Tegoroczny Wiosenny Młodzieżowy Pokaz Koni Czystej Krwi Arabskiej (2-3 czerwca) okazał się nadspodziewanie szczęśliwy dla gospodarza imprezy, Stadniny Koni Białka. Białecki koń, roczny gniady ogierek Parillus (Ascot DD – Parilla/Enzo), który do finału wszedł z trzeciego miejsca w klasie, został wybrany Najlepszym Koniem Pokazu! Było to swoistą sensacją. „Parillus już od urodzenia dawał sygnały, że będzie koniem rokującym na przyszłość – mówi Renata Kurzyńska, główny specjalista ds. hodowli koni w Białce. – Był bardzo delikatny, filigranowy, subtelny, jak wyrzeźbiony, bardzo spodobał się już na przeglądzie wiosennym. Obserwowaliśmy go przez kilka miesięcy, niezwykle pozytywnie się rozwinął i zdecydowaliśmy, że będzie szykowany na czempionat. Nie było dla nas niespodzianką, że obaj nasi reprezentanci, Parillus i brązowy medalista Belmari, zaistniały w swojej klasie, czy też w czempionacie, ale tytuł Best in Show dla Parillusa nas zaskoczył. Przede wszystkim roczniakom bardzo trudno jest się przebić w konkurencji z dwu, trzyletnimi końmi – przecież to jeszcze źrebaki. A do Białki od lat przyjeżdżają konie wielkiej klasy. Do tego to licznie obsadzony pokaz. Tak więc o takim wyniku nawet nie śmieliśmy pomarzyć! To pierwszy tytuł Best in Show dla Białki podczas tego pokazu i dla nas niesamowita radość”. Radość na pewno tym większa, że w tym roku przypada 90. rocznica „narodzin” Białki – przynajmniej jako pomysłu – bo to w 1928 roku rząd II Rzeczypospolitej podjął decyzję o utworzeniu w tym miejscu Stada Ogierów.

Powody do satysfakcji ma też na pewno Janów, który wygrał pięć klas i zdobył trzy medale. Dwa medale i jedno zwycięstwo w klasie przypadły Michałowowi, a hodowcom prywatnym – pięć medali i cztery zwycięstwa w klasach. Zauważalne piętno na polskiej hodowli wycisnął szeroko użyty og. Ascot DD. Jego syn zdobył złoty medal i tytuł Best in Show, a inni jego potomkowie wygrali trzy klasy i zdobyli dwa inne medale.

Do pokazu zapisano 109 koni i tylko cztery z nich nie dojechały. Obejrzeliśmy więc na ringu 105 młodych koni, które oceniała komisja sędziowska w składzie: Pilar Cavero Pino (Hiszpania), Koenraad Detailleur (Belgia), Fausto Scanzi (Włochy) i Basil Al Jaadan (Syria). Obowiązki ringmastera pełnił Gerard Oben (Belgia). Ten ostatni bardzo pozytywnie ocenił polskich prezenterów: „W Polsce świetnie się pracuje, handlerzy są zdyscyplinowani, słuchają poleceń i nie sprawiają problemów. Dlatego przyjazd tutaj to za każdym razem wielka przyjemność” – powiedział nam.

Z kolei sędziowie byli zgodni co do tego, że poziom pokazu okazał się nadspodziewanie wysoki. „Jestem bardzo szczęśliwy, bo widziałem przez te dwa dni wiele koni wysokiej jakości, a śledzę polską hodowlę bardzo uważnie” – mówił Koenraad Detailleur po pokazie. Basil Al Jaadan dodawał zaś: „Polska hodowla to istotny element hodowli światowej. Wszystkim nam zależy na tym, by ta hodowla trwała i się rozwijała. Jestem zbudowany poziomem koni, które tu wystąpiły”.

Pokaz rozpoczęły ogierki roczne, podzielone na dwie klasy (6 i 8 uczestników). Z tej stawki najwyższą notę uzyskał kasztanowaty janowski Erantis (Ascot DD – Eugara/Om El Bellissimo), pięknie prezentujący swą długą szyję – 92,83 pkt., w tym „20” za ruch. Zwycięzca grupy A, urokliwy białecki kasztanek Belmari (El Omari – Bint Ermina/Kabsztad) zdobył 92,17 pkt. Do finału, w konkurencji roczniaków, kwalifikowały się po trzy konie z każdej klasy, tak więc w czempionacie obejrzeliśmy sześć ogierów rocznych – pięć pochodzących z hodowli państwowej i jednego hodowli prywatnej, a mianowicie gniadego og. Entourajj (Marajj – Entografia/Psytadel), hod/wł. Moniki Luft, który to ogierek zajął drugie miejsce w swojej klasie (90,5). Sytuacja na podium okazała się jednak zaskoczeniem dla wszystkich, jako że złoto zdobył wspomniany wcześniej Parillus – i to jednogłośnie! Za nim uplasowały się Erantis i Belmari. Wszyscy finaliści mieli wysoką punktację w klasach (min. 90 pkt.), a szczególnie wysokie noty sędziowie przyznawali ogierkom za ruch. Jak widać, mimo panującego upału – w Białce w tym roku mieliśmy do czynienia nie tylko z wysokim poziomem, lecz i z wysokimi temperaturami – roczniaki udowodniły, że dysponują imponującym kłusem.

Ogiery dwuletnie również wystąpiły w dwóch grupach (6 i 7 rywali). W pierwszej zwyciężył gniady, posągowy Lord Equador (Equator – Lady Aphrodite DD/Padrons Psyche), hod/wł. Małgorzaty i Józefa Pietrzaków, który otrzymał 91,33 pkt, w drugiej zaś najlepszym okazał się inny reprezentant hodowli prywatnej, Ames JR (Psytadel – Altara/Gazal Al Shaqab), hod/wł. Janusza Ryżkowskiego (91,83, w tym „20” za ruch). Ogiery trzyletnie stawiły się na ringu w liczbie zaledwie trzech – dwa z nich to wychowankowie Falborka. Zwyciężył siwy, o kształtnej głowie Empower (WH Justice – Eksterna/Ekstern), z notą 91,5 (w tym „20” za ruch). Dostać się do finału koniom z klas dwu i trzylatków było trudniej niż roczniakom, bo tylko dwa pierwsze konie z każdej klasy kwalifikowały się do czempionatu. Weszły doń zresztą w tym przypadku wyłącznie konie hodowli prywatnej – hodowlę państwową w klasach dwulatków reprezentowała piątka koni, ale żaden z nich nie znalazł się w finale. Kolejność na podium wyglądała następująco: Empower ze złotem, mlecznosiwy Gallius (Shanghai EA – Gallia/Galba), hod/wł. Stanisława Sławińskiego, ze srebrem (91,5 pkt w klasie), oraz Lord Equador z brązem.

Po ogierach przyszedł czas na klaczki i na liczniej obsadzone klasy. Uczestniczek w każdej z nich było od 11 do 13, a walka okazała się zacięta. Podobnie jak wcześniej, do finału kwalifikowały się po 3 roczniaczki (z każdej z trzech klas) i po dwie dwulatki (z dwóch grup) oraz dwie trzylatki.

A było na co popatrzeć. Czołówka każdej z klas to już dziś poziom europejski, choć dla wielu z tych klaczek występ w Białce był przecież pierwszym w życiu. Obecnie na pokazie takim jak Białka nie ma już właściwie koni przypadkowych – także bowiem prywatni hodowcy uważniej niż jeszcze kilka lat temu selekcjonują konie do treningu. Swoje klasy wygrały: chrcynneńska siwa – choć nadal bardzo ciemna – Echo Asteria (Psyche Keret – Echo Aurora/Eternity Ibn Navarrone D), która najwyraźniej odziedziczyła fantastyczny ruch po swym ojcu, bo za tę cechę sędziowie nagrodzili ją aż dwiema maksymalnymi notami (końcowa nota 92,67); janowska kasztanka Encarina (Ascot DD – Eneria/QR Marc), o wyjątkowo długiej szyi – 92,83, w tym „20” za głowę i szyję; oraz jej koleżanka stajenna, doskonale ruszająca się gniada Benona (Ascot DD – Bernadetta/Ganges) – 91,83, w tym „20” za ruch. Spośród dziewięciu finalistek (pięciu prywatnej hodowli i czterech państwowej), najlepiej poradziła sobie wychowanka Chrcynna Echo Asteria, która zdobyła złoto. Sukces tym bardziej wart podkreślenia, że to klaczka po ogierze również wyhodowanym w Chrcynnie! Psyche Keret już zasłużył się w swej macierzystej stadninie, a zapewne na pokazach pojawią się także jego węgierscy potomkowie, bo właśnie na Węgrzech przebywał ostatnio w dzierżawie. Srebro przypadło janowskiej Encarinie, a brązowy medal zdobyła siwa, urokliwa Paprotnia (Elgast – Paeksa/Ekstern), hod/wł. Lecha Błaszczyka, która do finału weszła z drugiego miejsca w klasie (92,17, w tym „20” za głowę z szyją). I to kolejny przykład (dotyczący prywatnej hodowli) sukcesu córki ogiera własnej hodowli, bo Elgast (WH Justice – Elfera/Psytadel) to przecież wychowanek Lecha Błaszczyka.

Bywają w Białce niesforni uczestnicy, którzy „wybierają wolność” – choć na krótko. W tym roku rola ta przypadła Frestonie (QR Marc – Frymuszka/Ekstern), hod/wł. Jana Dobrzyńskiego, półsiostrze multiczempiona Fuerte, która przedarła się przez ogrodzenie i hasała przez jakiś czas luzem. Na szczęście szybko udało się ją pochwycić i dokończyć prezentację, podczas której „zarobiła” aż dwie „dwudziestki” (za typ i za głowę z szyją, nota końcowa 90,83). Ale rywalizację ukończyła dopiero na ósmej pozycji, co zresztą pokazuje, jak wysoki był poziom w tej klasie (klacze roczne C).

W klasach klaczy dwuletnich najlepiej wypadły: janowska gniada Eduarda (Pogrom – Europia/Pesal) – 91,83, w tym „20” za ruch, oraz michałowska (także gniada), znana ze swej ładnej głowy i długiej szyi, Emdrona (Medalion – Elgora/Poganin) – 92,83, w tym „20” za typ i za głowę z szyją. Klasę trzylatek wygrała – z najwyższą notą pokazu: 93,5, w tym „20” za głowę z szyją i za ruch, siwa, charyzmatyczna janowska Atakama (Empire – Atma/Ekstern). I to ona została obwołana, jednogłośnie, złotą czempionką klaczy młodszych. Do finału zakwalifikowały się wyłącznie klacze wyhodowane w stadninach państwowych. Srebro przypadło Emdronie, a brąz również michałowskiej Emanolli (Vitorio TO – Emandoria/Gazal Al Shaqab), która w klasie otrzymała 92,33 pkt, w tym „20” za ruch i która jak zwykle pochwaliła się podczas prezentacji swą łabędzią szyją i świetną kłodą.

Niezwykle sympatycznie wyglądały końcowe dekoracje, gdy do zdjęć wyszły całe załogi stadnin państwowych. Na ringu zrobiło się niemal tak tłoczno jak na pokazach bliskowschodnich! A konie na pewno będą coraz lepsze. Jak podsumował sędzia z Syrii Basil Al Jaadan, „koń arabski każdego dnia zapala nową świecę”. („Asil horse lights a new candle every day”). To arabskie powiedzenie oznacza, że koń arabski, w miarę dojrzewania, z każdym dniem pięknieje. O wielu młodych koniach, które zobaczyliśmy w Białce, bez wątpienia nie raz jeszcze usłyszymy.

Niejako na marginesie udanej imprezy, jaką była w tym roku Białka, odbywały się zdarzenia nieco mniej ciekawe. Oto bez wiedzy organizatorów na teren stadniny wprowadzona została kamera TVN, która jednak nie przybyła po to, by dokumentować sukcesy młodych polskich koni, lecz by tworzyć narrację o upadku janowskiej aukcji. Nagonka na sierpniową imprezę, najważniejszą w Polsce dla tej branży, została odtrąbiona. Przykre, że w tworzeniu tejże narracji udział wzięli także niektórzy członkowie Zarządu PZHKA – tego samego, który kilka dni wcześniej (29.05) apelował do koleżanek i kolegów o „zachowanie obiektywizmu w relacjach publicznych dotyczących aukcji”. „Każda negatywna lub nierzetelna opinia dotycząca Aukcji w konsekwencji może prowadzić do utraty zaufania potencjalnych klientów” – czytaliśmy w komunikacie. Czy relacja, którą można było obejrzeć wieczorem w programie informacyjnym „Fakty” (a którą swoim zaangażowaniem wspierali członkowie zarządu PZHKA) była rzetelna czy też nie, każdy widz ocenić może sam, jako że wydania tego programu dostępne są online. Zarządowi PZHKA można zaś jedynie pogratulować konsekwencji.

Wyniki

Galeria finalistów, fot. Ewa Imielska-Hebda

PDF – artykuł i galeria zdjęć w wersji ENG

Podczas konferencji prasowej, zorganizowanej wczoraj, 5 czerwca, w warszawskiej siedzibie Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa (KOWR), prezesi stadnin państwowych odpowiadali na pytania dziennikarzy, starając się zdementować podawane w mediach fałszywe informacje. Przede wszystkim potwierdzili, że aukcja się odbędzie – wbrew doniesieniom (m.in. stacji RMF), że miałaby być odwołana. „Kompletna dezinformacja! – powiedział prezes SK Michałów Maciej Grzechnik. – Gdyby nie było przekłamań i gdyby w dobrej wierze odbierano nasz przekaz, nie byłoby potrzeby organizowania dodatkowych konferencji”.

Dziennikarze pytali, czy tylko osoby, które wpłaciły wadium lub otrzymały zaproszenia będą mogły śledzić przebieg aukcji. „To nie jest przebieg aukcji, tylko to jest sprzedaż – wyjaśniał prezes SK Michałów. – Sprzedaż jest dla klientów. Aby klient mógł przystąpić do licytacji, musi wpłacić wadium. To jest chyba oczywiste. W miarę możliwości zaprosimy też publiczność. Każdy będzie mógł zwrócić się do nas o zaproszenie. Jednak liczba miejsc będzie limitowana. Zależy nam, aby najpierw weszli kupcy, hodowcy i ludzie z branży”.

Dziennikarka „Rzeczpospolitej” twierdziła, że nazwa „Pride of Poland” funkcjonuje od 1970 roku. Prezes Grzechnik wytłumaczył, że jest inaczej: „Nazwa Pride of Poland pojawiła się w 2001 roku na skutek skandalu i walki wewnętrznej, która wyrzuciła nazwę Polish Prestige. To była przepiękna nazwa, którą niestety sprywatyzowano. Proszę wejść na stronę aukcji, jest tam jej historia. Do nazwy Polish Prestige gospodarz, czyli Janów Podlaski, nie miał praw. A to Janów Podlaski jest dla nas nazwą najważniejszą. Aukcję możemy nazwać Pride of Poland albo organizować ją pod jakąkolwiek inną nazwą. Ale Janów Podlaski jest marką nieprzemijającą”.

Mowa była również o sytuacji rynkowej. „Ostatnia aukcja odbyła się w Polsce we wrześniu w Michałowicach. Robili ją fachowcy i widzieli Państwo, jaki był efekt. Jedna z obecnych tutaj stacji była jej patronem medialnym i ogłosiła „umiarkowanym sukcesem” wynik 70 tys. euro za 6 lub 7 sprzedanych koni – powiedział prezes Grzechnik. – Aukcja w Krakowie pokazała tendencje rynkowe – mówił dalej – sami jesteśmy zaskoczeni, że aż tak źle tam poszło, myśleliśmy, że fachowcy, którzy się za to wzięli, zrobią coś lepszego. Ale jak w każdej branży, są tutaj cykle. Dziś nawet największe stadniny bliskowschodnie, które 20 lat temu kupowały konie, sprzedają je. Dużych aukcji na świecie jest co najmniej kilka, np. organizator ważnej włoskiej aukcji Giacomo Capacci nie przewiduje publiczności – ciekawe, dlaczego? To aukcja dla wybranych kupców”.

Prezes SK Michałów wskazał, że aukcja w Janowie jest aukcją szczególną, na której sprzedaje się konie droższe, dające nadzieję na sukcesy pokazowe lub hodowlane. „To sprzedaż towaru luksusowego. Jeżeli tę nadzieję się kupcom odbierze, to sprzedaży nie będzie. A ta nadzieja jest systematycznie odbierana, nasze konie są bez przerwy komentowane w sposób nieżyczliwy”.

Maciej Grzechnik odniósł się również do pytania o handel embrionami: „Od momentu, kiedy jestem prezesem SK Michałów, w Michałowie handlu zarodkami nie ma. Jestem zootechnikiem, a od 30 lat hodowcą koni. Od dwóch lat jestem prezesem stadniny koni arabskich i dla mnie nie ma większego barbarzyństwa niż wyprzedaż materiału żeńskiego w postaci zarodków”. „Proszę zwrócić uwagę na nasz dylemat. Chcemy sprzedać klacz, która ma już dziesięć córek na Zachodzie. Po co komu taka klacz? Cała wartość sprzedaży aukcyjnej polega na tym, że najpierw pokazujemy, jakie mamy wspaniałe konie, wygrywamy czempionaty świata, ale czempionka nie jest do sprzedania. Owszem, jej siostra, kuzynka, córka – one są wystawiane na sprzedaż. Jeśli jednak sprzedamy zarodki od tej czempionki, nikt nie będzie chciał już kupić jej kuzynki”.

„Na aukcji oferujemy tylko konia, bez żadnych dodatkowych benefitów. np. nie dodajemy do konia zarodków – kontynuował prezes Grzechnik. – Z tego powodu klient może się czuć rozczarowany – jak to? może kupić tylko konia? A on by chciał i to, i to, i to. Wcześniej miał do tego dostęp, a dzisiaj tego dostępu nie ma. Bo to, co jest najlepsze, musi zostać w naszych stadninach. Będziemy sprzedawać to, co uznamy za stosowne, czyli matki, które zostawiły następczynie, córki, wnuczki, klacze, które nam z jakiegoś powodu nie odpowiadają i młodzież, która nie została wcielona do hodowli”.

Prezes tłumaczył także, że nie można pobierać zarodków od klaczy bez stosownej umowy, ponieważ wszystkie konie arabskie muszą mieć zbadane i potwierdzone pochodzenie. „Zaniepokoił się pan, że my taki proceder prowadzimy? Nie, nie robimy tego. Niektóre nasze klacze są w dzierżawie i wiem, że są i takie głosy: „na pewno pobierają zarodki”. Ale to nie jest możliwe. Umowa stanowi o tym, czy klacz poszła do dzierżawy w celu płukania zarodków czy też w innym celu”. Poinformował także, że do Michałowa trafi ok. 300 tys. euro z nagród wygranych przez michałowskie konie na pokazach bliskowschodnich. „Po raz pierwszy dzierżawca podzielił się wygraną”, zaznaczył.

Maciej Grzechnik zapowiedział, że lista koni aukcyjnych będzie opublikowana na stronie aukcji, ale pierwszeństwo ma druk katalogu, który premierę mieć będzie w Menton. Zainteresowane osoby nie kupują koni przez internet – wyjaśnił.

W minionym tygodniu (21-26 maja) we wszystkich trzech stadninach państwowych – Janowie Podlaskim, Białce i Michałowie – trwały sesje zdjęciowe do katalogu sierpniowej aukcji. Autorem zdjęć jest, podobnie jak i rok temu, Glenn Jacobs, belgijski fotograf, na co dzień mieszkający w Katarze. Jacobs, wybrany Fotografem Roku 2016 w plebiscycie zorganizowanym przez magazyn „Arabian Horse Times”, nie kryje zadowolenia z ponownego zaproszenia do Polski. „Ponieważ jestem tutaj już po raz drugi w związku z aukcją, czuję się zdecydowanie swobodniej – mówił. – Poprzednim razem podczas sesji w Janowie mieliśmy nawet śnieg! Teraz jest zupełnie inaczej. Nie mogę na nic narzekać, no chyba że na komary. Poza tym wszystko idzie gładko”.

Rzeczywiście, podczas sesji panowała piękna pogoda. „Każda pogoda, jeśli tylko nie pada, jest dobra do zdjęć – tłumaczył Glenn. – Jeśli jest pochmurno, daje to na zdjęciach dramatyczny efekt, który ja osobiście bardzo lubię. Światło jest oczywiście niezwykle istotne. W środku dnia, w pełnym słońcu, jest może trochę zbyt jasno, ale rankiem lub wczesnym wieczorem warunki są idealne. Wczoraj robiliśmy zdjęcia o zachodzie słońca. Obserwowaliśmy spektakularną grę kolorów, czerwień przeplatającą się z żółcią – wszystko to znalazło swe odbicie na zdjęciach”.

Glenn Jacobs był zadowolony zarówno ze współpracy z ludźmi, jak i końmi. A polskie konie arabskie ceni, jak mówił, szczególnie. „To dlatego, że w Polsce tradycja hodowlana jest tak długa, chyba najdłuższa w Europie. Tradycja ta odzwierciedlona jest w koniach, w ich typie, w ruchu. Sądzę, że polski koń arabski wyróżnia się bardzo na tle innych”.

Jacobs jest fotografem, który pracuje z poświęceniem i w wielkim skupieniu. „Kiedy robię zdjęcie, staram się przyjąć właściwą pozycję w zależności od padającego światła, od tego, gdzie jest słońce a gdzie cień. Koń musi wyglądać jak najlepiej. Ważny jest kąt, pod jakim ustawiony jest obiektyw. I nawet metr odległości mniej czy więcej może sprawić, że koń będzie wyglądać zupełnie inaczej na zdjęciu. Oko musi być pełne ekspresji, chrapy muszą być otwarte. Niektóre konie lepiej wyglądają z prawej strony, inne od frontu, jeszcze inne z lewej. Na każdego należy znaleźć najlepszy możliwy sposób”. Obserwatorzy są także pod wielkim wrażeniem spokoju Glenna. „Fotografuję konie od wielu lat. Gdy wszystko przebiega harmonijnie, jest dobre światło, dobra pogoda, dobry zespół ludzi i oczywiście dobre konie, nie ma najmniejszego powodu do stresu” – wyjaśniał.

„Wels – niewielkie miasteczko u podnóża Alp, w pobliżu Linz, w Austrii. W trzeci weekend maja ta urokliwa miejscowość zamienia się w stolicę konia – pisała na naszym portalu w 2006 roku zmarła niedawno Honorowa Przewodnicząca PZHKA P. Izabella Pawelec-Zawadzka. – Wzięły w nim udział 82 konie z 17 krajów, w tym po raz pierwszy reprezentacja Polski w liczbie 11 koni”. Od tamtej pory sporo się w Wels zmieniło, przede wszystkim organizator i kategoria ECAHO: z A na B. Dziś główną organizatorką jest p. Anne Heiloo, przewodnicząca Austriackiego Związku Koni Arabskich (Austrian Arab Horse Society, VVÖ), która doskonale poradziła sobie z zadaniem. Organizacyjnie pokaz był bez zarzutu. Data pozostała zbliżona: 16-17 maja, dopisali też polscy uczestnicy.

Jednak znów w kuluarach mówiło się, że to już „ostatnie Wels”… Poprzednio, gdy w 2011 rezygnował z roli organizatora Ferdinand Huemer, faktycznie wydawało się, że to koniec „arabskiej” imprezy towarzyszącej targom Pferd Wels. Jednak w 2013 pokaz powrócił. A dziś jego przyszłość ponownie stanęła pod znakiem zapytania! Miejmy jednak nadzieję, że nie odejdzie w przeszłość ten przyjazny zwykle Polakom pokaz. W tym roku przyznano nawet nagrodę specjalną dla najlepszego konia z Polski, by podkreślić w ten sposób znaczący udział polskich hodowców.

Umiarkowana frekwencja

Zapisano 90 koni (razem z narodowym pokazem Austrii), przyjechało 65, w tym 18 z Polski. Wszyscy wyraźnie odczuli nieobecność koni Reinhardta Saxa (Niemcy), który zwykle wysyłał do Wels silną reprezentację swojej stadniny. Jednak w tym roku, po tragicznym wypadku drogowym, któremu uległ jego koniowóz w drodze powrotnej z pokazu w Berlinie, hodowca ten nie pojawił się w Austrii.

Dziesięć polskich koni znalazło się w finale – dwa z pierwszych miejsc w klasach, osiem z drugich. Polska ekipa wróciła do domu z sześcioma medalami w kolorze srebra i brązu. Jednak największe sukcesy przypadły zawodnikom z Dubai Stud. Trzy konie o imionach zaczynających się od „D”, obecne w Wels, zajęły wysokie miejsca na podium, pod nieobecność rywali z Al Shaqab, którzy z kolei triumfowali w Berlinie. Aż ciśnie się na usta pytanie, czy

trenerzy – albo właściciele – umawiają się, dokąd zawieźć swoje konie, by podzielić się medalami… Oczywiście taka sytuacja jest mało prawdopodobna, ale nie da się ukryć, że mogło powstać takie wrażenie. A tytuł Najlepszego Konia Pokazu przypadł Ajman Stud.

Jednocześnie z pokazem międzynarodowym zorganizowano Narodowy Pokaz Austrii. Rozwiązano

to w ten sposób, że konie austriackie startowały w klasach razem z zagranicznymi, po czym kwalifikowały się do jednego z dwóch finałów: międzynarodowego bądź tylko austriackiego. Czempionaty te rozegrano oddzielnie. Dzięki temu, zamiast rozciągać imprezę na 3 dni, wszystkie klasy (prócz dwóch) zakończono w sobotę. Finały odbyły się w niedzielę.

Klasy liczyły sobie od 2 do 9 uczestników. Najwięcej koni stawiło się w klasie klaczy 3-letnich (9), najmniej w klasach klaczy 11-letnich i starszych, ogierów 4-6-letnich oraz ogierów 11-letnich (po 2). Pokaz sędziowali: Gianmarco Aragno (Włochy), Koenraad Detailleur (Belgia), Manfred Hain (Niemcy), Bruce McCrea (Saudi Arabia), Renata Schibler (Szwajcaria) i Marc Veray (Francja).

Młodzież w hali rusza się nieśmiało

Pokaz rozpoczęły klaczki roczne grupy A (6 zawodniczek), mocnym akcentem, bo pierwsza na ring wkroczyła córka Emandorii AJ Emana (po AJ Mardan) z Ajman Stud. I od razu padła pierwsza „20” – za głowę z szyją. Jednak drobniutka, późno urodzona, bo lipcowa, klaczka, bardziej pasowałaby do klasy źrebiąt. Z notą 90,00 uplasowała się na 3. pozycji. Na pewno nieraz jeszcze będziemy oklaskiwać ją na innych pokazach, gdy nieco dojrzeje. A rokuje obiecująco! Na

drugim miejscu sklasyfikowano polską Westurę (Eden C – Wieżyca/Ekstern), hod/wł. Waldemara Bąka – 90,13. Klasę wygrała D Safana (Marajj – FT Shaella/Shael Dream Desert) z Dubai Stud (91,16). Obie te klaczki otrzymały od wszystkich sędziów po 18,5 za ruch i okazało się to i tak bardzo dobrą notą. Niestety w dość niewielkiej hali w Wels konie, zwłaszcza młode, miały trudności z pokazaniem ruchu. Pod tym względem często, jako widzowie, czuliśmy niedosyt. W

klasie roczniaczek grupy B (7 uczestniczek) zwyciężyła ponownie reprezentantka Dubaju – D Heba (SG Labib – Hudha/Gazal Al Shaqab, 90,0), przed polską Ginessą (Shanghai EA – Ginerva/Werbum), również hodowli i własności Waldemara Bąka (89,5). Mieliśmy wiec niejako powtórkę wyniku z klasy A. W pierwszej piątce zmieściła się jeszcze, na 3. pozycji, polska Windorka (Shanghai EA – Wonder Girl/Etnodrons Psyche, 89,25), hod/wł. StanRed Arabians.

Następnie na ring wkroczyły ogierki roczne. W obu grupach wystąpiły po 3 konie. Grupę A wygrał w rewelacyjnym stylu reprezentant Ajman Stud AJ Azzam (AJ Mardan – Ysadora/Marean Al Shaqab), z imponującym wynikiem 92,63, w tym 3×20 za typ i 2×20 za głowę z szyją. Wyjątkowo wysokie noty otrzymał też za ruch: 4×19. Druga klasa należała do ogierka z Dubaju D Karrar (Gazal Al Shaqab – D Noor/DA Valentino) – 91,63.

Siedem klaczek 2-letnich stawiło się na arenie bez ociągania – trzeba powiedzieć, że nie mogliśmy narzekać na rytm i tempo pokazu. W tym gronie mieliśmy dwie wyraźne faworytki, znane nie tylko z pokazów ubiegłorocznych, ale i z tegorocznego kwietniowego Tulip Cup. AJ Barari (Vervaldee – La Bella Versa FR/Versace), czempionka z Holandii, tym razem ustąpiła miejsca wiceczempionce tamtego pokazu Sylvatice K.A. (QR Marc – Sharm DS/Royal Colours) z

Knocke Arabians. Tę ostatnią sędziowie ocenili na 91,38 pkt., podczas gdy AJ Barari na 91,0. W pierwszej piątce znalazła się polska Brida of Shanghai (Shanghai EA – Bajaderka/Złocień), hod/wł. Moniki Luft (4. miejsce).

Klasa ogierów 2-letnich liczyła 5 zawodników. Był wśród nich polski Cetulion (Kahil Al Shaqab – Cetula/El Nabila B), hod/wł. Waldemara Bąka, dla którego (oraz dla prezentującego konie tego właściciela Marka Demczuka) był to bardzo udany pokaz – aż trzy konie w finałach, w tym wspomniany właśnie Cetulion, sklasyfikowany na 2. pozycji z notą 89,13. Wśród nagrodzonej piątki (w tym przypadku była to cała klasa) mieliśmy jeszcze jednego reprezentanta, Echo Achillesa (Shanghai EA – Echo Afrodyta/Piaff) z Chrcynna, na trzecim miejscu. Klasę, z notą 90,5, wygrał austriacki Al Nadir (Ajman Moniscione – Al Dafina/Mahadin).

W najliczniejszej klasie, klaczy 3-letnich, udało się zwyciężyć polskiej zawodniczce. Tej sztuki dokonała w ręku Geralda Kurtza Wersa (Ekstern – Wasa/WH Justice), hod/wł. Falborek Arabians. Z notą 91 pkt (w tym zupełnie wyjątkowa w Wels „20” za ruch!) pokonała austriacką rywalkę DA Jakartę (Lawrence El Gazal – DA Juss Diva/WH Justice, 90,88), hod/wł. Cornelii Kolnberger. Trzecia była (90,75), z aż dwiema „20″ za ruch, El-Schanel (Ekstern – Entorja/Gazal

Al Shaqab), hod/wł. Wojciecha Parczewskiego. Zaraz potem Polska mogła powitać kolejnego zwycięzcę klasy pochodzącego z naszego kraju. Został nim 3-letni Fair (AB Jamil La Piana – Fila/Oset), hod. ZPH Parys, wł. Idrissa Hassana. W gronie czterech zawodników pokonał, z notą 90,5, Eternisa (Bint Matis – Eksterna/Ekstern, 89,63), hod. Falborek Arabians, wł. Mohammeda Rouimi.

Konie starsze. Nagroda dla Najlepszego Konia z Polski trafia do Chrcynna

Zaledwie trzy klacze 4-6-letnie ujrzeliśmy na ringu w Wels, ale zwyciężczyni, austriacka Wadad Zamani (Laheeb – Zena Al Buraq/Al Manar), uzbierała aż 92 pkt. Druga była Espina (Ekstern – Estrala/Werbum), hod. SK Kurozwęki Jean-Marie Popiela, wł. Idrisa Hassana (90,5). Za to klaczy 7-10-letnich było aż osiem i wśród nich wyróżniła się Chaos Persefona (Poganin – Ceres/Ganges) z Chrcynna, która została później nagrodzona jako Najlepszy Koń z

Polski dzięki najwyższej spośród naszych zawodników nocie: 91,75. W klasie musiała jednak ustąpić miejsca austriackiej Bint Tahanie (Suhal Al Nasser – Tahanie/Ibn Morafic, 91,88). Z dwóch klaczy 11-letnich i starszych lepszą (90,75) okazała się NA Liliara (Nagadir – Lilia/Narav Ibn Aswan).

W klasie ogierów 4-6-letnich rywalizowały belgijski Espressivo (QR Marc – Emocja/Monogramm) z polskim Echo Marsem (Ajman Moniscione – Echo Kirke/Ecaho) z Chrcynna. Zwyciężył ten pierwszy z notą 91,75. Chrcynneński wychowanek zajął drugie miejsce również w kolejnej klasie, og. 7-10-letnich (4 zawodników). Echo Adonis (Al Maraam – Echo Kallisto/Pamir), bo o nim mowa, uzyskał 90,5 pkt, podczas gdy jego rywal Marjan Albidayer

(Marajj – Pustynna Droga/Laheeb) zdobył ich 91,25. I tak w obu tych klasach zagraniczne konie od polskich matek pokonały swych zarejestrowanych w PASB kuzynów. Ostatnią klasę, og. 11-letnich wygrał austriacki Al Espri (Mahadin – Al Aliha/DWD Tabasco), któremu wystarczyła do tego nota 88,5.

La Movida Open House z coraz większym rozmachem

Sobotni wieczór większość uczestników i gości pokazu spędziła u Ferdinanda Huemera w La Movida Arabians. Odkąd właściciel tej stadniny przestał zajmować się organizacją pokazu w Wels, mocniej postawił na rozwój swojej prywatnej prezentacji. Dziś to transmitowana online, ciesząca się wielkim powodzeniem impreza, podczas której goście oglądają rezultaty pracy i pasji hodowcy. Ferdinand Huemer przyznał, że nie byłoby jego programu hodowlanego bez kilku osób: Lenity Perroy z Brazylii, Sigi Siller z Om El Arab (Kalifornia) oraz Michaela Byatta (Texas) i Szejka Hamada Alego Al Thani (Katar). Większość koni z jego stajni nosi w sobie krew koni urodzonych u tych właśnie hodowców. Pokaz zainaugurowała największa i najbardziej oczekiwana gwiazda – ZT Marwteyn (Marwan Al Shaqab – ZT Ludjteyna/Ludun El Jamaal), reproduktor własności Michaela Byatta, wyhodowany w Argentynie przez zmarłego nie tak dawno księcia Zichy Tissen. Ogier wkroczył na arenę przy dźwiękach utworu Metalliki i zaprezentował się nadzwyczaj efektownie, demonstrując

ognisty temperament i urodziwą głowę na pięknej szyi. Gospodarz również na koniec prezentacji zostawił coś wyjątkowego. Pokazał bowiem jubilata, 30-letniego syna El Shaklana CH El Brillo, któremu zawdzięcza niejeden sukces hodowlany. Uwagę publiczności przyciągnęły także klacze, wsród nich siwa, fantastycznie się ruszająca Rihanna El Hadiyah (Al Hadiyah AA – Reza El Bri/El Brillo) oraz kara Dominga El Justice (WH Justice – Pandora El Jamaal/Ali Jamaal).

Czempionat Austrii. Hanaya Arabians bierze (niemal) wszystko

Niedzielne finały, jak wspomnieliśmy, miały wersję międzynarodową i lokalną. Narodowy Czempionat Austrii zdominowały konie z kolekcji p. Nayli Hayek z Hanaya Arabians. Trzeba przyznać, że dzięki zakupom właścicielki kojarzonej z takimi markami jak Swatch czy Longines, poziom austriackiego finału wyraźnie się podniósł. Czempionką klaczy młodszych została Hanaya Farfoura (Kenz Albaydaa – Bint Fariha Magidaa/Thee Desperado), przed swą koleżanką stajenną Hanaya Jaseebah, po tym samym ojcu, od klaczy Imhajaa/Immel. Brąz trafił do 3-letniej DA Jakarty, wyróżnionej także nagrodami za najlepszy ruch oraz dla najlepszej klaczy wyhodowanej w Austrii. Ten tytuł zdobyła dzięki najwyższej nocie.

Wychowankowi p. Hayek og. Hanaya Labid (Laheeb Al Nasser – ZT Assfasikha/Assad) przyznano srebro ogierów młodszych. Pokonał go Al Nadir, uhonorowany również nagrodą dla najlepszego ogiera urodzonego w Austrii. Trzecim był Scahrteyn Ara (ZT Marwteyn – AV Scahrlett/Om El Bahreyn), który najwyraźniej kontynuuje tradycje nadawania koniom imion nie do wymówienia i nie do zapamiętania. Wśród klaczy starszych triumfowały wyłącznie konie własności Hanaya Stud, wyhodowane w Izraelu i USA: Wadad Zamani (także Najlepszy Koń Egipski Pokazu), przed Bint Tahanie i Alią Lahab RSA (Al Lahab – Alia Valentino/Thee Desperado). Złotym medalistą ogierów starszych został Marjan Albidayer, przed Al Hambra’s Royal (WH Justice – Al Dafina/Mahadin) i Al Espri.

Polska na podium, choć bez złota

Dla kibiców z Polski ważniejsze były oczywiście wyniki finału międzynarodowego. Mieliśmy nadzieje na medale, choć kolor złoty wydawał się poza zasięgiem. Te przeczucia się potwierdziły. Polskie konie zdobyły 2 x srebro – Wersa i Fair, oraz 4 x brąz: Westura, Eternis, Chaos Persefona oraz Echo Mars. Dodatkowo El-Schanel nagrodzono za najlepszy ruch.

Z ciekawą sytuacją mieliśmy do czynienia w czempionacie klaczek rocznych. Na cztery finalistki, dwie należały do Dubai Stud i dwie do Waldemara Bąka. Polski hodowca miał więc przynajmniej jeden medal w kieszeni. W końcu na podium stanęły dwie reprezentantki Dubaju – D Safana oraz D Heba oraz Westura. Wśród ogierów rocznych triumfował bezapelacyjnie AJ Azzam, wybrany potem Najlepszym Koniem Pokazu. Srebro trafiło do D Karrara z Dubaju, brąz do belgijskiego (Dion Arabians) Iconycc-D (Ajman Moniscione – Khabala/Nagadir). Czempionką

klaczy młodszych została, zgodnie z oczekiwaniami, Sylvatika K.A. (także laureatka nagrody za najbardziej klasyczną głowę). Ale miłą niespodziankę sprawiła Wersa, pokonując faworytkę AJ Barari! W kategorii ogierów młodszych dwa medale trafiły do Polski za sprawą og. Fair i Eternisa. Złoto zdobył Al Nadir. Wśród klaczy starszych, za klaczami z Hanaya Stud – Wadad Zamani i Bint Tahanie, uplasowała się z brązowym krążkiem Chaos Persefona. Jej kolega stajenny Echo Mars powtórzył ten sukces w kategorii ogierów starszych, ustępując Espressivo (złoto) i

Marjanowi Albidayer (srebro).

Polskie konie, które tłumnie stawiły się najpierw w Berlinie, a potem w Wels, już wkrótce rozjadą się po Europie, by walczyć o kolejne trofea. „Impreza w Wels jest na pewno najpoważniejszym pokazem w tej części Europy, inaugurującym sezon pokazów europejskich najwyższej rangi” – pisała 9 lat temu P. Izabella Pawelec-Zawadzka. Obyśmy za rok znów mogli powtórzyć te słowa.

Artykuł w wersji angielskiej do pobrania jako PDF»

Z prawdziwie europejskim rozmachem rozegrano w miniony weekend (piątek-sobota, 22-23 sierpnia), w Nowych Wrońskach niedaleko Płońska, nowy pokaz, afiliowany przez ECAHO jako międzynarodowy klasy C: Al Khalediah European Arabian Horse Festival. Był to pierwszy od lat prawdziwie międzynarodowy pokaz w naszym kraju, gościł bowiem nie tylko konie zagranicznych właścicieli stacjonujące w polskich stajniach treningowych, ale też konie, które przebyły ponad tysiąc kilometrów specjalnie po to, by wziąć udział w pokazowej rywalizacji (zagraniczne konie wystąpiły również podczas II Czempionatu w Poznaniu w 2003 r. na terenie Hipodromu Wola). Częścią Festiwalu była również niedzielna gonitwa A-klasowa dla koni 4-letnich i starszych (24 sierpnia), na warszawskim Torze Służewiec, o Puchar Al Khalediah Poland Cup.

Duch śp. dyr. Jaworowskiego czuwa nad czempionatem

Organizatorem Festiwalu była Polska AKF, czyli polski oddział saudyjskiej stadniny Al Khalediah, która organizuje wielki międzynarodowy festiwal koni pod Rijadem – PSAIAHF. Polskiej wersji imprezy saudyjski właściciel na pewno nie ma powodu się wstydzić. Dopisały konie (106 zgłoszeń, 95 koni obecnych, w tym kilkanaście z zagranicy), dopisała pogoda (żadne niespodzianki aury nie zburzyły programu) i dopisali goście, którzy chwalili potem przyjazną atmosferę pokazu. Wygodne ciągi komunikacyjne, sprzyjające integracji obu sektorów dla wystawców i publiczności, obszerny namiot VIP, wyposażony z elegancją i dbałością o komfort widzów (miękkie krzesła!),

dobrze dobrana muzyka, ze specjalnie na potrzeby tej imprezy skomponowanym motywem przewodnim, autorstwa młodego polskiego muzyka Artura Telakowca, imponujące bandy świetlne wokół ringu, na których pojawiały się logotypy sponsorów klas i patronów medialnych. I – last but not least – porządne toalety. To dla ludzi. A dla koni przestronne boksy w namiotowych stajniach na najwyższym poziomie. Pokaz przebiegał sprawnie, bez opóźnień i przedłużających się przerw – asystent ringmastera Mateusz Jaworski

uwijał się jak w ukropie, by karty sędziowskie trafiły jak najszybciej do sekretariatu, a Wiesław Pawłowski, który odpowiadał za sprawdzanie i publikowanie rezultatów, błyskawicznie wprowadzał dane do komputera. Po każdej klasie goście otrzymywali wydruki z wynikami. Pokaz prowadzili razem – po dłuższej mikrofonowej przerwie – Monika Luft i Artur Orzech. Podkreślić należy świetną pracę ekipy „Świata Koni”, która realizowała transmisję online.

Pokazowi towarzyszyły niemałe emocje, a to z racji cennych nagród, zapewnionych przez organizatora. Cztery samochody marki mercedes (po dwa klasy A i klasy CLA) wyjechały do Michałowa. Kierowana przez dyr. Jerzego Białoboka stadnina nie dała żadnych szans innym uczestnikom, mimo że na ringu oglądaliśmy prawdziwe gwiazdy, które mogłyby być równie dobrze ozdobą każdego pokazu klasy A – w tym młodzieżową wiceczempionkę świata z 2006 roku Panareę by Palawan, czy tegorocznych triumfatorów z Chantilly Mounirę J oraz Gallardo J. Ale Michałów przywiózł do Nowych Wrońsk, prosto z Pokazu Narodowego w Janowie, swą najlepszą stawkę koni, wraz z tegorocznymi Narodowymi Czempionami. Ta reprezentacja okazała się nie do

pobicia. Być może też nad czempionatem czuwał z góry śp. dyr. Ignacy Jaworowski, który 90 lat wcześniej (w 1924 roku) przyszedł na świat właśnie tutaj – w posiadłości ziemskiej, obejmującej teren zajmowany dziś przez stadninę Polska AKF, o czym przypomniał w liście powitalnym gospodarz Festiwalu, Hubert Kulesza. Po latach, wynik czempionatu jest niejako potwierdzeniem decyzji hodowlanych dyrektora Jaworowskiego: cała czwórka czempionów pochodzi bowiem od matek po Eksternie – dumie dyr. Jerzego Białoboka, synu wydzierżawionego przez dyr. Jaworowskiego do Michałowa ogiera Monogramm.

Klaczki roczne: polskie „kahilki” kontra reszta świata

Klasę klaczek rocznych podzielono na dwie podgrupy, A i B. Pierwszą z nich (9 uczestniczek) wygrała przyszła brązowa medalistka klaczek AJ Sayeda (Vervaldee – Sweet Caroline LL/Legacy of Fame), hod/wł. Ajman Stud. Zawodniczka przyjechała z Niemiec wraz z innymi podopiecznymi trenera Franka Spoenle. I ona to otrzymała pierwszą „20”, która padła w pokazie – za ruch. Druga była wspomniana wcześniej Mounira J (Emerald J – Magnificent Lady J/Extreme), przyszła srebrna medalistka, należąca do Al Muawd Stud (Arabia Saudyjska), a będąca wychowanicą p. Christine Jamar z Belgii. To właśnie z ekipą Jadem Arabians klaczka

przybyła do Nowych Wrońsk. Na trzecim miejscu uplasowała się kolejna klaczka z Ajmanu – AJ Barari (Vervaldee – La Bella Versace FR/Versace). Pierwsze dwa miejsca w każdej klasie nagradzano zegarkami szwajcarskimi, trzecie zestawem wiecznych piór, a kolejne dwa wiecznymi piórami specjalnej, dedykowanej edycji. Grupę B klaczek rocznych (11 rywalek) wygrała michałowska Pustynia Kahila (Kahil Al Shaqab – Pustynna Malwa/Ekstern), brązowa medalistka z Janowa i – jak się wkrótce okazało – złota medalistka pokazu w Nowych Wrońskach. Klaczka

otrzymała od sędziów same najwyższe noty za typ i jedną „20” za ruch, a jej nota końcowa wyniosła 94 punkty, co należy podkreślić, jako że sędziowie – mimo bardzo wysokiego poziomu zgłoszonych koni – wcale nie szafowali nadmiernie „dwudziestkami”. Za nią uplasowała się inna michałowska córka og. Kahil Al Shaqab Parmania (od Parmana po Al Maraam), a na trzecim miejscu jeszcze jedna polska „kahilka”, tym razem z Janowa – Prometida (od Panonia/Eukaliptus), srebrna medalistka klaczek rocznych z Białki.

Wśród klaczek dwuletnich (8 uczestniczek) górą były janowskie reprezentantki linii Scherife – Anawera (Piaff – Altamira/Ekstern) i Atanda (Eden C – Atma/Ekstern), które rozdzieliła należąca do Wojciecha Parczewskiego Angelina (Elmaran – Antalia Bay DD/El Amin). Klaczka z Best Arabians była pierwszą reprezentantką polskiej hodowli prywatnej, której udało się dostać do finału. W klasie klaczy trzyletnich (12 rywalek) prywatni hodowcy z Polski mieli mniej szczęścia bądź też ich wychowanki mniej spodobały się sędziom. Pierwsze miejsce zajęła Inspired Najla (Ajman Moniscione – Natalia/Narym) z Ajman Stud, drugie podopieczna Jadem Arabians Mississipi J (QR Marc – Magnificent Lady J/Extreme), a trzecie janowska córka Eksterna El Fada (od El Fatha/Entyk). W tej klasie zwyciężczyni „błysnęła” najwyższą notą za typ, a finalistka z drugiego miejsca dwiema „20” za głowę z szyją.

Morion czaruje sędziów

Po przerwie na lunch przyszła kolej na ogiery młodsze. Spośród roczniaków (13 zawodników) sędziów (i publiczność!) zdecydowanie oczarował michałowski Morion (Kahil Al Shaqab – Mesalina/Ekstern), który zakończył rywalizację z dwiema „20” za typ i kolejną za głowę z szyją. Wysoka nota końcowa 93,83 następnego dnia przełożyła się na złoty medal i kluczyki do mercedesa. Czempion z Białki i Janowa, podobnie jak jego starszy kolega stajenny Equator, ma z całą pewnością swoje „pięć minut”. Będziemy z ciekawością oczekiwać jego występów poza

granicami naszego kraju. W Polsce nie ma w tej chwili mogącego mu zagrozić rywala. Na drugim miejscu sklasyfikowano przyszłego srebrnego medalistę (i jednego z dwóch reprezentantów polskiej hodowli prywatnej na podium) og. Lord El Shawan (FA El Shawan – Lady Serenada/Ekstern), hod/wł. Małgorzaty i Józefa Pietrzaków, dla którego jest to kolejny, po Bukszy, srebrny medal w tym sezonie pokazowym. Trzeci był janowski syn aktualnej Czempionki Polski Pepity po Ekstern oraz og. Kahil Al Shaqab – Pitawal.

Ogiery 2-letnie stawiły się mniej licznie – było ich tylko 6 w klasie. Najlepszy okazał się czempion z Białki oraz Bukszy Eurogrant OZ (Ajman Moniscione – Ekspiacja/Emigrant), hod. izraelskiej (Ofer Meiri & Yitzhak Dror), a będący współwłasnością SO Białka i tandemu z Izraela. Następny był Psyche Ull (Forteynas Magic – Psyche Victoria/Ekstern) z Chrcynna, kolejny prywatny koń w finale, i Agordat (Echo Ofira – Altara/Gazal Al Shaqab), hod/wł. Janusza Ryżkowskiego.

Klasa ogierów trzyletnich była najszczuplejszą ze wszystkich pod względem liczebności – zaledwie czterech uczestników, tak więc wszyscy wyszli do dekoracji. Na czele białecki Cefir (Eryks – Celina/Metropolis NA), srebrny medalista z Bukszy, za nim Gajman PS (Ajman Moniscione – Gracja Bis/Monogramm), hod. Przemysława Sawickiego, wł. Al Safinat Stud – późniejszy brązowy medalista ogierków, który dorzucił medal z Nowych Wrońsk do brązowego medalu z Bukszy – i Gotico (WH Justice – Ginga/Galba), hod/wł. Piotra Podgórnego z M Arabians.

W piątek – przed wieczorem, który należał do bankietowiczów i zespołu Żuki – zdążyliśmy jeszcze obejrzeć klasę klaczy 4-6-letnich (8 uczestniczek). I tu znów dała się zauważyć silna przewaga Michałowa. Klasę wygrała Zigi Zana (QR Marc – Zagrobla/Monogramm), z „20” za typ i dwiema „20” za ruch (nota końcowa 93,17), przed Emandillą (Om El Shahmaan – Espadrilla/Monogramm). Na trzeciej pozycji uplasowała się Echo Aurora (Eternity Ibn Navarrone-D – Echo Afrodyta/Piaff) z Chrcynna, której wdzięk sędziowie docenili, przyznając jej „20” za typ i 2×20 za ruch (92,5). Zigi Zana w finale stanęła na podium obok swych koleżanek z Michałowa, nagrodzona brązowym medalem.

Klacze ruszają się jak diabli!

W sobotę uczestników i gości przywitał prawdziwie jesienny chłód, ale obyło się bez deszczu, który niestety był udziałem zawodników, biorących udział w niedzielnej gonitwie, w ramach tego samego Festiwalu. Pozostały do rozegrania klasy klaczy 7-letnich i starszych (tę grupę wiekową podzielono na dwie sekcje) oraz klasy ogierów starszych. Wśród klaczy najstarszych było najwięcej wakatów – z grupy A wycofano 2 klacze, z grupy B trzy i w efekcie obie liczyły po pięć klaczy. Ale za to jakich! W grupie A wystąpiły m.in. międzynarodowe

multiczempionki z Chrcynna – Chaos Persefona (Poganin – Ceres/Ganges) i Psyche Victoria (Ekstern – Pallas Atena/Ecaho) oraz michałowska gwiazda Wilda (Gazal Shaqab – Wilga/Ekstern); w grupie B – m.in. wspomniana wyżej młodzieżowa wiceczempionka świata Panarea by Palawan (WH Justice – Palawan/Padrons Ghibli), wyhodowana we Włoszech przez Michele Boscarino, a będąca własnością Ajman Stud, i dwie córki Monogramma, stanowiące dziś michałowską klasykę: 19-letnia Palmira (od Palestra/Penitent) oraz 20-letnia Georgia (od Gizela/Palas), obwołana tydzień wcześniej w Janowie Polską Narodową Wiceczempionką Klaczy

Starszych. Wilda powaliła sędziów niemal na kolana, bo przyznali jej: 3×20 za typ, 2×20 za głowę z szyją i 3×20 za ruch. Jej nota końcowa 94,33 była drugą najwyższą notą pokazu. Wychowanki Chrcynna zajęły miejsca drugie i trzecie, a ich noty za ruch (19,5-20-20 oraz 19,5-20-19,5) odzwierciedliły znany miłośnikom polskich arabów fakt, że konie z SK Chrcynno-Pałac potrafią się ruszać jak mało które.

Najwyższa nota pokazu, jak się wkrótce okazało, trafiła do Georgii. 3×20 za typ i 3×20 za ruch plus wysokie noty za inne cechy (w tym „19” za kłodę) dały jej wynik 94,5! Palmira (94,17, w tym 2×20 za typ, „20” za głowę z szyją i 3×20 za ruch) była druga. Panarea by Palawan trzecia, ale gdyby przyznawano nagrodę za najpiękniejszą głowę, to ona byłaby laureatką, ponieważ cała trójka sędziów uznała, że zasługuje na „20” za tę cechę. Kolejne dwie „20” otrzymała za typ (nota końcowa 93,67). Niewątpliwie klasy klaczy starszych były niezwykle widowiskowe i każdy organizator pokazu byłby dumny, mając u siebie na ringu konie tej jakości.

Efektowne ogiery starsze

Ale i ogiery zaprezentowały się efektownie. Wśród 4-6-latków (7 zawodników) najwyższe noty otrzymał michałowski Equator (QR Marc – Ekliptyka/Ekstern), świeżo mianowany Narodowym Czempionem Polski Ogierów Starszych: 3×20 za typ, 20 za głowę z szyją i 3×20 za ruch (93,67). Za nim uplasował się pochodzący z Niemiec (Gestüt Osterhof) Juwel OS (WH Justice – Swana/Kubinec), a następnie prywatnej hodowli (Jana Głowackiego) Eternal (FS Bengali – Ewitacja/Ganges). Ogiery 7-letnie i starsze (również 7 uczestników) powitały na pierwszym miejscu michałowskiego syna Kwestury/Monogramm Kabsztada (po Poganin) – „20” za typ i 3×20

za ruch – na drugim janowskiego Palatino (Pesal – Palmeta/Ecaho), a na trzecim belgijskiego Hypnotic Ibn Eternity-D (Eternity Ibn Navarrone-D – WH Marissa Rose/Magnum Psyche), hod. Dion Arabians, wł. Detrimmo NV. Tenże, występujący z nr 100, zebrał po „20” za typ i głowę z szyją, ale nieco obniżone oceny za kłodę spowodowały, iż nie dostał się do finału. A ten był następujący: złoto i brąz dla Michałowa (Equator i Kabsztad) oraz srebro dla stadniny Osterhof (Juwel OS).

Tak więc siedem medali trafiło do Michałowa (plus nagroda Best in Show dla Moriona, który pokonał w tej ostatecznej rywalizacji starsze i bardziej doświadczone konie – Wildę i Equatora), trzy pojechały za granicę, a dwa zostały u polskich właścicieli prywatnych (brązowy medalista ogierów młodszych Gajman PS zarejestrowany jest jako własność polska).

Ostatnim akcentem dnia był koncert kilkudziesięcioosobowej Miejskiej Orkiestry Moderato Warka pod dyrekcją Artura Gębskiego. I tak dobiegł końca pierwszy europejski pokaz pod flagą Al

Khalediah. Należy mieć nadzieję, że właściciel postanowi kontynuować tę ideę, bo międzynarodowego pokazu zrealizowanego z takim rozmachem i na takim poziomie, jeśli chodzi o jakość koni, w Polsce jeszcze nie było. A cały Festiwal zakończył się w niedzielę gonitwą na dystansie 1600 m, z pulą nagród wynoszącą 52500 zł. Po emocjonującym finiszu wyścig wygrał Aziz (Nougatin – Aaran po Borysław), hod/wł. Zbigniewa Górskiego, trenowany przez Małgorzatę Łojek, pod dżokejem Martinem Srnecem.

Sędziowie:
Christina Wale (Szwecja)
Titti Gagliani (Włochy)
Claudia Darius (Niemcy)
Scott Benjamin (Kanada)

Wyniki: http://akeahf.com/results
Relacja wideo: http://www.swiatkoni.pl/videos/list.html
Galeria zdjęć Ewy Imielskiej-Hebdy

Podczas tegorocznej edycji Czempionatu Europy prowadzący do znudzenia powtarzał formułkę o pięknym mieście Weronie – być może, by pocieszyć tych wszystkich, którzy przez cały weekend nie opuszczali terenów targowych zajętych przez Fieracavalli i dla których piękno miasta było dostępne jedynie teoretycznie. Tak czy inaczej, prawdziwie zadowoleni wyjechali tylko ci, których konie przypadły do gustu sędziom.

Klaczki roczne podnoszą ciśnienie

Dwie grupy klasy klaczek rocznych od razu podniosły ciśnienie i pozwoliły dostrzec faworytki czempionatu debiutantek. W sekcji A pojawiła się pierwsza maksymalna nota, a otrzymała ją za głowę z szyją zwyciężczyni tej klasy Ajmaniah OS (Ajman Moniscione – AB Nastrapsy/Psytadel). O pół punktu (454) pokonała ona michałowską Piacollę (Enzo – Polonica/Ekstern). Także Kalahari (Ajman Moniscione – Kashira/Magnum Psyche), należąca do PPH Parys, potwierdziła swój pokazowy wdzięk (446) i weszła do finału (podobnie jak w Aachen, kwalifikację do końcowej rozgrywki otrzymywała bowiem pierwsza trójka każdej klasy). W sekcji B triumfowała austriacka M.M. Esplendida (RFI Farid – M.M. Eluise/WH Justice) ze stadniny Mario Matta, która notą 457,5 pokonała dwie wychowanki Scuderia Le Groane: SG Wendetta (Psyrasic – SG Wnusia/SDP Taylor) i SG Wisar (Ajman Moniscione – Wiolett/Pasch Vacan). Obie to przedstawicielki włoskiej sublinii założonej przez michałowską Wernerę, matkę ogiera Wares (po Piruecie). Ich sukces przypomniał o szansach, jakie ze względu na położenie są w zasięgu

hodowców z Półwyspu Apenińskiego, gdzie nie tylko roi się od pokazów, ale gdzie co dwa lata odbywa się Czempionat Europy, a i do Menton jest rzut beretem.

W finale klaczek rocznych zwyciężyła Ajmaniah OS, przed Esplendidą i Piacollą. Do Top Five weszły Kalahari i SG Wendetta. Warto zauważyć, że wszystkie medalistki to potomkinie, w różnym stopniu, ogiera Padrons Psyche, złota medalistka zaś jest nawet mocno na niego zinbredowana.

Larando nieźle sobie radzi wśród ogierków rocznych

Zmagania ogierków rocznych, także w dwóch podgrupach, zaczęły się od zwycięstwa Maestro Des Alpes (455,5), syna Marwana Al Shaqab i francuskiej klaczy Maya Des Alpes (po Simeon Sadik). Pokazujący regularnie konie z Al Shaqab Giacomo Capacci wyglądał przy mocarnym gniadoszu tak, jakby dotarła do Werony najbardziej znana stadnina z Kataru, która jednak nie ma w swoim kalendarzu tak drobnych imprez, jak Puchar Narodów, czy Czempionat Europy. Wszystkie siły, środki i ludzi „rzuci” dopiero na Paryż, ze skutkiem raczej gwarantowanym. Maestro Des Alpes pokonał ogierki Galahad Juliver i Libano MPE, oba już własności arabskiej. Pierwszy to syn ogiera WH Justice i klaczy Baswani, w stylu mix á la Ferdinand Huemer (z dominacją krwi El Shaklana i Ali Jamaala). Drugi to półbrat urodziwej Turchiya MPE, która już dawno zamieniła miejsce zamieszkania z Włoch na Brazylię.

W drugiej grupie wygrał Feuer Jade (Ajman Moniscione – Neva Bint Volga/Pamour), z małej, rodzinnej stadniny Ivana Vieidera, przed Larando (QR Marc – Laranda/Ekstern) z SK Michałów. Trzeci był Equiborn K.A., w połowie rodowodu także michałowski (QR Marc – Espadrilla/Monogramm), jedno z czterech źrebiąt z rocznika 2012 urodzonych w wyniku dzierżawy jego matki do Knocke Arabians.

W czempionatowych zmaganiach roczniaków najlepiej wypadł Maestro Des Alpes, srebrny medal otrzymał Feuer Jade, brązowy zaś Galahad Juliver.

Perfinka: największy sukces w historii jej rodzimej stadniny

Pierwsze dwudziestki na dobre pojawiły się dopiero wśród klaczy dwuletnich, co szczególnie miłe, że właśnie wtedy, gdy (w pierwszej grupie) zaprezentowała się Perfinka (Esparto – Perfirka/Gazal Al Shaqab), białecka klacz w dzierżawie do Al Muawd Stud. Z dużą przewagą wygrała klasę, otrzymując 20 pkt. za typ i dwukrotnie za ruch (466,5 pkt.). Za nią uplasowały się Talilah Al Raix (Volkov Al Raix – Harmattan Thalya/WH Justice) i Magenta K.A. (QR Marc – Migracja/Gazal Al Shaqab). W konkurencyjnej klasie zwyciężyła z notą 458,5 MZ-Djlshada (QR Marc – MZ-Djamira/Shaklan Ibn Bengali), przed ASH Mariellą (Monther Al Nasser – Alishya/Psytadel) i Enezją (Marajj – Espinezja/Psytadel) z SK Falborek Arabians (454).

Przyszłe rozstrzygnięcie czempionatu klaczy młodszych zwiastowała jednak dopiero rywalizacja trzylatek. Nastya OS, półsiostra Ajmaniah OS, po Marajju, zdominowała tę klasę, zdobywając m.in. po trzy „20” za typ oraz za głowę z szyją (465,5). Dopiero za nią sklasyfikowano belgijską Orfę

D’Arab K.A. (QR Marc – OSO Axotica/Monogramm) i chrcynneńską Echo Aurorę (Eternity Ibn Navarrone-D – Echo Afrodyta/Piaff), która uzbierała 457,5 pkt.

W walce o medale wygrała klacz własności Ajman Stud, a Perfinka musiała zadowolić się „tylko” srebrnym medalem – ale i tak jest to największy sukces klaczy białeckiej hodowli na pokazie tytularnym w całej jej, ponad trzydziestoletniej, historii!

Ogiery młodsze z Włoch wykorzystują swoją szansę

Brak niektórych graczy, ale i siła własnej hodowli w klasach ogierów młodszych i w samym czempionacie pozwoliły na duże sukcesy koni z Włoch.

Dali (Lazaal – Elektra/Hadidi) wygrał klasę dwulatków (454) i sięgnął później po złoty medal, Jamaal di Mar (Marajj – Calyenna El Jamaal/Ali Jamaal) ograł zaś pozostałe trzylatki (455,5) i zdobył srebro. Po brąz sięgnął trzylatek Al Marid (Al Milan – Bafra B/El Nabila B, nota 454), a do Top Five weszły jeszcze hiszpańskiej hodowli Sultan Al Shaqab po Amir Al Shaqab i włoskiej – JM Aramis po Stivalu. Jako ciekawostkę należy odnotować, że dwa z nich pochodzą z linii żeńskich, które na skutek wyboistych kolein polskiej historii „wypadły” na dobre z naszej hodowli. Jamaal Di Mar pochodzi z linii Caramba (Gumniska), zaś Sultan Al Sahaqab z linii Zoe (Sachny).

Klacze starsze z Polski dominują bezapelacyjnie

Można zaryzykować twierdzenie, że o ile organizatorzy Czempionatu Europy pewnie by nie zauważyli nawet, gdyby nie dotarły młode araby z Polski, to już brak starszych koni byłby dla nich prawdziwą klęską, na granicy odwoływania lub łączenia niektórych klas. Dla promocji koni tej rasy z metką „made in Poland” to prawdziwa szansa, wykorzystywana na szczęście w stu procentach.

Obie grupy klas dla klaczy 4-6-letnich wygrały polskie araby. Najpierw błysnęła janowska Primera (Eden C – Preria/Ararat), zdobywając 3×20 za typ, 3×20 za głowę z szyją oraz 1×20 za ruch (465 pkt.). Dzięki temu pokonała Al Princess Alihę (WH Justice – Al Aliha/DWD Tabasco) oraz michałowską Warangę (QR Marc – Wilga/Ekstern). W drugim rozdaniu Psyche Kreuza (Ekstern –

Pallas Atena/Ecaho) z SK Chrcynno-Pałac pokonała typem Pilarosę (Al Adeed Al Shaqab – Pilar/Fawor), przy tej samej liczbie punktów (465,5), zdobywając 1×20 za głowę z szyją oraz 5×20 za ruch (jedyna tak wysoka ocena za tę cechę podczas całego czempionatu!). Do nich dołączyła w czempionacie włoska Naisma (Ajman Moniscione – Elvissa/Pamir), córka wychowanki Janowa Podlaskiego.

W klasie klaczy 8-9-letnich polska dominacja była całkowita, nie tylko pod względem liczebności, ale i jakości. Przy pełnej widowni (chętnych było więcej niż wolnych miejsc), na osiem uczestniczek

aż sześć pochodziło z Polski. Pierwsza piątka wyglądała jak na polskim czempionacie narodowym: Emandoria (470,5, w tym 9×20), Pistoria (467,5), Altamira (466), Cenoza (466) i Biruta (460,5). Dziewięć „20” dla Emandorii (Gazal Al Shaqab – Emanda/Ecaho) to także duża radość dla jej dzierżawcy, ale i zakupiona na aukcji Biruta (Ekstern – Bajada/Pamir) z Halsdon Arabians też świetnie sprawdza się w roli ambasadorki polskiej hodowli.

Wśród klaczy 10-letnich i starszych było podobnie. Do czempionatu awansowała cała pochodząca z Polski trójka, czyli Emira (470 pkt., w tym 6×20), Palmeta (467,5, w tym 5×20) i Etnologia (466,5, w tym 7×20). Dzierżawiona przez Ajman Stud córka Laheeba i Embry była poza konkurencją,

natomiast zwycięstwo Palmety (Ecaho – Pilica/Fawor) nad Etnologią (Gazal Al Shaqab – Etalanta/Europejczyk) z Halsdon Arabians było dość nieoczekiwane. Sędziowie dali obu klaczom po 2×20 za typ, po 1×20 za głowę z szyją, a także 2×20 za ruch (Palmeta) i 4×20 za ruch (Etnologia).

W czempionacie już niespodzianek nie było. Wygrała, zgodnie z przewidywaniami, Emandoria, której droga po „trójkoronę” w kategorii klaczy starszych wyraźnie się skróciła. Srebro zdobyła Primera, brąz Emira. Chrcynno-Pałac zostało wyróżnione tytułem Top Five dla Psyche-Kreuzy, podobnie jak Janów analogicznym tytułem dla Pilarosy.

5×20 za typ dla Shanghaia E.A.

Jak zwykle, wiele emocji przyniosła klasa ogierów cztero-sześcioletnich, zamieniając się przy tym w rywalizację saudyjskiego dzierżawcy z kuwejckim. Stadnina Al Nayfat Stud zamarzyła o medalu dla francuskiej hodowli ogiera Mascot Des Alpes (Marwan Al Shaqab – EAMT Marihuana/BJ Thee Mustafa). W ręku włoskiego prezentera (Giacomo Capacci) spisał się on bardzo dobrze: 2×20 pkt. za typ, 1×20 za głowę z szyją oraz 3×20 za ruch. Jego wynik (466,5) wprawił nawet w niepokój prezentera Paolo Capecciego, który wychodził na ring z faworytem – ogierem Shanghai E.A. (WH Justice – Salymah/Khidar). Stadnina Al Asayel miała jeden cel – tytuł. Po ogłoszeniu pierwszych wyników wszyscy zainteresowani odetchnęli z ulgą. 5×20 za typ (jedyny tak oceniony koń w całym czempionacie) i 3×20 za głowę z szyją dały Shanghaiowi wygraną w

klasie (467,5). Do pierwszej dwójki dołączył jeszcze belgijski Espressivo (QR Marc – Emocja/Monogramm).

Wśród ogierów 7-9-letnich już takiego napięcia nie było. Wygrał faworyt Im Bayard Cathare (Padrons Immage – Shamilah Bagheera/Nadir I) z notą 468, drugi był janowski Palatino (Pesal – Palmeta/Ecaho, 465,5), trzeci austriacki Al Fakhir (Mahadin – Al Estrella/Essteem, 462). Podobnie w ostatniej klasie, ogierów 10-letnich i starszych. Wśród czwórki rywali znów zapachniało polskim czempionatem narodowym… Po tej rywalizacji SK Michałów musiał uznać wyższość wychowanka SK Janów Podlaski. Syn Laheeba i Pohulanki/Pepton Poganin (467,5, w tym 2×20 za ruch) zdecydowanie bardziej bowiem przypadł do gustu sędziom niż potomek Eksterna i

Ekspozycji/Eukaliptus Esparto (457,5), ale oba ogiery i tak trafiły do czempionatu.

W finale Shanghai E.A. wygrał jednogłośnie i tym samym był to pierwszy złoty medal pokazu tytularnego dla Kuwejtu w historii pokazów koni arabskich. Kawaleria Omanu cieszyła się ze srebra dla Im Bayard Cathare, a ekipa z Janowa z brązu dla Poganina. W Top Five znalazły się Mascot des Alpes i Palatino.

Najwięksi triumfatorzy z Werony 2013

Gdyby pokusić się o klasyfikację medalową, to bezapelacyjnym zwycięzcą okazałby się Ajman Stud, a to dzięki mądrym dzierżawom z Michałowa oraz udanym zakupom w Osterhofie. Dzięki nim trzykrotnie zabrzmiał hymn ZEA dla zwycięzców (Ajmaniah OS, Nastya OS i Emandoria), a do

kompletu przydał się jeszcze brązowy medal (Emira).

Ale i polscy kibice powinni czuć się usatysfakcjonowani: 6 medali i 4 tytuły Top Five dla polskiej hodowli to bardzo dobry wynik. Przypomnijmy: 1x złoto – Emandoria (najwyższa nota pokazu!), 2x srebro – Perfinka i Primera, 3x brąz – Piacolla, Emira, Poganin, Top Five: Kalahari, Psyche Kreuza, Pilarosa, Palatino. I ten jeden, jakże istotny szczegół: w Czempionacie Klaczy Starszych na podium znalazły się wyłącznie reprezentantki polskiej hodowli.

Wyniki

Klacze Starsze
Złoto
Emandoria (Gazal Al Shaqab – Emanda/Ecaho), hod. SK Michałów, w dzierżawie do Ajman Stud (ZEA)
Srebro
Primera (Eden C – Preria/Ararat), hod/wł. SK Janów Podlaski
Brąz
Emira (Laheeb – Embra/Monogramm), hod. SK Michałów, w dzierżawie do Ajman Stud (ZEA)
Top 5
Psyche Kreuza (Ekstern – Pallas-Atena/Ecaho), hod/wł. SK Chrcynno-Pałac
Pilarosa (Al Adeed Al Shaqab – Pilar/Fawor), hod/wł. SK Janów Podlaski

Klacze Młodsze
Złoto
Nastya OS (Marajj – AB Nastrapsy/Psytadel), hod. Gestüt Osterhof (Niemcy), wł. Ajman Stud (ZEA)
Srebro
Perfinka (Esparto – Perfirka/Gazal Al Shaqab), hod. SO Białka, w dzierżawie do Al Muawd Stud (Arabia Saudyjska)
Brąz
MZ-Djlshada (QR Marc – MZ-Djamira/Shaklan Ibn Bengali), hod. Margot Zinniker (Szwajcaria), wł. Gestüt Emaj Maja & Ernst Schläpfer (Szwajcaria)
Top 5
ASH Mariella (Monther Al Nasser – Alishya/Psytadel), hod. Arabian Sun Horses (Belgia), wł. Tabori Igar (Izrael)
Orfę D’Arab K.A. (QR Marc – OSO Axotica/Monogramm), hod/wł. Knocke Arabians (Belgia)

Klacze roczne
Złoto
Ajmaniah OS (Ajman Moniscione – AB Nastrapsy/Psytadel), hod. Gestüt Osterhof (Niemcy), wł. Ajman Stud (ZEA)
Srebro
M.M. Esplendida (RFI Farad – M.M. Eluise/WH Justice), hod/wł. Mario Matt (Austria)
Brąz
Piacolla (Enzo – Polonica/Ekstern), hod/wł. SK Michałów
Top Five
Kalahari (Ajman Moniscione – Kashira/Magnum Psyche), hod/wł. PPH Parys
SG Wendetta (Psyrasic – SG Wnusia/SDP Taylor), hod/wł. Scuderia Le Groane (Włochy)

Ogiery Starsze
Złoto
Shanghai E.A. (WH Justice – Salymah/Khidar), hod. Equus Arabians (Hiszpania), w dzierżawie do Al Asayel (Kuwejt)
Srebro
Im Bayard Cathare (Padrons Immage – Shamilah Bagheera/Nadir I), hod. Richard Roques (Francja) wł. Królewska Kawaleria Omanu
Brąz
Poganin (Laheeb – Pohulanka/Pepton), hod/wł. SK Janów Podlaski
Top 5
Mascot Des Alpes (Marwan Al Shaqab – EAMT Marihuana/BJ Thee Mustafa), hod. Anne-Lise & Otto Berg (Francja), wł. Al Nayfat Stud (Arabia Saudyjska)
Palatino (Pesal – Palmeta/Ecaho), hod/wł. SK Janów Podlaski

Ogiery Młodsze
Złoto
Dali (Lazaal – Elektra/Hadidi), hod/wł. Giorgio Virga (Włochy)
Srebro
Jamaal di Mar (Marajj – Calyenna El Jamaal/Ali Jamaal), hod. Marco Franchini (Włochy), wł. Tre Stelle (Włochy)
Brąz
Al Marid (Al Milan – Bafra B/El Nabila B), hod/wł. Sax Arabians (Niemcy)
Top 5
Sultan Al Shaqab (Amir Al Shaqab – Abha Al Shaqab/Abha Fadil), hod/wł. Al Shaqab Stud (Katar)
JM Aramis (Stival – Alba Moniscione/Padrons Ghibli), hod. Giovanni Danesi (Włochy), wł. Al Aryam Arabians (ZEA)

Ogierki roczne
Złoto
Maestro Des Alpes (Marwan Al Shaqab – Maya Des Alpes/Simeon Sadik), hod/wł. Anne-Lise & Otto Berg (Francja)
Srebro
Feuer Jade (Ajman Moniscione – Neva Bint Volga/Pamour), hod/wł. Ivan Vieider (Włochy)
Brąz
Galahad Juliver (WH Justice – Baswani/Lorenzo El Bri), hod. Robert Laimgruber (Austria), wł. Al Baydaa Farm (Egipt)
Top Five
Libano MPE (Marwan Al Shaqab – Thee Rahiba/BJ Thee Mustafa), hod. Antonio Manzi (Włochy), wł. Dubai Arabian Horse Stud (ZEA)
Martice (Al Justice – Miss Marenga/Psytadel), hod/wł. Sax Arabians (Niemcy)

Sędziowie:
Gianmarco Aragno (Włochy)
Sue Woodhouse (Wielka Brytania)
Nasr Marei (Egipt)
Tamas Rombauer (Węgry)
Ferdinand Schwestermann (Szwajcaria)
Basil Jadaan (Syria)

Sympatycznym spotkaniem towarzyskim środowiska prywatnych hodowców koni arabskich w Polsce był rozegrany w miniony weekend w Buksza Polo & Riding Club k. Góry Kalwarii II Warszawski Pokaz Koni Arabskich Czystej Krwi Arabia-Polska, afiliowany przez Ecaho jako międzynarodowy pokaz klasy C. Jak pamiętamy, pierwsza edycja pokazu odbyła się dwa lata temu w Łazienkach Królewskich w Warszawie i była okazją do zaprezentowania arabów prywatnej własności (w liczbie 65) w centrum stolicy. Pokaz zgromadził wówczas także dość liczną publiczność, również spoza branży. To zrozumiałe – w centrum miasta łatwiej o widzów, niż w uroczym, ale oddalonym od głównych dróg i niełatwym do znalezienia bez

dokładnych wskazówek zakątku Mazowsza. Dlatego też w Bukszy pojawili się przede wszystkim właściciele wystawianych koni. W niedzielę, gdy odbywały się finały, zawitali dodatkowo goście jednego ze sponsorów pokazu.

Tym razem wystąpiło 51 koni, w 9 kategoriach wiekowych, a w 11 klasach, bo roczniaki obu płci podzielono na sekcje A i B (w dowolny sposób, nie zaś według dat urodzenia). Ogólny poziom okazał się dość zróżnicowany – przyjechały bowiem zarówno doświadczone w pokazach konie, np. Primadonna, Pernal czy Eternal, jak i takie, które rzadziej oglądały pokazowe ringi lub całkowici debiutanci. Największymi triumfatorami tej imprezy byli z całą pewnością pp Agata i Piotr Parysowie, których konie wygrały aż 3 klasy, zdobyły 3 złote medale i nagrodę Best in Show. Powody do radości miał też Bogdan Maślanka, który kupił wspomnianą klacz Primadonna

na trzy dni przed pokazem, a teraz może cieszyć się jej złotym medalem. Ale i wielu innych wystawców zabrało do domu pamiątkowe flot i tabliczki, a także drobne upominki ufundowane przez patronów pokazu. Udało się również zebrać fundusz nagród pieniężnych w wysokości 4800 zł, tak więc, zgodnie z przyjętymi zasadami (45% funduszu: nagrody dla zwycięzców klas; 45% funduszu: nagrody dla „złotych” czempionów, 5% funduszu: nagroda dla najlepszego konia pokazu), nagrody wyniosły: 270 zł za 1. miejsce w klasie, 360 zł za złoty medal w czempionacie i 480 zł za Best in Show.

W sekcji A i B ogierków rocznych (5 i 6 uczestników) oceny sędziów raz tylko sięgnęły 40 punktów. Ocenę tę Irina Stigler (Rosja) oraz po raz pierwszy sędziujący w Polsce Cristian Moschini (Włochy) i Josy Everars (Belgia) przyznali og. Fair (Jamil La Piana – Fila/Oset), hod/wł. PPH Parys. Sekcję A wygrał z kolei Zafaar (Stival – Zanella Van Ryad/Ryad El Jamaal), hod. Ajman Stud, wł. Idrisa Hassana (39,17). Do finałów zakwalifikowały się ponadto: El Chagall (Hassan Ashiraf – Egeriana/Poganin), hod/wł. ZPH Strusinianka i potomek

Primadonny, bohaterki szeroko komentowanego przez hodowców transferu – Primo del Prince (po Ajman Moniscione). Na podium stanęły: Fair (złoto), Primo del Prince (srebro) i El Chagall (brąz).

W klasie ogierków 2-letnich wystąpiło tylko dwóch zawodników i to z tej samej stajni – SK Chrcynno-Pałac. Dzięki temu jednak w ogóle można było rozegrać tę klasę. Oba ogierki – Gaja Re (Psyche Ares – Ganga/Emigrant) i Echo Dionizos (Eternity Ibn Navarrone-D – Echo Afrodyta/Piaff) zakwalifikowały się oczywiście do finału. Dodajmy, że Gaja Re zapisał się jako

pierwszy koń, któremu przyznano najwyższą notę – 10, za ruch. W klasie 4-latków obejrzeliśmy 4 konie, a w finale wystartowały: zwycięzca tej klasy Pernal (Esparto – Perfirka/Gazal Al Shaqab), hod. SO Białka, wł. Idrisa Hassana (wiceczempion z Wrocławia i czempion ogierków z Jesiennego Janowa 2011) i Elgast (WH Justice – Elfera/Psytadel), hod/wł. Lecha Błaszczyka. Medalistami zostali: Pernal (złoto), Gaja Re (srebro) i Elgast (brąz).

Klaczki roczne pokazały się w dwóch grupach: A (5 rywalek) i B (6 rywalek). Pierwszą z nich wygrała kasztanowata Kalahari (Ajman Moniscione – Kashira/Magnum Psyche), hod. Andrzeja Wójtowicza, wł. PPH Parys, zdobywając aż 42 punkty! I to ona później okazała się nie tylko Czempionką Klaczy Rocznych, ale również Najlepszym Koniem Pokazu. Przypomnijmy, że

niecały miesiąc wcześniej, w Białce, zdobyła brązowy medal, a więc dziś jest już utytułowaną zawodniczką. Nagrodę Best in Show wręczał prezes PZHKA Jerzy Białobok.

Grupę B wygrała Escalada (Esparto – Estrala/Werbum), hod/wł. SK Kurozwęki. W finałach klaczka ta wywalczyła srebro. Spośród dwóch klaczek, które również weszły do niedzielnego czempionatu, lepiej poszło Gratenie (Eternal – Grace/Etogram), hod/wł. SK Mała Wieś, bo została brązową medalistką. Poza podium znalazła się Matahma (WH Kaneko – Mata

Hari/Werbum), wyhodowana w Michałowie, a będąca własnością stadniny Al Safinat z Egiptu.

Klacze 2-letnie stawiły się licznie, bo aż siódemką. I po raz kolejny po zwycięstwo sięgnęła podopieczna pp. Parysów – Milka (PS Pacos – Mira/Sarmata), hod. Andrzeja Wójtowicza. Z notą 42 pkt. zdystansowała rywalki i w finale otrzymała złoto. Druga w tej klasie Bon Pari Tersk

(Pobeditel – Bapita/Piligrim), hod/wł. Stadniny w Tiersku (Rosja) zdobyła brąz. Srebro przypadło zwyciężczyni klasy klaczy 3-letnich (2 uczestniczki), wychowance Chrcynna Gai Herze (Psytadel – Gaja Selene/Emigrant). Poza podium została Jihan Al Khalediah (Forteynas Magic – Jouharat Al Khalidiah/Galba), hod/wł. Polska AKF – druga z uczestniczek klasy 3-latek.

Rozegrano tylko jedną klasę ogierów starszych. Rywalizowało w niej 5 zawodników i podział

miejsc w tej klasie decydował o medalach. Wygrał – z notą 42,33, w tym dwie „dziesiątki” za ruch – WH Kaneko MS (Marwan Al Shaqab – WHK Antiffany Bey/Beythoven MC), wyhodowany w USA przez Wendella Hansena, a będący własnością stadniny Al Safinat z Egiptu. Za nim uplasował się Echo Gazal (Pegasus – Egzyna/Eldon), hod/wł. Janusza Ryżkowskiego. Trzeci był Eternal (FS Bengali – Ewitacja/Ganges), hod/wł. SK Mała Wieś, m.in. brązowy medalista z Blommeröd 2010 i Top Five czempionatu w Wels, a także Narodowy

Wiceczempion z Janowa Podlaskiego 2009.

Klacze starsze pokazały się w dwóch klasach. Pierwszą, klaczy 4-6-letnich, wygrała Nasim Al Khalediah (Padrons Immage – Nadrat Al Khalidiah/Aja Sangali), hod/wł. Polska AKF. W ręku Marka Demczuka, z „10” za typ, zdobyła 42,5 punktu. Otrzymała nagrodę od patrona tej klasy, portalu polskiearaby.pl. W finale wywalczyła srebro, za Primadonną (Padrons Psyche – Pelargonia/Alegro), hod. Stanisława Redestowicza, wł. Bogdana Maślanki. Primadonna,

przygotowana przez Andrzeja Wójtowicza, a pokazana przez Szymona Głowackiego – brązowa medalistka ze Ströhen 2010, wiceczempionka Casino Cup z Baden 2008, czempionka i Best in Show z Drammen 2007 (by wymienić niektóre z jej osiągnięć) – w klasie klaczy 7-letnich i starszych (3 uczestniczki) zdobyła 43 punkty, a więc najwyższą notę pokazu, z „10” za typ, głowę z szyją i ruch!. Na podium stanęła jeszcze Europesa (Psytadel – Ekstera/Ekstern), hod/wł. Wojciecha Parczewskiego, przygotowana przez Piotra Żubera, a pokazana przez Geralda Kurtza. Florencja (Oset – Florena/Palas), hod. PW Halex, wł. Andrzeja Wójtowicza, została wycofana z finału.

Wszystkie konie niepolskiej własności, które zaprezentowały się podczas pokazu Arabia-Polska, to konie ze stajni treningowej Gerarda Kurtza, który zapisał też najwięcej zawodników. Do jego podopiecznych powędrowało 5 złotych medali, 3 srebrne i 3 brązowe. Szymon Głowacki zdobył z pokazywanymi przez siebie końmi jeden złoty i 3 brązowe medale. Alicja Poszepczyńska stanęła na podium dwukrotnie, z dwoma srebrnymi medalami. Marek Demczuk wywalczył z jedną ze swoich podopiecznych srebro.

Po krótkiej przerwie do austriackiego Wels zawitał znów czempionat koni arabskich – to samo miejsce, inni organizatorzy (VVÖ, Verband der Vollblutaraberzüchter Österreich Organisation, Susanne Werth-Hofbauer i Peter Urszovics) i inna kategoria: B. Impreza przypomina o tym, że jeśli jest na nią pomysł i dobra lokalizacja, to nie ma ludzi nie do zastąpienia. Jeszcze w zeszłym roku wydawało się, że nie będzie Wels bez państwa Huemerów. A jednak udało się stworzyć nowe otwarcie.

Tym razem do tak lubianego przez Polaków Wels, które jest swoistym początkiem sezonu pokazowego w naszym kraju, nie dojechały konie ze stadnin państwowych. Trwają w nich przygotowania do najważniejszej imprezy handlowej roku w tej branży – aukcji Pride of Poland (zdjęcia i filmy reklamowe). Nieobecność ta była szczególnie odczuwalna w klasach klaczy starszych, które były zdecydowanie mniej liczne i barwne niż kiedyś.

Sobota

Pierwszy dzień pokazu okazał się szczególnie szczęśliwy dla stadniny Chrcynno-Pałac, która wygrała aż 3 klasy. Zanim jednak poznaliśmy zwycięzców dnia, stadnina Podlesie Arabians (Strusinianka) cieszyła się z 2. miejsca El Sieny (HDB Sihr Ibn Massai – El Aria/Ararat) w klasie A klaczek dwuletnich. Wychowanka pp. Błaszkiewiczów, z notą 90 pkt., uległa tylko My Fair Rose-D (Marajj – WH Marissa Rose/Magnum Psyche) z Dion Arabians (90,13). Czwarte miejsce w tej klasie zajęła Etiffani (Justify – Ekstera/Ekstern), hod/wł. Wojciecha Parczewskiego, która zdobyła 88,88 pkt. Z konkurencyjnej klasy klaczek 2-letnich (B) do czempionatu weszły M.M. Julietta (Monther Al Nasser – M.M. Josephine/Lorenzo El Bri), hod. Mario Matta oraz Al Loubna (Ajman Moniscione – Al Aliha/DWD Tabasco), również z Austrii (Alhambra Arabians).

Także czwarty był w klasie ogierków rocznych Agordat (Echo Ofira – Altara/Gazal Al Shaqab), hod/wł. Janusza Ryżkowskiego (88,88). Wśród ogierków dwuletnich triumfowała stadnina Chrcynno-Pałac, z Psyche Keretem (Khidar – Psyche Victoria/Ekstern) – 90,88, w tym „20” za ruch. W tej samej klasie Primanus Qatar (Abha Qatar – Pogoria/Ekstern) z Zalia Arabians był trzeci, z notą 88,75. Piąty był inny polski potomek Abha Qatara Menton (od Melody/Psytadel), hod/wł. Małgorzaty i Józefa Pietrzaków – 87,38.

W klasie klaczy 3-letnich ponownie zwyciężyło Chrcynno. Echo Aurora (Eternity Ibn Navarrone-D – Echo Afrodyta/Piaff), z notą 91 pkt., pokonała konkurentki, wśród nich najgroźniejszą z nich DA Miss Justice (WH Justice – DA Luna El Bri/CH El Brillo) z austriackiej stadniny Diamond Arabians Cornelii Kolnberger.

W klasie ogierów 3-letnich trzy ogiery z Polski weszły do finałowej piątki. Wygrał podopieczny Reinhardta Saxa Al Marid (Al Milan – Bafra B/El Nabila B). Na miejscu 3. uplasował się Pernal (Esparto – Perfirka/Gazal Al Shaqab), hod. SO Białka, wł. Idrissa Hassana (89,5), na czwartym – Echo Mars (Ajman Moniscione – Echo Kirke/Ecaho) z Chrcynna (88,88), i na piątym – Gatito (Ekstern – Galaktyka/Grafik), hod. SK Sowiniec, wł. Bogdana Maślanki (88,13).

Wśród klaczy 4-6-letnich pojawiła się kolejna reprezentantka Nazaret Arabians – Epasjonata (Psytadel – Entaga/Ganges), hod. Leszka Jarmuża. Z notą 88,75 zajęła 4. miejsce. Gwiazdą kolejnej klasy, klaczy 7-10-letnich, była bez wątpienia Psyche Victoria (Ekstern – Pallas-Atena/Ecaho) z Chrcynna. Zdobyła aż 92,38 punktu, w tym „20” za ruch, z łatwością wygrywając tę rywalizację. Wszystkie konie z Chrcynna do zwycięstwa poprowadził Gerald Kurtz.

Niedziela

W części międzynarodowej imprezy, dla kibiców z Polski szczególnie emocjonujące były trzy czempionaty: klaczy młodszych, ogierków młodszych i klaczy starszych. Nie zawiodła Echo Aurora, zdobywając srebrny medal. Ustąpiła miejsca tylko dwuletniej My Fair Rose-D. Brąz wywalczyła M.M. Julietta. W czempionacie ogierów młodszych zwyciężył Al Marid, przed ogierami Mizhr Al Shaqab (po WN Star Of Antigua) i Don Luciano SL (po Psyrasic). Pełną satysfakcję właścicielom i obserwatorom dał występ klaczy Psyche Victoria w czempionacie klaczy starszych. Ta znana i utytułowana klacz przywozi do stajni w Chrcynnie złoto! Srebro powędrowało do Aaliyana Psy (po Psytadel) z Selimah Arabians (Austria), brąz do Kan Kan MAF (po Elart), hod. I. Martenson (Hiszpania) wł. EOS Arabians (Dania). W czempionacie ogierów starszych, podobnie jak wcześniej w klasie, poza wszelką konkurencją był Eternity Ibn Navarrone-D (po Ansata Sinan). Z najwyższą oceną pokazu (94 pkt, w tym aż siedem „20”) otrzymał także tytuł Best in Show. Srebro i brąz przypadły ogierom Al Aneed LDA oraz Al Fakhir.

Tegoroczne Wels okazało się prawdziwym benefisem gwiazdy, jaką jest od lat Eternity Ibn Navarrone-D. Jego córka Echo Aurora zdobyła srebro. Jego wnuczka Galinka Graciana (po Shanghai E.A.) została Narodową Wiceczempionką Austrii.

Z polskiej perspektywy (i położenia) Wels rywalizować będzie z Pragą. W Wels większość klas sponsorowały stadniny bliskowschodnie, ale ich konie nie były licznie reprezentowane. W Pradze zapewne pojawi się ich znacznie więcej.

Miało być w tym roku w Paryżu inaczej i było. Nie tylko pojawiła się rywalizacja o najwyższe tytuły w nowych kategoriach, ale nawet „Marsylianka” została zagrana „na żywo”, na przesterowanych gitarach elektrycznych, w „hendrixowskim” stylu.

Od lat powtarzane pytanie: jak w ogóle można porównywać roczniaczkę do trzyletniej klaczy (czasem już źrebnej), wpłynęło zapewne na decyzje organizatorów, aby dać dodatkową szansę młodym koniom. System przetestowany przez Christiane Chazel w Menton, został sprawnie zaadaptowany do paryskiej rywalizacji w hali widowiskowej Paris Nord Villepinte. Wszystko w takim tempie i tak punktualnie, że po raz pierwszy wielu gości nie musiało w ostatniej dosłownie chwili ruszać na lotnisko.

Wśród rocznych klaczek zdecydowanie wygrała córka ogiera MCA Magnum Gold – Ghanadir Al Zobair z Al Zobair Stud i tak oto pierwsze złoto powędrowało do Sharjah. Srebro trafiło do Fai Al Shaqab, choć klaczka ta zdobyła mniej punktów w kwalifikacjach niż nagrodzona brązowym medalem AJ Asyad. W Top Ten znalazła się klacz z Białki – Perfinka, co jeszcze tak niedawno było nie do pomyślenia.

Wśród klaczy młodszych po najcenniejszy medal sięgnęła, dla wielu niespodziewanie,

michałowska Wieża Mocy. W tym towarzystwie prawdziwa atletka, doskonale wyselekcjonowana, będąca w najlepszym momencie swojego dojrzewania. Nie miała szans na takie wyróżnienie jako roczniaczka i można podejrzewać, że ma niewielkie szanse na powtórzenie tak wielkiego sukcesu jako klacz starsza. Tym bardziej należy się cieszyć, że maksymalnie wykorzystała swoje pięć minut!

Tytuł wiceczempionki przypadł także europejskiej, nadal należącej do Judith Ohlenschlager z Danii Ul Sid Parmie; brązem zaś nagrodzono Ghazalat Al Khalediah z Arabii Saudyjskiej (Al Khalediah Stables). Należy też odnotować obecność michałowskiej Emandilli i janowskiej Primery w Top Ten.

Po tak wielkiej i pięknej niespodziance, jaką sprawiła Wieża Mocy, podejrzewano, że coś lub ktoś stanie na przeszkodzie, kiedy nadejdzie czas Pingi – nawet jeśli nagroda się jej od początku słusznie należała. Teoretycznie, przewaga punktowa i udany występ w klasie powinien

wszystkich uspokoić, ale Paryż widział już nie takie sytuacje. Tym bardziej, że klacz wyglądała podczas finałowej prezentacji na nieco zmęczoną, w odróżnieniu od prawie zawsze gotowej do popisywania się klaczy FT Shaella. Majestatyczna, ponadczasowa uroda El Dorady także podpowiadała, że nic nie jest przesądzone. Na szczęście dla Polski na FT Shaellę zagłosowali tylko panowie – Nasr Marei, Willy Poth i Marc Veray. Dzięki temu po raz drugi mogliśmy wysłuchać polskiego hymnu i popatrzeć na wzruszenie janowskiej ekipy. El Dorada musiała zadowolić swojego dzierżawcę – Athbah Stud oraz hodowcę – SK Michałów, trzecim miejscem i brązem. W Top Ten znalazły się jeszcze gorąco oklaskiwane El Saghira, Altamira, Palmeta oraz już angielskiej własności Etnologia. Na dziesięć klaczy starszych w finale aż sześć było z Polski! Poza nimi dwie brazylijskie oraz po jednej amerykańskiej i australijskiej. Należy teraz mieć nadzieję, że działy marketingu i promocji polskich stadnin państwowych, po

tak wielkim sukcesie, już pracują pełną parą nad układaniem strategii reklamowych na przyszły rok, bo liczenie tylko na ludzką pamięć nie musi się wcale sprawdzić. Szczególnie dziś, kiedy nawet najlepsze wiadomości żyją w mediach zaledwie przez kilka godzin.

Podobne zadanie czeka też jedną jedyną prywatną polską stadninę, której udało się wprowadzić konia do finałowej dziesiątki. Tytuł Top Ten, w czempionacie ogierków rocznych, do swojej kolekcji dorzuciło Chrcynno. Zdobycie takiego wyróżnienia przez ogierka – Psyche Kereta (klacze z Chrcynna już w Paryżu Top Ten zdobywały), pokazuje, jak dużą przewagę ma ta stadnina nad resztą polskich hodowców prywatnych, nawet jeśli obecny sezon nie spełnił wszystkich jej oczekiwań. Na razie na horyzoncie nie widać konkurenta.

Czempionem świata ogierków rocznych został Sultan Al Zobara. Jego katarski dzierżawca – stadnina Al Shaqab, mógł po raz pierwszy podczas tych finałów wysłuchać hymnu swojego kraju. Srebro i brąz także powędrowały na Bliski Wschód. Ascott DD dał Athbah Stud wiceczempionat, zaś AJ Mardan zdobył brąz dla Ajmanu.

Po raz drugi zabrzmiał katarski hymn, kiedy Wadee Al Shaqab, przez wielu uważany za faworyta, wygrał rywalizację z innymi ogierami młodszymi. Miłym zaskoczeniem było pokonanie przez Equatora ogierka Fakhr Al Khalediah z Al Khalediah Stables. W eliminacjach ten ostatni zdobył zdecydowanie więcej punktów, niż złoty i srebrny medalista. Michałowski Equator kończy sezon ze znakomitym dorobkiem i kompletem najważniejszych medali: złotym z Moorsele, srebrnym z Paryża i brązowym z Aachen. Ogiera z takim osiągnięciami od dawna w Polsce nie było!

Przy tak zaciętej rywalizacji czempionat ogierów starszych wydawał się formalnością. Tytuł zdobył jednogłośnie QR Marc, którego właściciele mogli być wcześniej dumni z sukcesów jego polskiego potomstwa. To była długa i kręta droga po najcenniejsze trofeum; bywały już i łzy rozczarowania, i gwałtowne rozstania, i poszukiwania nowych sojuszników. Do dekoracji wyszli nie tylko PP. Gheysensowie, ale też cały managment Dubai Arabian Horse Stud, gdzie koń jest w dzierżawie. Na drugim, srebrnym miejscu, uplasował się Abha Qatar, zaś po brąz sięgnął także saudyjskiej własności Al Khatab Al Thani. Warto odnotować jeszcze udział w finale polskich Palatino, Esparto i Kabsztada, na którego jeden z sędziów oddał nawet swój głos, w kategorii medal brązowy.

Tytuł Platynowego Czempiona zdobył Dakharo, przy nie dla wszystkich jasnych regułach. Warto więc przypomnieć, że ten tytuł może być przyznany tylko koniowi, który już wcześniej otrzymał najwyższą punktację pokazu i był kiedyś czempionem świata. Tylko on może zostać Czempionem Platynowym, nie zaś czempionatowy debiutant. Poszerzenie puli nagród z pewnością pomogło rozładować część napięć (i nacisków) przy przyznawaniu tytułów, czyli pełniło sporą rolę dyplomatyczną. I o to zapewne chodziło organizatorom.

Tak radosnej, światowej imprezy z udziałem koni z Polski nie mieliśmy od dawna. Do tego oba złote medale zostały wywalczone samodzielnie, bez dzielenia się hodowców sukcesem z dzierżawcą lub nowym właścicielem. Jeszcze raz brawa dla Michałowa i Janowa!

To sukcesy nie do powtórzenia przez właścicieli prywatnych; z równym prawdopodobieństwem (i przy podobnych kosztach) można by szykować się do lotu w kosmos. Dla nich jednak inspirujący może być przykład duńskiej Ulrichsdal Arabians i Ul Sid Parmy (wyprowadzonej z trudnej linii Selmy, od michałowskiej Zbroi), który pokazuje, że mała stadnina może zdobyć, przy wytrwałości, wiedzy i szczęściu, tak wiele wyróżnień, z tytułem wiceczempionki świata na czele. Ale to już zupełnie inna historia.

Wyniki

Klacze roczne

Złoto
Ghanadir Al Zobair (MCA Magnum Gold – Thoraya Al Zobair/Ansata Selman), hod/wł. Al Zobair Stud (UAE)
Srebro
Fai Al Shaqab (Marwan Al Shaqab – Victoria II/RSD Dark Victory), hod/wł. Al Shaqab Stud (Katar)
Brąz
AJ Asyad (Marwan Al Shaqab – Aja Angelica/WH Justice), hod/wł. Ajman Stud (ZEA)

Klacze młodsze

Złoto
Wieża Mocy (QR Marc – Wieża Marzeń/Ekstern), hod/wł. SK Michałów
Srebro
Ul Sid Parma (El Sid – CA Kupona/Kupol), hod/wł. Ulrichsdal Arabians (Dania)
Brąz
Ghazalat Al Khalediah (PA Ghazsi – Argentinna SS/Arius SS), hod. Davina Arabians & Pannonia Arabians (USA), wł. Al Khalediah Stables (Arabia Saudyjska)

Klacze starsze

Złoto
Pinga (Gazal Al Shaqab – Pilar/Fawor), hod/wł. SK Janów Podlaski
Srebro
FT Shaella (Shael Dream Desert – Soul Pretty TGS/Shahllenger), hod. Rancho Quatro Estacoes (Brazylia), wł. Dubai Arabian Horse Stud (ZEA)
Brąz
El Dorada (Sanadik El Shaklan – Emigrantka/Eukaliptus), hod. SK Michałów, w dzierżawie do Athbah Stud (Arabia Saudyjska)

Ogiery roczne

Złoto
Sultan Al Zobara (Gazal Al Shaqab – Inra Al Shaqab/Wahag Al Shaqab), hod. Al Zobara Stud (Katar), w dzierżawie do Al Shaqab Stud (Katar)
Srebro
Ascot DD (Glorius Apal – Lady Ammona DD/Psytadel), hod. DD Arabians (Belgia), wł. Athbah Stud (Arabia Saudyjska)
Brąz
AJ Mardan (Vervaldee – Felicia RLC/Shael Dream Desert), hod/wł. Ajman Stud (ZEA)

Ogiery młodsze

Złoto
Wadee Al Shaqab (Marwan Al Shaqab – OFW Mishaahl/Mishaah), hod/wł. Al Shaqab Stud (Katar)
Srebro
Equator (QR Marc – Ekliptyka/Ekstern), hod/wł. SK Michałów
Brąz
Fakhr Al Khalediah (Marquis CAHR – Barah Al Khalidiah/Abha Ifni), hod/wł. Al Khalediah Stables (Arabia Saudyjska)

Ogiery starsze

Złoto
QR Marc (Marwan Al Shaqab – Swete Dreams/Magic Dream), hod. Vicki & Louis Doyle, Quail Ridge Arabians (USA), wł. Knocke Arabians (Belgia), w dzierżawie do Dubai Arabian Stud (ZEA)
Srebro
Abha Qatar (Marwan Al Shaqab – ZT Ludjkalba/Ludjin El Jamaal), hod. Marieta Salas, Yeguada Ses Planes (Hiszpania), wł. Al Mohamadia Stud (Arabia Saudyjska)
Brąz
Al Khatab Al Thani (Al Batran – Hanan Al Thaniya/Crusader), hod/wł. Al Sawary Farm (Arabia Saudyjska)

Czempion Platynowy

Dakharo (Dakar El Jamaal – FOF Kharolina/Padrons Psyche), hod. Joy C. Gildersleeve (USA), wł. Al Khalediah Stables (Arabia Saudyjska)

Przeczytaj relację z pierwszego dnia Czempionatu Świata: Paryż 2012 – dzień pierwszy: dwie klasy dla Polski! Zgaszenie ustąpiło
Przeczytaj relację z drugiego dnia Czempionatu Świata: Paryż 2012 – dzień drugi: ogiery świata i hiszpańska paella

Galeria Ricarda Cunilla z Czempionatu Świata w Paryżu

Zgodnie z przewidywaniami, drugi dzień Czempionatu Świata w Paryżu zaczął się dla stadniny Al Shaqab bardzo zachęcająco. W klasie A ogierków rocznych wygrał Sultan Al Zobara (m.in. 3×20 za typ), koń hodowli katarskiej stadniny Al Zobara, dzierżawiony przez stadninę Al Shaqab. Gniady syn Gazala Al Shaqab, od Inra Al Shaqab po Wahag Al Shaqab, bez większego trudu pokonał swojego imiennika z tej samej stajni. Sultan Al Shaqab (Amir Al Shaqab – Abha Al Shaqab/Abha Fadil) pokazał się w ruchu nawet lepiej, ale zajął drugie miejsce, przed Gzavim (Aja Justified – Gwandolyn/Ekstern), hodowli belgijskiej stadniny DB Arabians, własności czeskiej Suweco Stud. W drugiej klasie roczniaków wyhodowany w DD Arabians, a zakupiony w tym roku przez Athbah Stud Ascott DD (Glorius Apal – Lady Nina DD/Psytadel) jedynie notą za typ pokonał, przy tej samej liczbie punktów, jednego z faworytów – AJ Mardana (Vervaldee – Felicia RLC/Shael Dream Desert) z Ajman Stud. Wyraźnie to nie jest impreza tej stadniny; idąc za wyrażeniem polsko-amerykańskiego eksperta: konie są zgaszone, a ich trener i prezenter Frank Spoenle wyglądał na mocno rozczarowanego. Trzecie miejsce zajął francuski Sharaam El Chique (Redwood Lodge Artique – LH Gina Lola Bridgeta/MPA Giovanni). Do finału zakwalifikował się, z piątego miejsca, Psyche Keret (Khidar – Psyche Victoria/Ekstern) z SK Chrcynno-Pałac.

W klasie ogierków dwuletnich katarski Wadee Al Shaqab (Marwan Al Shaqab – OFW Mishaahl/Mishaah) łatwo rozprawił się z konkurencją. Miłą niespodziankę zgotował michałowski Equator (od Ekliptyka po Ekstern), który okazał się najlepszym synem QR Marca na tej imprezie (przynajmniej punktowo), zostawiając za sobą w tej klasie: Emeralda J (którego zdjęcia w kampanii reklamowej są wyraźnie z lepszego okresu jego życia), Emanosa K.A. i Pavorotto K.A. W korespondencyjnym pojedynku był też lepszy w ocenach od roczniaka Emersona K.A., swego rówieśnika Espressivo, czy też trzyletnich Panthosa oraz Emarca. Przy równej liczbie punktów o „przeskoczeniu” Barzana Al Shahania (Stival – NV Sienna Psyche/Padrons Psyche) znów zadecydowała punktacja za typ.

W grupie ogierów młodszych B (trzylatki) Fakhr Al Khalediah (Marquis CAHR – Barah Al Khalediah/Abha Ifni) dostarczył wielu powodów do dumy swoim saudyjskim hodowcom i właścicielom z Al Khalediah Stables. Równie perfekcyjny jak jego ojciec, pokonał belgijskiego Espressivo (QR Marc – Emocja/Monogramm) z Knocke Arabians prawie dwoma punktami. Za nimi ulokowały się nowe bliskowschodnie zakupy: kuwejcki Cavalli (DA Valentino – Aspyn/Padrons Psyche) i saudyjski Mascot Des Alpes (Marwan Al Shaqab – EAMT Marihuana/Thee Mustafa). Emarcowi (QR Marc – Eksterna/Ekstern) z Falborka zabrakło niewiele, aby wejść do zwycięskiej „czwórki”. Pokazany w ruchu bardzo efektownie, nie sprowokował jednak sędziów do jednomyślności – Ann Norden dała mu „20”, zaś Nasr Marei „18,5”. Podobnie było z oceną za typ, najmniej łaskawy dla polskiego konia był sędzia z Egiptu.

W klasach ogierów starszych faworyci wygrywali bez trudu, przeważnie jednym punktem. W klasie A QR Marc (Marwan Al Shaqab – Swete Dreams/Magic Dream) w najlepszym stylu gwiazdorzył, odkąd tylko pojawił się na ringu, skupiając uwagę widzów tylko na sobie. Pogodził także gusty sędziów, bo za typ oraz za głowę z szyją otrzymał w sumie 8×20, do tego jeszcze trzeba dodać dwie „dwudziestki” za ruch. Dla porównania, drugi ogier, doskonale znany multiczempion Abha Qatar (Marwan Al Shaqab – ZT Ludjkalba/Ludjin El Jamaal) zdobył

tylko jedną maksymalną notę – za typ. Miłą niespodziankę sprawił Kabsztad (Poganin – Kwestura/Monogramm) z SK Michałów, który przekroczył 92 pkt., z „20” za ruch. Minimalnie pokonał katarskiego Bashira Al Shaqab (Marwan Al Shaqab – SWF Valencia/Psytanium), nabitego masą mięśniową kasztana, do którego, biorąc pod uwagę jego ruch, lepiej pasowałoby imię Basior Al Shaqab. Jako prawdziwy showman znów błysnął Palatino (Pesal – Palmeta/Ecaho), szlachetny, „egipski”, ale podobnie jak jego bella mamma –

krótkonożny. Znakomicie pokazał się w ruchu, zdobywając później za to nagrodę specjalną. To typ ogiera-błyskotki, który z pewnością ucieszyłby niejednego właściciela z Kuwejtu czy Omanu, szczególnie że zbliża się kolejny cykl bliskowschodnich czempionatów. Cóż, nie on jeden jednak będzie musiał spędzić surową zimę w Polsce.

Ostatnia dzisiejsza klasa przypomniała nam zawód, który odszedł już w zasadzie do lamusa – klakiera, czyli opłaconego entuzjasty. Było tychże klakierów spore grono; zarobił także producent białych chorągiewek z napisem Dakharo i logo stadniny Al Khalediah Stables, który przyjął i

wykonał duże zamówienie. Entuzjazm udzielił się też sędziom, niektórzy przecież nie widzieli Dakharo już od kilku tygodni. Doug Dahmen – współwłaściciel jego ojca Dakara El Jamaal, dał mu nawet dwie dwudziestki (za typ oraz za głowę i szyję), podobnie zresztą jak Willy Poth i Marc Veray. To sprawiło, że ogier zyskał sporą przewagę nad rywalem, też saudyjskim ogierem Al Khatab Al Thani (Al Batran – Hanan Al Thaniya/Crusader), hodowli i własności Al Sawary Farm. Trzeci był reprezentujący Oman Im Bayard Cathare (Padrons Immage – Shamilah Bagheera/Nadir I), czwarty zaś michałowski Esparto (Ekstern – Ekspozycja/Eukaliptus).

Po wyczerpującej pokazowej części dnia, większość widzów z sektora VIP udała się na specjalną prezentację matki multiczempiona Shanghaia E.A. – klaczy Salymah E.A., połączoną z serwowaniem paelli dla kilku setek gości. W specjalnych kucharskich strojach, z wyszytym imieniem ogiera, wystąpili: jego hodowca Albert Sorroca oraz szejk Mohammed Bin Saud Al Qasimi. Całe szczęście, że poczucie humoru nie opuszcza do końca tego, jakby tu rzec delikatnie, miejscami nadętego, środowiska.

Przeczytaj relację z pierwszego dnia Czempionatu Świata: Paryż 2012 – dzień pierwszy: dwie klasy dla Polski! Zgaszenie ustąpiło
Przeczytaj relację z finałów Czempionatu Świata: Paryż 2012, finały: Dwa razy Mazurek Dąbrowskiego! Plus srebro i brąz dla polskiej hodowli

Galeria Ricarda Cunilla z Czempionatu Świata w Paryżu

Pamiętam rozczarowanie po paryskim występie koni z Polski przed rokiem, kiedy ich wysoka jakość nie przełożyła się na medale… Na pociechę niektóre z nich weszły do Top Ten. Później, ku mojemu zaskoczeniu, o zawodzie nie tylko się mówiło w prywatnych rozmowach, ale też można było przeczytać rozsądne analizy przyczyn porażki w branżowej prasie. Było to o tyle niezwykłe, że przyzwyczailiśmy się w relacjach z arabskich imprez do świata uładzonego, polukrowanego, z zaokrąglonymi kantami. Taki bardziej sen PR-owca, niż podjęcie prób rzetelnej, dziennikarskiej relacji. Tymczasem jednak Jerzy „George” Zbyszewski w relacji z Paryża 2011 pisał w „Arabach”: „Nie dało się jednak nie zauważyć, że konie ze stadnin państwowych nie były w szczytowej kondycji, a ich pielęgnacja też pozostawiała sporo do życzenia. Dziwi fakt, że dotyczyło to w przeważającej mierze koni ze stadniny w Michałowie, która w ubiegłych latach była wzorem zarówno w przygotowaniu kondycyjnym, jak i pielęgnacyjnym. Poza tym konie wyglądały na zgaszone i zmęczone”.

I w tym roku pełne zaskoczenie: najwyraźniej wyciągnięto wnioski z tamtych błędów. Wszystko wygląda na znacznie bardziej przemyślane pod względem organizacyjnym i selekcyjnym, co najlepiej pokazały efekty. Może jeszcze nie było tego widać w klasach klaczek rocznych – Perfinka (Esparto – Perfirka/Gazal Al Shaqab) była piąta w klasie, zaś Euzona (Om El Bellisimo – Euzetia/Etogram) dopiero dziewiąta. Zasady paryskiej rywalizacji – do czempionatu wchodzą cztery pierwsze konie z każdej z grup oraz dwie z najlepszymi wynikami z miejsc 5. i 6. – powodują jednak, że dekoracyjną klacz z Białki zobaczymy w finale!

Pierwszą z grup roczniaczek wygrała Fai Al Shaqab (Marwan Al Shaqab – Victoria II/RSD Dark Victory) ze stadniny Al Shaqab; za nią była Aja Europa z Wielkiej Brytanii (Aja Justified – HB Marais/Marwan Al Shaqab), kuwejcki zakup z Jadem Arabians – Heila J (Shael Dream Desert – Fatiha/Ekstern) oraz także belgijskiej hodowli My Fair Rose-D (Marajj – WH Marissa Rose/Magnum Psyche). W drugiej klasie klaczek rocznych na czele uplasowała się Ghanadir Al Zobair (MCA Magnum Gold – Thoraya Al Zobair/Ansata Selman), niespodziewanie pokonując faworytkę z Ajmanu – AJ Asyad (Marwan Al Shaqab – Aja Angelica/WH Justice). Trzecia była katarska „gazalka” Jenan Al Shaqab (od Aliaa Al Shaqab po Besson Carol). Na czwartym miejscu pojawiła się kolejna córka ogiera MCA Magnum Gold Tahani Al Khaled (od LC Tornita po Padrons Psyche), który przez lata wydawał się bardziej końskim celebrytą niż prawdziwym reproduktorem w swojej rasie.

W klasach klaczy 2-3-letnich było jeszcze lepiej. W klasie A Emandilla (Om El Shahmaan – Espadrilla/Monogramm) była trzecia, a Echo Aurora (Eternity Ibn Navarrone-P – Echo Afrodyta/Piaff) piąta (niestety, nie zobaczymy jej jednak w czempionacie), za Ghazalat Al Khalediah (PA Ghazsi – Argentinna SS/Arius SS) i Ul Sid Parmą (El Sid – CA Kupona/Kupol). Mocą za to błysnęła w klasie B pięknie odchowana, dorodna Wieża Mocy (QR Marc – Wieża Marzeń/Ekstern), otrzymując 1×20 za typ i 2×20 za ruch. Primera (Eden C/Preria/Ararat) była czwarta, AJ Siyadah (Vervaldee – Sweet Caroline II/Legacy of Fame) trzecia, a AV Dalia (Ajman Moniscione – AV Dolimha/Halim Raquim) druga. Niespodziewanie Shirin By Aisha (WH Justice – Aisha by Missouri/Missouri) była dopiero piąta, ale wysoka punktacja stała się dla niej przepustką do czempionatu.

Klasy klaczy 4-letnich i starszych były udaną prezentacją arabskiej urody dwudziestu uczestniczek. W pierwszej królowała FT Shaella (Shael Dream Desert – Soul Pretty TGS/Shallenger), pokonując Aja Aphrodite (WH Justice – Lovin Psyche SSA/Padrons Psyche), El Saghirę (Galba – Emira/Laheeb) i Altamirę (Ekstern – Altona/Eukaliptus). Piąta i szósta były Pilarosa (Al Adeed Al Shaqab – Pilar/Fawor) i Psyche Kreuza (Ekstern – Pallas-Atena/Ecaho). W drugiej znów błysnęła polska klacz – Pinga (Gazal Al Shaqab – Pilar/Fawor), pokazując, że jest ulepszoną wersją Magory. Ma przy tym więcej szarmu, podczas gdy jej krewna wygrywa często bardziej „siłowo”. Do tego Pinga oczarowała tu sędziów ruchem, zdobywając komplet dwudziestek. Odebrała potem nagrodę dla najwyższej ocenionej klaczy – 94,16 pkt!. Dzierżawiona przez Athbah Stud El Dorada (Sanadik El Shaklan – Emigrantka/Eukaliptus) ujęła sędziowskie grono typem, także zdobywając komplet maksymalnych ocen. Z Pingą przegrała o koński włos, czyli o jeden punkt (564:565). Z tej „polskiej” klasy w niedzielę zobaczymy jeszcze Etnologię (Gazal Al Shaqab – Etalanta/Europejczyk) – pamiętając o aukcyjnej cenie: teraz już wiemy, jaką wartość ma paryskie Top Ten – oraz Palmetę (Ecaho – Pilica/Fawor), czyli w klasyfikacji numery pięć i sześć. Takiego szczęścia zabrakło we wcześniejszej klasie Pilarosie i Psyche Kreuzie.

o był bardzo udany dzień, w jeszcze pustawej hali, ale na unowocześnionym ringu (gdzie pojawiły się reklamy ledowe). Jak pisał George Z: „Przegrać bowiem z powodu słabej jakości koni to jedna rzecz, ale przegrać z powodów, którym można zapobiec, to zupełnie inna historia”.

Przed nami dzień ogierków i ogierów. Stadnina Al Shaqab obchodzi w tym roku swoje dwudziestolecie. Sądząc po jakości koni i skali kampanii reklamowej najchętniej uczciłaby to spektakularnymi tytułami. Dwadzieścia tytułów na dwudziestolecie byłoby najlepszym prezentem, ale akurat to nie jest możliwe. Ogromna kampania ogierka Wadee Al Shaqab (Marwan Al Shaqab – OFW Mishaahl/Mishaah) wygląda na przemyślaną w każdym calu, a jaka będzie jej skuteczność i wpływ na postrzeganie przez sędziów pełnego brata Kahila Al Shaqab zobaczymy już jutro.

Tymczasem rąbka tajemnicy co do jeszcze dalszej przyszłości uchylił w wywiadzie dla Arabian Essence przewodniczący Ecaho Jaroslav Lacina, który zdradził, że w przyszłym roku poszerzy się zakres, w jakim mogą być organizowane pokazy w ręku. Otóż będzie można urządzać pokazy dla koni o ściśle określonym pochodzeniu – np. hodowli europejskiej, Straight Egyptian czy też pure Polish. Wcześniej ECAHO nie wydawało na to zgody.

A tym razem w Paryżu dwie nowości: swój własny czempionat mają roczniaki, a Czempion Czempionów otrzyma platynowy medal.

Przeczytaj relację z drugiego dnia Czempionatu Świata: Paryż 2012 – dzień drugi: ogiery świata i hiszpańska paella
Przeczytaj relację z finałów Czempionatu Świata: Paryż 2012, finały: Dwa razy Mazurek Dąbrowskiego! Plus srebro i brąz dla polskiej hodowli

Galeria Ricarda Cunilla z Czempionatu Świata w Paryżu