Kończy się już sezon wyźrebień i zaźrebień, mamy także za sobą Młodzieżowy Pokaz w Białce, a w miniony weekend odbyła się ostatnia tej wiosny impreza „arabska” w Polsce: IV Sportowe Mistrzostwa Polski Koni Arabskich w Janowie Podlaskim. Dzięki obecności zawodników zagranicznych po raz pierwszy zorganizowano równocześnie Międzynarodowe Zawody Koni Arabskich Czystej Krwi. W tym samym terminie zostały tam również rozegrane Zawody Towarzyskie w Sportowych Rajdach Konnych i II Mistrzostwa Polski Western i Rodeo dla Koni Czystej Krwi Arabskiej.

W efekcie swój udział w całych zawodach zapowiedziało ponad 60 par, czyli około dwukrotnie więcej niż w zeszłym roku! Fakt ten świadczy o rosnącej popularności sportowego użytkowania koni arabskich. Miłą zachętą są liczne nagrody dodatkowe, a także trofea przyznawane aż do szóstego miejsca włącznie.

Ewidentnie rośnie poziom wyszkolenia koni. Seniorzy jechali program N-1 w finałach ujeżdżenia (A), natomiast skoki (B) kończyli na poziomie P (110 cm), tak więc szczególnie w tych konkurencjach i kategorii wiekowej jest to mocno zauważalne. Myślę, że już niedługo konie biorące w nich udział nie tylko będą musiały być bardzo dobrze przygotowane, żeby mieć szansę na dobry wynik, ale także coraz ważniejsze będą indywidualne predyspozycje danego osobnika do określonej dyscypliny. Jedną sprawą jest bowiem włożona w konia praca oraz technika wykonania, a drugą regularność, możliwości ruchowe, czy potęga skoku.

Wśród jeźdźców prymat utrzymał Sławomir Przybysz ze Stadniny Koni Chrcynno-Pałac. Przypomnę, że na zeszłorocznym Jesiennym Pokazie był on zdecydowanie królem jeźdźców zdobywając na 13 startów 5 pierwszych miejsc, 6 drugich, 1 trzecie i 1 piąte. Podczas tegorocznych Sportowych Mistrzostw Polski Koni Arabskich poszerzył swoją kolekcję o 6 nowych medali. W trzech najtrudniejszych konkurencjach zdobył: 2 razy złoto (Ujeżdżenie (A: P-4 – N-1) na koniu Galahad i Classic Pleasure (D) na Echo Adonis), oraz srebro (Skoki (B: L – P) na Galahad). Oprócz tego otrzymał jeszcze dwa srebrne medale w widowiskowych, kostiumowych klasach Pleasure: Native Costume ( E) na wałachu Galahad i Polski Strój Historyczny (F) na ogierze Echo Apollo, oraz brąz w nowo rozgrywanej w Polsce konkurencji Hunter Pleasure (H) na ogierze Echo Adonis. Zajął też 3 miejsce na Echo Adonisie w Ujeżdżeniu, co jednak nie zostało wliczone przez Komisję Sędziowską do klasyfikacji Mistrzostw Polski ze względu na to, iż był to drugi koń tego zawodnika w tej dyscyplinie.

Z kolei wśród juniorów pod względem liczby zdobytych medali zdecydowanie prowadzi Aleksandra Owerko, która wywalczyła aż 4 złote medale w konkurencjach: Ujeżdżenie (A: P-1+P-4) na koniu Salar, oraz Classic Pleasure (D), Native Costume ( E) i Polskie Stroje Historyczne (F) na Metropolis NA.

Złoty Medal w Skokach przez przeszkody wśród seniorów (B: L – P) ponownie wywalczyła Daria Klimecka na koniu Walor, natomiast najlepszym Juniorem (B: LL – L) był Tomasz Olszewski na klaczy Mistra. Western Pleasure (C) rozgrywany bez podziału na kategorie wiekowe ze względu na mniejszą ilość zgłoszeń wygrała Dorota Kuska na Decaho. W klasach Native Costume ( E) i Polskie Stroje Historyczne (F) w kat. seniorskiej dwa Złote Medale wywalczyła Katarzyna Stawińska na Barbarossa. Z kolei Hunter Pleasure (H), która to klasa również nie była dzielona na seniorów i juniorów, wygrała Weronika Raczkowska na og. Alert.

Poniżej przedstawiam zestawienie jeźdźców startujących w konkurencjach zaliczanych do Sportowych Mistrzostw Polski Koni Arabskich:

Najbardziej zasłużonymi końmi Sportowych Mistrzostw Polski i Międzynarodowych Zawodów Koni Arabskich Czystej Krwi okazały się: Metropolis NA, Galahad, Echo Adonis, Alert i Barbarossa. Pierwszy z nich wygrał aż trzy klasy Pleasure w kat. juniorskiej, natomiast pozostałe, poza pojedynczymi zwycięstwami w poszczególnych klasach, zdobyły także drugie lub trzecie miejsca w innych. Pochwalić należy także wyszkolenie konia Edinet, na którym Agnieszka Romszycka wywalczyła dwa srebrne medale: w Ujeżdżeniu (A Senior: P-4 + N-1) i Classic Pleasure (D Senior). Zwycięstwa na swoim koncie w ogólnej klasyfikacji zawodów, oprócz już wspomnianych: Mistry, Salara i Walora, mają także konie zagraniczne: Baikal pod Doris Pfann z Austrii w klasie Western Pleasure (C), oraz Avellana Qahira pod Barbara Kristen z Austrii w Native Costume (E Senior). Oto zestawienie końcowe:

Przyznane zostały puchary dla hodowców zwycięskich koni, m.in. dla Leszka Sikory za wyhodowanie Walora (Skoki – seniorzy), czy dla Stadniny Koni Chrcynno-Pałac za wałacha Galahad (Ujeżdżenie – seniorzy) i ogiera Echo Adonis (Classic Pleasure – seniorzy). Klasę Type & Conformation (konkurs dodatkowy) wygrał Chimeryk z SK Michałów.

Najwyżej sklasyfikowanym koniem odbywających się równolegle Mistrzostw Polski Western i Rodeo dla Koni Czystej Krwi Arabskiej został austriacki Baikal pod Doris Pfann. Drugą łączną notę otrzymała Avellana Qahira pod Barbara Kristen, a trzeci był najlepszy polski koń – Decaho pod Dorota Kuska. Odbył się także towarzyski rajd na trasie 25km.

Powyżej przedstawiam pięć najlepszych koni z klasyfikacji całościowej Mistrzostw Polski Western i Rodeo dla Koni Czystej Krwi Arabskiej.

Sportowe Mistrzostwa Polski co roku są okazją do miłego spędzenia czasu w serdecznej, gościnnej atmosferze. Wydaje się, że coś drgnęło i w końcu jest szansa na dalszy rozwój dyscyplin sportowych dla koni arabskich. Jest to niezwykle ważne, chociażby ze względu na problem z „zagospodarowaniem” zbędnych w hodowli ogierów i wałachów. Dyscypliny te dają również możliwość przeprowadzenia wewnętrznej, alternatywnej próby dzielności dla koni hodowlanych – znacznie bardziej bezpiecznej dla ich zdrowia od wyścigów, a także lepszej dla psychiki. Osobiście uważam, że błędem jest skupianie się w hodowli tylko i wyłącznie na cechach pokazowych. Miło, gdy dobry pokazowy ogier hodowlany, taki jak Alert, czy Echo Adonis, pozytywnie sprawdza się także jako koń wierzchowy.

Może to dotyczyć także klaczy. Z kolei podział na seniorów i juniorów daje możliwość uhonorowania jeźdźców za ich pracę. Każdy może znaleźć konkurencję dla siebie. Są klasy wymagające dużych umiejętności, jak Ujeżdżenie, Skoki, czy Classic Pleasure, ale są też łatwiejsze, za to bardziej kolorowe, widowiskowe klasy Pleasure kostiumowe, które wymagają czasem dużej inwencji twórczej, jeśli chodzi o strój jeźdźca i rząd konia, czy Hunter, od której można zacząć swoją sportową przygodę, gdyż nie ma w niej kłusa ćwiczebnego, jest tylko anglezowany. Miłośnicy Westernu też mieli w tym roku możliwość startu.

Impreza była udana, strefa kibica w sobotni wieczór prężna i aktywna, szkoda tylko, że polska drużyna narodowa przegrała mecz – cóż… Grunt, że nie popsuło to zawodów, a podczas niedzielnych finałów humory dopisywały. W tej dziedzinie akurat perspektywy są bardzo dobre. Jeszcze lepiej by było, gdyby w przyszłości na trybunach, a może też wśród uczestników zawodów, pokazała się większa reprezentacja hodowców. Brak ich uczestnictwa chyba jest największym problemem hodowli tej rasy.

Zestawienie wyników do pobrania (xls) pobierz

Ujeżdżenie
Skoki przez przeszkody
Western Pleasure
Classic Pleasure
Native Costume
Polski Strój Historyczny
Hunter Pleasure
Type and Conformation

Hodowcom i miłośnikom koni arabskich listopad kojarzy się jednoznacznie z rozgrywanym co drugi rok na ukwieconej, barwnej, teatralnej wręcz scenie Czempionatem Europy w Weronie. Towarzyszy on ogromnej, mocno reklamowanej w branży końskiej i w całym mieście imprezie Fieracavalli. Jest to swoiste, włoskie święto konia, podczas którego można obejrzeć liczne zawody i pokazy, oraz zwiedzić kilka olbrzymich hal targowych, gdzie oprócz gastronomii, sprzętu jeździeckiego i kowalskiego, a także ubrań są m.in. gotowe stajnie, boksy, pasze, podłoża, ściółki, koniowozy, kultywatory, a nawet namiot armii włoskiej, czy sprzęt wojskowy do obejrzenia. Nic więc dziwnego, że Czempionat Europy przyciąga chyba największe tłumy spośród wszystkich imprez afiliowanych przez ECAHO. Jest to doskonała okazja do promowania koni czystej krwi arabskiej wśród osób jeszcze nie ukierunkowanych na konkretną rasę. Organizatorzy postarali się więc nie tylko o ciekawy wygląd i sprawny przebieg pokazu, ale też pokazali, jak można użytkować araby. Mogliśmy zobaczyć je jako konie dresażowe, westernowe, Native Costume, Doma Vaquera, wierzchowo-pokazowe, a nawet zaprzężone w czwórkę do powozu. Jest to szalenie ważna kwestia, ponieważ w stosunku do ogółu grupa koni pokazowych jest procentowo niewielka, a te, które się do takiego użytkowania nie nadają, mogą się świetnie sprawdzać w rekreacji, bądź sporcie.

Zgodnie z tradycją, w sobotę rano wystąpiły klaczki roczne. Już wtedy okazało się, że arena w Weronie nie sprzyja koniom słabo ruszającym się. Michałowskie klaczki Wieża Mocy (QR Marc – Wieża Marzeń/Ekstern) i Diara (Eryks – Diaspora/Ganges) pokazały, jak powinien ruszać się koń arabski, zdobywając w sumie po 96 pkt. za tę cechę, czyli przynajmniej 2,5 pkt. więcej od pozostałych konkurentek. Ta tendencja – różnica w jakości ruchu – dotyczyła większości zaprezentowanych polskich koni: inne rzadko mogły się pochwalić tak eleganckim, zamaszystym i przede wszystkim swobodnym wykrokiem. Ostatecznie klaczki z SK Michałów

zajęły odpowiednio drugie i trzecie miejsce w klasie, ulegając córce og. QR Marc, od znanej z ringów klaczy FS Magnum’s Madonna po Magnum Psyche – Marc’s Star K.A. z belgijskiej stadniny Knocke Arabians. Klaczka ta otrzymała wyższe noty za typ oraz głowę i szyję. Czwarta była Ul Sid Parma (El Sid – CA Kupona/Kupol), hod/wł. Ulrischsdal Arabians z Danii, a piąta bardzo znana, mimo młodego wieku, brytyjskiej hodowli Stivalery BJ (Stival – V Exotic Enchantress/Versace), wł. Al Muawd Stud (Arabia Saudyjska), która pięknie prezentuje się w pozycji stojącej.

Klasę klaczek dwuletnich rozpoczęła Shirin By Aisha (WH Justice – Aisha by Missouri/Missouri), wł. Athbah Stud, klaczka o pięknej głowie i szyi, która ostatecznie zajęła piąte miejsce w klasie. Zwyciężyła (oczywiście ruchem) będąca w bardzo dobrej formie Zigi Zana (QR Marc – Zagrobla/Monogramm), przed coraz lepszą Warangą (QR Marc – Wilga/Ekstern), obydwie z SK Michałów. Zdobywczyni pierwszego miejsca w klasie podczas Pucharu Narodów – Mirwanah Kalliste (Marwan Al Shaqab – Nakubaya Kossak/Kubay Khan), wł. Kalliste Arabians – Jennifer Dhombre (Francja), tym razem była trzecia, mimo najwyższej noty ogólnej za typ. Czwarte miejsce zdobyła kara Ava (Vervaldee – Aziza/Arastin), wł. Patricii Diany Hannay z Wielkiej Brytanii. Klaczka ta miała dobre oceny za typ i głowę z szyją, kłodę i ruch.

Niezwykle emocjonująca w kategorii juniorek była klasa klaczek trzyletnich, a to za sprawą wyrównanej stawki znanych koni. Niespodzianką okazał się słabszy występ słynnej Almy Al Tiglio (Ajman Moniscione – Amanda Al Tiglio/Shamilah Masai Mara), która podobno się rozchorowała. Klasę wygrała Psyche Kreuza (Ekstern – Pallas-Atena/Ecaho) z SK Chrcynno-

Pałac, zdobywając najwyższą notę pokazu w kategorii klaczek: 464 pkt., w tym cztery „20” za ruch (łączna ocena za tę cechę 99,5 pkt.). Druga była Al Princess Aliha (WH Justice – Al Aliha/ DWD Tabasco), wł. Al Hambra Arabians z Austrii, która zawsze wyróżnia się na pokazach piękną głową i szyją. Kolejne miejsca zajęły: michałowska Parmana (Al Maraam – Palmira/Monogramm), w barwach Athbah Stud, El Piatzolla (WH Justice – Enya/Ekstern) hod/wł. ZPH Strusinianka, oraz Naisma po Ajman Moniscione od polskiej Elvissy po Pamir, wł. Antonio Zoppellaro z Włoch.

W klasach ogierków poziom był mniej wyrównany, co potwierdziły większe różnice punktowe między poszczególnymi końmi. Rywalizację w najmłodszej grupie roczniaków wygrał bardzo ładny i szlachetny, w brazylijskim typie, choć austriackiego pochodzenia M.M. Nevio po Lorenzo El Bri od Nautis El Perseus po Perseus El Jamaal, hod/wł. Mario Matta. Drugie miejsce zajął holenderskiej hodowli Forelocks-Le Charmeur (Psytadel – La Brunette/Almonito), wł. Al Muawd Stud. Trochę niespodziewanie pokonał dobrze prezentującego się polskiego Equatora (QR Marc – Ekliptyka/Ekstern), hod/wł. SK Michałów. Czwarty był belgijskiej hodowli S.M.A. Magic One (Psytadel – Majidah Bint Pacha/AS Sinans Pacha), wł. Al Zobair Stud (ZEA), piąty Al Marid (Al Milan – 4112 Bafra B/El Nabila B), wł. Sax Arabians (Niemcy).

W klasie ogierków dwuletnich pierwsze miejsce zajął belgijski Espressivo po QR Marc od polskiej Emocji/Monogramm, wł. Knocke Arabians, który miał najładniejszą głowę z szyją w stawce. Za nim uplasowały się bardzo przyjemny syn og. Master Design GA – Dream Design od Psyannah/Psynergy, wyhodowany w Wielkiej Brytanii, a własności Al Muawd Stud; wyróżniający się bardzo długą szyją Mascot Des Alpes (Marwan Al Shaqab – E.A.M.T. Marihuana/BJ Thee Mustafa), hod/wł. Otto Berga (Wielka Brytania), szwajcarski L.A. Kordelas (Forever Besson – L.A. Kalahari/Shaklan Ibn Bengali), wł. LAK Partnership, oraz sprawiający bardzo przyjemne wrażenie ST Tullio (Magnum Psyche – DA Roulette/DA Energetic), hod/wł. Simonetti Tullio (Włochy).

Klasa trzylatków miała swojego zdecydowanego faworyta – og. Shanghai E.A. (WH Justice – Salymah/Khidar), wł. Equus Arabians (Hiszpania), który miesiąc wcześniej został Czempionem Pucharu Narodów. Nie zawiódł publiczności i wygrał z łatwością także i tutaj. Drugie miejsce zdobył niemiecki Marshan (Meshan Ibn Kubinec – Marni/Windsprees Mirage), hod/wł. Sax Arabians, trzecie – brytyjskiej hodowli Masters Image (Master Design GA – HT Nyasa/Shaikh Al Kuran), wł. Al Muawd Stud, czwarte Karice (WH Justice – Col Carisma/BJ Thee Mustafa), wł. Emiliano Lauri, a piąte – Revolution (Padrons Psyche – Queen Victoria GA/Versace), wł. Al Muawd Stud. O ile różnice w ocenach pomiędzy drugim i piątym ogierkiem nie były duże, to pierwszy „odskoczył” od nich o co najmniej 7 punktów.

Bardzo przyjemne wizualnie były rozgrywki klaczy dorosłych. Z powodu dużej liczby zgłoszeń do kategorii 4-6 lat, podzielono ją na dwie serie. W klasie 7A zwyciężyła wyhodowana w Equus Arabians ładna, ramowa córka Khidara i polskiej Arabeski/Eldon – Alia E.A., wł. Al Muawd Stud. Drugie i trzecie miejsce przypadło podobnie ocenionym klaczom janowskim: Altamirze (Ekstern – Altona/Eukaliptus) i Seforze (Ekstern – Sawantka/Pepton). Tuż za nimi uplasowała się robiąca bardzo dobre wrażenie belgijskiej hodowli Lady Adelina DD (Psytadel – Monogrammed Lady/Monogramm), wł. Asayel Stud (Kuwejt). Piąta była WW-Karma (Naizaak – Kastanjet/Zareef), wł. Julii Sjoholm i Marii Hurtig (Szwecja).

Zwycięstwo w klasie 7B zdobyła kolejna reprezentantka Polski: Chaos Persefona, hod/wł. SK Chrcynno-Pałac, córka Ceres po Ganges i pokazywanego później Poganina. Chaos Persefona stosunkowo łatwo pokonała kilka bardzo znanych konkurentek (odpowiednio w kolejności zajętych miejsc): Djoonam OS (Ajman Moniscione – Khaleifa/Kubinec), wł. Albidayer Stud (ZEA), michałowskiej hodowli El Shagirę (Galba – Emira/Laheeb), wł. Athbah Stud, oraz Padovę (Galba – Palanga/Ekstern), wł. Al Shaqab Stud (Katar), oraz kl. Baila De Djoon (Ajman Moniscione – Shak Shakira/ZT Shakfantasy), wł. Albidayer Stud (ZEA).

W kategorii klaczy 7-9 letnich wystąpiło tylko pięć polskich klaczy ze stadnin państwowych, aczkolwiek poziom przez nie zaprezentowany był bardzo wysoki, co potwierdziły noty sędziowskie. Najlepsza okazała się Pistoria (Gazal Al Shaqab – Palmira/Monogramm), hod/wł. SK Michałów, która zdobyła łączną ocenę za ruch 100 punktów. Jej nota końcowa 472,5 pkt. okazała się najwyższą przyznaną podczas tego pokazu! Tylko pół punktu mniej otrzymała świetnie wyglądająca Etnologia (Gazal Al Shaqab – Etalanta/Europejczyk), hod/wł. SK Janów Podlaski. Kolejne miejsca zajęły: Wilda (Gazal Al Shaqab – Wilga/Ekstern), hod/wł. SK Michałów, Belgica (Gazal Al Shaqab – Belladona/Europejczyk), hod/wł. SK Janów Podlaski i Perfirka (Gazal Al Shaqab – Perforacja/Ernal), hod/wł. SK Białka.

W grupie najstarszej najlepszy występ miała Emmona (Monogramm – Emilda/Pamir), hod/ wł. SK Michałów, która do swojej bogatej kariery pokazowej dodała kolejną bardzo wysoką notę końcową i w sumie dziesięć „dwudziestek” zdobytych za trzy cechy: typ, głowę z szyją i ruch. Druga była jej koleżanka stajenna, a zarazem pół-siostra Zagrobla (Monogramm – Zguba/Enrilo), która świetnie się ruszyła jak na swój wiek. Tuż za nią uplasowała się pochodząca z tej samej stadniny, ale własności Athbah Stud Ellisara (Laheeb – Ekscella/Monogramm). Kolejne miejsca zajęły: SF Shaklina (Sanadik El Shaklan – ZT Sharuby/ZT Sharello), wł. Johanny Ullstrom i Natalii Kuphal de Mato oraz michałowska Egzyna (Eldon – Elganda/Monogramm), wł. Janusza Ryżkowskiego.

Wśród czternastu ogierów 4-6-letnich wyróżnił się Ali Moniscione (Psytadel – Alianna Moniscione/Focus Highlander), wł. Melanie Malorny (Niemcy). Kabsztad (Poganin – Kwestura/Monogramm), hod/wł. SK Michałów, najwyraźniej oczarował sędziego Marka Ismera, który ocenił go na 95 punktów. W rezultacie wyprzedził on typowego og. Al Fakhir (Mahadin – Al Estrella/Essteem), hod/wł. Al Hambra Arabians z Austrii. Czwarty był ładnie wyglądający Elmaran (Al Maraam – Ekstera/Ekstern), hod/wł. Wojciecha Parczewskiego, Nazaret Arabians. Piąte miejsce zajął mocno dopingowany przez publiczność Macho Des Alpes (Padrons Psyche – E.A.M.T. Marihuana/BJ Thee Mustafa), hod/wł. Otto Berga z Wielkiej Brytanii. Niestety, bardzo ładnie zaprezentowany, szczególnie w ruchu, janowski Palatino (Pesal – Palmeta/Ecaho) nie wszedł do nagradzanej piątki.

Ciekawa sytuacja miała miejsce w grupie ogierów 7-9-letnich. Trzy z nich otrzymały taką samą, wysoką łączną ocenę końcową: 464 punkty. Na szczęście różniły się noty za typ, więc ostatecznie pierwszy był mający bardzo udany występ austriacki Lorenzo El Bri (CH El Brillo – Lara El Ludjin/Ludjin El Jamaal), wł. Mario Matta, drugi – brytyjskiej hodowli LVA Maximus (Espano Estopa – Challon Salana/Carmargue), wł. Athbah Stud, który miał najładniejszą głowę w stawce, trzeci – robiący dobre wrażenie, swobodnie ruszający się niemiecki Al Milan (Al Lahab – Milena/Ibn Narav), wł. Sax Arabians. Kolejne miejsca zajęły konie z Polski: bardzo dobrze zaprezentowany janowski Equifor (Gazal Al Shaqab – Eqviria/Pers) oraz michałowski Esparto (Ekstern – Ekspozycja/Eukaliptus), który niestety był sztywny w łopatkach, co niekorzystnie odbiło się na jego ocenie za ruch.

W najstarszej kategorii wystąpiły ostatecznie tylko trzy konie, po wycofaniu jednego z ogierów przez komisję dyscyplinarną. Zdecydowanie najlepiej prezentował się polski Poganin (Laheeb – Pohulanka/Pepton), hod/wł. SK Janów Podlaski. Za nim stanęły Esta Esplanan (A.S. Natsir-Apal – Eskarta/Ibn Estasha), wł. Haras de la Chataigniere (Francja) i hiszpańskiej hodowli Lobeke (Fiolek – Eleskirt/Testigo), wł. Zenith Arabians Jana Calisa (Holandia).

Występy polskich koni w klasach, a także w finałach były niewątpliwie bardzo udane, jednak nie udało im się wywalczyć ani jednego złotego medalu, pomimo że punktacja wskazywała, iż mają na to duże szanse. De gustibus non est disputandum. Złoty medal w kategorii klaczek zdobyła Marc’s Star K.A., srebrny Zigi Zana, a brązowy Wieża Mocy. Psyche Kreuza została wytypowana na czwarte miejsce w Top Five, piąte dostała Al Princess Aliha. Złoto wśród ogierków zdobył najwyżej oceniony w tej kategorii Shanghai E.A., srebro – Espressivo, brąz – M.M. Nevio, a Top Five: Dream Design i Marshan. Rozbicie głosów na złoty medal miedzy Pistorię a Emmonę (2:2) spowodowało, że czempionką została Alia E.A. (3 głosy). Pistoria zdobyła srebro, a Emmona jedynie Top Five, tak samo jak Chaos Persefona, gdyż trzech sędziów postanowiło przyznać brązowy medal Etnologii. Czempionem ogierów został Lorenzo El Bri, wiceczempionem Ali Moniscione. Na podium „stanął” jeszcze LVA Maximus. Polskie Poganin i Kabsztad – ojciec i syn, zdobyły tytuły Top Five. Pozostaje więc pewien niedosyt, ale z drugiej strony dziewięć tytułów (na 20 możliwych) Czempionatu Europy dla koni polskiej hodowli i własności to przecież bardzo dobry rezultat. Szczególnie wyniki klaczy i klaczek napawają dumą. Bezcenny był widok dekoracji i świadomość, że czempionat w kategorii klaczy dorosłych był zdominowany przez polską hodowlę, bo przecież nawet w rodowodzie Alii E.A.

znajdujemy krew jej matki Arabeski. Stojące obok siebie: Chaos Persefona, Pistoria, Etnologia i Emmona były do siebie podobne jak rodzone siostry. Dodatkowo, do pierwszych piątek w klasach powchodziły konie urodzone przez klacze z Polski. Czyż może być lepszy dowód na to, że najpiękniejsze są polskie dziewczyny? Cała tajemnica tkwi jednak tak naprawdę nie tylko w urodzie, ale i w tym, że są to konie kompletne, prawidłowo i harmonijnie zbudowane, o dobrym, swobodnym ruchu, który są w stanie zaprezentować, nawet mimo upływu lat.

Zdjęcia dzięki uprzejmości Gudrun Waiditschki www.in-the-focus.com/arabianstore/

Przez lata zasłużył się jako ojciec potomstwa pokazowego w Europie – już czterdzieści jego synów i córek może się pochwalić rozlicznymi tytułami! Dziś przebywa w Brazylii, ale dzięki zdeponowanemu w Polsce mrożonemu nasieniu, po raz pierwszy jest łatwo dostępny dla naszych hodowców.

Mleczno-siwy, duży, majestatyczny, stojący jak posąg na mocnych, prawidłowych nogach – tak zaprezentował mi się Khidar, gdy zobaczyłam go w 2006 roku. Miał już wtedy na koncie szereg najbardziej prestiżowych tytułów, które zdobył, pokonując konkurentów typem i urodą.

Po raz pierwszy został pokazany w 1999 r., w wieku dwóch lat, w Deurne, gdzie wywalczył tytuł Wiceczempiona Ogierków. Od tej chwili jego kariera nabrała rozpędu: w tym samym roku został Czempionem Ogierków w Wels, następnie w 2000 roku – Czempionem Ogierków w Deurne, Czempionem Ogierów Młodszych w Blommeröd oraz Belgijskim Narodowym Czempionem

Ogierków. Dwa lata później ponownie sięgnął po tytuł Narodowego Czempiona Belgii, tym razem w kategorii ogierów starszych i na dodatek zdobył tytuł Best in Show. Później zwyciężył w klasie podczas Pucharu Narodów w Aachen, aż w końcu został Czempionem Europy, a w 2003 Czempionem Pucharu Narodów w Aachen i Wiceczempionem Świata.

Khidar został wyhodowany w 1997 roku przez Magreb Arabians w Belgii. W jego żyłach płynie krew wspaniałych przodków. Jest jednym z najlepszych synów czysto egipskiego ogiera Ansata Sinan, ojca słynnych ogierów Eternity Ibn Navarrone-D i AS Sinans Pacha. Również rodowód matki Khidara jest bardzo interesujący. Elizja to córka czempiona, og. Esta-Ghalil i prawnuczka zarówno ze strony ojca, jak i matki, ogiera Ibn-Estasha, ojca wielu czempionów, niosącego w sobie krew znanych egipskich koni, a od strony żeńskiej wnuka słynnej hiszpańskiej Estopy. W

rodowodzie Khidara znajdziemy też liczne polskie akcenty: Biruta, Exelsjor, Dardir, Sake, Gerwazy, Lafirynda.

To koń wyjątkowy. Tak o nim mówi znana trenerka Johanna Ullstrӧm z ArcticTern Training Center:
– Khidar ma wyjątkową osobowość! Był pod moją opieką przez wiele lat, pokazywałam go również podczas jego pierwszego pokazu, gdy był nieśmiałym dwulatkiem – został wtedy Wiceczempionem Ogierów Młodszych. Następnym naszym pokazem był czempionat w Wels, gdzie otrzymał tytuł czempiona. Od tego momentu lista jego sukcesów rosła z roku na rok. Gdy był młodszy, jego największą pasją było łamanie wszystkiego, co dało się złamać. Swój boks, swój wybieg, swój koniowóz. Nie był nerwowy, chciał po prostu być w centrum uwagi i mieć ciągłą opiekę. Gdy zapominano o nim na kilka godzin, zabawiał się, skacząc na ściany boksu, waląc w nie przednimi kończynami. To samo robił na pastwisku, łamał żerdź po żerdzi przednimi kończynami – dla zabawy. Nie wychodził poza swój wybieg, tylko zabierał się za następną żerdź. Ogrodzenie elektryczne też go specjalnie nie powstrzymywało. W jego odczuciu była to fantastyczna zabawa. Gdy się na niego krzyczało, zaczynał rozglądać się za kolejnym obiektem do zniszczenia. Poidło…. jabłoń… Ludzie zajmujący się Khidarem nie mogli być pozbawieni

poczucia humoru! Był świetnym wierzchowcem i skakał jak kot. Mógłby zrobić wspaniałą karierę jako koń użytkowy, ale koniec końców, nie wyszliśmy poza jazdę dla utrzymania formy. Został dość mocno wyedukowany w ujeżdżeniu i, w zależności od jeźdźca, potrafił wykonywać lotne zmiany i początek piaffu. Jest najsłodszym z koni. Poza tym, to niezwykle zdrowy i silny koń! Zadrapania goiły się na nim zawsze dwa razy szybciej niż normalnie, nigdy nie okulał i nigdy nie udało się nam go zmęczyć. Ma wyjątkowe nogi i kopyta i bardzo prawidłową budowę, ale podejrzewam też, że jego serca i płuc nie powstydziłby się nawet najlepszy koń rajdowy, takiego zaś ducha i woli walki nie spotkałam u żadnego innego konia.

Doskonały rodowód idzie w jego przypadku w parze z bogatą karierą pokazową, a klasę ogiera potwierdzają sukcesy jego potomstwa. Sam fakt, że już ok. czterdziestu córek i synów Khidara ma tytuły na koncie, budzi respekt! Do najbardziej znanych należą na pewno: og. Ghajariy 2002 (Wiceczempion Ogierków Elran Cup 2003 w Belgii, Młodzieżowy Czempion Pucharu Narodów 2003, Wiceczempion Europy Ogierów Młodszych 2003, Narodowy Wiceczempion Abu Dhabi 2005), og. Mambo 2002 (Czempion Źrebiąt Baalen 2002, Belgijski Wiceczempion Źrebiąt 2002, Wiceczempion Ogierków podczas Międzynarodowego Pokazu A w Wels 2003, Szwedzki Narodowy Czempion Ogierków 2004, Szwedzki Narodowy Wiceczempion Ogierów 2008, Czempion Ogierów Kumla, Szwecja 2009, Złota Wstęga belgijskiej licencji ogierów 2011), jego pełny brat og. BG Marcus 2005

(Wiceczempion Ogierków podczas Międzynarodowego Pokazu A w Wels, zwycięzca rywalizacji juniorów w Otwartym Czempionacie Skandynawii 2006, Czempion Ogierków Tulip Cup), śliczna klacz Bilkis Begum 2004 (Czempionka klaczek El-Zahraa 2006, zwyciężczyni klasy Al Khalidiah Show 2008), og. Nesj El Khidars Treasure 2004 (Top 5 Ogierków Międzynarodowego Pokazu A w Vilhelmsborgu 2007), kl. Bacarolla 2005 (Międzynarodowa Czempionka Klaczek, Norwegia 2006, tytuł „Najlepszej Klaczy Szwedzkiej Hodowli” podczas Otwartego Czempionatu Skandynawii w Blommeröd 2007, Top 5 Klaczek

Międzynarodowego Pokazu A w duńskim Vilhelmsborgu, Szwedzka Narodowa Wiceczempionka Klaczek 2008, tytuł „Najlepszej Klaczy Szwedzkiej Hodowli” na szwedzkim pokazie narodowym w 2009), czy kl. Amyra Bint Khidar 2008 (Niemiecka Narodowa Czempionka Źrebiąt 2008, Wiceczempionka Źrebiąt Arabica Frankfurt 2008, Czempionka Źrebiąt Orientalica Frankfurt 2008, Narodowa Czempionka Niemiec 2009, Wiceczempionka European Futurity 2009, Brązowy Medal włoskiego Travagliato 2010, Brązowy Medal Frankfurt 2010, Złoty Medal i Best in Show Marbach 2010).

Khidar z sukcesem użyty był w Hiszpanii; w efekcie, podczas Czempionatu Narodowego w 2005 roku, pierwsze pięć miejsc w klasie klaczek rocznych zdobyły jego córki, a klasę ogierków rocznych wygrał jego syn! Z powodzeniem łączy się też z polskimi klaczami. Przykładem może być tu mojej hodowli kl. Psyche Kybele 2008 (od Pomona po Ekstern), bardzo proporcjonalnie zbudowana, która zdobyła tytuł Top Five (Brązowy Medal) podczas Wiosennego Młodzieżowego Pokazu w Białce w 2009 roku. Udane źrebięta po tym ogierze urodziły także inne polskie klacze, w tym m.in.:
– Arabeska (kl. Alia EA 2005 – Czempionka North-West AHS 2009, kl. Annia EA 2006 – Best in Show, Wiceczempionka Klaczek Fuentepelayo 2007 w Hiszpanii, kl. Aura EA 2006),

– Cygarniczka (kl. Cyrea EA 2004 – Złota Medalistka Klaczy Starszych Concours D’Albi, Czempionka Klaczek XIII Arabes&Co 2007, Srebrna Medalistka Klaczy Starszych na XXXI Narodowym Pokazie w hiszpańskiej Segowii 2010),
– Calisia (kl. Carmen Elena 2005),
– Ekbatana (og. Ekstrom 2005),
– Zenobia (kl. Zarina EA 2005 – Wiceczempionka Klaczek Arabequus 2006, Złota Medalistka Klaczy Starszych Arabequus 2010).

Myślę, że może się on dobrze łączyć w szczególności z klaczami o ładnych, czarnych oczach i silnych, nie za długich kłodach. Powinny mieć one także swobodny, elastyczny, dynamiczny kłus. Nie ma ogierów idealnych, które poprawiają wszystkie cechy – również Khidar ma swoje słabsze strony, mimo olbrzymiego potencjału genetycznego. Jak mówi Johanna Ullstrӧm:
– To fantastyczny koń pokazowy, ale decyzja zawsze należała do niego. Jeśli chciał się ruszyć, potrzeba było niewiele hałasu. Ale jeśli zdecydował przeciwnie, to nawet trzęsienie ziemi nie było w stanie go ruszyć. Rzucał wtedy triumfalne spojrzenie i zdawał się mówić: gratuluję próby, ale jestem dziś trochę zmęczony… Tak więc w ciągu tych wszystkich lat mieliśmy za kłus oceny od 14 do 20…

Dowiódł on jednak, że potrafi dać potomstwo bardzo typowe i urodziwe, rosłe, o poprawnych, mocnych nogach, i dobrych proporcjach ciała. Krycie nim jest na pewno przyszłościowe. Potomstwo jego już pozytywnie zaznaczyło się nie tylko na pokazach, ale i w hodowli. Można tu wspomnieć chociażby o takich koniach jak:
– Salymah EA (matka og. Shanghai EA 2008 – Top Ten i „Najlepszej Głowy” Czempionatu Świata, Wiceczempiona Ogierków Czempionatu Europy w Weronie 2009, Czempiona Ogierków Międzynarodowego Pokazu A w Hasselt, Czempiona Ogierków Bordeaux, Czempiona Ogierków Albi),
– Nesj Al Khidouna, która urodziła kl. Fazaa Al Zobair – Młodzieżową Brązową Medalistkę Ajman Show 2010,
– Mambo (ojciec klaczek: Aizcaya – Wiceczempionki Klaczek Örsta Kulle, Kumla, Szwecja 2008 i Niimah – Czempionki Klaczek i Best in Show Kumla 2008, Srebrnej Medalistki Klaczek w

szwedzkim Blommeröd 2009, Srebrnej Medalistki na Pokazie Narodowym Szwecji w 2009),
– Nesj El Khibo (ojciec klaczki Simca – Młodzieżowej Narodowej Czempionki Brazylii 2010).
– Bashayer Al Zobair – matka og. Wannas Al Zobair, Złotego Medalisty Ogierków podczas Ajman Show 2011.

Te przykłady można mnożyć i świadczy to o jednym: Khidar wciąż tworzy historię, mając niesłychany wpływ na współczesną hodowlę koni pokazowych na świecie.

Niedawno do piramidy ECAHO zostały dołączone pokazy najniższej kategorii: D „Regional Shows”. Są to pokazy jednodniowe, zamknięte dla koni, które wygrały klasę rangi C lub wyższej. Konie oceniane są przez jednego sędziego przez porównanie, albo systemem punktowym od 0 do 10. Wymagana jest obecność minimum jednego członka DC mówiącego w lokalnym języku. Opłata za afiliację kosztuje 90 €. Tego typu pokaz został zorganizowany podczas XXIV Czempionatu Balearów Koni Czystej Krwi (9-12.10) w miejscowości Inca na Majorce. Cała impreza trwała aż cztery dni. Zapisano ponad 120 koni Pura Raza Espaňola (czystej krwi hiszpańskiej), 11 Pura Raza Aá, 6 Pura Raza Menorquina (czystej krwi z Menorki, podobne do P.R.E., ale zawsze kare), oraz 31 czystej krwi arabskiej, z których wystartowało 28. Czwartek, piątek i sobota poświęcone były pierwszym trzem rasom, rozegrano także próbę funkcjonalności (ujeżdżenia) dla ogierów P.R.E. W niedzielę odbył się pokaz koni arabskich, oraz klasa liberty, a także czempionaty – także dla P.R.E. Urozmaiceniem były konkursy dodatkowe: dla najlepszego hodowcy, wystawcy, prezentera, itd. Inaczej niż zwykle, nagrody rozdano dopiero wieczorem. Trzeba przyznać, że na pucharkach, medalach i dyplomach nikt nie oszczędzał… i bardzo dobrze: niezależnie od rangi, zawsze pozostaje miła pamiątka z pokazu, choćby za trzecie miejsce.

Konie arabskie startowały w 9 klasach. W grupie klaczek rocznych wystąpiło sześć koni – potomkinie ogierów: ELART, ELTON, OM EL EXTREEM i ALFABIA DAMASCUS. Wygrała wyróżniająca się ANJELINA B.V. (ELTON – AVENIDA/EUROPEJCZYK) o polskim pochodzeniu, drugie miejsce zajęła bardzo przyjemna NOOR EL EXTREEM (OM EL EXTREEM – FLAVIA/THAMIL), obie hodowli i własności Yeguada Bautista Vich. Wśród trzech ogierków rocznych zdecydowanie najlepszy był KAROLUS MAF (MAF ROMULUS – KASTILIA MAF/ELART), hod/wł. Ingalil Martensson, który otrzymał także tytuł Rezerwowego Czempiona Ogierów Młodszych. Za nim był jego kolega stajenny KAVALIER MAF (ELART – KATUN/CRUSADER).

Wystąpiło pięć zgłoszonych klaczek dwuletnich po ogierach: MARWAN AL SHAQAB, ABHA ELJI, ELART i GLADYSZ. Wygrała śliczna siwa KANKAN MAF (ELART – KATUN/CRUSADER) – pełna siostra ogierka KAVALIER MAF z tej samej hodowli i późniejsza Czempionka Klaczy Młodszych. Druga była AM QAHI (ABHA ELJI – AM HIMYARI/EL PERFECTO), hod/wł. L’Eresta S.L. Ona z kolei zdobyła tytuł Rezerwowej Czempionki Klaczy Młodszych. Wystąpił tylko jeden ogierek dwuletni: bardzo dojrzały ABHA PUNJAB (MARWAN AL SHAQAB – ABHA JAWHARAH/EL PERFECTO), hod/wł. znanej stadniny Ganaderia Ses Planes S.L. Po południu został on Czempionem Ogierów Młodszych. W klasie klaczek trzyletnich były dwie klaczki: ZINGARA PSYCHE (PADRONS PSYCHE – ZGUBA/ENRILO), hod/wł. Yeguada Bautista Vich i GUAL HAMMURABI (ABHA ELJI – GUAL VAIRA/BENI-HAMUD), hod. Antonii Comas Llabres, wł. MªTeresy Gual De Pons. Zajęły miejsca zgodnie z kolejnością.

Grupę trzech klaczy 4, 5 i 6-letnich wygrała KORAL (ELTON – ELECTRIC SILUETE/MONOGRAMM), hod/wł. Yeguada Bautista Vich, druga była ISEULT, od ABHA JAMAICA po EL PERFECTO, córka użytego w Polsce ogiera KHIDAR, wyhodowana przez Ramona Gomez Pardo, wł. Ganaderia Ses Planes S.L. Tego samego dnia otrzymały one tytuły odpowiednio Czempionki i Rezerwowej Czempionki Klaczy Starszych. W klasie przeznaczonej dla ogierów w tym samym wieku zwyciężył masywny michałowski ZAKAZANY OWOC (GANGES – ZALETA/PIECHUR), wł. Yeguada Bautista Vich, drugi był lekki i szlachetny GUAL GHORKI (KHIDAR – GUAL TESSA/ABHA HARIM), hod. MªTeresy Gual De Pons, wł. L’Eresta S.L. – późniejszy Rezerwowy Czempion Ogierów Starszych. Klacze siedmioletnie i starsze reprezentowała AM SHARIZAR (GUAL SADAM – AM SHILKA/GUAL JAZIR), hod. Martin Amengual Mascaro, wł. L’Eresta S.L., która po południu nie mogła z powodów zdrowotnych wystąpić w czempionacie. W grupie ogierów w tym samym wieku wyróżnił się ruchem i dobrym przygotowaniem NORMAN (MONOGRAMM – W.N. NASTASEA/NABOR), hod. SK Michałów, wł. Yeguada Bautista Vich, który otrzymał też tytuł Czempiona Ogierów Starszych. Drugie miejsce zajął jego syn ASTON od pięknej janowskiej klaczy AVENIDA po EUROPEJCZYK, hod/wł. Yeguada Bautista Vich.

Klasa LIBERTY była podzielona na dwie grupy: wystąpiły dwa ogiery i cztery klaczki. Najlepszym ogierem w tej konkurencji okazał się wspomniany wcześniej ASTON, natomiast najlepszą klaczą AM QAHI. Konie biegały luzem po całym ringu pokazowym, który miał wymiary padoku ujeżdżeniowego. W sobotę rozgrywano na nim próbę ujeżdżenia. Na czas pokazu w ręku zdjęto oznaczenie dresażowe i tradycyjnie wystawiono roślinki w doniczkach. Cała impreza była zorganizowana w sposób ekonomiczny, bez ponoszenia zbędnych nakładów. Sam fakt, że były to pokazy aż czterech ras czystych już ograniczał koszty. Z podobnym kumulowaniem imprez końskich spotkałam się już we Włoszech: po co robić jedne zawody, skoro można zrobić trzy różnego rodzaju, co weekend? Nie trzeba przenosić namiotów z boksami i stolikami, ogrodzeń, oraz demontować głównej areny i trybun.

Atmosfera pokazu była przyjemna i spokojna. Klasy rozpoczynały się, gdy zgromadziły się wszystkie konie, a więc nie do końca zgodnie z programem, ale przecież wiadomo, że przygotowanie koni zajmuje dużo czasu i wysiłku. Zbytni pośpiech nie jest wskazany…

Ludzie są sympatyczni i otwarci, lecz ich tryb życia różni się znacznie od naszego. W środku dnia robi się kilkugodzinną przerwę na odpoczynek (obiad), a życie towarzyskie zaczyna się dopiero późnym wieczorem. Pewnie dlatego rozdanie nagród zaplanowano dopiero na 20.00 w niedzielę. Publiczność dopisała, choć wyraźnie więcej osób było zainteresowanych końmi typowo hiszpańskimi o charakterystycznych, wysokich chodach, niż arabskimi. Jeżeli chodzi o hodowlę tych drugich, to zwracają uwagę dobre kłody u młodzieży, wpływy rodowodowe polskie, oraz najlepszych ogierów na świecie. Zauważalne jest też to, że Hiszpanie bardzo kochają swoje rodzime rasy i mimowolnie czasem upodobniają araby do P.R.E. Generalnie bardzo dbają o konie, które czasem są w aż za dobrej kondycji.

Wydaje się, że bardzo dobrym pomysłem jest przeprowadzanie próby ujeżdżeniowej dla ogierów P.R.E., która w 25% wpływa na ostateczną ocenę konia. Być może wprowadzenie tego typu konkurencji byłoby pożyteczne w przypadku ogierów czystej krwi arabskiej.

Czempionat koni arabskich sędziowała Anna Stojanowska.

W połowie stycznia odbył się pierwszy w tym sezonie pokaz, Al Khalediah First International Arabian Horse Show (B), zorganizowany w ramach Al-Khalediah Arabian Horse Festival w sercu półwyspu arabskiego, około 100 km od Rijadu. Do udziału w pokazie Jego Wysokość Książę Khaled bin Sultan bin Abdulaziz Al Saud zaprosił także grupę uczestników z Polski. Organizator pokrywał koszty transportu, a także fundował przelot dla dwóch właścicieli, trenera i stajennego oraz noclegi w hotelach. Bardzo wysoki standard zapewniony gościom już „na starcie” wprowadził wszystkich w dobry nastrój!

Aukcja

Pierwszego dnia Festiwalu, na pięknym torze wyścigowym na farmie Al Khalediah, na trawiastym placu przeznaczonym do prezentacji koni przed gonitwą, odbyła się aukcja koni. W katalogu aukcyjnym (66 ofert) nie było żadnej z wielkich gwiazd pokazowych Al Khalediah Farm. Mimo przeciętnej jakości oferowanych koni (w większości ogierów – często zapewne

przyszłych wałachów), aukcja udała się nadspodziewanie dobrze. Licytowano w Trialach saudyjskich (1,53 SAR = 1 PLN). Ceny sprzedanych zwierząt były trzy, czterokrotnie wyższe od tych osiąganych za konie podobnej jakości w Polsce! Niestety konie z częściowo polskimi rodowodami nie uzyskały zbyt wysokich cen.

Goście częstowani byli przekąskami, słodyczami, tradycyjną arabską kawą oraz słodką herbatą i miętą. Licytację można było oglądać, siedząc w wygodnych, miękkich fotelach wystawionych na zewnątrz lub wewnątrz luksusowego pawilonu. Wyjątkowo niska temperatura – niewiele ponad zero stopni – spowodowała, iż tylko najbardziej wytrwali pozostali na dworze.

Wyścigi

Drugiego dnia zaplanowano cztery gonitwy na zadbanym, obsadzonym kwiatami, piaszczystym torze wyścigowym, z jeziorem w środku i pływającymi po nim łabędziami. Patrząc na pustynię dookoła, łatwo docenić ogrom zaangażowania w tę budowę! Pierwsza gonitwa o najdłuższym dystansie 1800 m przeznaczona była dla importowanych koni czystej krwi arabskiej, pięcioletnich i starszych, druga (1600 m) dla arabów hodowli lokalnej, czteroletnich i starszych, trzecia (1200 m) dla trzylatków czystej krwi arabskiej także hodowli lokalnej, czwarta zaś (1600 m) – dla arabów saudyjskich, tzw. Pure Desert Breed Horses. Nagrody

we wszystkich gonitwach były takie same, tj. pula wynosiła 100.000 SAR, a za poszczególne miejsca właściciele koni otrzymali: 1 – 45.000, 2 – 25.000, 3 – 16.000, 4 – 8.000, 5 – 6.000 SAR.

Pierwszą gonitwę pewnie wygrała klacz BINT BU DHABI, drugi był BARIQ AL SAYF, trzeci AL NASSE AL WASHEEK.

Po dekoracji odbył się pokaz specjalny należących do stadniny Al Khalediah Farm Czempionów i Wiceczempionów Świata z Paryża 2007: LAYAN AL KHALEDIAH (po Dakharo), MARQUIS CAHR (po Marwan Al Shaqab) i DAKHARO (po Dakar El Jamaal), co było swego rodzaju „zderzeniem”: pokazano, jak różne mogą być konie czystej krwi arabskiej. Nie da się ukryć, że startujące tego dnia konie wyścigowe przeważnie w ogóle nie były podobne do arabów pokazowych.

W drugiej gonitwie trzy pierwsze miejsca łatwo zdobyły konie z Al Khalediah Stables: NASHWAN AL KHALIDIAH (1), JALEELAT AL KHALIDIAH (2) i SABBAQ KHALIDIAH (3). W trzeciej gonitwie dobrze wyglądający reprezentant gospodarzy NAYEF AL KHALEDIAH zakończył występ na drugiej pozycji. Pierwszy był SHDAD AL THALITH, trzeci SHAMEKH MOZFER. Czwartą gonitwę ponownie wygrały konie z Al Khalediah Stables. Pierwszy na mecie był MANSOUR EL BIWABIYA, drugi – MUZHILAT AL KHALIDIAH, trzeci – BINT OBEYAT AL KHALIDIAH.

Wieczorem zaproszeni goście mieli przyjemność uczestniczyć w wytwornym obiedzie w pawilonie na terenie idyllicznego parku znajdującego się w obrębie olbrzymiej farmy Jego Królewskiej Wysokości Księcia Khaleda bin Sultan bin Abdulaziz Al Saud. Pawilon obity jest z zewnątrz materiałem i pełno w nim nawiązań do tradycyjnego arabskiego namiotu. Za ogromnymi szybami rozpościera się panoramiczny widok na łąkę i jezioro oraz podświetlaną w nocy fontannę. Przed budynkiem pasie się w zgodzie wielkie stado zwierząt: antylop, zebr, żyraf. Można do nich wyjść, gdyż są oswojone. Wygląda to jak marzenie senne miłośnika zwierząt… Wszechobecny przepych i wyrafinowane szczegóły wnętrza w Europie uchodziłyby może za kicz, lecz tu, zebrane w jednym miejscu, robią ogromne wrażenie.

Show

Kolejny dzień przeznaczony był na show. Polskę reprezentowały trzy konie, które, jak się wkrótce miało okazać, podjęły walkę o najwyższe trofea: PSYCHE VICTORIA, hod. i wł. SK Chrcynno-Pałac, ALTIS, hod. i wł. Falborek Arabians i PIANISSIMA, hod. i wł. SK Janów Podlaski. W katalogu znalazły się też: reprezentujący Ajman Stud ESPARTO; EMILIUSZ, wł. Liezl Els – Agmal Arabians oraz FERNANDO z Turban Stud. Wśród tej grupy jedynie PSYCHE VICTORIA i startujący w obcych barwach ESPARTO legitymują się w pełni polskimi rodowodami, tj. mają zarówno ojca, jak i matkę pochodzących z Polski.

Klasa klaczek rocznych została podzielona. Grupę A wygrała z notą 91,25 zdecydowanie najlepsza SARA AL MOHAMADIAH (USA) po Marwan Al Shaqab, wł. HH P. Abdullaha Bin Fahad Bin Abdullah Al Saud. Druga była z notą 90,25 inna klaczka tego samego właściciela: JAWHARAT AL MOHAMMADIAH (SA) po FARRES; trzecia – AL ANOOD (SA) z notą 89,75, typowa gniada córka ogiera Psytadel, hodowli i własności Króla Abdullaha Bin Abdulaziz oraz jego synów.

W słabiej obsadzonej klasie 1B zwyciężyła królewska BINT NAJD (SA) po Koronec z niską notą 89,25. Druga – AL ARYAM NOJOOM po Enzo ze Zjednoczonych Emiratów, wł. Al Aryam Arabians, zdobyła 88,75pkt., trzecia SALMA AL MOHAMMADIAH (SA) po Farres – 88,5.

Klasa klaczek 2-letnich także została podzielona. W pierwszej grupie aż 3 klaczki uzyskały notę 90,25! Wygrała BALLERINA BVA (USA) po Ames Charisma, kolejny koń własności HH P. Abdullaha Bin Fahad Bin Abdullah Al Saud. Druga była przyjemna córka ogiera Aja Sangali – ASEEFAT AL KHALIDIAH (SA), hod. i wł. gospodarza imprezy, trzecia – bardzo dojrzała SWEET CAROLINE LL (USA) po Legacy Of Fame Moon OA, wł. Ajman Stud.

W klasie 2B rywalki pokonała z notą 90,5 bardzo dobrze pokazująca się PSYCHE VICTORIA po Ekstern z SK Chrcynno-Pałac. Za nią uplasowała się z notą 90,25 brazylijskiej hodowli SOPHIE EL POWER JQ po Power World JQ, wł. Az.Agr.Tripodi, która jednak ma cechę uniemożliwiającą jej zdobywanie najwyższych laurów: śmieszne, rozstawione na boki uszy. Na trzecim miejscu, z tą samą notą co poprzednia, zakończyła występ klaczka wł. W.& A. Norden, Lonhult Araberstut – ARTIC EL AMINA (SWE) po El Amin, wnuczka Psytadela, kolejny ciekawy produkt z tej “fabryki”.

W klasie klaczek trzyletnich najlepsza okazała się znana już z ringów europejskich FS CAYENNE po A.S. Natsir-Apal, wł. Ajman Stud – 92,50. Kolejne miejsca zajęły NOWARAT AL KHALEDIAH (USA) po Marwan Al Shaqab, wł. gospodarza – 91,75; oraz MARYLLA (SWE) po Gazal Al Shaqab (siostra słynnej MAGORY), wł. Sheikh Abdul Mohsen bin Abdulmalik Al Sheikh – 91,25.

Tylko połowa z 16 zgłoszonych ogierków rocznych pokazała się na ringu. Z przewagą punktową (91,0) wygrał królewski NUMAS AL THANI (SA) po Sabea Al Sahraa Anapurna. Drugi był z notą 89,75 kolejny potomek wybitnego reproduktora, ogiera Marwan Al Shaqab – NAIF AL MOHAMADIAH (USA), wł. JW. Księcia Abdullaha Bin Fahad Bin Abdullah Al Saud. Na trzecim miejscu zakończył występ z notą 87,75 dobrze przygotowany NAYEF AL SHAQAB (Q) wł. Mohammed Abdul Rahman Al Yousef z Arabii Saudyjskiej.

Klasę ogierków dwuletnich podzielono na dwie grupy. Znane z europejskich ringów gwiazdy: HYPNOTIC IBN ETERNITY (90 pkt.) po Eternity Ibn Navarrone-D i AJA SANSTORM (89 pkt.) po Psytadel, musiały ustąpić pola dwuletniemu ATAA AL KHALIDIAH (SA) po Aja Sangali (91 pkt.), hod. i wł. gospodarza.

W grupie B od początku prym wiódł polski ALTIS po WH Justice, hod. i wł. Falborek Arabians. Zdobył 90,75 pkt., w tym 2 x 20 za ruch. Drugi był z notą 89,75 SAQER AL SHQAYIR (SA) po F. Shamaal, hod. i wł. Sheikh Abdul Mohsen Bin Abdulmalik Al Sheikh, trzeci (88,0) – FAWAZ AL MOHAMADIAH (SA) po Shakaar Ibn Sanadiva.

Na mało liczną grupę ogierków trzyletnich czekało ze zniecierpliwieniem wiele osób. Wystąpił w niej mocno promowany, kupiony za olbrzymią kwotę przez Paula Gheysensa (Belgia) QR MARC (USA) po Marwan Al Shaqab. Jest to ogier z przepiękną, rzeźbioną głową i szyją (dostał 5 x 20 – dwie za typ i trzy za głowę i szyję), ale też ze słabym lewym przednim kopytem, co stawia znak zapytania odnośnie jego kariery hodowlanej. Uzyskał łączną notę 92,75 – tyle samo, co jego znany z ringów pół-brat ze strony ojca BAANDEROS (USA), wł.

gospodarza. QR MARC przebił rywala lepszymi notami za typ. BAANDEROS zmienił się na plus, wyrósł na bardzo eleganckiego konia, zmężniał. Niestety pojawiła się u niego brzydka plama białacza w okolicach oka. Za nimi uplasował się z notą dużo niższą (89,25) WATHIQ AL KHALEDIAH (SA), niezły syn ogiera Thee Ricochet, któremu trochę brakuje bukietu.

Grupa klaczy 4-6-letnich została podzielona na dwie podgrupy. Pierwszą wygrała z notą 92,50 bardzo przyjemna córka og. Khidar BILKIS BEGUM (E), własności gospodarza. Druga była znana miłośnikom pokazów, lubiąca się pokazywać PORCELAINNA (USA) po Psytadel, z sumą punktów 91,25. Właścicielką tej klaczy jest Anjuli Bethell z Wielkiej Brytanii. Trzecie miejsce (90,25) zajęła LLAYLA (BR) po El Nabila B, własności gospodarza.

W drugiej – jak nietrudno było przewidzieć – łatwo zwyciężyła córka og. Gazal Al Shaqab – PIANISSIMA z SK Janów Podlaski. Otrzymała najwyższą notę pokazu: 94,0 pkt., w tym po cztery dwudziestki za typ oraz głowę z szyją. Za nią zakończyła występ z sumą punktów 91,0 córka Galby, z trochę za długą kłodą – LAHA AL KHALEDIAH (SA). Kolejna klacz (również ze słabą kłodą), R.S. BANAFSAJ (UAE) po Maleik El Kheil, wł. Al Aryam Arabians, została oceniona na 90,50 pkt.

Klasę klaczy 7-9-letnich wygrała (92,75) faworytka, piękna EAGLERIDGE PASSIONATA (AUS)

po Sanadik El Shaklan, wł. Ajman Stud (UAE). Za nią zakończyły występ: z notą 91,75 KHARELLE (USA) po Dakar El Jamaal, wł. HRH Prince Fahad Bin Sultan Bin Abdulaziz Al Saud, oraz z sumą punktów 90,75 LOREDANA K (BR) po Borsalino K, własności gospodarza.

W klasie klaczy starszych, która rozpoczęła czwarty dzień festiwalu, wystartowało jedynie 5 koni. Żaden nie zdobył 90 punktów. Wygrała (89,50) MADINAH BINT SAARIYAH (UK) po

Imperial Madheen, wł. Khalid Saad Al Haddad, za nią (89,00) była nieco zapasiona, królewska MIRA NAIR (D) po Kubinec, dalej (88,0) – LOVINS KHISS (USA) po Khadraj, wł. Waheeb Omer Abdullah Bawazeer. Wszystkie trzy występowały w barwach Arabii Saudyjskiej.

Klasę ogierów 4-6-letnich wygrał michałowski ESPARTO (91,75) po Ekstern, reprezentujący

Ajman Stud. Drugi i trzeci koń miały taką samą liczbę punktów – 90,75, ale za typ wyższe noty otrzymał AL MILAN (D) po Al Lahab, wł. Sax Arabians. Pechowy przegrany to BS PAPARAZZI (D) po Kar Papageno, wł. Szejka Abdula Mohsen Bin Abdulmalik Al Sheikh (KSA).

Szlachetny, trochę żeński syn Laheeba EMILIUSZ (PL) zwyciężył w klasie ogierów 7-9-letnich. Za nim, w barwach saudyjskich, były: wł. HH P. Abdullah Bin Fahad Bin Abdullah Al Saud MANKIND (USA) po Jullyen El Jamaal – 90,25, i HAMRAS AKID (D) po Ali Valentino – 90,00.

Rywali z grupy ogierów najstarszych, dzięki dwudziestkom za typ, głowę i szyję oraz ruch, z notą 92,25 pokonał ogier króla Arabii Saudyjskiej PADRONS IMMAGE (FR) po Padrons Psyche. Drugi (91,25) był michałowskiej hodowli syn Monogramma – FERNANDO, reprezentujący Turban Stud. Pół-brat zwycięzcy ze strony ojca – SHAFE PSUEDE (USA), wł.

gospodarza festiwalu, otrzymał 90,50 pkt., co dało mu trzecie miejsce w klasie.

Klasy 13, 14, 15 i 16 były przeznaczone dla arabów hodowli pustynnej z Arabii Saudyjskiej. Konie te nie przypominają współczesnych arabów pokazowych. Mają prosty profil głowy i często ścięty zad. Ta grupa to jednak strzeżona pula genetyczna, która może się przydać w przyszłości.

Czempionaty

Po specjalnym pokazie tańczących koni połączonym z Paradą Sponsorów, odbyły się Czempionaty, które oglądał Jego Królewska Wysokość Książę Sultan bin Abdulaziz Al Saud.

Zaskoczeniem było przyznanie tytułu Czempionki Klaczy Młodszych rocznej klaczce SARA AL MOHAMADIAH. Faworytka pod względem punktowym – FS CAYENNE musiała się zadowolić jedynie tytułem wiceczempionki. Wyniki pozostałych czempionatów dla znawców tematu nie stanowiły niespodzianki. Czempionem Ogierów Młodszych został QR MARC, Wiceczempionem – BAANDEROS. Czempionat Klaczy Starszych zdobyła janowska PIANISSIMA, Wiceczempionat – EAGLERIDGE PASSIONATA. Tytuł Czempiona Ogierów Starszych przyznano czternastoletniemu og. PADRONS IMMAGE, natomiast tytuł Wiceczempiona otrzymał ESPARTO.

Oprócz nagród honorowych, wręczono też nagrody rzeczowe, m.in. zegarki dobrych marek za pierwsze miejsca w klasach oraz luksusowe samochody dla czempionów i dla zwycięzców klas arabów pustynnych. Saudyjska orkiestra, która grała także w dniu wyścigowym, wykonała hymny odpowiednich państw.

„Na deser” odbyła się huczna impreza: zorganizowano krótki koncert libańskiego piosenkarza

  na galopującym koniu, były sceny teatralne, gra świateł, koń w dymie, balony lecące i leżące (jak się okazało, po to, by móc je deptać) i wreszcie sztuczne ognie. Tłum widzów był tym imponującym widowiskiem niezwykle poruszony.

Zderzenie kultur, lecz na pewno ta sama pasja – oto myśl, która nasuwa się przy próbie podsumowania tej przygody. Zaproszone osoby ze świata nie-arabskiego poznały tamtejszy przepych, luksus i wygodę. Wszędzie kursowały autobusy – żeby nikogo przypadkiem nie rozbolały nogi od chodzenia. Kobiety poproszono o noszenie w miejscach publicznych (na

farmie nie było to obowiązkowe) podarowanych im tradycyjnych, czarnych, zdobionych strojów („abaya”), bowiem za odsłanianie głowy i kostek nóg grożą tam surowe kary. Podczas pokazu każdego dnia były trzy przerwy na modlitwę. Nikt się nie śpieszył, między poszczególnymi klasami było dużo czasu. Wszystko odbywało się w spokojnym rytmie.

Mniej uprzejme było na pewno to, iż goście zostali kilkanaście razy prześwietleni, codziennie sprawdzano też ich bagaż podręczny. Na saudyjskim lotnisku, przed wylotem, pobito pod tym względem wszelkie rekordy – trzykrotne prześwietlenie plus przeszukanie, a na dodatek dezynfekcja w samolocie! Choć przemawiają za tym względy bezpieczeństwa, jednak tak dokładne sprawdzanie jest dla podróżnych dość uciążliwe.

Niewątpliwie jednak dla wielu z nas była to pierwsza okazja, by odwiedzić ten piękny, pustynny kraj, kolebkę konia arabskiego. Okazało się to niezapomnianym przeżyciem.

Zobacz galerię zdjęć Erwina Eschera z Al Khalediah Show

Parking gdzieś przy autostradzie w Niemczech, lutowa noc. Pogoda okropna: jest zimno i pada mokry śnieg. Zewsząd dobiega huk jadących tirów. Otwieram drzwiczki koniowozu. Dwuletnia Ganga (Emigrant – Granada) spogląda na mnie swoimi wielkimi oczami, w których widać przerażenie… Jeździła już wcześniej na pokazy, ale ta podróż była chyba dla niej najcięższa. Umoczyła pysk w wiadrze z wodą, wypłukała zęby, ale pić nie chciała.

Kolejne przystanki nie były lepsze. Z trudem znajdywaliśmy wolne miejsca na zatłoczonych, pełnych ciężarówek parkingach, żadne nie było zaciszne. Przepisowe godzinne odpoczynki w czasie transportu na pewno nie były dla Gangi przyjemne.

Przystanek: Belgia

Na miejsce dotarliśmy przed południem. Zmęczona podróżą Ganga musiała poczuć ulgę, gdy w końcu została wprowadzona do przytulnego, dużego boksu. Farma, na której miała mieszkać przez najbliższych kilka miesięcy, bardzo przypominała charakterem stadninę, w której się urodziła. Oba gospodarstwa są wyjątkowe pod względem kompozycji, uroku architektury i roślinności.
Gdy tego samego dnia klaczka została wypuszczona na padok przy stajni, ku zaskoczeniu wszystkich okazało się, że kilka godzin odpoczynku wystarczyło jej, by pokazać się z najlepszej strony. Podniosła ogon i udowodniła, że wybór właśnie jej do reprezentowania SK Chrcynno-Pałac w sezonie 2006 na pokazach w Europie Zachodniej był słuszny. Potwierdziła to ponownie dwa i pół miesiąca później, wygrywając swoją klasę.

Przystanek: Holandia

Pierwszy występ Gangi na zagranicznym pokazie okazał się miłym zaskoczeniem. Był to pokaz międzynarodowy klasy B – Tulip Cup w miejscowości Deurne. Do klasy klaczek 2-letnich było zapisanych 11 koni, w tym córki tak sławnych ogierów, jak: WH Justice, Ekstern, Gazal Al Shaqab czy Khidar. W związku z tym, że rok wcześniej Ganga walczyła na polskich pokazach m.in. z córkami Eksterna i Gazala Al Shaqab, zajmując 4. miejsce w klasie na Młodzieżowym Pokazie w Białce, oraz 5. miejsce podczas międzynarodowego pokazu w Brześciu Kujawskim, spodziewałam się, że ma szanse znaleźć się w pierwszej piątce również na tym pokazie. Ale absolutnie nie przewidziałam zwycięstwa! Co więcej – Ganga nawet się nie starała ładnie pokazać, była niesforna, nie chciała się ustawić. Za nią uplasowały się: NA Liliara (DE) po Nagadir, Redwood Lodge Saffron (BE) po WH Justice, Bess-Faith (NL) po Shakaar ibn Sanadiva i Farhanah Bint Navarrone-D (BE) po Ansata Selman. Moi rodzice, którzy reprezentowali stadninę na tym pokazie, byli jedynymi Polakami i przywieźli tylko jednego konia, który łatwo wygrał swoją klasę. Stali się sensacją towarzyską!

Niestety następnego dnia, podczas czempionatu, Ganga była zmęczona i nic nie zdobyła – jak się później okazało, jej szybkie „wypalanie się” stało się przyczyną braku jakiegokolwiek tytułu w karierze. Na pocieszenie, kilka tygodni później, jej o rok młodsza rodzona siostra Gaja Selene wygrała klasę klaczek rocznych w Białce i zdobyła dwie nagrody specjalne dla koni hodowli prywatnej: dla najwyżej ocenionej rocznej klaczki i dla najwyżej ocenionej klaczki pokazu.

Przystanek: Szwecja

Na kolejny pokaz klasy B – Scandinavian Open Championship – tym razem w północnej Europie, oprócz Gangi zabraliśmy jeszcze klaczki roczne: Gaja Selenę i Echo Afrodytę. Ganga dobrze zniosła transport, w odróżnieniu od roczniaczek, które podczas podróży strasznie bałaganiły. Pokaz zorganizowano w Stadninie Koni Blommerod. Jest to piękna farma o idyllicznym charakterze, na której oprócz kilku stajni, domów i dużych pastwisk, są także lasy i jeziora. Byliśmy zaskoczeni widokiem tłumów widzów z przenośnymi lodówkami, krzesełkami, kocykami, miskami dla psów… Wszyscy oni spoczęli na zboczu, które pełniło rolę trybuny – w dole rozgrywany był pokaz. Po przejrzeniu katalogu stało się dla nas jasne, że wybór roczniaczek do reprezentacji naszej stadniny nie był najlepszy, ponieważ właśnie klasa klaczek rocznych była najliczniej i najsilniej obsadzona. Zapisanych do niej było aż 19 koni! W klasie ogierków rocznych było 11 zapisów, w pozostałych klasach 5-9. Zgodnie z przewidywaniami, Ganga z notą 90,67 pkt. wygrała swoją klasę, a jej najgroźniejszą konkurentką okazała się muskularna Rohara Bask Melody (US) po Baske Afire. Gaja Selene wyglądała na trochę zmęczoną – otrzymała 89,33 pkt., co dało jej 5. miejsce. Natomiast Echo Afrodyta z notą 88,67, obniżoną z powodu niewielkiej kulawizny, związanej z pewnością z jej wcześniejszym namiętnym kopaniem w ściany, zakończyła klasę na 7. miejscu.

Przystanek: Niemcy

Trzy tygodnie później przydały nam się zakupione w Szwecji pomarańczowe krzesełka turystyczne – w zachodniej Europie lepiej zabierać je ze sobą na pokazy klasy B, jeżeli oczywiście nie wykupiło się stolika VIP. Podczas Internationale Tage des Arabischen Pferdes w Strohen, w stadninie rodziny Ismerów, Ganga wystartowała w znacznie bardziej licznej i przez to trudniejszej klasie. Niestety, była wtedy wyraźnie w gorszej formie, prawdopodobnie nie zregenerowała się jeszcze w pełni po poprzednim wyjeździe. Mimo wszystko miała szansę na pierwsze miejsce. Jednak jej fatalne zachowanie plus brak szczęścia przyczyniły się do zajęcia 2. miejsca w klasie z notą 89,67. Nieznacznie wyprzedziła ją FS Cayenne (DE) po AS Natsir Apal, która nie wyróżniała się w pierwszej rundzie. Bardzo typowa klaczka L.A. Nairobi (CH) po Shaklan Ibn Bengali, która według mnie mogła być dla Gangi najgroźniejszą konkurentką, miała potwornie krzywe nogi, co znacznie obniżyło jej punktację. Tuż za Gangą uplasowała się gniada Avalons Lagacy (F) po WN Ultimate Star, dalej były Khabala (DE) po Nagadir i JCJ Tiara (DE) po Ekstern. Nietypową atrakcją w czasie przerw miedzy klasami były dwa oswojone gepardy prowadzone na smyczach. Chętni mogli je pogłaskać. Można było też pojeździć na słoniach lub obejrzeć inne zwierzęta w mini zoo Ismerów. Ich gospodarstwo (stadnina, obory, zoo, cyrk) jest czymś w rodzaju spełnionego dziecięcego marzenia: stłoczone budynki, olbrzymie pastwiska i masa przeróżnych zwierzątek.

Przystanek: Wielka Brytania

Sukcesy Gangi na pokazach klasy B, a także generalnie duże zainteresowanie naszą klaczą, przyczyniły się do przedłużenia jej zagranicznej kariery pokazowej, ale także do rzucenia jej na głęboką wodę, czyli do startów w pokazach klasy A i tytułowanych. W sierpniu wystartowała na U.K. International Arabian Horse Show w Towerlands Equestrian Centre w hrabstwie Essex w Anglii. Centrum to słynie z organizacji różnych imprez, przede wszystkim w konkurencji skoków przez przeszkody. Międzynarodowy pokaz koni arabskich klasy A jest zaliczany, obok Championship de la Mediterannee we Francji, El-Ran Cup w Belgii, All Nations Cup w Niemczech i Dubai International Arabian Horse Championship w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, do Dubai Gold Cup.

Do klasy klaczek dwuletnich było zapisanych aż 21 koni, w tym niekwestionowana faworytka, pierwsza w rankingu ECAHO Bess Fa’izah (UAE) po WH Justice. Wiedzieliśmy, że Ganga nie ma szans jej pobić, ale mieliśmy nadzieję na drugie miejsce, ponieważ nasza klaczka wyróżniła się pozytywnie w pierwszej rundzie w stępie. Niestety Ganga miała inne plany i postanowiła, że nie stanie nawet na chwilę podczas prezentacji indywidualnej, czego konsekwencją było zajęcie przez nią dopiero 4. miejsca. Pokonały ją klaczki wyhodowane w Wielkiej Brytanii: Aazurra po Aazari i Imeleena po Jazzmeen. Do pierwszej piątki weszła jeszcze CR Jasmeenah po WH Justice, także reprezentantka gospodarzy.

Przystanek: Niemcy

Kolejny występ Gangi to 24. All Nations Cup w Aachen, który jest jednym z najważniejszych pokazów na świecie. Nie da się ukryć, że jest to już swego rodzaju pokazowa super liga. W klasie klaczek 2-letnich miało wystąpić 18 koni, w tym oczywiście takie sławy jak Bess Fa’izah i Emandoria (PL) po Gazal Al Shaqab. One to zajęły 1. i 2. miejsce, trzecia była Lamana (DE) po Laman HVP, czwarta – Maya Des Alpes (UK) po Simeon Sadik, piąta –Ekina (PL) po Ekstern. Ganga zaprezentowała się ładnie, tym razem zwracała uwagę na swojego prezentera. Pokaz zakończyła na pechowym 11. miejscu. Otrzymała najniższą notę w całej swej karierze pokazowej: 87,9 pkt, jednak najwyższą spośród prezentowanych tam koni polskiej hodowli prywatnej. Miłym zaskoczeniem dla nas był fakt, że pokonała trenowane w tym samym ośrodku klaczki: Fer Fiera Blanca po WH Justice i Fer Agua Magica po Abbas El Dine, ze znanej hiszpańskiej stadniny Yeguada Ferrero.
W klasyfikacji Lady Harmsworth Blunt Memorial Trophy 24. Pucharu Narodów Polska zdobyła 1. miejsce.

Przystanek: Belgia

Finałem treningu pokazowego Gangi w 2006 roku stał się Czempionat Europy w Moorsele. Do klasy 3b, w której startowała, zapisanych było 12 koni. Konkurencja była silna i bardzo wyrównana, o czym świadczą niewielkie różnice punktowe: wszystkie klaczki, za wyjątkiem jednej, zostały ocenione na minimum 89 pkt., a najwyższa ocena to 91,6 pkt. Z notą 89,2 pkt. Ganga zdobyła 8/9. miejsce. Tyle samo punktów otrzymała L.A. Nairobi – zabawne, że tym razem sędziowie nie zauważyli jej okropnie krzywych przednich nóg (L.A. Nairobi na pokazie B w Strohen została oceniona na 86,3 pkt, w tym 13, 15, 14 za nogi!). Klasę wygrała Ejrene (PL) po Gazal Al Shaqab, potem kolejno były: „czarny koń” pokazu – Mysterious Lady J (B) po Ekstern, klaczka z różowymi przebarwieniami wokół oczu Fer Agua Magica (ES) po Abbas El Dine, RL Masala Estopa (GB) po WH Justice i Mirage (FR) po Premier. Klasa klaczek 2-letnich 3a okazała się łatwiejsza od 3b: koń, który zdobył 89,2 pkt. zajął 6. miejsce.
Większość koni, zaprezentowanych w czasie Pucharu Narodów i Czempionatu Europy, można uznać za bardzo dobre, natomiast na ich oceny końcowe miały wpływ niuanse dotyczące urody, a czasem też np. stopień wypromowania. Na wyniki Gangi prawdopodobnie wpłynął jej niski wzrost, przez który miała mniejsze szanse wyróżnić się w pierwszej rundzie w stępie.
Po Czempionacie Europy Ganga została w Belgii „na wakacjach”. Prawdopodobnie pod koniec lutego rozpocznie znowu trening pokazowy. Planujemy wystawienie jej na 1-2 pokazach zagranicznych wiosną i latem. Na pokazach rangi B, klasy klaczek 3-letnich są na ogół mniej liczne, dzięki czemu niewielka Ganga ma szanse nie zginąć w tłumie. Jej uroda powinna być dostrzeżona.

alicja_poszepczynska@css.pl

Kończy się już sezon wyźrebień i zaźrebień, mamy także za sobą Młodzieżowy Pokaz w Białce, a w miniony weekend odbyła się ostatnia tej wiosny impreza „arabska” w Polsce: IV Sportowe Mistrzostwa Polski Koni Arabskich w Janowie Podlaskim. Dzięki obecności zawodników zagranicznych po raz pierwszy zorganizowano równocześnie Międzynarodowe Zawody Koni Arabskich Czystej Krwi. W tym samym terminie zostały tam również rozegrane Zawody Towarzyskie w Sportowych Rajdach Konnych i II Mistrzostwa Polski Western i Rodeo dla Koni Czystej Krwi Arabskiej. %alttext% W efekcie swój udział w całych zawodach zapowiedziało ponad 60 par, czyli około dwukrotnie więcej niż w zeszłym roku! Fakt ten świadczy o rosnącej popularności sportowego użytkowania koni arabskich. Miłą zachętą są liczne nagrody dodatkowe, a także trofea przyznawane aż do szóstego miejsca włącznie.

 Ewidentnie rośnie poziom wyszkolenia koni. Seniorzy jechali program N-1 w finałach ujeżdżenia (A), natomiast skoki (B) kończyli na poziomie P (110 cm), tak więc szczególnie w tych konkurencjach i kategorii wiekowej jest to mocno zauważalne. Myślę, że już niedługo konie biorące w nich udział nie tylko będą musiały być bardzo dobrze przygotowane, żeby mieć szansę na dobry wynik, ale także coraz ważniejsze będą indywidualne predyspozycje danego osobnika do określonej dyscypliny. Jedną sprawą jest bowiem włożona w konia praca oraz technika wykonania, a drugą regularność, możliwości ruchowe, czy potęga skoku.

 Wśród jeźdźców prymat utrzymał Sławomir Przybysz ze Stadniny Koni Chrcynno-Pałac. Przypomnę, że na zeszłorocznym Jesiennym Pokazie był on zdecydowanie królem jeźdźców zdobywając na 13 startów 5 pierwszych miejsc, 6 drugich, 1 trzecie i 1 piąte. Podczas tegorocznych Sportowych Mistrzostw Polski Koni Arabskich poszerzył swoją kolekcję o 6 nowych medali. W trzech najtrudniejszych konkurencjach zdobył: 2 razy złoto (Ujeżdżenie (A: P-4 – N-1) na koniu Galahad i Classic Pleasure (D) na Echo Adonis), oraz srebro (Skoki (B: L – P) na Galahad). Oprócz tego otrzymał jeszcze dwa srebrne medale w widowiskowych, kostiumowych klasach Pleasure: Native Costume ( E) na wałachu Galahad i Polski Strój Historyczny (F) na ogierze Echo Apollo, oraz brąz w nowo rozgrywanej w Polsce konkurencji Hunter Pleasure (H) na ogierze Echo Adonis. Zajął też 3 miejsce na Echo Adonisie w Ujeżdżeniu, co jednak nie zostało wliczone przez Komisję Sędziowską do klasyfikacji Mistrzostw Polski ze względu na to, iż był to drugi koń tego zawodnika w tej dyscyplinie.

 Z kolei wśród juniorów pod względem liczby zdobytych medali zdecydowanie prowadzi Aleksandra Owerko, która wywalczyła aż 4 złote medale w konkurencjach: Ujeżdżenie (A: P-1+P-4) na koniu Salar, oraz Classic Pleasure (D), Native Costume ( E) i Polskie Stroje Historyczne (F) na Metropolis NA.

Złoty Medal w Skokach przez przeszkody wśród seniorów (B: L – P) ponownie wywalczyła Daria Klimecka na koniu Walor, natomiast najlepszym Juniorem (B: LL – L) był Tomasz Olszewski na klaczy Mistra. Western Pleasure (C) rozgrywany bez podziału na kategorie wiekowe ze względu na mniejszą ilość zgłoszeń wygrała Dorota Kuska na Decaho. W klasach Native Costume ( E) i Polskie Stroje Historyczne (F) w kat. seniorskiej dwa Złote Medale wywalczyła Katarzyna Stawińska na Barbarossa. Z kolei Hunter Pleasure (H), która to klasa również nie była dzielona na seniorów i juniorów, wygrała Weronika Raczkowska na og. Alert.

Poniżej przedstawiam zestawienie jeźdźców startujących w konkurencjach zaliczanych do Sportowych Mistrzostw Polski Koni Arabskich:

Najbardziej zasłużonymi końmi Sportowych Mistrzostw Polski i Międzynarodowych Zawodów Koni Arabskich Czystej Krwi okazały się: Metropolis NA, Galahad, Echo Adonis, Alert i Barbarossa. Pierwszy z nich wygrał aż trzy klasy Pleasure w kat. juniorskiej, natomiast pozostałe, poza pojedynczymi zwycięstwami w poszczególnych klasach, zdobyły także drugie lub trzecie miejsca w innych. Pochwalić należy także wyszkolenie konia Edinet, na którym Agnieszka Romszycka wywalczyła dwa srebrne medale: w Ujeżdżeniu (A Senior: P-4 + N-1) i Classic Pleasure (D Senior). Zwycięstwa na swoim koncie w ogólnej klasyfikacji zawodów, oprócz już wspomnianych: Mistry, Salara i Walora, mają także konie zagraniczne: Baikal pod Doris Pfann z Austrii w klasie Western Pleasure (C), oraz Avellana Qahira pod Barbara Kristen z Austrii w Native Costume (E Senior). Oto zestawienie końcowe:

 Przyznane zostały puchary dla hodowców zwycięskich koni, m.in. dla Leszka Sikory za wyhodowanie Walora (Skoki – seniorzy), czy dla Stadniny Koni Chrcynno-Pałac za wałacha Galahad (Ujeżdżenie – seniorzy) i ogiera Echo Adonis (Classic Pleasure – seniorzy). Klasę Type & Conformation (konkurs dodatkowy) wygrał Chimeryk z SK Michałów.

Najwyżej sklasyfikowanym koniem odbywających się równolegle Mistrzostw Polski Western i Rodeo dla Koni Czystej Krwi Arabskiej został austriacki Baikal pod Doris Pfann. Drugą łączną notę otrzymała Avellana Qahira pod Barbara Kristen, a trzeci był najlepszy polski koń – Decaho pod Dorota Kuska. Odbył się także towarzyski rajd na trasie 25km.

Powyżej przedstawiam pięć najlepszych koni z klasyfikacji całościowej Mistrzostw Polski Western i Rodeo dla Koni Czystej Krwi Arabskiej.

%alttext% Sportowe Mistrzostwa Polski co roku są okazją do miłego spędzenia czasu w serdecznej, gościnnej atmosferze. Wydaje się, że coś drgnęło i w końcu jest szansa na dalszy rozwój dyscyplin sportowych dla koni arabskich. Jest to niezwykle ważne, chociażby ze względu na problem z „zagospodarowaniem” zbędnych w hodowli ogierów i wałachów. Dyscypliny te dają również możliwość przeprowadzenia wewnętrznej, alternatywnej próby dzielności dla koni hodowlanych – znacznie bardziej bezpiecznej dla ich zdrowia od wyścigów, a także lepszej dla psychiki. Osobiście uważam, że błędem jest skupianie się w hodowli tylko i wyłącznie na cechach pokazowych. Miło, gdy dobry pokazowy ogier hodowlany, taki jak Alert, czy Echo Adonis, pozytywnie sprawdza się także jako koń wierzchowy. %alttext% Może to dotyczyć także klaczy. Z kolei podział na seniorów i juniorów daje możliwość uhonorowania jeźdźców za ich pracę. Każdy może znaleźć konkurencję dla siebie. Są klasy wymagające dużych umiejętności, jak Ujeżdżenie, Skoki, czy Classic Pleasure, ale są też łatwiejsze, za to bardziej kolorowe, widowiskowe klasy Pleasure kostiumowe, które wymagają czasem dużej inwencji twórczej, jeśli chodzi o strój jeźdźca i rząd konia, czy Hunter, od której można zacząć swoją sportową przygodę, gdyż nie ma w niej kłusa ćwiczebnego, jest tylko anglezowany. Miłośnicy Westernu też mieli w tym roku możliwość startu.

Impreza była udana, strefa kibica w sobotni wieczór prężna i aktywna, szkoda tylko, że polska drużyna narodowa przegrała mecz – cóż… Grunt, że nie popsuło to zawodów, a podczas niedzielnych finałów humory dopisywały. W tej dziedzinie akurat perspektywy są bardzo dobre. Jeszcze lepiej by było, gdyby w przyszłości na trybunach, a może też wśród uczestników zawodów, pokazała się większa reprezentacja hodowców. Brak ich uczestnictwa chyba jest największym problemem hodowli tej rasy.

Zestawienie wyników do pobrania (xls) pobierz

Ujeżdżenie
Skoki przez przeszkody
Western Pleasure
Classic Pleasure
Native Costume
Polski Strój Historyczny
Hunter Pleasure
Type and Conformation