Reklama
189. rocznica Janowa

Aktualności

189. rocznica Janowa

Stajnia Zegarowa, fot. Mateusz Jaworski
Stajnia Zegarowa, fot. Mateusz Jaworski

Podziel się:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email
Stajnia Zegarowa, fot. Mateusz Jaworski
Stajnia Zegarowa, fot. Mateusz Jaworski

W poniedziałek 18 grudnia, w Stadninie Koni w Janowie Podlaskim obchodzono rocznicę utworzenia stadniny, a właściwie Rządowego Stada Koni, które stanęło tu 18 grudnia 1817 roku. Uroczystość połączono ze spotkaniem opłatkowym, w którym wzięli udział uczniowie trzech roczników janowskiej szkoły (o profilu „Technik Hodowca Koni”), dyrekcja szkoły oraz oczywiście dyrekcja SK Janów Podlaski i licznie zgromadzeni goście. Przedstawiono im specjalny program, ściśle powiązany z końmi i historią.

Imprezę rozpoczął pokaz hodowlany, z fachowym komentarzem dyrektora Marka Treli. Zaprezentowały się m.in.: Pianosa, Alert, Efuzja, Sefora i Porto. Ogromne zainteresowanie wzbudził pokaz ogierów czołowych, należących do stadniny janowskiej. Goście podziwiali Aslana, Esturiona, Esculapa, Euryklesa, Padusa, Saracena, Alwaro, Metropolisa NA, Epoleta, Pentagrama, El-Visa, Albuma i Salara, których dosiadała młodzież tutejszej szkoły, trenująca pod okiem instruktora Artura Bieńkowskiego, który przygotował młodych jeźdźców także do pokazów wcześniejszych – tegorocznego Hubertusa i I Jesiennego Pokazu Koni Arabskich.

Rocznicę powstania stadniny obchodzono w tym roku w nowo wybudowanej ujeżdżalni. Nie zabrakło – obok innych atrakcji – rysu historycznego (opracowanego na podstawie monografii profesora Witolda Pruskiego – „Dzieje Stadniny Koni w Janowie Podlaskim”) i jasełek z udziałem żywych zwierząt (spektakl przygotowano pod kierunkiem Marioli Rusinek, wychowawczyni klasy III technikum hodowli koni). Przy stole wigilijnym ustawiono pamiątkowe zdjęcie dyrektora Andrzeja Krzyształowicza u boku ukochanego konia arabskiego.

Obchody zorganizowali: Anna Stefaniuk (główny specjalista ds. hodowli koni) i Artur Bieńkowski (instruktor janowskiej stadniny).

 

Rys historyczny SK w Janowie Podlaskim
(na podstawie prac naukowych prof. Witolda Pruskiego)

Wojny napoleońskie, a szczególnie rok 1812, zniszczyły hodowlę w całej Europie. Wszystkie państwa, które brały udział w zmaganiach, ogołocone zostały z koni niemal doszczętnie. Gdy zapanował pokój, rządy tych krajów zaczęły planować odbudowę gospodarki. Zakładano stadniny państwowe i przeznaczano spore fundusze na sprowadzanie materiału zarodowego ze Wschodu i z Anglii. Byt polityczny Polski został rozstrzygnięty na Kongresie Wiedeńskim w 1815 roku. Rozdzielony na trzy części kraj miał kroczyć trzema różnymi drogami. Królestwo Polskie otrzymało osobną konstytucję i zostało połączone z Rosją. Cesarz Aleksander I, w pierwszych latach panowania nad Królestwem, wykazywał względem Polaków dużo dobrej woli i starał się o zjednanie podbitego narodu. W dziedzinie chowu koni, początkowe starania rządu zmierzające ku organizacji i podniesieniu hodowli datują się na pierwsze lata po Kongresie Wiedeńskim. W roku 1816 w Komisji Spraw Wewnętrznych i Policji opracowany został projekt odbudowy hodowli przez założenie państwowej stadniny oraz wprowadzenie premiowania koni na pokazach. Projekt władz administracyjnych Królestwa Polskiego został przedłożony cesarzowi Aleksandrowi I w czasie jego pobytu w Warszawie, jesienią 1816 roku. Cesarz odniósł się do sprawy przychylnie, sam bowiem był miłośnikiem koni. 6 października 1816 roku podpisał dekret ustanawiający w Królestwie Polskim Rządowe Stado Koni. Do dekretu dołączona została adnotacja, że cesarz, chcąc przyjść z pomocą Królestwu, a znając trudny stan finansów kraju, ofiaruje na założenie Stada 50 ogierów i 100 klaczy z rosyjskich stad dworskich. Po załatwieniu formalności, Komisja Spraw Wewnętrznych musiała jeszcze wybrać miejsce oraz wysłać do Rosji znawcę koni, który zająłby się sprowadzeniem z Rosji ofiarowanych przez cesarza ogierów i klaczy. Do Moskwy oddelegowany został więc Jan Ritz, koniuszy Wacława Rzewuskiego. Tymczasem w Królestwie przygotowywano się gorączkowo do przyjęcia mającego nadejść stada. 1 lutego 1817 roku namiestnik Zajączek wydał zarządzenie o umieszczeniu Stada w Dobrach Narodowych Kołodziądz. Dla zlustrowania wyznaczonych dóbr, wysłany został do Kołodziądza Radca Stanu Antoni Sumiński, lecz powróciwszy do Warszawy, wyraził zdecydowanie ujemną opinię o tym obiekcie i zaproponował – pomimo rozpoczęcia robót w Kołodziądzu – by stado ulokowano w Janowie, gdzie, jego zdaniem, były znacznie lepsze warunki. Opinia ta przedstawiona została do decyzji Rady Administracyjnej i na posiedzeniu 17 maja 1817 roku zapadła stosowna uchwała. Natychmiast przystąpiono do budowy stajen w Janowie.

Po półrocznej podróży Ritz dotarł z całym transportem koni do Janowa. Był 18 grudnia 1817 roku. Jest to historyczna data w dziejach hodowli polskiej.

Ritz przyprowadził ze sobą do Janowa 54 ogiery, 100 klaczy i 33 sztuki trzyletniej młodzieży. Transport nadzorowało 13 masztalerzy rosyjskich pod okiem Ritza. Wśród 54 ogierów było 25 angielskich, 9 arabskich, 6 perskich, 5 tureckich, 4 duńskie, 2 meklemburskie, 2 górskie kaukaskie i 1 neapolitański. Wśród 100 klaczy były 63 duńskie, 30 angielskich, 3 meklemburskie, 2 arabskie, 1 turecka i 1 neapolitańska. Pierwszym dyrektorem Stada w Janowie został hrabia Potocki z Wilanowa.

18 grudnia 2006 roku minęło 189 lat od chwili, gdy konie na stałe zagościły w Stadninie.

 

Podziel się:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email
Reklama
Reklamy

Newsletter

Reklamy
Equus Arabians
Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.