów pokazowych sprzed kilku lat, zwyciężczyni serii B klasy klaczy starszych, kasztanowata Venice MI (Allegiance MI – Valentine MI po DA Valentino), hodowli Mulawa Arabian Stud z Australii, a własności Albakhet Stud (KAS). Brązowy medal wywalczyła siwa Enara Babel (Fuerte – Eden Beauty K.A. po QR Marc), hodowli i własności Babel Stud (Polska).

Czempionat Ogierów Starszych wygrał kolejny raz jednogłośnie wskazany przez sędziów, zwycięzca serii A klasy ogierów starszych, późniejszy Best in Show, siwy, ekspresyjny Rajeh Al Adwan (Asfoor Al Adwan – Wadha Al Adwan po Fayad Alfayyad), hodowli i własności Al Adwan Stud z Kuwejtu. Drugi w czempionacie znalazł się pochodzący ze Stadniny Koni w Janowie Podlaskim, kasztanowaty Erantis (Acott DD – Eugara po Om El Beellissimo), który z wiekiem zyskuje i zachwyca formą. Trzecie miejsce w czempionacie i ostatni brązowy krążek podczas pokazu na sopockim Hipodromie przypadło siwemu wychowankowi stadniny Ismer Stud (Niemcy), zwycięzcy serii B klasy ogierów starszych – IS Exxpu (QR Marc – IS Exelsia po Madkours Impuls).

I tak kolejny Sopot Arabian Horse Show dobiegł końca. Kolejny raz organizacja i atmosfera tego wydarzenia sprawiły, że chce się wracać do Sopotu. Chce się poczuć tę letnią bryzę na twarzy, posłuchać szumu morza, przeciskać się przez tłumy ludzi na Monciaku i zobaczyć kolejne chwytające za oczy i serca piękne konie na Hipodromie. Miejmy więc nadzieję, że zobaczymy się za rok!

Kiedy w 2020 roku covid-19 sparaliżował świat, kiedy kraje zamykały swoje granice, wprowadzano kwarantannę i odwoływano większość imprez masowych w obawie przed wirusem, pokazy koni arabskich także ucierpiały. Z kalendarza zniknęły ważne konkursy, w tym między innymi Puchar Narodów w Aachen, a w Polsce Al Khalediah European Arabian Horse Festival w Nowych Wrońskach i All-Polish Arabian Horse Championship, organizowany na lotnisku Aeroklubu w Radomiu. Każdego kolejnego roku widzieliśmy te pokazy wpisane w kalendarz ECAHO, jednak ani 2020, ani w 2021, ani w 2022 żaden z naszych polskich się nie odbył. Dlatego i w tym roku, kiedy Radom kolejny raz figurował na liście, trudno było uwierzyć w to, że ten pokaz powróci na polskie podwórko po trzech latach nieobecności. A jednak powrócił. I to z przytupem!

I chociaż Radom przeniesiono do Tarnowa, a czempionat rozegrano w Klikowskiej Ostoi Polskich Koni, myślę, że nikt nie miał tego organizatorowi za złe, a wręcz większość uczestników była bardzo ciekawa nowego miejsca oraz tego, jak nowy team poradzi sobie z wyzwaniem zorganizowania nowego-starego pokazu w Polsce.

Pod patronatem wnuka księcia Romana Władysława Sanguszki

Tarnów nie jest lokalizacją przypadkową, bowiem w XVIII wieku dobra tarnowskie stały się własnością rodu magnackiego Sanguszków i pozostawały w ich rękach do II wojny światowej, ale spadkobiercy są związani z ziemią tarnowską do dziś. Patronat honorowy nad pokazem objął książę Paweł Sanguszko, wnuk księcia Romana Władysława Sanguszki, dla którego konie z Półwyspu Arabskiego sprowadzał sam Bogdan Ziętarski, a obaj panowie odegrali niebagatelną rolę w hodowli konia arabskiego na ziemiach polskich. Pałeczkę od pana Stanisława Redestowicza, który odpowiadał za radomski show, przejął Polski Związek Hodowców Koni Arabskich, którego świeżo wybrany zarząd zdaje się mieć wielkie plany i nie boi się ich realizować. Dzięki temu, mamy na mapie Polski kolejny fantastyczny pokaz koni arabskich, a poprzeczka została zawieszona naprawdę wysoko. Podziw budzi sprawność w pozyskiwaniu ludzi do współpracy oraz sponsorów, dzięki którym pokaz nabrał prestiżu. Mimo to atmosfera była przyjacielska, nie dało się odczuć, obecnego często na pokazach koni arabskich, zadęcia.

Zwraca uwagę także bogaty program wydarzenia, który zawierał klasy pod siodłem, pokazy specjalne, klasę wałachów, wieczór hodowców i aukcję charytatywną. Na nudę nie można było narzekać!

Jeszcze przed oficjalnym rozpoczęciem pokazu, przybyli goście, trenerzy, wystawcy mogli zintegrować się w piątkowy wieczór przy klikowskich pierogach i nalewkach, i mimo że w sobotni poranek pogoda nie rozpieszczała – wszyscy byli w dobrych nastrojach. Chociaż „nie rozpieszczała”, to za mało powiedziane, gdy się wspomni początek pokazu. W przenikliwej ulewie, przybyłych gości powitali górale i krakowiacy w tradycyjnych strojach, powożący zaprzęgami koni małopolskich oraz śląskich, którzy przywieźli na ring sędziów.

Pokaz sędziowali: Gianmarco Aragno, Peter Birch, Bérengère Fayt, Robbie Den Hartog, Helen Hennekens Van Nes, Jonas Salzman i Michaela Weidner, ringmastrem był Bart Beckers, w Komisji Dyscyplinarnej pracowali: Christine Keyser, Farhang Fazeli i Paulina Malinowska, a swoim głosem dzień umilał wszystkim Mirosław Kołodziej.

Ponad 100 koni w katalogu

W katalogu znalazło się ponad 100 koni, po czym wnieść można, że pokazy w Polsce są potrzebne, a wręcz pożądane przez hodowców i właścicieli koni arabskich. Mimo niesprzyjającej aury pokaz rozpoczął się z niewielkim opóźnieniem, a pierwsze mogliśmy podziwiać ogierki roczne, podzielone na dwie serie. I już tutaj wiadomo było, że pokaz w Białce rządzi się swoimi prawami, a Tarnów ma swoje. Serię A pewnie wygrał gniady michałowski Zigi Zahn (AJ Azzam – Zigi Zana po QR Marc), uzyskując solidne 91,67 punktu. Tuż za nim, z notą 90,58 punktu, uplasował się siwy, delikatny w typie Gladius SA (Dominic M – Ginessa po Shanghai E.A.), hodowli i własności Waldemara Bąka. Oba ogierki znalazły uznanie sędziów w niedzielnym czempionacie i zajęły analogiczne miejsca tak, że Zigi Zahn został wybrany niemal jednogłośnie Czempionem Ogierków Rocznych (6 na 7 sędziów wskazało go do złotego medalu), a Gladius SA wyjechał z Tarnowa ze srebrnym medalem. Brązowy medal w czempionacie przypadł zwycięzcy serii B ogierków rocznych, skarogniademu, chwytającemu za oko, a pochodzącemu ze Stadniny Koni w Janowie Podlaskim ogierkowi Portado (Haash OSB – Portia po Kahil Al Shaqab), który w klasie zdobył 91,25 pkt.

Klasy ogierków dwu- i trzyletnich tradycyjnie były symboliczne pod względem ilości koni, a łącznie wystąpiło w nich sześć ogierów.

I tak, zwycięzca klasy ogierów dwuletnich, brązowy medalista z tegorocznej Białki, ciemnogniady, janowski Al Narciso (Erantis – Amorena po Pogrom) tym razem wyjechał do macierzystej stadniny ze złotym medalem i tytułem Czempiona Ogierów Młodszych. Srebrny medal pozostał na ziemi tarnowskiej i przypadł gniademu, pochodzącemu ze stadniny Klikowa Arabians ogierowi Will KL (Dominic M – WieżaCzarów po Vitorio TO), który w swojej klasie był trzeci. Sprawił tym samym wielką radość, ale i zaskoczenie swojemu hodowcy, panu Markowi Rzepce, który był pewien, że przez ruch nie na 20-tki nic tego nie będzie. A jednak!

Brązowy medal ogierów młodszych zdobył znany z tegorocznego pokazu w Białce, efektowny i lubiany przez publiczność, gniady ogier Książę (RFI Farid – Kalifornia po Ekstern), hodowli Krzysztof Falby oraz własności Eweliny Kani-Boć.

Trzy serie klaczek rocznych i łącznie 24 konie to liczba, do której przywykliśmy na pokazach w Białce i w Janowie. Można z tego wysnuć wniosek, że tarnowski pokaz pretenduje do bycia jednym z tych najważniejszych dla hodowców w Polsce. Serię A wygrał kolejny koń pominięty w Białce, wyhodowana i należąca do Petroniusza Frejlicha, córka dobrze znanej z ringów pokazowych Diodory (po Zeus E.A.) i ogiera D Zeidan, siwa De Zeidana. Wygrywając klasę z łączną notą 91,42 punktu, zapewniła sobie udział w niedzielnych czempionatach, ostatecznie meldując się na drugim stopniu podium ze srebrnym medalem klaczek rocznych.

Seria B jako jedyna nie „zawierała” żadnej niedzielnej medalistki, mimo dobrego występu wychowanki stadniny Klikowa Arabians, klaczki Eforina KL (EKS Farajj – Efora KL po QR Marc), której matkę mogliśmy podziwiać kilka godzin później. Eforina wygrała swoją klasę z notą 91,08, jednak nie znalazła uznania sędziów w niedzielnych finałach.

Seria C natomiast ujawniła przyszłą złotą czempionkę klaczek rocznych pokazu w Tarnowie, bowiem wygrała ją także całkowicie pominięta w Białce, pochodząca z Michałowa, siwa Livorna (AJ Azzam – Liguria po El Omari) z łączną sumą punktów 91,83, w tym 1×20 za głowę z szyją i 1×20 za ruch. Tuż za nią w klasie na tarnowskim pokazie, ale na trzecim miejscu w czempionacie uplasowała się janowska, kasztanowata Eleganza (Haash OSB – Eduarda po Pogrom), która zaliczyła kolejny udany występ i zabrała do swojej macierzystej stadniny kolejny solidny, brązowy medal.

Klasy klaczek dwu- i trzyletnich zawsze są przyjemne dla oka, ponieważ konie są już po pierwszym lub drugim sezonie pokazowym, są trochę lepiej obyte z ringiem pokazowym niż roczniaki, co wpływa zazwyczaj korzystnie na ich prezentację. W dwóch seriach klaczek dwuletnich i jednej klaczek trzyletnich zobaczyliśmy łącznie 24 konie, co również jest bardzo przyzwoitą liczbą.

Już seria A klasy klaczek dwuletnich, wyłoniła dwie przyszłe medalistki czempionatu klaczy młodszych. Klasę, z notą 91,83 punktu, w tym 1×20 za typ, a następnie czempionat wygrała znana z Białki, janowska siwa Abellia (Magic Magnifique – Axara po Kahil Al Shaqab). Drugą, ale za to brązową medalistką z tej klasy, została wyhodowana w Equus Arabians, a własności stadniny Klikowa Arabians, kolejna siwa klacz Calgary E.A. (Shanghai E.A. – Cleopatra E.A. po Excalibur E.A.), która także otrzymała swoją 20-tkę za typ. Zarówno właściciel, jak i obecny na pokazie hodowca tej klaczki Albert Sorroca nie kryli dumy i radości z rezultatu. Myślę, że obecny właściciel Calgary E.A., Marek Rzepka, mógł liczyć w duchu na więcej medali tego czempionatu, gdyż wyhodowana w Klikowej kasztanowata Pianissa KL (Ajman Moniscione – Pianova po Eden C) wygrała klasę klaczy trzyletnich z notą 91,67 i z pewną pozycją weszła do czempionatu. Klaczka ta z pokazu na pokaz nabiera pewności siebie, co zaowocowało 2×20 za ruch! Niestety, to nie wystarczyło, by oczarować sędziów w niedzielnym czempionacie i wróciła do stadniny bez medalu. A medale jeszcze przed nią!

W podobnej sytuacji znalazła się wyhodowana w Stadninie Koni w Michałowie, gniada Wieża Uczuć (Medalion – Wieża Bajek po Abha Qatar), która wygrywając serię B klasy klaczek dwuletnich z notą 91,33 z 4×20 za ruch na pewno rozbudziła nadzieje michałowskiej stadniny na medal w czempionacie. Niestety dla nich, a „stety” dla Stadniny Koni Chrcynno-Pałac, trzeci, srebrny medal tego czempionatu przypadł w udziale właśnie wychowance tejże stadniny, klaczce Psyche Apsara (Ghaith Al Zobair – Psyche Victoria po Ekstern), której nie trzeba nikomu przedstawiać, ponieważ jest znana z ringów pokazowych z ubiegłych sezonów. Psyche Apsara zajęła co prawda drugie miejsce w swojej klasie, ale z 2×20 i 4×19,5 za głowę i szyję i 1×20 za typ, i łączną notą 91,50 punktu. W czempionacie tylko udowodniła swoją wartość.

Sobotnie popołudnie w towarzystwie coraz ładniejszej pogody zapewniło jeszcze więcej wrażeń za sprawą trzech klas klaczy starszych. I już pierwsza z nich, seria A klaczy 4-6 letnich poderwała publiczność, między innymi za sprawą zwycięstwa wychowanki Stadniny Koni Chrcynno-Pałac, siwej Echo Anastazji (Psyche Keret – Echo Aurora po Eternity Ibn Navarrone-D), która zdobywając 93,08 punktu, czyli najwyższą do tej pory notę pokazu zachwyciła sędziów i otrzymała 3×20 za typ, 1×20 za głowę z szyją oraz 3×20 za ruch. W niedzielę okazało się jednak, że i 93 punkty nie zawsze są wystarczające by sięgnąć po medal. Przypadł on w czempionacie zwyciężczyni serii B klasy klaczy 4-6 letnich, dobrze nam wszystkim znanej, wielokrotnie wyróżnianej, pochodzącej z Michałowa, kasztanowatej klaczy El Belissima (Ascot DD – Ekliptyka po Ekstern). Zachwyciła ona sędziów i otrzymując między innymi 3×20 za typ, 3×20 z głowę i szyję, i 3×20 za ruch, zgromadziła 93,58 punktu. Finalnie zdobyła dla macierzystej stadniny w Michałowie srebrny medal czempionatu klaczy starszych.

Zigi Zana najwyżej ocenianym koniem pokazu

Michałów nie patyczkował się w Tarnowie z konkurencją, wszystkie medale tego czempionatu przypadły właśnie tej stadninie. Nie ma w tym jednak nawet grama zaskoczenia, gdyż jakość przywiezionych na pokaz klaczy starszych z michałowskiej stadniny rzucała na kolana. Zgodnie z kolejnością klas, następny, choć brązowy medal przypadł równie dawno nie widzianej, a tak samo lubianej Parantelli (Kahil Al Shaqab – Palanga po Ekstern), która za sprawą skromnych 93,92 punktów wygrała swoją klasę, otrzymując 3×20 za typ, 4×20 za głowę z szyją i 5×20 za ruch. Parantella została w niedzielne popołudnie wyróżniona ponadto nagrodą za najlepszą głowę pokazu.

Ostatnia klasa klaczy starszych, rozegrana już w niedzielny poranek wyłoniła złotą medalistkę czempionatu klaczy starszych, a także Best in Show Female i najwyżej ocenionego konia pokazu oraz najbardziej emocjonującą klasę całego show. Klasę tę, jak i czempionat i Best in Show, wygrała michałowska (oczywiście) Zigi Zana (QR Marc – Zagrobla po Monogramm), która zdobywając 94,25 punktu, w tym 5×20 za typ, 2×20 za głowę i szyję oraz 6×20 za ruch, nie miała sobie równych, choć konkurencja w tej klasie deptała jej po piętach. Cała klasa klaczy 10-letnich i starszych została obsypana przez sędziów hojnie 20-tkami. I tak, każda z klaczy otrzymała swoja paczkę 20-tek i noty powyżej 92 punktów! Ach co to była za uczta dla oczu! Druga w klasie, z notą 93,17, swoim pakietem 20 i 17 za nogi (!) znalazła się wyhodowana w Białce, a stanowiąca własność Stadniny Black Lady Arabians Anny Janas-Naze – siwa Hulina (Fire Fighter – Hulala po Pamir). Jednak jak w przypadku Echo Anastazji, nawet 93 punkty w klasie nie gwarantowały medalowego miejsca w czempionacie. Niemniej, jak stwierdziła hodowczyni Huliny, Renata Kurzyńska, było to dla nich największe zaskoczenie od lat. Ekipa spod Łodzi pojechała do domu z uśmiechami na ustach mimo braku medalu.

Z dedykacją dla Shirley Watts

Klasy oraz czempionat ogierów starszych nie przysporzyły już tylu wrażeń, ale przyjemną dla oka niespodzianką było „odkurzenie” kilku koni i przywiezienie ich do Tarnowa. Czempionem Ogierów Starszych i Best in Show Male został wybrany, dawno nie widziany w Polsce, ale stacjonujący tu już na stałe w stajniach Joanny Wojteckiej i Pawła Kozikowskiego, siwy Alfabia Aragon (ZT Magnanimus – ZT Shakbey po El Shaklan). Sukces tego konia, zdobyte przez niego tytuły w Tarnowie, Joanna zadedykowała Shirley Watts i stadninie Halsdon Arabians, z której ten koń został sprowadzony do Polski po śmierci właścicielki. Nie da się ukryć, że to była wzruszająca chwila.

Srebrny medal czempionatu przypadł znanemu i budzącemu sympatię, stałemu niegdyś uczestnikowi pokazów, kasztanowatemu ogierowi Eternal (FS Bengali – Ewitacja po Ganges), hodowli i własności Jana Głowackiego. Ostatnie miejsce na podium zajął znany, mający wielu fanów, nieco szalony w sposobie bycia, kasztanowaty Belmari (El Omari – Bint Ermina po Kabsztad), pochodzący ze Stadniny Koni w Białce.

I to tyle by było, jeśli chodzi o czempionaty. Warto wspomnieć, że między klasami w ręku zostały rozegrane także dwie klasy pod siodłem dla koni arabskich, które sędziowała Helen Hennekens Van Nes. Klasę Classic Pleasure wygrała Agnieszka Romszycka na ogierze Edinet (Włodarz – Ellila po Wachlarz), a Traditional Arabain Riding Classic Oliwia Kowal z ogierem Elgoriusz (Medalion – Elgora po Poganin), która umilała swoimi pokazami także przerwy między klasami oraz wieczór hodowców.

Sukces aukcji charytatywnej

Kolejnym ważnym, choć może nie najbardziej ekscytującym punktem programu, o którym wspominałam już na początku, była klasa wałachów, w której zobaczyliśmy trzy konie, a zwycięstwo przypadło wyhodowanemu w Stadninie Koni w Michałowie siwemu Korabowi (Pegasus – Karbala po Emigrant), własności Magdaleny Helak-Kulczyńskiej. Pozostałe dwa miejsca zajęły konie wyhodowane w stadninie Klikowa Arabians, a będące własnością Dominiki Zauchy. Wonder KL (Aja Angelo – Wieża Nimf po Kahil Al Shaqab) zajął miejsce drugie, a trzecie Ginter KL (Medalion – Gracja GI po WH Justice).

Koniecznie należy wspomnieć o wspaniałym pomyśle nowego zarządu PZHKA, na zorganizowanie aukcji charytatywnej w trakcie tarnowskiego pokazu, z której cały dochód został przekazany na rzecz Placówki Opiekuńczo-Wychowawczej „Przyjazny Dom” w Tarnowie. Warto gorąco pogratulować zwycięzcom aukcji oraz podziękować fundatorom trzech przeznaczonych na licytację stanówek, bowiem przedmiotem aukcji były właśnie stanówki fantastycznych ogierów: D Nayel, Emerald J i D Mezyan. Okazało się, że najwięcej emocji wzbudziła aukcja stanówki właśnie tego ostatniego, Złotego Medalisty Czempionatu Świata, ogiera D Mezyan, której licytacja zatrzymała się na kwocie 10.000 euro i została zaproponowana przez stadninę Lubochnia Arabians! Stanówkę ogiera D Nayel wylicytowała Stadnina Koni w Michałowie, a Emeralda J Teymour Razavifarahmand z Iranu, a łączna kwota dochodu z aukcji wyniosła ponad 17 tysięcy euro! Coś pięknego! Wspaniała inicjatywa!

Tegoroczny nowy-stary pokaz w Tarnowie przyniósł wiele emocji. Przybyli goście zwracali uwagę na bardzo dobrą organizację wydarzenia, ale i świetną atmosferę. Niektórzy pokusili się o stwierdzenie, że to był jeden z najlepszych pokazów w Europie. A to dopiero początek! Gdyż jak twierdzą organizatorzy: Next year will be even better! Czekamy zatem i do zobaczenia za rok!