To było wspaniałe zakończenie sezonu przez Rasmy’ego Al Khalediah, którego portal polskiearaby.com wybrał Arabskim Koniem Roku 2025 w Polsce. W niedzielę w Pizie odniósł on efektowne zwycięstwo, bijąc o nos… swego towarzysza stajennego Wasmy’ego Al Khalediah. Oto relacja z tego wydarzenia zamieszczona na Facebooku przez Huberta Kuleszę, dyrektora Polska AKF Sp. z o.o,, która jest właścicielem obu koni.

– Czy można sobie wymarzyć wspanialsze zakończenie sezonu niż emocjonujący wyścig na pięknym torze San Rossore? Chyba można… gdyby Rasmy Al Khalediah i Wasmy Al Khalediah minęły metę „łeb w łeb” – a tak musieliśmy zadowolić się „tylko” pierwszym i drugim miejscem. Zabrakło dosłownie kilkunastu centymetrów. Rasmy Al Khalediah, którego wybitne dokonania dość szczegółowo opisywałem ostatnio, jeszcze bardziej wyśrubował swoje niezwykłe statystyki. To jego siedemnaste zwycięstwo w karierze i dziewiąte na poziomie Pattern. Po raz czwarty wygrywa w Pizie – trzykrotnie sięgał po nagrodę Tower of Pisa Cup – Listed (w roku 2021, 2024, 2025) oraz raz jako trzylatek w 2020 roku.

Tegoroczny bilans naszego podopiecznego jest równie imponujący – cztery wygrane, w tym Nagroda Cometa (kat. B); Nagroda Ofira (kat. A) ; Nagroda Europy (G3); Premio Tower of Pisa – Moutai Cup (Listed), do tego trzecie miejsce w niezwykle prestiżowym UAE President Cup w Sztokholmie, i mały wypadek przy pracy – piąte w Nagrodzie Porównawczej.

Wasmy Al Khalediah, który tylko nieznacznie odbiega swoimi dokonaniami od swojego stajennego kolegi, sezon miał równie udany. W swoich czterech startach wygrał dwukrotnie w Szwecji, w tym wysoko dotowany i wymagający UAE President Cup, a w niedzielę tylko nieznacznie przegrał w Pizie. W Polsce był trzeci w Nagrodzie Warsaw Traf Mile. Pozostaje jedynie ubolewać, że w polskim kalendarzu wyścigowym, mimo ponad 190 gonitw dla koni arabskich czystej krwi, jedynie jedna spełnia wymagania Wasmy’ego.

Warto odnotować, że dzisiejszy wyścig miał bardzo efektowną oprawę, za sprawą Organizatorów oraz Sponsora – chińskiego producenta nalewek Moutai.

W pięknym toskańskim słońcu i niezwykle malowniczej scenerii Toru San Rossore, całości dopełnił bardzo wysoki poziom rywalizacji, które obok podopiecznych AKF Stud zapewnili nasi liczni i bardzo mocni konkurenci. Brawo dla trenera Janusza Kozłowskiego i jego żony Katarzyny, ale również dla Carlo Fiocchi i Alessio Sattcie. Dziękuję – Marek Brezinie, Mateuszowi Kołodziejczykowi i Annie Potrzebowskiej – napisał Hubert Kulesza.

W niedzielę 16 listopada zakończył się sezon wyścigów konnych na Służewcu. Tak, jak w poprzednich latach, portal polskiearaby.com przyznał honorowe wyróżnienia za najlepsze osiągnięcia w rywalizacji koni czystej krwi arabskiej. Koniem Roku 2025 wybraliśmy ośmioletniego ogiera Rasmy’ego Al Khalediah, który w imponującym stylu wygrał dwie najważniejsze gonitwy kategorii A, o nagrody Ofira i Europy. Ponadto, w pierwszym dniu sezonu, w biegu o Nagrodę Cometa (kat. B), Rasmy pokonał po walce o łeb swego najgroźniejszego konkurenta, Fragnara. We wszystkich wymienionych wyścigach Rasmy’ego dosiadał wówczas jeszcze kandydat dżokejski Temur Kumbarek Uulu. 

Francuskiej hodowli Al Khalediah Stables Rasmy Al Khalediah (Nayef Al Khalidiah – Rajwa Al Khalediah po Tiwaig) to swoisty fenomen w historii koni arabskich trenowanych na Służewcu. Już jako trzylatek wygrał cztery gonitwy (trzy w Warszawie i jedną w Pizie). Czterokrotnie triumfował także w wieku czterech lat (dwa razy w Szwecji), a kolejnych sezonach zwyciężał: dwukrotnie (na Służewcu i w Szwecji), raz na Służewcu (2023), natomiast w poprzednim sezonie w Warszawie wygrał Porównawczą, a w Pizie Listed PA. Koń Roku 2025 jest własnością Polska AKF Sp. z o.o. Poprosiliśmy dyrektora Huberta Kuleszę o całościową ocenę występów koni własności Polska AKF w minionym sezonie.

– Dzięki Rasmy’emu już początek był obiecujący, a potem szło nam tylko lepiej. W sumie nasze konie wygrały 15 gonitw, łącznie z dwoma zwycięstwami Wasmy’ego w Szwecji. Kropkę na „i” postawiły w ostatnią niedzielę trzylatki Shami i Azzam Alkahalediah, odnosząc pierwsze wygrane w karierze. Wcześniej po dwa razy wygrywały inne trzylatki: Rawda Al Khalediah, Adon Al Khalediah i Agar Al Khalediah. Dziękuję za owocną współpracę z trenerami na Służewcu, oprócz Janusza Kozłowskiego, z Claudią Pawlak, Małgorzatą Łojek i Wiesławem Szymczukiem; na Partynicach z Marleną Stanisławską i Michałem Borkowskim oraz Cornelią Fraisl ze Strzegomia.

– Wasmy i Rasmy wystartują jeszcze w grudniu w Pizie. Prawdopodobnie będą się ścigać także w przyszłym roku, ale zadecyduje o tym ich kondycja zdrowotna i czy będą jeszcze miały chęć do rywalizacji na torze. Jeśli chodzi o młode konie, to niestety w latach 2023-2024 mieliśmy bardzo ograniczone zasoby hodowlane, więc w przyszłym sezonie będziemy biegać będą maksymalnie dwa nasze trzylatki – informuje Hubert Kulesza.

Arabskie kłopoty bogactwa w Stajni Nova

Tytuł Trenera Roku przyznaliśmy Januszowi Kozłowskiemu. Oprócz sukcesów Rasmy’ego, święcił on dwa triumfy Wasmy’ego Al Khalediah w Szwecji oraz aż cztery wygrane najlepszego trzylatka Ammasa, francuskiej hodowli Abdullaha Al Atiyah, własności Restauracji „Canwa II”, M. Wiśniewskiego i S. Wiśniewskiego. Po wygraniu w debiucie, następnie był trzeci (Nagroda Borka), ale w kolejnych startach (Europejczyka – kat. B), Białki (kat. A) i Sambora (kat.), świetnie przeprowadzony przez Antona Turgaeva, wygrywał po walce.

Ponadto bardzo dobrze biegał czterolatek Elnizo, hodowli Jana Głowackiego oraz własności P. Głowackiego i S. Szczepkowskiego. Wygrał dwie gonitwy, w tym prestiżową Nagrodę Janowa (Przychówku), jednak w najważniejszej próbie, w Derby, nie okazał się koniem „szczęśliwym”. Przez całą ostatnią prostą walczył z prowadzącym w dystansie Largo Winchem. Ostatecznie nie był w stanie go wyprzedzić. Po biegu Janusz Kozłowski i dżokej Szczepan Mazur, każdy z osobna, złożyli protesty do Komisji Technicznej, zarzucając E. Zamudinowi Uulu nieczystą jazdę, utrudniającą swobodne finiszowanie Elnizo. Sędziowie po trwających ok. pół godziny przesłuchaniach ogłosili, że zwycięzcą Derby został Elnizo, przesuwając Largo Wincha na drugie miejsce, karząc jednocześnie E. Zamudina zawieszeniem licencji na dwa miesiące.

Odwołanie do KO i zmiana werdyktu KT

Trenerka Largo Wincha, Kamila Urbańczyk, odwołała się do Komisji Odwoławczej, zwracając m.in uwagę, że KT ogłosiła wyrok, bez wysłuchania jej argumentów. Po dwóch tygodniach KO wydała ostateczny werdykt, przywracający Largo Wincha na pierwsze miejsce. Jednocześnie obniżyła karę jeźdźcowi o miesiąc. Czy sprawiedliwości stało się zadość? Nie jesteśmy od tego, żeby być arbitrem w tej drażliwej sprawie. Na pewno wywołała ona dyskomfort po jednej i drugiej stronie. Jak to niestety bywa w takich sytuacjach, najbardziej pokrzywdzeni zostali ci, którzy w totalizatorze postawili w grze z góry oraz zakładach łącznych: triplach, septymie i kwincie na Largo Wincha. Dodajmy na marginesie, że Largo Winch (No Risk Maury – Lilij Ann po Makfoul du Breuil), to drugi derbista Tomasza Mikołajczyka w jego dopiero kilkuletniej karierze hodowcy i właściciela. Pierwszym był w 2023 roku trenowany przez Sergeya Vasyutova Lex (Sartejano – Lilij Ann). Przy okazji dodajmy, że Tomasz Mikołajczyk wyhodował trzeciego konia od Lilij Ann, tym razem pod Dahessie – Lenoxa. Nie można wykluczyć, że on również będzie w przyszłym sezonie należał do krajowej czołówki derbowego rocznika, bowiem debiutując 18 października, pokonał mających za sobą już po cztery starty, Asara i Happy’ego Blue.

Francuski dublet w UAE President Cup Central European Arabian Derby

Najważniejszym, międzynarodowym wydarzeniem sezonu było włączenie przez organizatorów z Abu Zabi, rozgrywanego od 2021 roku wyścigu Derby Europy Centralnej, do światowego, wysoko dotowanego cyklu UAE President Cup 2025. Dzięki temu na ten wyścig przyjechały francuskie araby, mające na koncie bardzo dobre wyniki na tamtejszych torach. Ich właścicieli skusiły stosunkowo wysokie nagrody, najwyższe w historii wyścigów na Służewcu! Wystarczy powiedzieć, że pula w tej gonitwie wyniosła 616 500 zł (308 250 – 123 300 – 92 475 – 61 650 i 30 825 zł), natomiast w najwyżej jak do tej pory dotowanej Westminster Wielkiej Warszawskiej – Listed (ka. A): 520 000 (260 000 – 104 0000 – 78 000 – 52 000 – 26 000 zł)! Faworytem był siwy Haseef, trenowany przez D. de Watriganta, z dżokejem J.B. Eyquem w siodle. Płacono za niego w totalizatorze zwyczajnym ponad 3:1 (15,70). Natomiast drugi z „francuzów”, Katrain de Ghazal, miał nieoczekiwanie dopiero trzecie notowania (35,50).

Z koni francuskich trenowanych w Polsce, publiczność liczyła najbardziej na trenowanego przez Cornelię Fraisl Darcknesa Al Ashai (27,90). Czwarte notowania miał dobrze znany polskiej publiczności niderlandzki Power Bolt (35,90), którego w wieku trzech lat trenował we Wrocławiu Michał Borkowski. W tym roku jego hodowczyni, K. R. van den Bos, przygotowywała go u siebie w stadninie. Miesiąc wcześniej, podczas Dnia Arabskiego zanotował on bardzo dobry występ na Służewcu w Traf Warsaw Mile, zajmując drugie miejsce za Lindahlsem Anakinem.  Faworyt Haseef wygrał  pewnie z przewagą 2,5 długości, w bardzo dobrym czasie 2’12,8″, tylko o 0,3 sekundy gorszym od wyśrubowanego rekordu służewieckiego toru, ustanowionego w ub. sezonie przez francuskiego Bahwana, podopiecznego C. Fraisl.  Natomiast Power Bolt, który dyktował mocne tempo w dystansie bliski był sprawienia niespodzianki. Ostatecznie był trzeci, tylko o szyję za Katrainem de Ghazal. Peleton finiszował o ponad 11 długości za zwycięzcą. Czwarte miejsce zajęła nieoczekiwanie Menwaal Al Shahania (137 zł), a piąte, ostatnie płatne, wywalczył Elevation Al Maury (43,90). Darckness Al Ashai nie wytrzymał mocnego tempa i był dopiero 11.

Sensacyjne rozstrzygnięcie w Porównawczej

Jak już informowaliśmy szerzej w poprzedniej relacji, do sensacji doszło w gonitwie o Nagrodę Porównawczą, w której porażki doznały konie faworyzowane Rasmy Al Kahlediah i Fragnar (odpowiednio 5 i 4 miejsca), a jako pierwsze metę osiągnęły dwa francuskie konie trenera Andrzeja Laskowskiego, Love Me de la Cere (hod. F. Poli, wł. M.A.M Teeka) i Menwall Al Shahania (hod. Al Shahania Stud, wł.Haifi Ali Alhaifi). Trzecie miejsce zajął trenowany i dosiadany przez Sergeya Vasyutova Nimrod. Zwycięskiego konia dosiadał Dastan Sabatbekov.

Stajnia Vasyutova rośnie w siłę!

Sergey Vasyutov prowadził w tym roku stajnię liczącą już kilkanaście koni arabskich.  Osiągnęła ona bardzo dobry wynik – 17 zwycięstw. Wyróżniły się dwa czteroletnie francuskie ogiery: Ksar de l’Ardus (3 wygrane), Al Dhahabi (2), polskie klacze Glossy Gwen  (hod: B. Kłoczko, wł. P. Piotrowski – 2 ) i Orkama (hod. i wł. Jan Głowacki – 2) oraz po jednym Baleegh, Fair Play RP, Sultan KB, Madeeha Al Shahania, Super Story TR, Wieczorynka, Asswan  i Winter.

Pozostałe konie, które się wyróżniły

Drugie miejsce w hierarchii koni pięcioletnich i starszych należy przyznać podopiecznemu młodej trenerki Claudii Pawlak, duńskiemu wałachowi Lindahls Anakinowi, hodowli oraz własności A. Lindahl. Po słabszym ubiegłym sezonie, w 2025 roku wspaniale się odrodził. Wygrał pod Konradem Mazurem aż trzy gonitwy, w tym dwie kategorii A, Traf Warsaw Mile i Michałowa oraz był drugi w Ofira i Figaro. Szczególnie zaimponował walecznością w Traf Warsaw Mile, pokonując nie tylko bitego faworyta Wasmy’ego Al Khalediah, ale także groźnego, wspomnianego również wyżej Power Bolta. Z młodych koni tej ambitnej trenerki wyróżnił się Agar Al Kahlediah, własności AKF Polska, który wygrał dwie gonitwy, w tym Nagrodę Baska (kat. B).

Wysoką formę przez cały sezon utrzymywał także podopieczny trenera Adama Wyrzyka, wspomniany już wyżej Fragnar, hodowli oraz własności Moniki Stelmaszczyk. Należy mu przyznać trzecie miejsce w hierarchii koni pięcioletnich i starszych. Wygrał trzy gonitwy kategorii B: Bandosa, Figaro i Wielkiego Szlema oraz był drugi w Cometa. Swoiste wejście smoka miał podopieczny Cornelii Fraisl, czteroletni, wspomniany już francuski wałach Darckness Al Ashai, własności Sławomira Pegzy. Wygrał on najpierw trzy gonitwy z rzędu, by następnie po nieudanym występie w UAE Derby, odnieść w październiku czwarte grupowe zwycięstwo.

Wypada też zwrócić uwagę na Addaga, trzylatka hodowli i własności Andrzeja Urbanowskiego. Wygrał on trzy gonitwy, w tym nagrody kat. B, Europejczyka i Amuratha, oraz był drugi nieznacznie (o szyję) po walce z Ammasem w Sambora. Trzecie miejsce w tym wyścigu zajęła trenowana przez Małgorzatę Łojek Arima, hodowli oraz własności Zbigniewa Górskiego. Wygrała ona dwa wyścigi, w tym Nagrodę Polskiego Związku Hodowców Koni Arabskich (kat. B).

W wyścigach pod patronatem KOWR (specjalnych) żaden z koni specjalnie się nie wyróżnił. Jedyną nagrodę kategorii B o Nagrodę Wiliama wygrał trenowany przez D. Bonarchuka Frego Pero, hodowli L. Staniszewskiej i własności K. i L. Staniszewskich. Pomysł osobnej rywalizacji wyścigowej koni trzyletnich, hodowanych głównie do pokazów ma sens, ale jeśliby ich właściciele chcieli, żeby ścigały się także w wieku 4 lat i wyżej, musiałyby rywalizować w gonitwach PASB lub otwartych, w których ich szanse zajęcia czwartych-piątych miejsc mają znikome.

„Deszcze niespokojne”, padające w czwartek i piątek, i w dzień, i w nocy, miały znaczący wpływ na przebieg oraz wyniki gonitw rozegranych na Służewcu. W sobotę tor był ciężki (5,2), a w niedzielę mocno elastyczny (4,8). W głównym arabskim wyścigu dwudniówki (25-26 X), Nagrodzie Porównawczej, doszło do sensacyjnego rozstrzygnięcia. Wielki faworyt, zwycięzca ubiegłorocznej edycji tej nagrody Rasmy Al Khalediah (w zakładzie pojedynczym 8,30 za stawkę 5 zł), który „w ręku” wygrywał z przewagą kilku długości nagrody Ofira (28.06) i Europy (24.08), tym razem nie zaistniał w walce o wygraną podczas ostatniej najszybszej ćwiartki (34,4). Efektowne zwycięstwo odniósł pod dżokejem Dastanem Sababetkowem, trenowany przez Andrzeja Laskowskiego Love Me de la Cere (Al Mouwaffak – Safira du Paon po Akbar) – 71,30, a w walce o drugie miejsce podopieczna tego trenera Menwall Al Shahania (99,80), dosiadana przez Kamila Grzybowskiego, pokonała Nimroda (77,30). Jako czwarty osiągnął celownik Fragnar (27,00), Rasmy był dopiero piąty!

Za „całą oborę” Laskowskiego płacono 246,80 za stawkę 3 zł, a zakładu trójki nikt nie trafił. Już po piątej gonitwie było wiadomo, że septyma (zwycięskie konie w gonitwach I-VII) nie będzie trafiona. Jej piąta kumulacja (w puli będzie prawdopodobnie 80 – 100 tysięcy zł) rozegrana zostanie w niedzielę, 2 listopada. Ostatecznie po raz czwarty nie została trafiona także kwinta (od gon. III do VII), co zapowiada wielkie emocje w totalizatorze!

Powrócił, by znów zwyciężyć

Historia zwycięzcy Nagrody Porównawczej 2025 jest bardzo ciekawa. Ten wyhodowany przez F. Poli, kasztanowaty ogier własności M.A.M. Teeka, w wieku trzech lat trafił do stajni Andrzeja Laskowskiego. Biegał bardzo dobrze (dwa zwycięstwa, jedno drugie miejsce, oraz jedna dyskwalifikacja z pierwszego miejsca po pozytywnym teście dopingowym). Po sezonie został zabrany do Francji i tam wiosną wystartował dwukrotnie. Zajmował dalsze miejsca, ale w mocnych stawkach, więc właściciel postanowił wrócić do „tej samej rzeki”, czyli stajni Laskowskiego. Love Me de la Cere przybył na Służewiec pod koniec czerwca i po miesiącu miał wystartować w biegu o Nagrodę Figaro (2400 m), jednak występ nie doszedł do skutku, gdyż z Francji nie nadeszły odpowiednie dokumenty. W rezultacie po raz pierwszy wystartował w wyścigu o Nagrodę Europy (2600 m) i zajął bardzo dobre trzecie miejsce, o szyję za holenderską Bayesą. W kolejnym występie (UAE President Cup Central European – 2000 m), rozegranym od startu w bardzo mocnym tempie: 2’12,8″ (33,6-33,4-33,1–32,7), finiszował jako szósty.

– To było za krótko dla niego, ale poza tym niewiele stracił do koni trenowanych na Służewcu. Był o 0,75 dł. za Menwaal Al Shahanią i 0,5 dł. za Elevation Al Maury. On dysponuje sporą szybkością, podobnie jak klacz, więc po cichu liczyłem, że jeśli w Porównawczej dojdzie do szybkiej końcówki, oba moje konie mogą być w rozgrywce – mówi trener Laskowski.

– Ponieważ brakowało w tym wyścigu klasycznego lidera, który by narzucił mocne tempo, założyłem, że żaden z faworyzowanych koni nie będzie rwał się do prowadzenia. I tak było. Przez chwilę po starcie prowadził Love Me de la Cere, ale zaraz zmienił go Elevation Al Maury. Tempo było zaledwie średnie i do ostatniej prostej kolejność na czele stawki się nie zmieniła. Po wyjściu na prostą mój podopieczny zaatakował jako pierwszy, szybko uzyskał dwie długości przewagi i następnie ją powiększał. Próbowały go środkiem pola ścigać Rasmy i Nimrod, a najbliżej publiczności, po najbardziej sprzyjającej tego dnia nawierzchni toru rozpędzały się Fragnar i Menwaal Al Shahania. Nasza kobyła nabrała w końcówce takiego szwungu, że gdyby było 200 m dalej, mogłaby się dobrać do skóry ogierowi. Ale i tak byłem wdzięczny losowi za tę furę szczęścia. Co prawda oba nasze konie były bardzo dobrze przygotowane do tego wyścigu, jednak zdaję sobie sprawę, że był to w dużej mierze sukces taktyczny. Wykorzystaliśmy sprzyjające warunki pogodowe, a dżokeje spisali się na medal. Wypada dodać, że odległości na mecie pomiędzy pierwszą piątką, mając na uwadze mocno elastyczny tor, nie były wcale duże – podsumowuje trener.

Przypomnijmy, że Andrzej Laskowski, który nadal bierze udział w codziennej, treningowej robocie, ma dobrą rękę nie tylko do francuskich, ale także polskich arabów. Wyhodowany przez Leszka Kowala Alladyn wygrał Derby w 2015 roku, a ten sukces powtórzył siedem lat później Han Rastaban, który zdobył także Nagrodę Europy.  Oba zostały wybrane Arabskimi Końmi Roku! Sezon 2022 był dla Laskowskiego niezwykle udany, gdyż oprócz fetowania sukcesów Hana Rastabana, został wybrany Hodowcą Roku za osiągnięcia folbluta Neverland (wygrał Nagrodę Otwarcia i Prezesa Totalizatora Sportowego).

Nagroda Porównawcza – Listed PA (kat. A)

1. Love Me de la Cere (FR) dż. D.Sabatbekov (59.0) nr 3
2. Menwaal Al Shahania (FR) dż. K.Grzybowski (57.0) 7
3. Nimrod (IT) dż. S.Vasyutov (62.0) 9
4. Fragnar dż. S.Mura (62.0) 5
5. Rasmy Al Khalediah (FR) dż. T.Kumarbek Uulu (62.0) 2
6. Lindahls Anakin (DK) dż. K.Mazur (62.0) 4
7. Elevation Al Maury (FR) dż. S.Abaev (59.0) 6
8. Zaram (FR) dż. B.Kalysbek Uulu (57.0) 1
Wycofany: Lightning Thunder (FR) dż. B.Kalysbek Uulu (62.0) 8

2400 m: 2’58,7” (33,8-37,2-36,9-36,4-34,4).
Temperatura: 13°C, pochmurno z przejaśnieniami.
Styl: wysyłany.
Odległości: 3½-1¼-kr.łeb-2-2½-1¼-daleko (25).
Stan tor: mocno elastyczny(4,8)

Adam Wyrzyk perfekcyjnie wylicytował Wielkiego Szlema

Dwa tygodnie przed Porównawczą odbyła się gonitwa o Nagrodę Wielkiego Szlema (3000 m). Rozegrały ją koncertowo dwa ogiery ze stajni Adama Wyrzyka, 4-letni Harry Blue i pięcioletni Fragnar, który przed rokiem wygrał Nagrodę Janowa, był trzeci w Derby, oraz odniósł pod córką trenera, Joanną Wyrzyk, wspaniałe zwycięstwo w biegu o Nagrodę Michałowa (2800 m) w rekordowym czasie 3’14,0″. Wyrzyk zawsze twierdził, że koń ten potrzebuje dłuższego okresu regeneracji pomiędzy kolejnymi startami. Nie zawsze jednak kalendarz gonitw na to pozwala. Być może dlatego Fragnar, startując zaledwie po dwóch tygodniach w Porównawczej, nie mógł sprostać bardziej wypoczętym rywalom. Natomiast w Wielkim Szlemie, po trzech tygodniach, miał praktycznie do bicia tylko drugiego konia ze stajni Wyrzyka, czwartego w Derby Harry’ego Blue. Czterolatek podyktował, równe solidne tempo na torze mocno elastycznym i wbiegł na prostą finiszową z przewagą kilku długości. Dopiero wtedy ruszył w pogoń dosiadany przez Stefano Murę Fragnar i na 200 m przed metą doścignął uciekiniera, osiągając w celowniku 4 długości przewagi. Jako trzeci, ze stratą 14 dł. niespodziewanie finiszował 9-letni Hamal, który wyprzedził drugiego w Derby Elnizo aż o 10 długości. Fragnar został wyhodowany przez Monikę Stelamszczyk i jest jej własnością.

Nagroda Wielkiego Szlema – (kat. B)

1. Fragnar dż. S.Mura (65.0) 1
2. Harry Blue pr.dż. M.Zholchubekov (59.0) 4
3. Hamal dż. T.Kumarbek Uulu (59.0) 2
4. Elnizo dż. S.Abaev (62.0) 5
5. Orfea dż. D.Sabatbekov (60.0) 6
6. Azzam Al Khalediah dż. A.Reznikov (60.0) 7
7. Cewasz st.u. A.Gil (56.0) 8
Wycofany: Largo Winch k.dż. E.Zamudin Uulu (62.0) 3

3000: 3’40,6″ (36,9-36,6-36,4-35,6-36,2-38,9).
Temperatura: 14°C, pochmurno.
Styl: wysyłany.
Odległości: 4-14-10-8-daleko (65)-18.
Stan toru: mocno elastyczny (4,2).

Ammas najlepszym trzylatkiem

Miano najlepszego trzylatka uzyskał trenowany przez Janusza Kozłowskiego Ammas, hodowli Abdullaha Al Attiyah, własności Restauracji „Canwa II”, M. Wiśniewskiego i S. Wiśniewskiego, który w pięciu startach odniósł cztery zwycięstwa, w tym dwa kategorii A, Białki i Sambora. O pierwszeństwo francuski Ammas rywalizował przede wszystkim z polskim Addagiem, hodowli oraz własności Andrzeja Urbanowskiego, który jest również trenerem swoich koni. Addag w sześciu startach był trzykrotnie pierwszy, dwukrotnie drugi i raz trzeci.

Przed gonitwą o Nagrodę Sambora spore szanse były przyznawane także Arimie, która wygrała łatwo Nagrodę Polskiego Związku Hodowców Koni Arabskich, w czasie o 4,6 sekund (2’17’5) lepszym od wyniku Ammasa (2’22,1), uzyskanego w Białki na tym samym torze (3,5). Jednak, co innego wygrać tylko w gronie klaczy, po mocnym tempie w dystansie, a co innego walczyć z mocnymi ogierami w wyścigu na końcówkę. Arima poprowadziła wolno (17,6-37,4, 40,4, 36,4) i podczas bardzo szybkiego finiszu (33,4) nie była w stanie podjąć walki z ogierami, które zażarcie walczyły do samego celownika. Ostatecznie o szyję zwyciężył Ammas, dosiadany przez Antona Turgaeva, natomiast Arima straciła do  rywali 5 długości. Arima i Addag, to konie, które najprawdopodobniej będą rywalizować w przyszłorocznym wyścigu Derby.

Nagroda Sambora – (kat. A)

1. Ammas (FR) dż. A.Turgaev (58.0) 5
2. Addag dż. B.Kalysbek Uulu (58.0) 1
3. Arima dż. S.Mura (56.0) 3
4. Wagi (FR) dż. S.Abaev (58.0) 4
5. Mandat k.dż. T.Kumarbek Uulu (58.0) 2

2200: 2’45,1″ (17,6-37,4-40,4-36,4-33,3).
Temperatura: 15°C, pochmurno z przejaśnieniami.
Styl: po walce.
Odległości: szyja-5-10-13.
Stan toru: elastyczny (4,0).

Wyścigi w niedzielę 2 listopada

Kolejny dzień wyścigowy, to niedziela 2 listopada. Rozegranych zostanie 9 gonitw. Pierwsza bomba pójdzie w górę o godz. 10.30, a ostatnia o 14.30. W biegu o Nagrodę Geparda (4 l. i starsze, I gr., 1800 m) faworytem będzie zapewne podopieczny Cornelii Fraisl, wałach Darckness Al Ashai. Jednak stawka rywali jest bardzo mocna: Salsabil II, Ben Mark, Ksar de l’Ardus, Al Dhahabi i Wally. Trochę słabsze wydają się Mahsoub, Kasanowa i Mgheta.

Stało się tak, jak powszechnie przewidywano. Włączenie przez organizatorów z Abu Zabi, rozgrywanego od 2021 roku wyścigu Derby Europy Centralnej, do światowego, wysoko dotowanego cyklu UAE President Cup 2025, spowodowało, że po raz pierwszy na ten wyścig przyjechały francuskie araby, mające na koncie dobre wyniki na tamtejszych torach. Ich właścicieli skusiły stosunkowo wysokie nagrody, najwyższe w historii wyścigów na Służewcu! Dość powiedzieć, że pula w tej gonitwie wyniosła 616 500 zł (308 250 – 123 300 – 92 475 – 61 650 i 30 825 zł, natomiast w najwyżej jak do tej pory dotowanej Westminster Wielkiej Warszawskiej – Listed (ka. A): 520 000 (260 000 – 104 0000 – 78 000 – 52 000 – 26 000 zł)!

Jedynie niderlandzki Power Bolt postawił się „francuzom”

Faworytem fachowców, jak również publiczności, był siwy Haseef, trenowany przez D. de Watriganta, z dżokejem J.B. Eyquem w siodle. Koń ten w ostatnich trzech startach był dwukrotnie pierwszy i raz drugi (o łeb). Płacono za niego w totalizatorze zwyczajnym ponad 3:1 (15,70). Natomiast drugi z „francuzów”, Katrain de Ghazal, miał nieoczekiwanie dopiero trzecie notowania (35,50).

Z koni francuskich trenowanych w Polsce, publiczność liczyła najbardziej na trenowanego przez Cornelię Fraisl Darcknesa Al Ashai (27,90). Czwarte notowania miał dobrze znany polskiej publiczności niderlandzki Power Bolt (35,90), który w wieku trzech lat był trenowany we Wrocławiu przez Michała Borkowskiego. Wygrał dwa wyścigi, w tym Nagrodę Dragona (kat. B), oraz był drugi w gonitwach kategorii A (Białki i Sambora). W tym roku jego hodowczyni, K. R. van den Bos, przygotowywała go u siebie w stadninie. Przed miesiącem zanotował on bardzo dobry występ na Służewcu w Traf Warsaw Mile, zajmując drugie miejsce za Lindahlsem Anakinem.

Power Bolt, własności Rafała Płatka, okazał się cichym bohaterem wyścigu i niewiele brakowało, by przedzielił francuskie „smoki”. Podyktował zaraz po starcie niezwykle mocne tempo i walczył dzielnie do samego celownika, ulegając Katrain de Ghazalowi jedynie o szyję. Faworyt Haseef finiszował pewnie z przewagą 2,5 długości, w bardzo dobrym czasie 2’12,8″, tylko o 0,3 sekundy gorszym od wyśrubowanego rekordu służewieckiego toru, ustanowionego w ub. sezonie przez francuskiego Bahwana, podopiecznego C. Fraisl. Peleton finiszował o ponad 11 długości za zwycięzcą. Czwarte miejsce zajęła nieoczekiwanie Menwaal Al Shahania (137 zł), a piąte, ostatnie płatne miejsce, wywalczył Elevation Al Maury (43,90). Darckness Al Ashai nie wytrzymał mocnego tempa i był dopiero 11.

UAE President Cup Central European Arabian Derby – Grupa 3 PA (kat. A)

1. Haseef (FR) dż. F.Bughanaim (59.0) nr 14
2. Katrain de Ghazal (FR) dż. M.Forest (59.0) 3
3. Power Bolt (FR) dż. B.Marie (59.0) 2
4. Menwaal Al Shahania (FR) dż. K.Grzybowski (57.0) 4
5. Elevation Al Maury (FR) k.dż. T.Roman (59.0) 9
6. Love Me de la Cere (FR) dż. S.Mazur (59.0) 6
7. Wally dż. A.Turgaev (59.0) 1
8. Lord de Bozouls (FR) dż. B.Kalysbek Uulu (59.0) 11
9. Mahsoub (FR) k.dż. E.Zamudin Uulu (59.0) 8
10. Al Dhahabi (FR) dż. S.Vasyutov (59.0) 5
11. Darckness Al Ashai (FR) dż. K.Dogdurbek Uulu (59.0) 7
12. Elnizo dż. S.Abaev (59.0) 12
13. Moshakes Al Shahania (FR) dż. K.Mazur (59.0) 15
14. Fajeed Ibn Majeed (SI) dż. S.Mura (59.0) 13
Wycofany: Buhoor (FR) dż. G.Guedj-Gay (57.0) 10

2000 m:2’12,8” (33,6-33,4-33,1-32,7).
Temperatura: 14°C, pochmurno z przejaśnieniami.
Styl: pewnie.
Odległości: 2½-szyja-9-szyja-½-2½-3-4-łeb-1¾-3-daleko(22)-daleko(37).
Stan toru: lekko elastyczny (3,2).

Lindahls Anakin odrodził się w tym roku

Po słabszym ubiegłym sezonie, na miano drugiego najlepszego starszego araba po Rasmy’ym Al Kahalediah zasługuje duńskiej hodowli Lindahls Anakin, trenowany przez Claudię Pawlak i dosiadany przez Konrada Mazura. Wygrał on już trzy wyścigi, w tym Traf Warsaw Mile i Michałowa. W tej ostatniej miał do bicia właściwie tylko derbistę Largo Wincha i Konrad Mazur wykonał to zadanie z perfekcyjną dokładnością. Wiadomo było, że jedynie mocny wyścig dawał Largo Winchowi szanse na zwycięstwo. Jednak podyktował on w dystansie tylko średnie tempo. Dopiero ostatni kilometr był bardzo szybki. Largo Winch próbował odskoczyć od rywala, ale ten galopował najwyżej 2-3 długości za nim. Gdy w połowie ostatniej prostej wydawało się przez chwilę, że derbista może pierwszy dociągnąć do mety, Konrad Mazur włączył przerzutkę, choć tempo ostatniej ćwiartki wynosiło 32,8 s i po krótkiej walce, silnie wysyłany wygrał z przewagą 1,25 długości.

Nagroda Michałowa – (kat. A)

1. Lindahls Anakin (DK) dż. K.Mazur (62.0) 3
2. Largo Winch k.dż. E.Zamudin Uulu (59.0) 5
3. Monaasib (GB) dż. K.Dogdurbek Uulu (62.0) 1
4. Eyd’a Alfash dż. B.Kalysbek Uulu (60.0) 2
5. Formuła MS dż. S.Mura (60.0) 6
6. Cabaliros (FR) k.dż. A.Kardanov (59.5) 4

2800 m: 3’20,9″ (23-37,8-37-36,5-33,8-32,8).
Temperatura: 28°C, słonecznie.
Styl: silnie wysyłany.
Odległości: 1¼-10-2½-5½-daleko (23).
Stan toru: elastyczny (3,8).

Paweł Talarek, tak jak w ubiegłym roku, fetował zwycięstwo w Oaks

Trener młodszego pokolenia, Paweł Talarek, zanotował kolejny sukces. Przypomnijmy, że jego podopieczny Celebryta był drugi w Derby 2018 za Sewerusem. W ubiegłym roku wygrała pod Konradem Mazurem Oaks Cechini, a 21 września błyskotliwe zwycięstwo w tej cenionej nie tylko przez polskich hodowców gonitwie (klacze wygrywające Oaks są za darmo zapładniane nasieniem światowych, topowych reproduktorów) odniosła pod Szczepanem Mazurem Orfea (Haddag Al Khalediah – Orozona Fata po Nivourgonnatouchthis). Na prostej finiszowej z łatwością oderwała się ona od stawki i wygrała z przewagą 6 długości nad Nanią. Poprosiłem Pawła Talarka, aby opowiedział o sobie i swoich związkach z wyścigami.

– Pochodzę z Garwolina. Ukończyłem Inżynierię Środowiska na Politechnice Warszawskiej, prowadzę prywatną firmę. Miałem już bliski związek z wyścigami jako sędzia. Przez cztery sezony (2012-2015) byłem członkiem Komisji Technicznej. Mój ojciec Robert hoduje w Garwolinie konie arabskie od 1990 roku, a dwa lata później zaczął je oddawać do treningu na Służewiec. Najlepszym okazał się trenowany przez Krzysztofa Ziemiańskiego Cesihus, który w 2006 r. był drugi w Derby. Następnym dobrym arabem naszej hodowli był Cekur (ur. 2008). Podczas trzyletniej kariery w stajni Macieja Janikowskiego wygrał trzy gonitwy (w tym Nagrodę Kabareta), cztery razy zajmował drugie miejsca i był piąty w Derby.

– Bardzo dobre wyniki osiągał również szkolony przez Macieja Janikowskiego Cerwing (ur. 2010 r.). W wieku 3 lat wygrał dwie gonitwy i rewelacyjnie rozpoczął kolejny sezon od trzech zwycięstw z rzędu. Już myśleliśmy, że spełni nasze marzenia o zwycięstwie w Derby, ale niestety ciężka kontuzja przerwała jego karierę i na tor już nie powrócił. Świetnie zapowiadała się także Cedunia (ur. 2010), trenowana przez Józefa Siwonię. Ona również wygrała trzy wyścigi z rzędu, w tym pierwszą pozagrupową Nagrodę Europejczyka. W Białki podyktowała bardzo mocne tempo i po wyjściu na prostą jakby odjęło jej nogi. Przybiegła ostatnia, 40 dł. za świetną francuską klaczą Ancelly, którą wcześniej pokonała raczej przypadkowo o łeb. Na tym zakończyła wyścigową karierę.

– Przez lata kibicowałem naszym koniom na torze, było to moje hobby, ale w końcu postanowiłem uzyskać trenerską licencję i gdy nadarzyła się okazja (zwolniły się boksy po likwidacji stajni Marka Nowakowskiego) zadebiutowałem w 2017 roku jako trener, lecz tylko trzy konie z pięciu wyszły do startu. Dwa, klacz Cepadu i ogier Centor, biegały bardzo słabo, ale półbrat Cerwinga, Celebryta (oba są od tej samej matki Celineczki, ale mają różnych ojców, pierwszy Nougatina, drugi Vona) okazał się wart zachodu. Starałem się jak mogłem, żeby niczego mu nie brakowało, cięższej roboty również. Był dopieszczany, ale się odwdzięczył. Zrobił niespodziankę, wygrywając w debiucie w stawce koni, które już biegały. Potem już nie było tak łatwo, jednak poczynał sobie bardzo dzielnie. Był trzeci (Eldona, I gr.), piąty (Baska, kat. B) i drugi (Embargo, I gr.). Jako czterolatek był trzeci w Janowa i najważniejsze – drugi w Derby! Ubiegłoroczna wygrana Cechini, hodowli mojego ojca i własności mojej mamy Anny, bardzo podniosła mnie na duchu. Postanowiliśmy, że odejdzie do naszej stadniny na matkę i została już zapłodniona nasieniem światowej klasy reproduktora Gazwana (wspomniany na początku, drugi w UAE President Cup Central European Arabian Derby Katrain de Ghazal jest właśnie synem Gazwana – przyp. J.Z). Orfeę wyhodowali państwo  Milena i Maciej Kosiccy, którzy są jej współwłaścicielami razem ze mną. Niewykluczone, że Orfea pobiegnie jeszcze raz w tym roku i na tym zakończy wyścigową karierę – zakończył swą wypowiedź Paweł Talarek.

Nagroda Gazelli, Mlechy i Sahary (Oaks) – (kat. A)

1. Orfea dż. S.Mazur (60.0) 6
2. Nania dż. S.Abaev (60.0) 5
3. Krynka dż. B.Kalysbek Uulu (60.0) 2
4. Gina de la luz ARW k.dż. E.Zamudin Uulu (60.0) 3
5. Win Win k.dż. T.Kumarbek Uulu (60.0) 7
6. Dragana dż. K.Grzybowski (60.0) 4
7. Wierzba dż. K.Mazur (60.0) 9
8. Flagerta dż. S.Mura (60.0) 8
9. Anwena dż. K.Dogdurbek Uulu (60.0) 1

2400 m: 2’47,5″ (29-33,6-34,4-35,3-35,2).
Temperatura: 31°C, upalnie.
Styl: dowolnie.
Odległości: 6-2½-¾-1-łeb-3½-daleko (28)-4.
Stan toru: elastyczny(3,5)

Harry Blue sprostał roli faworyta

Trenowany przez Adama Wyrzyka Harry Blue, hodowli A. Chrząstek-Szyc oraz własności A. Chrząstek-Szyc i Vert A. Wyrzyk, sprawił sporą niespodziankę, zajmując czwarte miejsce w Derby. W biegu o Nagrodę Kurozwęk miał dwóch mocnych rywali, Wiktusa i Hyrokkina, ale sprostał roli programowego faworyta. Podczas szybkiego ostatniego kilometra, silnie wysyłany przez Stefano Murę utrzymał pierwsze miejsce, wygrywając o 2,5 długości przed Wiktusem, który po walce pokonał Hyrokkina.

Nagroda Kurozwęk – (kat. B)

1. Harry Blue dż. S.Mura (56.0) 4
2. Wiktus dż. S.Abaev (56.0) 6
3. Hyrokkin dż. K.Mazur (59.0) 3
4. Hamal dż. K.Dogdurbek Uulu (59.0) 1
5. Anwena dż. B.Kalysbek Uulu (56.0) 2
Wycofany: Al-Dżaster st.u. R.Mannanbek Uulu (56.0) 5

2600 m: 3’07,5″ (8,4-38,1-36,2-36,3-34,8-33,7).
Temperatura: 18°C, pochmurno.
Styl: silnie wysyłany.
Odległości: 2½-¾-3½-daleko (49).
Stan toru: elastyczny (3,8).

Rewelacyjny Addag miał tylko jednego groźnego rywala

Polskiej hodowli oraz własności Andrzeja Urbanowskiego Addag (Haddag Al Akhalediah – Akadi TR po Von) z powodzeniem rywalizuje z końmi hodowli francuskiej. Po zwycięskim debiucie, w gonitwie o Nagrodę Borka (I gr. 1800 m) pokonał Azara i Ammasa. Co prawda uległ im nieznacznie w biegu o Nagrodę Białki (kat. A, 2000 m), ale w Amuratha (kat. B 2000 m) odniósł pod Konradem Mazurem zwycięstwo, pokonując Wagiego o 1,25 długości. W najbliższą niedzielę Ammas, Addag i Wagi powalczą o miano najlepszego trzylatka w gonitwie o Nagrodę Sambora (kat. A, 2200 m). Ciekawe czy do walki z ogierami włączy się Arima, hodowli oraz własności Zbigniewa Górskiego, trenowana przez Małgorzatę Łojek. W Białki zajęła ona bliskie czwarte miejsce za Ammasem, Azaarem i Addagiem, łeb w łeb z Agarem Al Khalidiah (0,5-szyja-szyja-łeb w łeb). Zwycięzca uzyskał wtedy czas 2’22,1 na torze elastycznym (3,5). Dwa tygodnie temu, Arima łatwo wygrała Nagrodę PZHKA (kat. B, 2000 m), również na torze 3,5, uzyskała rezultat – 2’17,5” (34,3-33-34,2-36)!!! Świetny dżokej Jerzy Ochocki powtarzał mi często, żebym „nie patrzył na czasy”. Ale gdybym na nie „patrzył”, to bym jednak musiał wytypować Arimę na pierwsze miejsce, tak jak to zrobił typujący w programie wyścigowym jego redaktor Maciej Piłat! Ale czy klacz poradzi sobie z trzema ogierami?

Nagroda Amuratha – (kat. B)

1. Addag dż. K.Mazur (58.0) 4
2. Wagi (FR) dż. S.Abaev (58.0) 1
3. Obsesja dż. K.Dogdurbek Uulu (56.0) 2
4. Mandat k.dż. E.Zamudin Uulu (58.0) 3
5. Ceyhun dż. D.Sabatbekov (58.0) 5

2000 m: 2’20,2″ (36,3-34,6-34,5-34,8)
Temperatura 22°C, pochmurno
Styl: wysyłany.
Odległości: 1¼-20-daleko (24)-7.
Stan toru: elastyczny (3,9).

Kilka tysięcy widzów przybyłych w niedzielne popołudnie na tor służewiecki oglądało gonitwy dorocznego Dnia Arabskiego, z których najważniejszą była rozgrywana po raz 41. Nagroda Europy dla 4-letnich i starszych koni czystej krwi. Nie zabrakło wielkich emocji, a także sensacyjnych rozstrzygnięć, gdyż tylko w trzech wyścigach zwyciężali faworyci, natomiast w pozostałych sześciu doszło do niespodzianek większego lub mniejszego kalibru. Niewątpliwie rywalizację najlepszych arabów trenowanych w Polsce uatrakcyjniły występy koni wyhodowanych i trenowanych w Holandii przez K. R. van den Bos, własności Rafała Płatka. Dwa z nich, Bayesa i Power Bolt zajęły drugie miejsca w głównych gonitwach mityngu, Nagrodzie Europy (Grupa 3 PA (kat A) i Traf Warsaw Mile – Listed PA (kat. A). Sportową rywalizację urozmaicił wspaniały, bajeczny pokaz taneczny dwóch koni arabskich, których dosiadały amazonki w tradycyjnych strojach, z udziałem tancerki ubranej w bliskowschodni, kolorowy strój. Na ten międzynarodowy mityng przybyli znakomici goście – m.in. ambasadorowie krajów Bliskiego Wschodu: Arabii Saudyjskiej, Kuwejtu i Kataru.

Rasmy Al Khalediah nie dał rywalom żadnych szans!

Niepokonany w wieku trzech lat w czterech startach (w ostatnim wygrał w Pizie), ośmioletni obecnie podopieczny trenera Janusza Kozłowskiego Rasmy Al Khalediah, w kolejnych sezonach był uznawany za bardzo dobrego średniodystansowca. Wygrał m.in. Jägersro (President of the U.A.E. Cup, L) 1730 m, Al Khalediah Poland Cup, kat. A, 1600 m oraz Bro Park (Sheikh Zayed Bin Sultan Al Nahyan Cup, L) na 1750. Na dystansach powyżej 2200 m (jako trzylatek zwyciężył na tym dystansie w gonitwie o Nagrodę Baska) pobiegł tylko dwukrotnie na 2400 m. Jako czterolatek był drugi w UAE President Cup – Porównawcza (pół długości za Wielkim Dakrisem) oraz w ubiegłym sezonie nieoczekiwanie pierwszy w Porównawczej Listed PA, bijąc po fantastycznym finiszu z ostatniego miejsca o 0,5 długości Nimroda. Sezon 2025 rozpoczął Rasmy od zwycięstwa gonitwie o Nagrodę Cometa (kat. B, 2000 m). Był faworytem, ale wygrana nie przyszła łatwo. Tylko o łeb wyprzedził Fragnara. Następnie wystartował w Szwecji, gdzie był czwarty w wyścigu na 1500 m (Wasmy Al Khalediah zajął drugie miejsce). W ostatnią niedzielę czerwca odniósł błyskotliwe zwycięstwo w prestiżowej Nagrodzie Ofira (kat. A, 2400 m). Prowadzony od połowy prostej finiszowej przez T. Kumarbeka Uulu „w ręku”, z łatwością oddalił się do rywali, wygrywając o 5,5 długości. Nic dziwnego, że był mocnym faworytem gonitwy o Nagrodę Europy, choć w notowaniach totalizatora „z góry” (13,10 za stawkę 5 zł) nieznacznie ustępował Fragnarowi (12,70), który na początku sierpnia ustanowił rekord toru na 2400 m- 2’42,5″. Jedyne obawy o jego postawę mogły być związane z dystansem 2600 m, na którym wystartował po raz pierwszy, a także z tym, że nie biegał od 28 czerwca. Trener Janusz Kozłowski w rubryce „Prosto ze stajni” zapewniał jednak, że jego podopieczny jest w formie. „Oczywiście, wolałbym dla niego nieco krótszy dystans, jednak mam nadzieję, że sobie poradzi i będzie w rozgrywce” – podkreślił.

No i poradził sobie, i to jak! W dystansie równym, mocnym tempem prowadził świeżo upieczony derbista Largo Winch, którego na przeciwległej prostej wyprzedziła wspomniana wyżej holenderska Bayesa. Rasmy Al Khalediah był prowadzony na 6-8 miejscu. Po wyjściu na prostą próbowała uciec Bayesa, ale finiszujący środkiem pola Rasmy, podobnie jak w poprzednim starcie, galopował „w ręku” niczym uskrzydlony i zwyciężył bardzo łatwo z przewagą aż sześciu długości nad Bayesą, którą na ostatnich metrach mocno naciskał Love Me de la Cere. Jako czwarty zameldował się w celowniku Fragnar. Osiągnięty na torze elastycznym (3,5) czas – 3’01,8″ można uznać za niezły, choć gorszy o ponad 5 sekund od rekordu Muqatila Al Khalidiah, ustanowionego w 2010 roku – 2’56,3″.

Rasmy Al Khalediah to ostatni francuski arab z kilku lat świetności AKF Polska Sp. z o.o. Przypomnijmy, że wcześniej trzykrotnie z rzędu Nagrodę Europy wygrywały konie własności Polska AKF, trenowane przez Macieja Kacprzyka: Salam Al Khalediah (2019), Shadwan Al Khalediah (2020) i Amwaj Al Khalediah (2021).

Było to 16 zwycięstwo Rasmy’ego w dotychczasowej karierze (dziesięć na Służewcu, sześć za granicą). Zapytaliśmy Huberta Kuleszę, jakie są dalsze plany startowe zwycięzcy Nagrody Europy w tym roku. – Wstępnie planujemy, że damy teraz Rasmy’emu czas na dłuższy odpoczynek. Najprawdopodobniej spróbuje po raz drugi wygrać Nagrodę Porównawczą, a następnie zostanie zgłoszony do  wyścigu w Pizie, gdzie wygrywał już trzykrotnie – poinformował prezes Polska AKF Sp. z o.o.

Nagroda Europy – Grupa 3 PA (kat. A)

1. Rasmy Al Khalediah (FR) k.dż. T.Kumarbek Uulu (62.0) nr 5
2. Bayesa (FR) k.dż. J.Mariën (60.0) 10
3. Love Me de la Cere (FR) dż. S.Mazur (60.0) 4
4. Fragnar dż. S.Mura (62.0) 6
5. Menwaal Al Shahania (FR) dż. K.Grzybowski (57.0) 8
6. Elevation Al Maury (FR) dż. B.Kalysbek Uulu (59.0) 2
7. Onyks dż. A.Turgaev (62.0) 7
8. Largo Winch dż. M.Srnec (59.0) 9
9. Chocolatebliss (FR) k.dż. K.Vanderbeke (57.0) 1
10. Ksar de l’Ardus (FR) dż. S.Vasyutov (62.0) 3

2600 m: 3’01,8″ (8,3-34,9-34,1-34,6-35,0-34,9).
Temperatura: 19°C, pochmurno z przejaśnieniami.
Styl: dowolnie.
Odległości: 6-szyja-1¾-6-3½-16-3½-8-2½.
Stan toru: elastyczny (3,5).

Lindahls triumfuje w Traf Warsaw Mile

Największym w całym Dniu Arabskim faworytem, zwanym w żargonie wyścigowym „słupem”, miał być drugi as trenera Kozłowskiego Wasmy Al Khalediah. Jednak ta prognoza się nie sprawdziła, na co niewątpliwie miał wpływ stan toru (w nocy z soboty na niedzielę dość mocno popadało), a także zbyt mocne tempo zaraz po starcie. Zabójcza była już pierwsza ćwiartka (31,6). Nic dziwnego, że galopujący na czele stawki Lightning Thunder i podążający za nim w pół siodła Wasmy, ostatecznie nie liczyły się w walce o zwycięstwo. Pierwszemu odjęło nogi już przed wyjściem na prostą i ukończył wyścig jako ostatni (minął go nawet słaby Cabaliros). Natomiast dosiadany przez Szczepana Mazura Wasmy próbował uciec stawce i uzyskał nawet przewagę ok. 3 długości. Wtedy S. Mazur obejrzał się, jakby wyczuł, że siły jego konia słabną. Przy bandzie zbliżał się Lindahls Anakin, dosiadany przez brata Szczepana, Konrada Mazura. Po krótkiej walce okazało się, że wielki faworyt gaśnie w oczach. Nie był on w stanie odeprzeć także ataku finiszującego polem Power Bolta. Na ostatnich metrach Power Bolt zaczął się niebezpiecznie zbliżać do Lindahlsa Anakina, ale ten zdołał utrzymać przewagę 0,5 długości.

– Mówiłem trenerce, że trzeba mu założyć okulary. Gdyby w nich pobiegł, moim zdaniem, by wygrał – skomentował krótko wyścig właściciel Power Bolta, Rafał Płatek. I dodał:  – To był niego bieg przygotowawczy  do UAE President Cup Central European Arabian Derby!!

Jak już informowaliśmy, pula nagród w tym prestiżowym biegu koni czystej krwi arabskiej sięgnie  kwoty 150 000 euro (ponad 650 tysięcy złotych). To pierwsza tak wysoka suma nagród w historii polskich wyścigów konnych. To przełomowe wydarzenie, zaplanowane na 28 września na warszawskim Służewcu, odbędzie się w ramach globalnej serii UAE President Cup Arabian Purebred Classic Series, wzmacniając wyjątkowość dnia Wielkiej Warszawskiej. 
Zwycięstwo Lindahlsa Anakina w Traf Warsaw Mile to największy sukces w trzyletniej karierze młodej trenerki Claudii Pawlak. Dwa lata wcześniej ten wyhodowany przez Dunkę A. Lindahl i będący jej własnością wałach był najlepszym trzylatkiem na Służewcu.

Traf Warsaw Mile – Listed PA (kat. A)

1. Lindahls Anakin (DK) dż. K.Mazur (62.0) 2
2. Power Bolt (FR) k.dż. J.Mariën (59.0) 6
3. Wasmy Al Khalediah (FR) dż. S.Mazur (62.0) 4
4. Nimrod (IT) dż. S.Vasyutov (62.0) 5
5. Baleegh A (SA) dż. S.Abaev (62.0) 1
6. Cabaliros (FR) k.dż. A.Kardanov (60.0) 7
7. Lightning Thunder (FR) k.dż. K.Vanderbeke (62.0) 3

1600 m: 1’48,9″ (7,8-31,6-33,6-35,9).
Styl: wysyłany
Odległości: ½-5-4½-10-13-2

Ammas najlepszym trzylatkiem

Rywalizacja czołówki trzylatków arabskich jest bardzo zacięta. Najpierw zaskoczył wszystkich wyhodowany, trenowany i będący własnością Andrzeja Urbanowskiego Addag, który wygrał dwukrotnie z rzędu. W trzecim występie został jednak pokonany o szyję przez francuskiej hodowli Abullaha Al Attyiah Ammasa, własności Restauracji „Canwa II” M. Wiśniewski i S. Wiśniewski, trenowanego przez Janusza Kozłowskiego. Te dwa konie i tym razem były na czele już w dystansie. Na finiszu ponownie lepszy okazał się Ammas, a tuż przed celownikiem Addaga wyprzedził jeszcze trenowany przez Justynę Domańską we Wrocławiu francuski Azzar, własności A. B. J i Ł. Gągałów.

Mający trzy zwycięstwa na koncie Ammas (wygrał także w debiucie) będzie zapewne faworytem Nagrody Sambora (kat. A, 2200 m), ale jego przewaga jest niewielka. Wystarczy powiedzieć, że aż pięć koni zmieściło się celowniku w przedziale około jednej długości. Duży postęp zrobiła zwłaszcza Arima, hodowli oraz własności Zbigniewa Górskiego, trenowana przez Macieja Janikowskiego, która ukończyła wyścig na czwartym miejscu łeb w łeb z Agarem Alkhalediah.

Nagroda Białki – (kat. A)

1. Ammas (FR) dż. A.Turgaev (58.0) 9
2. Azaar (FR) dż. B.Kalysbek Uulu (58.0) 3
3. Addag dż. S.Mura (58.0) 5
4. Arima dż. S.Abaev (56.0) 7
4. Agar Al Khalediah dż. K.Mazur (58.0) 1
6. Glossy Gwen dż. S.Vasyutov (56.0) 4
7. Dekhal FA dż. S.Mazur (60.0) 2
8. Arnado dż. K.Dogdurbek Uulu (58.0) 8
Wycofany: Fairplay RP pr.dż. M.Zholchubekov (58.0) 6

2000 m: 2’22,1″ (35,8-36,5-34,7-35,1).
Styl: w walce.
Odległości: ½-szyja-szyja-łeb w łeb-9-10-15.

Niespodzianka w wyścigu dla 4-letnich i starszych klaczy

Gonitwa dla czteroletnich i starszych klaczy o Nagrodę Sabelliny zakończyła się nieoczekiwanym zwycięstwem francuskiej Zaram, hodowli Harasa de Mandore, własności I. Yordanova-Dimitrova, trenowanej przez Emila Zaharieva. Podczas finiszu łatwo oderwała się ona pod Antonem Turgaevem od walczących o kolejne płatne miejsca HM Farajllah, Madeehy Al Shahania oraz polskich klaczy Krynki i Nanii. Dopiero szósta była uważana w totalizatorze za faworytkę francuska Mghetha.

Był to drugi występ Zaram w Polsce. W lipcu zajęła drugie za miejsce Logmanem Muscatem na torze w Sopocie. Wyprzedziła wtedy niezłe francuskie klacze, Massivę de Monlau i Menwaal Al Shahanię. Jednak w pierwszym występie na Służewcu liczona była dopiero w siódmej kolejności (60 za 5 zł).

Nagroda Sabelliny – (kat. B)

1. Zaram (FR) dż. A.Turgaev (56.0) 6
2. HM Farajallah (FR) dż. S.Mura (56.0) 7
3. Madeeha Al Shahania (FR) dż. S.Vasyutov (56.0) 8
4. Krynka dż. B.Kalysbek Uulu (56.0) 3
5. Nania dż. S.Abaev (56.0) 4
6. Orfea dż. K.Mazur (56.0) 1
7. Mghetha (FR) dż. K.Grzybowski (56.0) 9
8. Eyd’a Alfash dż. S.Mazur (60.0) 2
9. Win Win k.dż. T.Kumarbek Uulu (56.0) 10
Wycofana Szanti: dż. K.Dogdurbek Uulu (56.0) 5
Dodatkowe informacje
2000 m: 2’21,8″ (36,2-35,7-34,9-35,0).
Styl: łatwo.
Odległości: 3½-¾-kr. łeb-szyja-1¼-½-4½-13.

Trzecia „rzędowa” wygrana Darcknessa Al Ashai

Zakupiony przez Sławomira Pegzę 4-letni wałach Darckness Al Ashai, w sześciu biegach we Francji najwyżej uplasował się na 6 miejscu. Po trzech miesiącach treningu przez Cornelię Fraisl zrobił już furorę na Służewcu. Najpierw bardzo łatwo wygrał w połowie czerwca wyścig III grupy na 1800 m, bijąc aż o 8 długości Madeehę Al Shahania. Następnie 26 lipca zwyciężył w nieźle obsadzonej gonitwie IV grupy, pokonując dowolnie o 6 dł. nieźle zapowiadającą się HM Farajallah. Nic dziwnego, że był faworytem pierwszogrupowego Memoriału Bogdana Ziemiańskiego, zwłaszcza że tym razem niósł korzystną wagę (55 kg). Solidnym tempem prowadził w dystansie trzeci w Derby Wally, który na prostej dał się wyprzedzić właśnie tylko faworytowi. Darckness Al Ashai wygrywał pod K. Dogdurbekiem Uulu pewnie o 1,5 długości. Jako trzeci finiszował Al Dhabi, a czwarty był Almared, hodowli i własności Zbigniewa Górskiego, trenowany przez syna patrona gonitwy, Krzysztofa Ziemiańskiego.

Memoriał Bogdana Ziemiańskiego

1. Darckness Al Ashai (FR) dż. K.Dogdurbek Uulu (55.0) 7
2. Wally dż. A.Turgaev (55.0) 1
3. Al Dhahabi (FR) dż. S.Vasyutov (56.0) 3
4. Almared dż. S.Abaev (58.0) 6
5. Hyrokkin dż. K.Mazur (58.0) 9
6. Mahsoub (FR) dż. K.Grzybowski (61.0) 5
7. Monaasib (GB) dż. S.Mura (62.0) 2
8. Wiktus T.Kumarbek Uulu (58.0) 8
9. Meydan P Kossack (FR) dż. A.Reznikov (58.0) 4

1800 m: 2’05,4″ (22,4-34,8-33,2-35,0).
Styl: pewnie.
Odległości: 1½-½-2-3½-2-1½-2½-3.

Sensacyjny dublet w biegu II grupy dla trzyletnich klaczy!!!

Ten bieg miał mocną parę faworytek, Hersi Grand i Ajalę RA. Taki porządek miał w totalizatorze notowania 3:1 (czyli 9 zł za 3). Tymczasem od startu ton walce nadawała dosiadana przez R. Mannanbeka Uulu Munifa, hodowli i własności Zbigniewa Górskiego, trenowana przez Macieja Janikowskiego. W czubie stawki była również Felicita MS, a z tyłu biegła wspomniana para faworytek. W końcówce jako druga finiszowała towarzyszka stajenna Munify – Erama, a Felicita MS utrzymała trzecie miejsce,. Dopiero czwartą pozycję zajęła trzecia w tym biegu podopieczna trenera Janikowskiego Ajala RA. Pierwsza faworytka Hersi Grand (10,60) była dopiero siódma. Za wygraną Munify totalizator pojedynczy płacił 104,80 zł, za porządek Munifa-Erama (159,70) – 413,30 za stawkę 3 zł! Trójki oraz czwórki nikt nie trafił, a także septymy, kwinty i tripli dwójek. 

Cała „obora” trenera Janikowskiego w celowniku. Na trzecim miejscu Felicita MS. Fot. Traf Online

Memoriał Izabelli Pawelec-Zawadzkiej

1. Munifa st.u. R.Mannanbek Uulu (58.0) 8
2. Erama pr.dż. M.Zholchubekov (58.0) 5
3. Felicita MS dż. S.Mura (58.0) 9
4. Ajala RA dż. B.Kalysbek Uulu (58.0) 3
5. Almareda dż. S.Mazur (60.0) 11
6. Sama NH k.dż. T.Kumarbek Uulu (58.0) 2
7. Hersi Grand dż. K.Grzybowski (58.0) 4
8. Sabbia dż. K.Dogdurbek Uulu (58.0) 10
9. Sima Al Khalediah dż. S.Abaev (58.0) 6
10. Parrana dż. A.Reznikov (58.0) 7
Wycofana: Gaza Al Khalediah dż. K.Mazur (58.0) 1

2000 m: 2’24,9″ (36,9-35,7-35,9-36,4).
Styl: wysyłany.
Odległości: łeb-1¾-1½-1½-1¾-¾-7-17-daleko(52)

Drugie zwycięstwo Antyfony

W rywalizacji koni trzyletnich pod patronatem Krajowego Ośrodka Wspierania Rolnictwa (I gr. 1800 m), drugie zwycięstwo odniosła trenowana przez Petro Nakoniechnyiego janowska Antyfona, dosiadana tym razem przez Kamila Grzybowskiego. Jest ona obecnie najlepszym trzylatkiem w tej specjalnej kategorii, gdyż w pozostałych startach zajmowała drugie miejsca.
Wzrost formy potwierdził wyhodowany przez L. Staniszewskiego i będący własnością K. i L. Staniszewskich, trenowany przez D. Bondarczuka Frego Prego, który poprzednim występie wygrał, występując z pozycji outsidera.

Nagroda Gangesa

1. Antyfona dż. K.Grzybowski (57.0) 1
2. Frego Pero dż. A.Turgaev (58.0) 4
3. Picadora dż. S.Abaev (56.0) 3
4. Erlend dż. M.Kryszyłowicz (58.0) 6
5. Bellmonda k.dż. T.Kumarbek Uulu (56.0) 2
6. Favonio dż. A.Reznikov (58.0) 5
Wycofany: Waiber st.u. S.Urmatbek Uulu (58.0) 7

1800 m: 2’15,1″ (22,7-36,0-36,3-40,1).
Styl: wysyłany:
Odległości: 1½-8-2½-14-19.

Dziwnie się plecie w naszym wyścigowym świecie. Komisja Techniczna wytoczyła istne armaty przeciwko kandydatowi dżokejskiemu Erbolowi Zamudinowi Uulu za jazdę w Derby na Largo Winchu. Zarzuciła mu, że z premedytacją przeszkadzał mistrzowi Szczepanowi Mazurowi na prostej finiszowej w swobodnym wysyłaniu Elnizo, przyznając temu koniowi pierwsze miejsce, a na drugie przesuwając właśnie Largo Wincha, który wygrał wyścig z przewagą 1,25 długości. Tydzień później Komisja Odwoławcza po rozpatrzeniu odwołań złożonych przez hodowcę i właściciela Largo Wincha, trenerkę Kamilę Urbańczyk oraz kandydata dżokejskiego Erbola Zamudina Uulu, w dużej mierze odmiennie oceniła przebieg gonitwy Derby…

Poniżej fragment jej orzeczenia Nr 16/2025, które ma sankcję ostateczną. 

Nieoczekiwana, powtórna zamiana miejsc!

„Komisja Odwoławcza uznała, że og. Largo Winch był w tej gonitwie w lepszej dyspozycji i galopował lżej, z większym zapasem sił, utrzymywał przewagę wypracowaną na poprzednich etapach gonitwy, na którą rzetelnie zapracował. Pomimo usilnych starań dż. S. Mazura, w tym nadużycia bata (7 pobudzeń), og. Elnizo nie był w stanie zniwelować różnicy jednej długości do og. Largo Winch (4 pobudzenia batem) przez cały dystans prostej finiszowej, mimo że nie był wstrzymywany, wybity z rytmu galopu, nie został sprowokowany do potknięcia, czy w inny sposób nie uniemożliwiono mu swobodnego ruchu. Mimo szeregu błędów technicznych popełnionych przez k.dż. E. Zamudina Uulu, co potwierdza również ocena jego postawy dokonana przez Komisję Odwoławczą w Orzeczeniu KO Nr 15/2025, nie miało to decydującego wpływu na końcowy wynik gonitwy.”

Przed wydaniem powyższego orzeczenia, Komisja Odwoławcza uznała, że w jeździe Zamudina były błędy. Zdaniem Komisji nie nosiły one jednak znamion premedytacji, w związku z czym skróciła karę zawieszenia jego licencji. Kara miała obowiązywać od 1 sierpnia do 30 września, a ostatecznie obejmie okres od 1 do 31 sierpnia.

Tym samym pierwsze nagrody za tegoroczne Derby przypadną Tomaszowi Mikołajczykowi, hodowcy oraz właścicielowi Largo Wincha, jego trenerce Kamili Urbańczyk i kandydatowi dżokejskiemu Erbolowi Zamudinowi Uulu.

Na portalu Facebook pojawiły się sugestie, żeby przy najbliższej okazji Largo Winch, przykryty niebieską derką, odbył wraz z właścicielem i trenerką rundę honorową na padoku. Moim zdaniem, najlepsza ku temu okazja będzie podczas Dnia Arabskiego, w niedzielę 24 sierpnia, przed gonitwą Sheikh Zayed Bin Sultan Al Nahyan – Nagroda Europy, o ile Largo Winch będzie do niej zgłoszony.

Fragnar ustanawia drugi rekord toru!

Po nieoczekiwanej porażce Fragnara, który zajął czwarte miejsce w gonitwie o Nagrodę Ofira (kat. A, 2400 m), trenowany przez Adama Wyrzyka pięcioletni kasztan, hodowli i własności Moniki Stelmaszczyk, zrewanżował się – i to jak! – dwóm rywalom w wyścigu o Nagrodę Figaro (kat. B, 2400 m). Po zaciętej walce na finiszu pokonał o 0,5 długości Lindahlsa Anakina i o 3 długości Elevationa Al Maury, poprawiając wynikiem rekord toru – 2’42,5″. Poprzedni najlepszy rezultat na tym dystansie – 2’43,4″ – należał do Zenhafa, który ustanowił go przed dwoma laty w Nagrodzie Ofira, 

Ubiegłoroczny derbista Onyks tradycyjnie już poprowadził wyścig bardzo mocnym tempem. Na prostej finiszowej liczyły się tylko trzy konie. Pierwszy zaatakował Lindahls Anakin, którego po raz pierwszy dosiadał Szczepan Mazur. Podopieczny trenerki Claudii Pawlak dzielnie walczył, jednak Fragnar pod Stefano Murą lepiej zniósł trudy tego morderczego wyścigu. Wygrał co prawda po walce, ale pewnie o 0,5 długości. Czteroletni Elevation Al Maury, przygotowywany przez Krzysztofa Ziemiańskiego do Derby Europy Centralnej, które w tym roku odbędą się w dniu rozgrywania Wielkiej Warszawskiej (28 września), stracił do zwycięzcy 3 długości.

Trzeba podkreślić, że Fragnar jest obecnie drugim (obok Salasabilla II: 140m m – 1’31,6″; 1600 m – 1’45,5″) biegającym na Służewcu koniem arabskim, do którego należą dwa rekordy toru. Pierwszy z nich podopieczny trenera Wyrzyka ustanowił w ubiegłym roku w Nagrodzie Michałowa (kat. A, 2800 m) – 3’14,0″. Dosiadała go wtedy dżokejka Joanna Wyrzyk, córka trenera.

Nagroda Figaro (Specjalna) – (kat. B)

1. Fragnar dż. S.Mura (62.0) 3
2. Lindahls Anakin (DK) dż. S.Mazur (59.0) 6
3. Elevation Al Maury (FR) dż. B.Kalysbek Uulu (59.0) 4
4. Monaasib (GB) dż. J.Crowley (59.0) 1
5. Hyrokkin dż. K.Mazur (59.0) 8
6. Baleegh A (SA) dż. A.Reznikov (59.0) 2
7. Lord de Bozouls (FR) dż. K.Dogdurbek Uulu (56.0) 5
8. Onyks st.u. O.Nowak (62.0) 7
2400 m: 2’42,5” (27,4-32,1-33,6-35,3-34,1). Rekord toru.
Temperatura: 26°C, pogodnie.
Styl: po walce.
Odległości: ½-2½-9-10-13-12-3½.
Stan toru: elastyczny (3,3).

Ammas najlepszy w stawce trzylatków

Pierwszy wyścig pozagrupowy dla trzyletnich arabów o Nagrodę Europejczyka (kat. B, 1800 m) wygrał francuskiej hodowli Ammas (Mister Ginoux – Farlet de Pine po Akbar), trenowany przez Janusza Kozłowskiego. Wyprzedził on w celowniku o szyję niepokonanego w poprzednich dwóch wyścigach Addaga, polskiej hodowli i własności Andrzeja Urbanowskiego. Trzecie miejsce zajęła francuska SS Al Masa, która od startu prowadziła bardzo mocnym tempem.

Hodowcą zwycięskiego siwka jest Abdullah Al Attiyah, a właścicielem Restauracja „Canwa II” M. Wiśniewski, S. Wiśniewski.

Nagroda Europejczyka

1. Ammas (FR) dż. A.Turgaev (58.0) 9
2. Addag dż. S.Mura (58.0) 2
3. SS Al Masa (FR) dż. K.Mazur (56.0) 7
4. Azaar (FR) dż. D.Sabatbekov (58.0) 8
5. Khayaaly dż. B.Kalysbek Uulu (58.0) 1
6. MN Aazar (FR) dż. K.Grzybowski (58.0) 5
7. Wagi (FR) dż. S.Mazur (58.0) 6
8. So Easy 'OA’ (NL) dż. K.Dogdurbek Uulu (56.0) 4
Wycofany: Super Story TR dż. S.Abaev (56.0) 3
1800 m: 2’02,2” (20,8-32,4-33,6-35,4).
Temperatura, 26°C, pogodnie.
Styl: wysyłany.
Odległości: szyja-4½-¾-2½-1¾-6-1¼.
Stan tor: elastyczny(3,5).

Dwutygodniowa przerwa na Służewcu

W najbliższy weekend na Służewcu nie będą  wyścigi nie będą rozgrywane, natomiast niedziela 10 sierpnia będzie siódmym dniem wyścigowym na wrocławskich Partynicach. Kolejna nasza relacja ze Służewca po Dniu Arabskim, czyli po 24 sierpnia.

Do tej pory w historii Derby na Służewcu ostateczne rozstrzygnięcia poprzez werdykt Komisji Technicznej miały miejsca tylko w dwóch przypadkach rywalizacji koni pełnej krwi angielskiej. W 1991 roku za crossing zdyskwalifikowana została Susy, a 13 lat później zwyciężczynię Królową Śniegu, również za zajechanie drogi podczas finiszu, Komisja Techniczna przesunęła na trzecie miejsce. Tym razem po protestach trenera Janusza Kozłowskiego i dżokeja Szczepana Mazura, zwycięskiego w Arabskich Derby 2025 Largo Wincha, za przeszkadzanie Elnizo, wyścigowi stewardzi przesunęli na drugie miejsce. Jednocześnie Komisja Techniczna, za błędy popełnione, jej zdaniem z premedytacją, ukarała dosiadającego Largo Wincha kandydata dżokejskiego Erbola Zamudina Uulu zawieszeniem licencji od 1 sierpnia do 30 września. Taka decyzja wywołała oczywiście wiele kontrowersji. Pokrzywdzonymi poczuli się przede wszystkim hodowca i właściciel konia Tomasz Mikołajczyk oraz trenerka Kamila Urbańczyk. Sprawą zajmie się Komisja Odwoławcza, gdyż taki wniosek został do niej już przekazany.

Oddajmy jednak głos sędziom. Oto uzasadnienie podjętych decyzji:
„Po wyjściu na prostą finiszową, ok. 500 m przed celownikiem, dosiadany przez k. dż. Erbola Zamudina Uulu koń Largo Winch (nr 5) galopował na pierwszej pozycji, mając po prawej stronie zbliżającego się do niego konia Elnizo (nr 8), dosiadanego przez dż. Szczepana Mazura. Po około 100 m, k. dż. Erbol Zamudin Uulu, obserwując zbliżającego się do niego rywala, zmienił tor jazdy na zewnętrzny, przecinając tor jazdy dż. Szczepana Mazura i zmuszając go do jazdy bliżej wewnętrznej bariery. Następnie, na około 300 m przed celownikiem, k. dż. Erbol Zamudin Uulu ponownie obejrzał się na konia Elnizo, który teraz galopował po jego lewej stronie, i używając bata z prawej strony oraz z premedytacją ściągając swojego konia wodzami w lewo, zaczął zajeżdżać drogę dż. Szczepanowi Mazurowi, spychając go w stronę wewnętrznej bariery i uniemożliwiając mu swobodny finisz. Przesłuchany k. dż. Erbol Zamudin Uulu wyjaśnił, że w każdym wyścigu używa bata tylko z prawej strony, ponieważ nie potrafi uderzać z lewej, a jego koń uciekał mu w lewo. Komisja Techniczna nie przyjęła wyjaśnień obwinionego uznając, że k. dż. Erbol Zamudin Uulu jako doświadczony jeździec (ponad 70 wygranych gonitw) nie tylko nie przeciwdziałał, ale z premedytacją kilkukrotnie zmieniał tor jazdy na prostej finiszowej, celowo przeszkadzając koniowi Elnizo. Wymierzając karę Komisja Techniczna wzięła pod uwagę fakt, że jeździec był już karany za podobne przewinienie w bieżącym sezonie wyścigowym (Orzeczenie nr 53 z dnia 15.06.2025 r.), a wielokrotnie przeprowadzane z nim rozmowy nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. Mając na uwadze powyższe, Komisja Techniczna orzekła jak w sentencji.”

Jak się okazało, KT wydała także trzecie orzeczenie, dotyczące tego, co się wydarzyło na padoku przed wyścigiem Derby. „Przed gonitwą nr 5, Komisja Techniczna otrzymała informację od sędziego obserwatora, że na padoku właściciel konia Largo Winch (nr 5) Tomasz Mikołajczyk w niecenzuralnych słowach zwraca się do dż. Szczepana Mazura, kierując w jego stronę groźby i próbując go zastraszyć. Po przesłuchaniu dż. Szczepana Mazura, właściciela Tomasza Mikołajczyka, trenera Janusza Kozłowskiego oraz sędziego obserwatora Małgorzaty Fabiańskiej, Komisja Techniczna zarzuciła właścicielowi Tomaszowi Mikołajczykowi naruszenie porządku na terenie toru wyścigowego i w czasie wyścigów konnych oraz znieważanie osób spełniających czynności związane z przeprowadzeniem gonitw i postanowiła ukarać go karą pieniężną w wysokości 1000 złotych (słownie: tysiąc złotych).

UZASADNIENIE:

„Przed gonitwą nr 5 sędzia obserwator zgłosiła Komisji Technicznej, że na padoku doszło do incydentu pomiędzy właścicielem konia Largo Winch (nr 5) Tomaszem Mikołajczykiem, a dż. Szczepanem Mazurem. Przesłuchany przez Komisję Techniczną dż. Szczepan Mazur zeznał, że Tomasz Mikołajczyk poprosił go o rozmowę i powiedział mu, że ma jeździć czysto, nie nadużywając bata, jak w Nagrodzie Janowa. Dż. Szczepan Mazur odpowiedział mu, że jego jeździec również jechał wtedy nieczysto, wyprowadzając go w pole, na czym chciał zakończyć dyskusję. Odchodząc od właściciela dż. Szczepan Mazur usłyszał, jak ten w niecenzuralnych słowach mu grozi. Fakt zastraszania dżokeja przed gonitwą nr 5 potwierdził również trener Janusz Kozłowski oraz sędzia obserwator Małgorzata Fabiańska, którzy byli świadkami zdarzenia. Przesłuchany Tomasz Mikołajczyk przyznał, że dyskutował z dż. Szczepanem Mazurem na temat Nagrody Janowa, jednak odniesie się do ewentualnych zarzutów dopiero, gdy takie się pojawią. Komisja Techniczna uznała, że Tomasz Mikołajczyk zachował się w sposób niedopuszczalny, czym naruszył porządek na terenie toru wyścigowego. W związku z powyższym Komisja Techniczna postanowiła, jak w sentencji.”

Szczepan Mazur na Facebooku rywalizację z Erbolem Zamudinem Uulu skwitował następująco: – W Nagrodzie Janowa nie było czystej gry, ale przy wygranym wyścigu nie było sensu składać protestu. Tutaj protest miał sens, ponieważ było widoczne zajeżdżanie toru jazdy.

Trenerka Kamila Urbańczyk w rozmowie ze mną powiedziała: – Przygotowałam Largo Wincha najlepiej, jak umiałam, i wygrał wyraźnie prowadząc prawie od startu do mety. Moim zdaniem, Elnizo kończył wyścig na ostatnich nogach. Gdyby miał jeszcze siły, Szczepan by wygrał.  Niech chcę polemizować z werdyktem Komisji Technicznej, ale jest mi przykro, że wezwano tylko Erbola, a nie pomyślano o tym, żeby mnie wysłuchać. Bariera językowa spowodowała, że Erbol nie był w stanie sam się bronić. Miał przeciwko sobie najlepszego polskiego dżokeja, trenera i czworo sędziów. Złożyłam już odwołanie i mam nadzieję, że Komisja Odwoławcza jednak ze mną porozmawia. Jeśli chodzi o następny start Largo Wincha, to będę namawiać właściciela konia, aby zgłosił go do Nagrody Europy. A jeśli Elnizo w niej nie wystartuje, to może w którymś z kolejnych wyścigów, Michałowa czy Wielkiego Szlema, będzie miał okazję jeszcze raz zmierzyć się z Elnizo.

Mocny, selekcyjny wyścig

Od początku ton walce nadawał świetnie prezentujący się na padoku Largo Winch, do którego po kilkuset metrach dołączył uważany za outsidera Cewasz. Oba konie trenera Kozłowskiego, Elnizo i Wiktus, biegły w dystansie na pozycjach 3-5 i do walki rzuciły się dopiero ok. 500 przed metą. Szybko okazało się, że Wiktus nie będzie jednak walczył o zwycięstwo i na placu boju pozostały tylko trzy najlepsze konie z Nagrody Janowa. Largo Winch cały czas prowadził, próbował go zaatakować Elnizo, ale Mazur nie mógł swobodnie finiszować wskutek błędów Zamudina, który, zdaniem sędziów, z premedytacją, jechał nieczysto na prostej finiszowej. Wally zdołał utrzymać trzecie miejsce, jednak niewiele brakowało, by go stracił na rzecz Harry’ego Blue, który sprawił w Derby największą niespodziankę. W ciągu niespełna miesiąca forma podopiecznego trenera Adama Wyrzyka niebywale wzrosła. W Janowa był siódmy ze stratą ponad 30 długości do zwycięzcy!

Był to mocny, selekcyjny wyścig. Do rekordu – 3’27,9″ ustanowionego przez Waresa w 2013 roku zabrakło tylko 0,5 sekundy.

Trzeci derbista hodowcy Jana Głowackiego

Elnizo (Muqati Al Khalediah – Elniza po Mared Al Sahra) został wyhodowany w Nowej Małej Wsi k. Leoncina, w ośrodku, obecnie tylko hodowlanym, należącym do rodziny Głowackich. Pierwszy triumf w roli hodowcy Jan Głowacki święcił w 2002 roku po zwycięstwie urodziwego Gafala, który zdobywał laury także w pokazach. Jego wnukiem jest właśnie Elnizo. Następnym derbistą był wspomniany już rekordzista Wares w 2013 roku.

Derby Arabskie – (kat. A)

1. Elnizo dż. S.Mazur (59.0) nr 8
2. Largo Winch k.dż. E.Zamudin Uulu (59.0) 5
3. Wally dż. A.Turgaev (59.0) 2
4. Harry Blue dż. S.Mura (59.0) 1
5. Wiktus dż. S.Abaev (59.0) 10
6. Kasanova dż. K.Dogdurbek Uulu (59.0) 6
7. Nania dż. S.Vasyutov (57.0) 4
8. Fire On The Track pr.dż. M.Zholchubekov (59.0) 9
9. Cewasz dż. K.Mazur (59.0) 11
10. El Sotano dż. A.Reznikov (59.0) 7
11. Rasi Al Khalediah dż. K.Grzybowski (59.0) 12
Wycofana: Ealladynka pr.dż. O.Szarłat (57.0) 3
Dodatkowe informacje
Czas: 3’28,4” (35,0-34,9-35,3-35,7-33,9-33,6).
Temperatura: 25°C, pochmurno.
Styl: silnie wysyłany.
Odległości: 1¼-5½-kr.łeb-5-½-1¾-11-daleko(32)-daleko(62)-daleko(102).
Stan toru: lekko elastyczny (3,2).

W gonitwie o Nagrodę Trafa odjechała Glossy Gwen

W drugim po Nagrodzie Borka wyścigu dla trzylatków I gr. wpisanych do PASB o Nagrodę Trafa, na prostej odjechała stawce rywali trenowana i dosiadana przez Sergeya Vasyutova Glossy Gwen. Jako druga ze stratą 6 długości finiszowała Katchthewind, która o 0,5 dł. wyprzedziła Celirę. Hodowcą zwyciężczyni jest B. Kłoczko, a właścicielem P. Piotrowski.

Drugi pokaz mocy Darcknessa Al Ashai

W swym drugim występie na Służewcu, trenowany przez Cornelię Fraisl czteroletni wałach Darckness Al Ashai, podobnie jak w pierwszym, odniósł bardzo łatwe zwycięstwo. Wygrał tym razem o 6 długości (poprzednio o 8) przed HM Farajallah w świetnym czasie na 1600 m – 1’47,8″. Wyhodowany przez Al Shahania Stud zwycięzca jest własnością BMS Group S. Pegza.

W sobotę Nagroda Europejczyka, w niedzielę – Figaro

Pierwszy pozagrupowy wyścig dla trzylatków kategorii B (Nagroda Europejczyka – 1800 m) odbędzie się w sobotę o godz. 16. Stawka wydaje się miarę wyrównana. Do grona faworytów będą się zaliczać niepokonany Haddag (tym razem dosiądzie go Stefano Mura) oraz Azzar, Ammas i Khayaaly, które w wyścigu o Nagrodę Borka przegrały z nim minimalnie (nos- kr. łeb-0,5 dł.). W niedzielę o godz. 16 zostanie rozegrana Nagroda Figaro (Specjalna), kat B, 2400 m. Okazję do rewanżu będzie miał Fragnar, który w końcu czerwca był dopiero czwarty w biegu o Nagrodę Ofira kat. A, 2400 m). W tamtym wyścigu wyprzedziły go oprócz zwycięskiego Rasmy’ego Al Khalediah, także Lindahls Anakin i Elevation Al Maury.

Tydzień przed Galą Derby koni pełnej krwi angielskiej (6 lipca) odbyły się najważniejsze gonitwy pierwszej części sezonu dla arabów, nagrody: Ofira (dla czteroletnich i starszych, kat A, 2400 m) oraz Janowa (Przychówku) dla czterolatków, kat. A, 2600 m. W pierwszej z nich błyskotliwe zwycięstwo odniósł ośmioletni Rasmy Al Khalediah, który w połowie prostej z widoczną łatwością „odjechał” pod T. Kumarbekiem Uulu rywalom, osiągając w celowniku przewagę 5,5 długości nad Lindahlsem Anakinem, który sprawił sporą niespodziankę. Trzeci, o 0,75 dł., był Elevation Al Maury, a dopiero czwarty mocno faworyzowany Fragnar (9,50 za stawkę 5 zł). O tym, że za Rasmy’ego płacono ponad dwukrotnie więcej (20,73), zadecydował najpewniej jego występ w Szwecji, gdzie 6 czerwca zajął czwarte miejsce na dystansie 1500 m (Wasmy Al Khalediah był drugi). Francuskiej hodowli zwycięzca, trenowany przez Janusza Kozłowskiego, jest własnością Polska AKF S. z o.o. Była to druga wygrana Rasmy’ego w tym sezonie. Podczas inauguracji  triumfował on w biegu o Nagrodę Cometa (kiat. B, 2000 m), ale wówczas musiał stoczyć zaciętą walkę z Fragnarem i zwyciężył o łeb!

Nagroda Ofira

1. Rasmy Al Khalediah (FR), k.dż. T.Kumarbek Uulu (62.0) nr 1
2. Lindahls Anakin (DK), dż. K.Mazur (62.0) 5
3. Elevation Al Maury (FR), k.dż. E.Zamudin Uulu (59.0) 4
4. Fragnar dż. S.Mura (62.0) 3
5. Onyks st.u. O.Nowak (62.0) 6
6. Salsabil II (FR), dż. S.Abaev (62.0) 2

2400 m: 2’43,8″ (28,8-33,8-35,2-33,1-32,9).
Temperatura: 23°C, pochmurno.
Styl: bardzo łatwo.
Odległości: 5½-¾-1¾-7-15.
Stan toru: lekko elastyczny (3,1).

Mistrzowski finisz Szczepana Mazura na Elnizo

Po łatwej wygranej Elnizo (Muqatil – Elniza po Mared Al Sahra) w biegu w wyścigu II grupy, o 7 dł. nad Hyrrokinem, w bardzo dobrym czasie na 2000 m – 2’17,3″, stał się on pierwszym faworytem (10,80) prestiżowej dla polskiej hodowli Nagroda Janowa. W drugiej kolejności liczony był zwycięzca Nagrody Pamira (kat. B, 2200 m) Kasanova (17,80), w trzeciej Wiktus (33,80), w czwartej Wally (57,50), w piątej Harry Blue (58,40) i dopiero w szóstej Largo Winch (61,00), który był trzeci za Kasanovą i Fire on the Trackiem w gonitwie o Pamira (kat. B, 2200 m).

Podczas startu przewrócił się w boksie Rasi Al Kahlediah, zrzucając dżokeja Kamila Grzybowskiego, któremu na szczęście nic się nie stało. W niedzielę w ostatniej gonitwie odniósł on na folblutce Inwencji 300 zwycięstwo w karierze. Gratulujemy!

Rasi Al Khalediah sam pogalopował za peletonem, ale odległość była na tyle bezpieczna, że nie przeszkadzał w rozgrywce. W dystansie, do ostatniego zakrętu prowadził z przewagą lider Kasanovy, Fire on the Track, który dyktował mocne, równe tempo (8,3-34-34,1-34,7). Jednak podczas jeszcze szybszego ostatniego kilometra (33,8-33,6) nie wszystkie konie były w stanie skutecznie finiszować. Wysforowały się tylko Largo Winch i Elnizo. Stoczyły one pasjonującą walkę do samego celownika. Z niewielką przewagą prowadził podopieczny trenerki Kamili Urbańczyk, dosiadany przez Erbola Zamudina Uulu. Jednak Elnizo pod Szczepanem Mazurem mocno go naciskał. Dopiero dosłownie na ostatnich metrach w całej krasie objawiło się techniczne mistrzostwo jazdy najlepszego polskiego dżokeja, który podczas późnej jesieni i zimą wygrał w Katarze 40 gonitw (w większości na arabach). Tak wyliczył ostatnie foule, że w celowniku Elnizo wyprzedził Largo Wincha o łeb! Trzeci na mecie Wally stracił do walczącej pary 9 długości, a czwarta, niedoceniana Nania (109,50), 13 długości.

Był to drugi wspaniały sukces trenera Janusza Kozłowskiego podczas ostatniej czerwcowej dwudniówki. Elnizo został wyhodowany przez właściciela Stadniny w Nowej Małej Wsi k. Leoncina, hodowcy i byłego trenera Jana Głowackiego (dwukrotnie konie jego hodowli wygrały Derby: w 2002 roku Gafal i w 2013 Wares). Od kilku lat J. Głowacki zajmuje się już tylko hodowlą. Właścicielami Elnizo są syn hodowcy, Piotr , oraz S. Szczepkowski. W niedzielę, w Janowa brał udział także drugi koń hodowli J. Głowackiego, Wiktus, który zajął piąte miejsce.

Poprosiliśmy trenera Kozłowskiego o ocenę występów jego koni.

– Bardzo liczyłem na Rasmy’ego Al Khalediah, jednak styl tego zwycięstwa spodobał się chyba nie tylko mnie, ale także wszystkim miłośnikom wyścigów arabów. Przypięto mu łatkę średniodystansowca, tymczasem już po raz drugi udowodnił, że dystans 2400 m nie jest dla niego za długi. Jesienią ub. roku wygrał Nagrodę Porównawczą, a teraz Ofira, w czasie 2’43,8″, tylko o 0,4 s gorszym od wyśrubowanego rekordu toru Zenhafa. Pewnie by ten rekord, poprawił, gdyby miał godnego siebie rywala.

Spodziewałem się także zwycięstwa Elnizo, ale nie sądziłem, że Largo Winch pobiegnie tak dobrze. Solidnie mnie przestraszył swoją postawą zarówno w dystansie, jak i podczas finiszu. Mój podopieczny dzielnie walczył, jednak ostatecznie kropkę nad „i” postawił Szczepan. Proszę tylko porównać jego dosiad tuż przed celownikiem z dosiadem Erbola; jakby przylgnął do szyi konia, a rywal był odchylony. Ten moment zadecydował, że Elnizo wygrał o łeb. Myślę, że po prawie miesięcznym odpoczynku, w Derby znowu powalczy o zwycięstwo, jednak czy wygra na dystansie o 400 m dłuższym, trudno przewidzieć. Trochę więcej spodziewałem się po występie Wiktusa, jednak trzeba wziąć pod uwagę, że był to dopiero drugi jego wyścig w tym roku, a tempo było mocne już od startu. Dlatego przez większość dystansu galopował na końcu stawki i na prostą wbiegł po największym kole. Mimo to podczas bardzo szybkiej końcówki zdołał odrobić kilkanaście długości i ostatecznie zajął piąte miejsce, o 1,25 długości za czwartą Nanią. Liczę na to, że do Derby przystąpi już w wyższej formie i będzie widoczny bardziej z przodu na prostej finiszowej. Natomiast, czy pobiegnie Win Win, zdecydują właściciele. Moim zdaniem, sądząc na podstawie jej występu w Janowa (8 miejsce, 24 długości za Wiktusem), realne szanse na dobry wynik będzie miała w głównej gonitwie dla czteroletnich klaczy (Oaks), która jest rozgrywana w połowie września na dystansie 2400 m – powiedział nam trener Janusz Kozłowski.

Przypomnijmy, że Kozłowski jako dżokej wygrał Derby trzykrotnie: w 1980 r. na Mahoniu, w 1982 r.na Elemencie i w 1991 na trenowanym na Służewcu niemieckim Minosie, który jako pierwszy i ostatni zagraniczny arab wygrał polskie Derby. Od tamtej pory wyścig o błękitną wstęgę dla koni arabskich jest rozgrywany tylko w krajowej konkurencji. W ponad 20-letniej karierze trenerskiej Janusz Kozłowski triumfował po zwycięstwach w Derby Ziko (2014) i Shannon Quenn (2017).

Warto także podkreślić, że w dorobku utalentowanej trenerki Kamili Urbańczyk, prowadzącej niewielką stadninę w miejscowości Jaźwie (60 km za Warszawą), jest zwycięstwo Mogadiusza w Janowa i Derby (2016) oraz wygrana Ewesta w Janowa i drugie miejsce w Derby (2022). Ponadto Ben Bark był trzeci w Janowa i drugi w Derby (2023). Po tym, co pokazał w niedzielę, należy w Largo Winchu upatrywać mocnego faworyta na tegoroczne Derby (27 lipca).

Nagroda Janowa (Przychówku)

1. Elnizo dż. S.Mazur (59.0) 1
2. Largo Winch k.dż. E.Zamudin Uulu (59.0) 7
3. Wally dż. A.Turgaev (59.0) 3
4. Nania dż. S.Vasyutov (57.0) 4
5. Wiktus dż. S.Abaev (59.0) 12
6. Kasanova dż. K.Dogdurbek Uulu (59.0) 6
7. Harry Blue dż. S.Mura (59.0) 9
8. Win Win k.dż. T.Kumarbek Uulu (57.0) 5
9. Fire On The Track pr.dż. M.Zholchubekov (59.0) 11
10. Flagerta dż. K.Mazur (57.0) 2
Wycofane koń: Julius k.dż. K.Kamińska (59.0) 8
Uznany za pozostawionego na starcie: Rasi Al Khalediah dż. K.Grzybowski (59.0) 10

2600: 2’58,5″ (8,3-34,1-34,0-34,7-33,8-33,6).
Temperatura: 24°C, pochmurno.
Styl: w walce.
Odległości: łeb-9-4-1¼-5-14-5-1¼-daleko (24).
Stan toru: lekko elastyczny (3,1).

Addag niepokonany w stawce trzylatków

W pierwszej gonitwie I grupy dla koni trzyletnich (Nagroda Borka, 1800 m) wystartowało ośmioro zwycięzców oraz jeden, Azaar, który dwukrotnie zajmował bliskie drugie miejsca. Poprowadził Haddag, na którym tym razem zamiast Oskara Nowaka pojechała jego koleżanka Oliwia Szarłat. Podyktowała ona dość mocne, w miarę równe tempo, jednak końcowe 500 m było najszybsze (32,8). Haddag zdołał pierwszy dociągnąć do mety, ale z minimalną przewagą (o nos) nad Azzarem, za którym w odległościach: kr. łeb i 0,5 dł. wpadły na metę mocno faworyzowany Ammas i Khayaaly. Czas wyścigu, jak na trzylatki rozpoczynające karierę, był bardzo dobry – 2’03,8″.

Hodowcą, właścicielem i trenerem zwycięzcy Nagrody Borka jest Andrzej Urbanowski, który w ubiegłym roku przygotował Onyksa do sensacyjnych zwycięstw, najpierw w Derby, a potem w Michałowa.

Pierwszy wyścig pozagrupowy dla trzylatków, Nagroda Europejczyka (kat. B, 1800 m), zostanie rozegrany w dniu Derby, w niedzielę 27 lipca.
Po Gali Derby dla koni pełnej krwi angielskiej nastąpi na Służewcu trzytygodniowa przerwa. Wyścigi (także dla arabów) podczas dwóch najbliższych weekendów odbywać się będą na torze w Sopocie.

W trakcie dziesięciu dni wyścigowych sezonu 2025 rozegrane zostały trzy gonitwy kategorii B dla koni arabskich. W dwóch z nich (Cometa – 2000 m i Bandosa – 2200 m) rywalizowały araby czteroletnie i starsze, natomiast w gonitwie o Nagrodę Pamira (2200 m) zmierzyły się czterolatki przygotowane do nagród: Janowa (2600 m, 29 czerwca) i Derby (3000 m, 27 lipca). Ponadto odbyły się dwa wyścigi imienne I grupy: Nagroda Skowronka ( 4l. i st., 2000 m) oraz Memoriał Stanisława Sałagaja (4 l., handikap, 2000 m).

Rasmy Al Khalediah tylko o łeb przed Fragnarem

Jedynie pięć koni stanęło do walki podczas inauguracji sezonu w biegu o Nagrodę Cometa. Spodziewano się pojedynku najwyżej sklasyfikowanych w przedsezonowym handikapie generalnym, francuskiego rutyniarza, ośmioletniego Rasmy’ego Al Khalediah (po pięciu sezonach miał na koncie 11 zwycięstw, w tym cztery pozagrupowe na Służewcu, trzy w Szwecji i dwa we Włoszech) oraz polskiej hodowli pięcioletniego Fragnara, który w ub. roku po wygraniu Nagrody Janowa był trzeci w Derby, ale następnie w imponującym stylu i rekordowym, rewelacyjnym czasie zwyciężył pod Joanną Wyrzyk w gonitwie o Nagrodę Michałowa (2800 m – 3’14”, czas lepszy od poprzedniego rekordu aż o 2,6 s!). I rzeczywiście te dwa konie stoczyły na prostej finiszowej emocjonującą walkę do samego celownika. Ostatecznie lepszy o łeb okazał się trenowany przez Janusza Kozłowskiego Rasmy Al Khalediah, dosiadany przez Temura Kumarbeka Uulu. Trzecie miejsce zajął czterolatek Elevation Al Maury, który stracił do wspomnianej pary 6 długości. Czas na torze elastycznym w skali 3,6 był bardzo dobry: 2’16,8 (36,3-33,5-33,9-33,1).

Nagroda Cometa

1. Rasmy Al Khalediah (FR) k.dż. T.Kumarbek Uulu (63.0) 2
2. Fragnar dż. S.Mura (63.0) 4
3. Elevation Al Maury (FR) pr.dż. T.Roman (60.0) 3
4. Onyks st.u. O.Nowak (63.0) 1
5. Muhimin Muscat (FR) dż. S.Abaev (59.0) 5

2000 m: 2’16,8″ (36,3-33,5-33,9-33,1)
Temperatura: 12°C, słonecznie
Styl: wysyłany
Odległości: łeb-6-9-¾
Stan toru: elastyczny(3,6)

Pewna wygrana Fragnara pod Szczepanem Mazurem

Po niespełna miesiącu, wyhodowany przez Monikę Stelmaszczyk i trenowany przez Adama Wyrzyka Fragnar wystartował w gonitwie o Nagrodę Bandosa. Odniósł w niej pewne zwycięstwo pod Szczepanem Mazurem, który wrócił na Służewiec po bardzo udanym sezonie w Katarze (wygrał tam 40 wyścigów). Bardzo dobrze spisał się także trenowany przez Krzysztofa Ziemiańskiego Elevation Al Maury, bowiem uległ zwycięzcy tylko o 1,75 dł. Czas na torze mocno elastycznym (4,3) należy uznać za niezły – 2’33,5″ (15,2-33,6-43,5-37,2-33), choć gorszy o 6,7 sekundy od rewelacyjnego rekordu toru – 2’26,8, ustanowionego przez podopiecznego trenerki Cornelii Fraisl, 4-letniego Bahwana, francuskiej hodowli Al Shahania Stud Doha oraz własności Mansoura Ali Sulimana Alsamsi.

Trener Krzysztof Ziemiański zapewne przygotowuje swego najlepszego czterolatka do UAE President Cup Central European Arabian Derby (2400 m), które zostaną w tym roku rozegrane nie podczas Gali Derby, jak to było w poprzednich sezonach, lecz w trakcie Gali Jesiennej (28 września), podczas której głównym wydarzeniem jest Wielka Warszawska. Jednak fundatorzy z Dubaju nie byliby sobą, gdyby poprzestali tylko na zmianie terminu tej prestiżowej gonitwy. Jej pula nagród wyniesie aż 150 000 euro, czyli ok. 640 000 zł!!! Jest to rekordowa kwota w historii polskich wyścigów konnych. Dodajmy, że pula tegorocznej Wielkiej Warszawskiej wraz premią firmy Westminster zamknie się kwotą 500 000 zł. Można się spodziewać, że tak wysoko dotowanej gonitwie wezmą udział także liczące się w Europie czteroletnie araby z Francji, Niemiec, Niderlandii lub Szwecji. Do tej pory UAE President Cup Central European Arabian Derby startowały tylko konie trenowane w Polsce.

Nagroda Bandosa

1. Fragnar dż. S.Mazur (63.0) nr 5
2. Elevation Al Maury (FR) dż. D.Sabatbekov (60.0) 3
3. Lindahls Anakin (DK) dż. K.Mazur (59.0) 4
4. Nimrod (IT) dż. S.Vasyutov (59.0) 6
5. Almared dż. S.Abaev (59.0) 1
6. Onyks st.u. O.Nowak (63.0) 2

2200: 2’33,5″ (15,2-33,6-34,5-37,2-33)
Temperatura: 16°C, pochmurno
Styl: pewnie
Odległości: 1¾-2½-¾-2½-7
Stan toru: mocno elastyczny (4,2)

Przebojowy Kasanova i nieustępliwy Fire on the Track

W pierwszej pozagrupowej gonitwie dla koni czteroletnich przygotowywanych do nagród Janowa i Derby, zaskakujące zwycięstwo, ale nie dla trenerki Cornelii Fraisl, odniósł przebojowy Kasanova, hodowli Fortum Michał Romanowski oraz własności Aero Pegasus Sp. z o.o.

– Gdy zobaczyłam, że w programie nie jest on typowany nawet w czwartej kolejności, trochę się zdziwiłam, bo przecież miał bardzo udane wejście w sezon, zajmując drugie miejsce za dobrym starszym koniem, Almaredem, w gonitwie o Nagrodę Skowronka. Po tamtym wyścigu jego forma jeszcze wzrosła, więc miałam podstawy sądzić, że w drugim występie również będzie walczył o wysoką lokatę. Trochę niżej natomiast oceniałam szanse naszego drugiego konia Fire on the Tracka, gdyż spodziewałam się, że mocno poprowadzi i dystans 2200 m może się okazać dla niego za długi. Jak się okazało, gdy zaraz po starcie zaczął uciekać i prowadził z przewagą ok. pięciu długości, nawet spiker zasugerował publiczności, że spełnia on zapewne rolę lidera dla Kasanovy. Tymczasem Fire on the Track jakby miał gdzieś, co ja i inni o nim myślą. Nie tylko odparł atak Largo Wincha przy wyjściu na prostą, ale walczył do końca i dał się wyprzedzić tylko Kasanovie o 2,5, a trzeciego Largo Wincha pokonał o 3/4 długości. Brawa należą się obu jeźdźcom, dżokejowi Timurowi Dogdurbekowi Uulu oraz praktykantowi dżokejskiemu Marselowi Zholchubekovi. Uwielbiam takie dublety, zwłaszcza gdy są niespodziewane – powiedziała nam Cornelia Fraisl.

Dodajmy na marginesie, że aż dziw bierze, że konie, które w sezonowych debiutach pokazały się z dobrej strony (Fire on the Track był czwarty po walce, ale tylko o łeb za trzecim Largo Winchem, niecałe 2 długości za drugim Elnizo i ok. 2,75 długości za zwycięskim Harym Blue) były liczone dopiero w szóstej (Kasanova – 41,30 za stawkę 5 zł) i siódmej kolejności (Fire on the Track – 63,10). Niezbadane i często zaskakujące są kulisy notowań w wyścigowym totalizatorze.

Przed laty, jeden z najlepszych trenerów w historii Służewca, Stanisłw Molenda, zapytał mnie, na jakiej podstawie typuję i zawieram zakłady. Kiedy powiedziałem, że staram się uzyskiwać informacje od trenerów i dżokejów, zapytał: – I jak pan na tym wychodzi? – Różnie bywa – odparłem. – To ja panu dam jedną najlepszą radę. Niech pan tak do końca nie wierzy nikomu i nie słucha nikogo, tylko starannie i uważnie czyta program. Tam jest wszystko napisane. Oczywiście, mam na myśli informacje o koniach, które już kilkakrotnie biegały. Inaczej jest na początku sezonu oraz w przypadku koni debiutujących – podkreślił.

Nagroda Pamira

1. Kasanova dż. K.Dogdurbek Uulu (56.0) 5
2. Fire On The Track pr.dż. M.Zholchubekov (56.0) 9
3. Largo Winch k.dż. E.Zamudin Uulu (56.0) 8
4. Wally dż. A.Turgaev (56.0) 4
5. Win Win k.dż. T.Kumarbek Uulu (57.0) 3
6. Wiktus dż. S.Abaev (59.0) 2
7. Orfea dż. S.Vasyutov (56.0) 6
8. Serir dż. A.Reznikov (57.0) 1
9. Diafora dż. D.Sabatbekov (56.0) 7

2200: 2’33,3″ (15,1-33,4-35,0-35,5-34,3)
Temperatura: 19°C, Pochmurno
Styl: silnie wysyłany
Odległości: 2½-¾-1¾-2½-4½-8-4-15
Stan toru: lekko elastyczny (3,2)

Metamorfoza Jerasha

W porównaniu z karierą w wieku 3 lat, gdy wygrał tylko raz (ale o 10 dł.), dwukrotnie był drugi i aż cztery razy trzeci oraz raz bez miejsca (6), metamorfozę przeszedł trenowany przez Adama Wyrzyka Jerash, hodowli oraz własności Antoniego Treli. Już w sezonowym debiucie odniósł bardzo łatwe zwycięstwo w Memoriale Stanisława Sałagaja. Jako trzylatek biegał ciągle z przodu i poza jednym występem w słabszej stawce tracił siły w końcówce. Tym razem Stefano Mura, który od zimy jest dżokejem w stajni Wyrzyka (obecnie pauzuje z powodu kontuzji po upadku z konia), prowadził Jerasha w środku stawki i gdy po wyjściu na prostą zachęcił go do szybszego galopu, koń jakby dostał skrzydeł, gdyż łatwo oderwał się od rywali i wygrał z przewagą 5 długości nad Alzakirą, który o 0,5 dł. wyprzedził swego towarzysza stajennego Kintaro. Dopiero czwarty był mocno faworyzowany, brytyjskiej hodowli Wijdaan.

Niestety, był to ostatni występ Jerasha na Służewcu, bowiem został sprzedany, o czym poinformował w wywiadzie  opublikowanym na trafnews.pl trener Adam Wyrzyk.

Interesujący początek rywalizacji w gronie koni trzyletnich

Debiuty trzylatków zainaugurowała na Służewcu gonitwa otwarta. Nieoczekiwanie lepsze okazały się konie polskiej hodowli. Po błyskotliwym finiszu pod starszym uczniem Oskarem Nowakiem wygrał Addag (Haddag Al Khalidiah – Akadi TR po Von), wyhodowany, będący własnością i trenowany przez Andrzeja Urbanowskiego. Drugie miejsce o 0,5 dł. zajęła Orkama (Nashwan Al Khalediah- Orlica po Mared Al Sahra), hodowli oraz własności Jana Głowackiego, trenowana i dosiadana przez Sergeya Vasyutova. Dopiero trzecia, o 2 długości za Orkamą, była najmocniej faworyzowana francuska klacz SS Al Massa, a druga faworytka, niderlandzka So Easy 'OA’, zajęła ostatnie miejsce, aż 12 długości za czwartą Glossy Gwen. Czas tej gonitwy na 1600 m, na torze elastycznym 3,7 był najlepszym ze wszystkich rozegranych do tej pory wyścigów trzylatków na Służewcu – 1″54, 2. Dość powiedzieć, że Orkama i Glossy Gwen (Murhib – Ghazalat A Khalediah po Nashwan Al Khalediah), hodowli B. Kołoczko oraz własności P. Piotrowskiego) w swych drugich występach odniosły łatwe zwycięstwa. Z gonitwy tej został wycofany Winter (Nashawan Al Khalidiah – Wenus GI po NivourGonnaTouchThis), który po niespełna miesiącu odniósł pod swym trenerem Vasyutovem zwycięstwo nad końmi już mającymi debiut za sobą, Kimurem, Asarem i Dekhalem FA.

Biegi dla trzylatków wpisanych do PASB wygrały Celira (Mared Al Shara – Cedunia po Nougatin) oraz Khayaaly (Mared Al Sahra – Kwiksle po The Wiking). Klacz należy do zasłużonej w hodowli koni czystej krwi rodziny Talarków (prowadzą ją pod Warszawą od ponad 30 lat). Robert Talarek jest hodowcą, jego żona Anna właścicielką, a ich syn Paweł prowadzi od kilku lat stajnię na Służewcu. Ich największe sukcesy wyścigowe, to drugie miejsca Cesihusa i Celebryty w Derby oraz Cechini w ubiegłorocznej gonitwie Oaks. Celira odniosła efektowne zwycięstwo pod starszą uczennicą Anną Gil w biegu rozegranym na końcówkę. Tempo ostatniej ćwiartki wyniosło 33 s, co sprzyjało bardzo szybkiej klaczy po matce Cedunii, która wygrała Nagrodę Europejczyka (w 2013 r.w bardzo dobrym czasie 1,50’6″). Ogólny czas na torze 3,3 był jednak słaby – 2’01,8″.

Ogier Khayaaly, hodowli Fortum Michał Romanowski oraz własności Aero Pegasus, trenowany przez Cornelię Fraisl, był mocnym faworytem wyścigu na 1800 m. Jak się okazało musiał on jednak stoczyć twardy bój o zwycięstwo z prowadzącą od startu Almaredą. Wygrał pod Erbolem Zamudinem tylko o 0,5 długości. Czas tego wyścigu, rozegranego co prawda na torze mocno elastycznym (4,3), był bardzo przeciętny – 2’17,6. Dość szybko się okazało, że Khayaaly wygrał raczej w słabszej stawce, bowiem konie, które uplasowały się za nim, w swych drugich startach nie wypadły dobrze. Mocno faworyzowana Almareda była dopiero czwarta w biegu wygranym przez wspomnianą wyżej Glossy Gwen, Asar był trzeci w gonitwie wygranej przez debiutującego Wintera, a Dekhal FA w tym samym biegu ponownie czwarty.

W jedynej jak do tej pory gonitwie specjalnej na Służewcu (konie pokazowe, rywalizujące pod patronatem Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa) dublet zanotował trener Petro Nakoniechny, przygotowujący w Janowie Podlaskim araby z tej stadniny. Zwyciężył Favonio przed Antyfoną. Ojcem zarówno ogiera, jak i klaczy jest Haasah OSB. Trzecie miejsce niespodziewanie zajął Zarez St Roch, trenowany przez Mariusza Wnorowskiego w jego gospodarstwie niedaleko Białegostoku. Zawiódł typowany w programie na pierwszym miejscu Logan KL, który źle wystartował i biegł w dystansie z dużą stratą. Na dystansie 1400 m nie mógł jej odrobić, ale ładnie finiszował na prostej, co wystarczyło jednak do zajęcia tylko czwartego miejsca.

Kolejna relacja z wyścigów na Służewcu po Nagrodzie Janowa (Przychówku), która zostanie rozegrana 29 czerwca.

27 kwietnia nastąpi inauguracja sezonu 2025 na Służewcu. W regulaminowym terminie do 31 stycznia zgłoszonych zostało najmniej w historii ostatniego 15-lecia, bo jedynie 300 koni arabskich (w tym 71 zagranicznych), w sumie o 10 mniej niż w sezonie 2024: trzyletnich: 168 (24), czteroletnich 72 (18) oraz pięcioletnich i starszych 60 (29). Tendencja spadkowa jest bardzo wyraźna od rekordowego 2019 roku, kiedy to zgłoszono 432 konie czystej krwi (112 zagranicznych). Można założyć, że wyjściowa liczba – 300 arabów, będzie się zmieniać w najbliższych tygodniach i miesiącach także z powodu kontuzji. Wiadomo już na przykład, że najwyżej sklasyfikowany w handikapie generalnym podopieczny trenerki Cornelii Fraisl, niderlandzki Storm 'OA’ (83,5 kg), który doznał jesienią kontuzji ścięgna i jeśli wyjdzie do startu, to w końcówce sezonu. Jednak jest też możliwe, że wróci do biegania dopiero w wieku 6 lat.

Najważniejsza nowość sezonu – UAE President Cup Central European Arabian Derby przeniesione na dzień rozgrywania Wielkiej Warszawskiej z rekordową pulą nagród!

Na pomysł ufundowania otwartej gonitwy dla czterolatków pod nazwą Tiwaiq Central European Derby wpadł dyrektor Polska AKF Sp. z o.o. w 2021 roku Hubert Kulesza. Odbyła się ona na dystansie 2000 m w końcu maja. Pula nagród wynosiła wtedy 119 000 zł. Jak się okazało fundator nie musiał pokrywać lwiej części kosztów, bowiem wszystkie miejsca na podium przypadły koniom tej spółki. Wygrał Dary Al Khalediah pod Szczepanem Mazurem, przed Mayarem Al Khalediah i Rasmy Al Khalediah. Czwarty był polski Alsahr, hodowli i własności Zbigniewa Górskiego, późniejszy zwycięzca polskich Derby (PASB).

W następnych trzech latach idea organizowania tej gonitwy przetrwała, ale zmienił się patron (Ministerstwo Kultury przy Prezydencie Abu Dhabi) oraz termin rozgrywania (Gala Derby dla folblutów) i znacznie wzrosła pula nagród – do 195 000 zł).

W tym roku nastąpiła jednak istna rewolucja. Jak poinformował na portalu trafnews.pl największy polski specjalista w zakresie wyścigów arabów w kraju i na świecie Michał Kurach, tegoroczna edycja otwartych Derby na torze służewieckim została przeniesiona na dzień rozgrywania Wielkiej Warszawskiej i odbędzie się w ramach globalnej serii UAE President Cup Arabian Purebred Classic Series, która została zaplanowana w 17 krajach: Tunezji, Marocco, Francji, USA, Włoszech, Szwecji. Niemczech, Niderlandii, Hiszpanii, Rosji, Belgii, Turcji, Wielkiej Brytanii, Polsce i Egipcie, Libii i Królestwie Arabii Saudyjskiej.

– „Dzięki wizjonerskiemu wsparciu i przewodnictwu Jego Wysokości Szejka Mansura bin Zayeda, UAE President Cup stał się największym i najbardziej wartościowym wydarzeniem w historii wyścigów koni arabskich – mówi Faisal Ahmed Al Rahmani, prezes IFAHR.”

Polski etap zaplanowano na dwa dni:

Sobota, 27 września:

Cztery gonitwy, trzy dla koni arabskich i jedna dla folblutów w różnych grupach wiekowych i na różnych dystansach, każda z dodatkowymi nagrodami w wysokości 10 000 euro od UAE President Cup.

Niedziela, 28 września:

Międzynarodowa gonitwa o Nagrodę Mosznej z dodatkową nagrodą 10 000 euro.

Główne wydarzenie: UAE President Cup Central European Arabian Derby z pulą nagród 150 000 euro, czyli ok. 640 000 zł. Jest to rekordowa kwota w historii polskich wyścigów konnych. Pula w Wielkiej Warszawskiej wraz premią firmy Westminster wyniesie 500 000 zł.

Zmiany, zmiany, zmiany

Przez ostatnich kilka sezonów największe sukcesy w pozagrupowych gonitwach dla koni czystej krwi odnosiły stajnie Macieja Kacprzyka i Cornelii Fraisl. Sytuacja diametralnie się zmieniła po wyjeździe Kacprzyka jesienią ub. roku na kontrakt do Dubaju. Jego stajnia na Służewcu została zamknięta. Zagraniczni właściciele albo zabrali z niej swoje konie, albo pozostawili w kilku służewieckich stajniach. Rekordzista toru na 1400 (1’31,6”) i 1600 m (1’45,5), sześcioletni Salsabill II oraz obiecująca czteroletnia klacz Legende du Pouy, przeszły do stajni bardzo ofensywnie nastawionej, młodej trenerki Claudii Pawlak. Najwyżej sklasyfikowany czterolatek Elevation Al Maury (76 kg) wygrał już w ub. roku dla Krzysztofa Ziemiańskiego Nagrodę Sambora (kat. A, 2200 m), a wysoko oceniany przez Kacprzyka Wijdaan (70,5) zapunktował w drugim starcie dla Macieja Jodłowskiego, zwyciężając dowolnie o 23 długości, w stylu rokującym na udział w President Cup w dniu Wielkiej Warszawskiej. Dwa dobrze zapowiadające się czterolatki polskiej hodowli Jana Głowackiego, Wiktus (75) i Elnizo (71,5), trafiły do stajni Janusza Kozłowskiego. Świetne wrażenie pozostawił zwłaszcza niepokonany w trzech startach Wiktus, który w biegu o Nagrodę Amuratha (kat. B, 2000 m) finiszował z ostatniego miejsca niczym folblut, pokonując końcowe 500 m w 32 sekundy. Jest wielce prawdopodobne, że Janusz Kozłowski może rozdawać karty w krajowych Derby (kat. A,3000 m), które zostaną rozegrane w niedzielę 27 lipca.

Jeśli już mowa o czterolatkach, to do sezonu 2025 zostało zgłoszonych jeszcze tylko sześć francuskich arabów: Lila des Vialletes (69), ogier Alzakira (68), Astonishing Grace (64), klacz HM Al Fayza ((63), ogier Cabaliros (59) i niesklasyfikowana w handikapie Hizia de Monalau. W tej sytuacji w gonitwach otwartych mogą się pokazać z dobrej strony, prócz Wiktusa i Elnizo, także inne konie polskiej hodowli: Wally (72) Altin (71,5 i, Largo Winch (71,5). Bardzo dobrze zapowiadają się również klacze: Szanti (69) i Win Win (69), dla których startem docelowym będzie najprawdopodobniej gonitwa Mlechy, Gazelli i Sahary (Oaks).

Stajnię Kozłowskiego, biorąc pod uwagę araby, należy uznać obecnie za najsilniejszą. Prym w niej wiodą ośmiolatki: drugi w handicapie generalnym Wasmy Al Kahlediah (82,5) i Rasmy Al Kahlediah (81,5), który w ostatnim starcie w ubiegłym roku sprawił sporą niespodziankę (był dopiero piątą grą -37,70), zdobywając Nagrodę Porównawczą (kat. A, 2400 m). Natomiast Wasmy Al khalediah wygrał dwa wyścigi w Szwecji na dystansach 1730 i 1500 m i okazał się najszybszy w Traf Warsaw Mile – Listed PA, 1600 m. Oprócz tych dwóch starszych tuzów, Kozłowski trenuje wspomniane trzy czterolatki Wiktusa, Elnizo i Win Win. Wanash wydaje się od nich słabszy.

Największa zmiana w porównaniu z ubiegłym rokiem nastąpiła w stajni Sergeya Vasyutova. Trenował on najpierw na Służewcu pięć arabów hodowli i własności Tomasza Mikołajczyka, m.in. derbistę Lexa, Williamsa oraz obiecującego trzylatka Largo Wincha. Na początku czerwca dołączył do stawki włoskiej hodowli 4-letni Nimrod, własności żony trenera, Julii Vasyutovej. Był on rewelacją sezonu. Wygrał trzy gonitwy, w tym Witraża (I gr.) i był drugi w Porównawczej. Jest obecnie koniem I grupy, ale jego potencjał wydaje się wyższy. W przedsezonowym handikapie generalnym plasuje się na czwartej pozycji (79,5).

Współpraca z T. Mikołajczykiem została zakończona. Lex i Wiliams nie zostały zgłoszone do sezonu, a Largo Wincha, przygotowuje w miejscowości Jaźwie pod Warszawą trenerka Kamila Urbańczyk.

Właściciele arabów docenili ambitnego trenera i jeźdźca zarazem. Przygotowuje on do sezonu już 19 koni czystej krwi: 17, których nazwy są w Biuletynie nr. 1/2025, oraz dwie czteroletnie francuskie klacze, które przybyły niedawno. O nich wspomniała w swej wypowiedzi Cornelia Fraisl. Oprócz Nimroda, trener liczy na czterolatki: siwka o mocnej budowie Baleegh A, dysponującą przyspieszeniem klacz Madeeha Al Shahania, oraz ogierka Sultana KB, który przybył niezajeżdżony, ale już obiecująco kłusuje.

Sergey Vasyutov wiąże duże nadzieje z liczną stawką młodych arabów (12 koni), spośród których najbardziej podobają mu się klacze po Mared Al Sahra, Super Story i Wieczorynka oraz ogier: potężny Szuler pod Nashwanie Al Khalidiah.

Cztery trzylatki hodowli i własności AKF Polska Sp. z o.o.: Basal, Mad, Maya i Rwada Al Khalediah, które wcześniej zostały zgłoszone do stajni trenera Emila Zaharieva, w końcu marca przeszły do stajni trenerki Małgorzaty Łojek. W stajni Macieja Jodłowskiego w porównaniu ze zgłoszeniami do biuletynu nr 1 nie ma już Kuby de Vere (został sprzedany) i Fifre Al Maury, którego właściciel zabrał na Bliski Wschód.

Strachy na Lachy, dwa francuskie wałachy?

Tuż przed Świętami do stajni C. Fraisl w Skarżycach przybyły dwa zagraniczne czterolatki należące do Sławomira Pegzy, znanego właściciela koni pełnej krwi angielskiej, który za wygranie przez Le Destiera Nagrody Prezesa Totalizatora Sportowego i Wielkiej Warszawskiej otrzymał przed dwoma laty tytuł Właściciela Roku. To będzie jego debiut na arabskiej „niwie”. Pierwszy z czterolatków, po topowym reproduktorze Al Mourtajezie, został wyhodowany w znanej w Polsce stadninie Mezagri (konie tej hodowli mają w drugim członie nazwy „de Bouzouls”) jako trzyletni wałach biegał we Francji, ale sukcesów nie odniósł. Jednak trenerka w niego wierzy, bo pięknie się prezentuje. Może jednak potrzebować czasu: – Nie biegał będąc trzylatkiem wcale tak źle. W tej samej gonitwie, w którym startowały także dwa araby, które przybyły niedawno do stajni Sergeya Vasyutova, on zajął 7 miejsce, a one 10 i 11. Natomiast drugi, syn także świetnego Mistera Ginoux, odznaczający się również trudnym charakterem, będzie dopiero poddany zabiegowi kastracji. Mam nadzieję, że zwłaszcza pierwszy z nich, jeśli oczywiście na to zasłuży, zostanie zgłoszony do otwartego wyścigu Derby dla arabów w dniu rozgrywania Wielkiej Warszawskiej – powiedziała nam trenerka.

Same tuzy w Nagrodzie Cometa

Podczas niedzielnej inauguracji, w arabskiej gonitwie dnia – Nagrodzie Cometa (kat. B, 2000 m) – zmierzą się konie ze ścisłej czołówki. W pięciokonnej stawce rola faworyta przypadnie ośmioletniemu, wspomnianemu już wcześniej francuskiemu ogierowi Rasmy Al Khalediah, rewelacyjnemu zwycięzcy Nagrody Porównawczej (kat. A), który miał wtedy dopiero piąte notowania (37,70 zł). Jego głównym rywalem wydaje się polskiej hodowli pięcioletni, trenowany przez Adama Wyrzyka Fragnar, zwycięzca Nagrody Michałowa (kat. A, 2800 m), który uzyskując pod Joanną Wyrzyk czas 3’14’, poprawił aż o 2,16 s rekord toru na tym dystansie, ustanowiony w 2023 roku przez derbistę Lexa.

Jedynym czterolatkiem w stawce jest wspomniany wyżej Elevation Al Maury. Poniesie on 3 kg mniej od bardziej doświadczonych rywali. Trudno powiedzieć, jak spisze się w sezonowym debiucie. Zwykle starsze konie są o tej porze roku lepsze. Ale nie należy zapominać, że to syn epokowego Dormane. Mniejsze szanse wydają się mieć ubiegłoroczny derbista Onyks, na którym pojedzie starszy uczeń Oskar Nowak bez bata, oraz grupowy Muhimin Muscat.

Gonitwy KOWR w tym sezonie dużo wcześniej

W porównaniu z ubiegłym sezonem na plus trzeba zaliczyć, że już przed inauguracją 27 kwietnia ogłoszony został plan gonitw specjalnych pod patronatem Krajowego Ośrodka Wspierania Rolnictwa. Obędzie się ich po 11 w Warszawie (od 18.05) i na Partynicach (01.05). Uprawnionych do startów w tym cyklu jest 51 koni. W sezonie 2024 pierwszą gonitwę KOWR we Wrocławiu rozegrano pod koniec czerwca, a w na Służewcu 27 lipca.

Przypomnijmy, że w tych specjalnych w wyścigach mogą brać udział konie wpisane do ksiąg stadnych uznanych przez WAHO (World Arabian Horse Organization), których rodowody nie zawierają żadnego z sześciu ogierów: Amer (SA), Baroud III (FR), Burning Sand (US), Dragon (FR), Saint Laurent (FR) i Tiwaiq (SA).

Podczas inauguracji sezonu pierwsza bomba pójdzie w górę o godz. 14.30. Gonitwa o Nagrodę Cometa zostanie rozegrana godzinę później.

Konie Roku: Bad Guy Pompadour i Onyks. Najlepsi hodowcy: Milena Kosicka i Monika Stelmaszczyk; trenerzy: Maciej Kacprzyk i Andrzej Urbanowski. Najlepsi jeźdźcy: Sanzhar Abaev i Konrad Mazur.

Sezon wyścigowy 2024 dla koni czystej krwi arabskiej przyniósł wiele emocjonujących gonitw, zakończonych niespodziewanymi rozstrzygnięciami. Kilka z nich zasługiwało wręcz na miarę sensacji. Dlatego po raz pierwszy w naszych posezonowych wyborach postanowiliśmy przyznać więcej niż poprzednio wyróżnień honorowych.

Na miano Koni Roku 2024 najbardziej zasłużyły naszym zdaniem: trenowany przez Macieja Kacprzyka francuskiej hodowli Bad Guy Pompadour (No Risk Al Maury – Berenice Royale po Dormane), hodowli Institutu Francais du Cheval et de L’Equitation, własności Evita Stud, który w świetnym stylu wygrał pod dżokejem Sanzharaem Abaevem nagrody: UAE President Cup Central European Arabian Derby (kat. A, 2000 m) i Sheikh Zayed Bin Sultan Al Nahyan – Nagroda Europy – G3 PA (kat. A, 2600 m); oraz trenowany przez swego właściciela Andrzeja Urbanowskiego Onyks (Zaeem – Orozona Fata po NivourGonnaTouchThis), hodowli Mileny Kosickiej, który sensacyjnie wygrał pod Konradem Mazurem polskie Arabskie Derby (kat. A, 3000 m) z miejsca do miejsca, a także w podobny sposób zwyciężył, tym razem pod Stefano Murą, w gonitwie o Nagrodę Wielkiego Szlema (kat. B, 3000 m).

Bad Guy Pompadour już na początku września został zabrany przez właściciela do Francji i tam przygotowywany w stajni trenera Xaviera Thomasa-Demeaulte’a sprawił 31 października niespodziankę, plasując się na drugim miejscu w French Arabian Breeders’ Challenge Classic – H.H. Sheikh ZBS Al Nahyan (G1, 2200 m) w Tuluzie. Jak poinformował na portalu Trafnews specjalista od wyścigów arabskich Michał Kurach: „Przed startem szanse byłego podopiecznego Macieja Kacprzyka oceniano na 20 do 1, ale podobnie jak w Warszawie ogier pokazał, że znakomicie sobie radzi na mocno elastycznych torach i pozostawił w pokonanym polu znakomite konie, jak Soko, Extra Time czy czwartego we francuskim Derby Molfita”.

Inne bardzo dobre starsze araby

Ponadto w gronie koni czteroletnich i starszych wyróżniły się: pięcioletni wałach, podopieczny trenerki Cornelii Fraisl Storm 'OA’ (TH Richie – Sharina po Dormane), hodowli oraz własności R.A.G. Kolk-van Meerveld, który pod Dastanem Sbabetkovem zanotował hat-tricka w pierwszej części sezonu, wygrywając kolejno nagrody: Cometa (kat. B, 2000 m), Bandosa ( kat. B, 2200 m i Ofira (kat. A, 2400 m) oraz Fragnar (Al Mamun Monlau – Fioretta po Saracen), hodowli i własności Moniki Stelmaszczyk, trenowany przez Adama Wyrzyka, zwycięzca Nagrody Janowa (Przychówku) – kat. A, 2600 m i Nagrody Michałowa (kat. A, 2800 m). W pierwszym z wymienionych wyścigów Fragnara dosiadał kandydat dżokejski K. Dogdurberk Uulu, a w drugim do sensacyjnego zwycięstwa (miał ostatnie notowania – 70,00 za stawkę 5 zł) poprowadziła go dżokej Joanna Wyrzyk. Fragnar wygrał łatwo przed trenowaną przez Andrzeja Laskowskiego utalentowaną francuską klaczą Aishą Al Shahanią, w rekordowym czasie na 2800 m – 3’14,0, lepszym od rekordu ubiegłorocznego derbisty Lexa, ustanowionego również w Nagrodzie Michałowa, aż 2,16 sekundy!

Dobrze również biegały dwa siedmioletnie ogiery trenera Janusza Kozłowskiego, Wasmy i Rasmy Al Khalediah. Pierwszy z nich na początku maja i czerwca odniósł dwa zwycięstwa na średnich dystansach w Szwecji, a podczas Dnia Arabskiego na Służewcu niezagrożony triumfował o 1,5 długości przed rewelacyjną klaczą Sarieeh Alfalah, podopieczną młodej trenerki Claudii Pawlak, w gonitwie Traf Warsaw Mile – Listed PA (kat. A, 1600 m). Rasmy Al Khalediah zajął w tym wyścigu trzecie miejsce, następnie ponownie był trzeci za Nimrodem i Salsabillem II w biegu I grupy o Nagrodę Witraża (1600 m), więc niewielu bywalców toru dawało mu szanse odniesienia zwycięstwa w gonitwie Porównawczej – Listed PA (kat. A, 2400 m). A jednak podczas niezwykle emocjonującego finiszu świetnie przygotowany przez Janusza Kozlowskiego Rasmy pokonał pod Aleksandrem Reznikovem dwa mocne czterolatki, Nimroda i Fifre Al Maury.

Spośród czteroletnich klaczy hodowli francuskiej wyróżniły się wspomniane już Sarieeh Alfalah i Aisha Al Shahania. Pierwsza z nich sprawiła dużą niespodziankę 28 lipca, pokonując pod Konradem Mazurem w gonitwie o Nagrodę Figaro (Specjalna) – kategoria B, 2000 m, bitego faworyta Oceana Al Maury. Druga natomiast, dowolnie o 9 długości wygrała podczas Dnia Arabskiego Nagrodę Sabelliny (kat. B, 2000 m). Z klaczy polskich na wyróżnienie zasłużyła Cechini, niespodziewana zwyciężczyni (pod Konradem Mazurem) mającej piękną tradycję gonitwy Oaks (kat. A, 2400 m), upamiętniającej trzy legendarne klacze: Gazellę, Mlechę i Saharę, założycielki polskiej hodowli, które w 1845 roku sprowadził wprost z arabskiej pustyni do swej posiadłości w Jarczowcach na Podolu (dziś Ukraina) hrabia Juliusz Dzieduszycki.

Cechini (Mu’Azzaz – Cernike po Madras Kossack), wyhodowana przez Roberta Talarka, własności jego żony Anny, trenowana przez ich syna Pawła, pokonała wysyłana o 1,5 długości Formułę MS, która wyprzedziła Eyd’ę Alfash o 2 długości. Te dwie klacze, pierwsza hodowli oraz własności Moniki Stelmaszczyk, druga hodowli i własności M. Nieznańskiej, trenowane są przez Adama Wyrzyka.

Na wyróżnienie zasłużył także, choć nie wygrał gonitwy, ośmioletni weteran, derbista z 2020 roku, wspomniany już Wielki Dakris, hodowli oraz własności Krzysztofa Zakolskiego. Podopieczny Adama Wyrzyka utrzymał dobrą formę prawie przez cały sezon, choć ścigał z najlepszymi końmi. Dwukrotnie był drugi, w Nagrodzie Europy i Wielkiego Szlema, oraz trzykrotnie trzeci.

W stawce trzylatków najlepsze Laas de Faust, Elevation Al Maury i Power Bolt

Pierwszą pozagrupową gonitwę dla koni trzyletnich, Nagrodę Europejczyka (kat. B., 1800 m) wygrała dowolnie o 7 długości francuska Laas de Faust (AF Al Buraq – Chakira d’Etiolles po Akbar), hodowli Chantilly Bloostock Agency, własności Hameda Khadim Butti Alhamid, trenowana przez Macieja Kacprzyka. Następnie, w Białki (kat. A, 2000 m) ponownie Sanzhar Abaev wygrał na niej z miejsca do miejsca, bijąc tym razem pewnie utalentowanego, ale trudnego do jazdy podopiecznego trenera Michała Borkowskiego Power Bolta o 2,5 długości. Trzeci (biegły tylko trzy konie), był ze stratą 5 długości drugi koń, jeszcze wówczas trenera Kacprzyka, Elevation Al Maury. To był ostatni występ klaczy w Polsce. Została wystawiona przez trenera Kacprzyka na aukcji Arqana w Paryżu i sprzedana za 105 tys. euro, drożej niż tegoroczny zwycięzca Wielkiej WWarszawskiej, Kaneshya.

Bitym faworytem najważniejszej próby dystansowej dla trzylatków, Nagrody Sambora (kat. A, 2200 m) wydawał się wyhodowany przez K.R van den Bos, własności Rafała Płatka Power Bolt (Al Mourtajez – Oleya du Loup po Kerbella. Dosiadający go po raz trzeci praktykant dżokejski Erbol Zamudin Uulu zbyt mocno jednak poprowadził w pierwszej części gonitwy (15,0 – 32,8 – 34,4) i w końcówce po walce faworyt uległ o 0,5 długości dosiadanemu przez Dastana Sababetkova Elevationowi Al Maury, trenowanemu już wtedy od trzech tygodni przez Krzysztofa Ziemiańskiego. Elevation Al Maury (Dormane – Eclipse Al Maury po Munijz), hodowli R.-L. Koch jest własnością J.K. Grzegorowskiego.
Power Bolt nagrodę pozagrupową wygrał dopiero za trzecim razem (Dragona, kat. B, 2000 m), pokonując pewnie, tym razem pod kandydatem dżokejskim T. Kumarbekiem Uulu, o 1,75 długości klacz Fikrah, przygotowywaną przez Andrzeja Laskowskiego.

Z trzylatków polskiej hodowli wyróżnił się ogier trenowany przez Macieja Kacprzyka Wiktus (Muqatil Al Khalidiah – Wenus GI po NivourGonnaTouchThis), hodowli Jana Głowackiego, własności P. Głowackiego i Sz. Szczepkowskiego. Po wygraniu gonitw II i I grupy w polskiej konkurencji (PASB), popisał się niesamowitym finiszem pod Dastanem Sababetkovem w gonitwie otwartej o Nagrodę Amuratha (kat. B, 2000 m). Na prostą wbiegł jako ostatni i finiszował po największym kole jak do pożaru, choć tempo ostatniej ćwiartki wynosiło 32 sekundy! Mocno wysyłany dopadł na 100 m przed metą prowadzącego faworyta Love Me de la Cere i w celowniku pokonał go o 0,5 długości. Bardzo obiecująco na miarę swego świetnego rodowodu zaprezentowała się także niepokonana w dwóch wyścigach janowska klacz Szanti (Muqatil Al Khalidiah – Shahad Athbah po Amer), trenowana przez Petro Nakoniechnyiego. Dwie gonitwy wygrała także podopieczna Janusza Kozłowskiego Win Win (Nashwan Al Khalidiah – Wilameria po Amer), hodowli M. Szafrańska, Lutetia Arabians Sp. z o.o. oraz własności Lutetia Arabians Sp. z o.o. Jedną z wygranych gonitw klaczy Win Win był bieg o Nagrodę Polskiego Związku Hodowców Koni Arabskich.

W gonitwach specjalnych pod patronatem Krajowego Ośrodka Wspierania Rolnictwa trzy gonitwy wygrał Presto KL (Al Ayall AA – Aj Penelopa po Nabila B), hodowli Klikowa Rzepka s.j. własności J. Bielatowicz. Dwa z nich zostały zaliczone na konto Macieja Kacprzyka, a trzecie, pozagrupowe o Nagrodę Wiliama – kat. B (1600 m), na konto jego żony Agnieszki Kacprzyk. Jednak prymat Presto KL w gonitwach specjalnych pod znakiem zapytania postawiła jego nieoczekiwana porażka w gonitwie o Nagrodę KOWR (kat. B, 1907 m) we Wrocławiu z debiutującym, trenowanym przez Justynę Domańską El Sotano (Ganges – Echmeda – Ontario HF), hodowli i własności SK Michałów.

Górą polska hodowla!

Bardzo nas ucieszyło, że ponownie, jak to było w roku 2015 i 2016, kiedy liczył się nie tylko w krajowej konkurencji czarujący derbista Alladyn, w 2017 i 2018 waleczna Shannon Quenn, w 2019 i 2020 bojowe Dragon i Wielki Dakris, w 2022 groźny Han Rastaban, w ubiegłym dzielny derbista Lex, w sezonie 2024 dwie prestiżowe otwarte gonitwy kategorii A wygrały konie polskiej hodowli: Fragnar – Michałowa i Onyks – Wielkiego Szlema. Paniom Monice Stelmaszczyk i Milenie Kosickiej przyznaliśmy honorowe tytuły Hodowców Roku. Pierwsza z nich prowadzi hodowlę arabów już od 21 lat. Do tego roku jej najlepszym koniem wyścigowym była Farha, która wygrała 6 gonitw, w tym jedną pozagrupową kategorii B dla klaczy – Sabelliny (w 2015 roku). Na drugą wygraną pozagrupowej rangi czekała Pani Monika 9 lat. Nadzieja na sukcesy pojawiła, gdy Fioretta, córka protoplastki stadniny Stelmachowo Folii, zapłodniona nasieniem Al Mamun Monlau, syna topowego Munjiza urodziła pięknego źrebaka Fragnara. Już w wieku trzech lat, w treningu Adama Wyrzyka, dał się poznać z bardzo dobrej strony, wygrywając dwie gonitwy (w tym Nagrodę Batyskafa, I gr., 1800 m) oraz zajmując drugie miejsce w Baska (kat. B, 2200 m). Jako czterolatek był najpierw trzeci w Memoriale Stanisława Sałagaja I gr. 2000 m) i piąty w Pamira (I gr., 2200 m), po zbyt ofensywnej jeździe K. Dogdurbeka Uulu (32,6, 34,8). W biegu o Nagrodę Janowa jeździec już tego błędu nie powtórzył. Trzymał się blisko czoła i podczas szybkiej końcówki 33,2-33,7, już pokonany przez Donata FA Fragnar, dał z siebie wszystko, walczył do ostatniego metra i w celowniku wyprzedził rywala o łeb. Być może ten nadmierny wysiłek sprawił, że w rozegranym po miesiącu wyścigu Derby, w których Konrad Mazur podyktował na Onyksie równe, mocne tempo, czym zmylił rywali, Fragnar się nie odnalazł i finiszował jako trzeci. Po Derby trener Wyrzyk nie zaryzykował startu w Nagrodzie Europy i wypoczęty Fragnar, po dwóch miesiącach przerwy, ponownie, tym razem pod Joanną Wyrzyk, odniósł wspomniane już wyżej rekordowe zwycięstwo. Pani Monika miała w minionym sezonie jeszcze jednego dobrego konia, klacz Formułę MS, która była specjalnie szykowana na Oaks, ale uległa po walce z Cechini, która przez trenera Talarka też była prowadzona przez trenera Pawła Talarka pod tym samym kątem.

Dla Pani Mileny Kosickiej, która wspólnie z mężem Maciejem prowadzi stadninę Jasiorówka, zwycięstwo Onyksa w Derby było dużym, ale bardzo miłym zaskoczeniem. Jeszcze kilka lat temu Maciej Kosicki trenował i wystawiał konie do wyścigów, lecz w końcu się zniechęcił brakiem dobrych wyników. Po sprzedaży Onyksa (jej okoliczności między innymi opisuje Michał Kurach w bardzo interesującym artykule na Trafnews „Od Orli i Orgii do triumfu Onyksa w Derby dla koni arabskich! Historia nieznana”, Państwo Kosiccy postanowili, że zostaną hodowcami i właścicielami koni. W tym sezonie w stajni Pawła Talarka biegały dwie klacze: Orfea (półsiostra Onyksa) i Nonna Prima. Pierwsza wygrała jedną gonitwę w konkurencji PASB, a druga dwie specjalne pod patronatem KOWR.

Fantastyczny sezon trenera Urbanowskiego, Maciej Kacprzyk otwiera swój nowy, trenerski rozdział w Abu Zabi. Jego stajnia na Służewcu zostaje zamknięta!

Był to najbardziej wystrzałowy początek kariery trenerskiej i właścicielskiej, którego najstarsi bywalcy toru nie pamiętają. Po ubiegłym sezonie Andrzej Urbanowski figurował w statystykach jako trener na 59 pozycji z dorobkiem 1 czwartego miejsca w dwóch startach i sumą wygranych – 350 zł. Po sezonie 2024 zajmuje 35 lokatę z trzema zwycięstwami, jednym drugim miejscem, trzema trzecimi, sześcioma czwartymi i ośmioma piątymi, ale pod względem sumy wygranych – 144 475 znajduje się na 17 pozycji. W wszystko za sprawą wyników dwóch koni: przede wszystkim Onyksa, sensacyjnego derbisty i zwycięzcy Nagrody Wielkiego Szlema, oraz Maximusa, który był drugi w Memoriale Sałagaja, trzeci w Janowa i czwarty w Derby. Andrzej Urbanowski powiedział nam, że stara się tak trenować swoje konie, aby były najbliżej natury, i jak najwięcej godzin spędzały o każdej porze roku na wolnej przestrzeni. Nie ma maszyny do stępowania. Galopy robi sam w terenie, na leśnych i piaszczystych drogach. Do pomocy ma chłopaka, który jednak na razie robi przejażdżki tylko kłusem. Dużo czasu poświęca na to, żeby jego konie były przyjaźnie nastawione do ludzi i po zakończeniu kariery mogły być wykorzystane także w rekreacji. W przyszłym sezonie, prócz Onyksa i Maximusa, zamierza wystawiać do wyścigów także trzy trzylatki.

Był to kolejny, być może najlepszy „arabski” sezon trenera Macieja Kacprzyka, ale wiele na to wskazuje, że najprawdopodobniej ostatni na Służewcu. Najważniejsze sukcesy jego koni arabskich wymieniliśmy wyżej. Kacprzyk w tej konkurencji zajął pierwsze miejsce – 21 zwycięstw ze świetnym ich procentem 31,8. Drugą wywalczył Andrzej Laskowski – 19 wygranych, 25,3 %, do którego stajni bardzo chętnie przekazują swoje araby zagraniczni właściciele, widząc, że osiągają bardzo dobre wyniki. Jednak już w sierpniu było wiadomo, że w listopadzie Maciej Kacprzyk wyjeżdża na kontrakt do Abu Zabi. Większość arabów z jego stajni przeszło do innych trenerów. Od października w roli trenerki występowała żona trenera, Agnieszka Kacprzyk. Zapytaliśmy Macieja Kacprzyka, czy już przebywa w Abu Zabi i czy wiosną zamierza wrócić na Służewiec: – Nie, nie wracam do Polski, moja stajnia na Służewcu zostaje zamknięta. W sobotę mam swój debiut na torze w Abu Zabi – odpowiedział.

Spektakularne wygrane Sanzhara Abaeva i Konrada Mazura

Wyróżnienia honorowe za jazdy na koniach arabskich przyznaliśmy Sanzharowi Abaevovi oraz Konradowi Mazurowi. Pierwszy wygrał na ogierze Bad Guy Pompadour UAE President Cup Central European Arabian Derby i Sheikh Zayed Bin Sultan Al. Nahyan – Nagroda Europy – G3 PA (kat. A), a drugi sprawił niespodzianki w Arabskich Derby, Nagrodzie Gazelli, Mlechy i Sahary (Okas) oraz Nagrodzie Figaro. Bardzo dobrze na arabach radzili sobie także Dastan Sababetkov (hat trick na Stormie ‘OA’: Cometa, Bandosa i Ofira) oraz Kamil Grzybowski, dosiadający na pierwszą rękę francuskie araby trenera Laskowskiego z Aishą Al Shahanią na czele.

Najważniejszą jesienną gonitwę arabską, Nagrodę Porównawczą (Listed PA, kategoria A, 2400 m, dość nieoczekiwanie wygrał dosiadany przez Aleksandra Reznikova, najstarszy w stawce, siedmioletni podopieczny trenera Janusza Kozłowskiego Rasmy Al Khalediah, z którym walkę na ostatnich metrach stoczyły czteroletnie ogiery Nimrod i Fifre Al Maury. Te trzy konie zmieściły się na celowniku w 1,25 długości.

Rasmy Al Khalediah (Nayef Al Khalidiah – Rajwa Al Khalediah po Tiwaig), wyhodowany przez Al Khalediah Stable, jest ostatnim przedstawicielem z niedawnych lat świetności stajni Polska AKF Sp. z o.o., która od dwóch lat wysyła na tor już tylko konie własnej hodowli. Oto co nam powiedział na ten temat dyrektor Polska AKF Hubert Kulesza:

„Obecnie mamy w treningu dwa trzylatki własnej hodowli oraz dwie czteroletnie klacze, które kończą karierę. Dwa trzylatki będą prawdopodobnie biegać w przyszłym roku. Rasmy kończy karierę w tym sezonie, Wasmy Al Khaldediah być może też. Nie planujemy już dalszego rozwoju na rynku polskim.”

Dodajmy, że wcześniej Rasmy, uważany był przede wszystkim za bardzo dobrego milera. Jako czterolatek wygrał ostatni Al Khalediah Poland Cup (2022 r.), bijąc rekord toru na 1600 m: 1’45,9 (wynik ten został poprawiony rok później w tym samym biegu, ale pod nową nazwą Traf Warsaw Mile przez Salsabila II – 1’45,5).

Był to drugi występ Rasmy’ego w Porównawczej. W pierwszym, w 2021 roku, zajął drugie miejsce za Wielkim Dakrisem. Wielkie brawa należą się trenerowi Januszowi Kozłowskiemu za przygotowanie tego konia do ostatniego biegu w karierze na dystansie, na którym nie ścigał się w ostatnich dwóch sezonach.

Onyks pobiegł po tygodniu!

Po wycofaniu Storma 'OA’ tegoroczna Porównawcza nie miała nawet umiarkowanego faworyta. Trudno się było spodziewać, że ponownie wygra sensacyjny zwycięzca Nagrody Michałowa Fragnar, który przed niespełna miesiącem aż o 2,16 sekundy poprawił rekord toru na 2800 m, uzyskując rewelacyjny czas 3’14. Dość powszechne jest przekonanie, zwłaszcza w gronie trenerów, że takie rekordy kosztują. Tamto osiągnięcie mogło nadwerężyć siły Fragnara. Wtedy wygrał „na świeżości”, po prawie dwumiesięcznej przerwie. Mimo to w zakładach na zwycięskiego konia miał on pierwsze notowania – 16,40 za stawkę 5 zł. W czwartej kolejności liczony był biegnący po tygodniu derbista Onyks (35,70 zł), triumfator Nagrody Wielkiego Szlema (kat. B, 3000 m). Dopiero piąte notowania miał Rasmy Al Khalediah (37,70).

To, że Onyks nie został wycofany, stanowiło sporą zagadkę dla bywalców toru. Trener Andrzej Urbanowski widocznie jednak sądził, że jego podopieczny nawet po tygodniu po świetnym zwycięstwie (piszemy o nim poniżej) ma szansę na dobry wynik. I rzeczywiście, Onyks wstydu mu nie przyniósł. Znów poprowadził z przewagą, solidnym tempem, ale tym razem szybsi rywale dopadli go już w połowie ostatniej prostej. Bronił się dzielnie i ostatecznie zajął piąte, ostatnie płatne miejsce, ale ze stratą tylko ok. 5,5 długości do zwycięzcy. Trochę zawiodła ostatecznie czwarta na celowniku, mająca licznych zwolenników klacz Aisha Al Shahania, tracąc do trzeciego Fifre Al Maury 2,5 długości. Natomiast świetnie pod swym trenerem Sergeyem Vasyutovem spisał się włoskiej hodowli Nimrod, który uległ zwycięskiemu Rasmy’emu Al Khalediah tylko o pół długości!

Nagroda Porównawcza – Listed PA (kat. A). Gonitwa pod patronatem Oddziału Terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w Warszawie

1. Rasmy Al Khalediah (FR) dż. A.Reznikov (62.0) nr 3
2. Nimrod (IT) dż. S.Vasyutov (59.0) 7
3. Fifre Al Maury (FR) pr.dż. E.Zamudin Uulu (59.0) 8
4. Aisha Al Shahania (FR) dż. K.Grzybowski (57.0) 5
5. Onyks dż. S.Mura (59.0) 4
6. Fragnar k.dż. K.Dogdurbek Uulu (59.0) 6
7. Sarieeh Alfalah (FR) dż. K.Mazur (57.0) 9
8. Gensik (FR) dż. S.Abaev (62.0) 2
Wycofany: Storm 'OA’ (NL) dż. D.Sabatbekov (62.0) 1

2400 m: 2’48,9” (29,8-34,1-35,9-35,1-34,0).
Temperatura 14°C, słonecznie.
Styl: silnie wysyłany.
Odległości: ½-¾-2½-1¾-szyja-2-8.
Stan toru: elastyczny (3,5).

3 km to dystans najlepszy dla Onyksa

13 października, po raz drugi w tym sezonie, wyhodowany przez Milenę Kosicką, trenowany przez Andrzeja Urbanowskiego i będący jego własnością Onyks (Zaem – Orozona Fata po NivourGonnaTouchThis) odniósł zwycięstwo na najdłuższym dla koni arabskich dystansie 3000 m. Najpierw 28 lipca pod Konradem Mazurem wygrał z miejsca do miejsca o 4 długości Derby, a w poprzednią sobotę zrobił to, tym razem pod Stefano Murą, w podobny sposób wyprzedzając łatwo Wielkiego Dakrisa o 2,5 dł. Te dwie wygrane stawiają go w roli najlepszego konia arabskiego polskiej hodowli w 2024. Lepsze od niego wyniki osiągnął tylko trenowany przez Macieja Kacprzyka francuski Bad Guy Pompadour, który wygrał Memoriał Stanisław Sałagaja (hcp I gr., 2000 m) oraz UAE President Cup Central European Arabian Derby (kat. A, 2000 m) i Sheikh Zayed Bin Sultan Al Nahyan – Nagroda Europy- G3 PA (kat. A). Koń ten nie będzie jednak już ścigał się na Służewcu, gdyż został zabrany przez właściciela. Na marginesie dodajmy, że w związku z tym, że Maciej Kacprzyk wyjeżdża listopadzie na kontrakt trenerski do Dubaju, prawie wszystkie araby zagraniczne trenowane przez niego zostały przeniesione do innych stajni na Służewcu, lub zabrane przez właścicieli. Pozostałe konie są przepisane na żonę Pana Macieja, Agnieszkę Kacprzyk, która posiada licencję trenerską.

Nagroda Wielkiego Szlema – (kat. B)

1. Onyks dż. S.Mura (62.0) nr 1
2. Wielki Dakris k.dż. K.Dogdurbek Uulu (62.0) 3
3. Mazouri (FR) pr.dż. E.Zamudin Uulu (59.0) 5
4. Ben Mark dż. K.Grzybowski (59.0) 2
5. Shandharh Alfalah (FR) dż. K.Mazur (57.0) 7
6. Omerstim pr.dż. M.Zholchubekov (56.0) 4
7. Cuks dż. D.Sabatbekov (57.0) 6

3000 m: 3’35,3″ (36,6-35,1-35,9-37,5-35,8-34,4).
Temperatura: 15°C, słonecznie.
Styl: łatwo.
Odległości: 2½-5-2-1¾-¾-13.
Stan toru: elastyczny (3,6).

Power Bolt wygrywa z miejsca do miejsca

Utalentowany syn topowego reproduktora Al Mourtajeza i klaczy Oleya du Loup po Kerbella odniósł pewne zwycięstwo w rozgrywanym po raz pierwszy pozagrupowym wyścigu kat. B dla trzylatkow o Nagrodę Dragona, derbisty z 2019 roku. Próbowała mu na finiszu zagrozić tylko Fikrah, ale do walki nie doszło. Podopieczny trenera Michała Borkowskiego wygrał pewnie o 1,75 długości. Dosiadał go tym razem Temur Kumarbek Uulu.

Power Bolt został wyhodowany przez K.R. van den Basten,a jego właścicielem jest Rafał Płatek.

Nagroda Dragona – (kat. B)

1. Power Bolt (FR) k.dż. T.Kumarbek Uulu (58.0) nr 3
2. Fikrah (FR) dż. K.Grzybowski (56.5) 4
3. Alzakira (FR) dż. S.Abaev (58.0) 2
4. Boy Mabir dż. A.Reznikov (58.0) 5
Wycofany: Taoo (FR) dż. S.Vasyutov (58.0) 1

2000 m: 2’22,0″ (35,7-35,7-36,4-34,2).
Styl: pewnie.
Odległości: 1¾-12-daleko (71).
Stan toru: elastyczny (3,5).

Szanti potwierdza duży talent

Wyhodowana i trenowana przez Petro Nakoniechniyego w Janowie Podlaskim świetnego pochodzenia Szanti (Muqatil Al Khalidiah – Shahad Athbah po Amer) po udanym debiucie potwierdziła duży talent w gonitwie I grupy dla trzyletnich klaczy o Nagrodę Bandoli (PASB, 1800 m). Łatwo pokonała także obiecującą Nanię o 3,5 długości. Trzecia była dyktująca tempo w dystansie Flagerta, która straciła do Nanii tylko 1,5 dł.